Nowy wspaniały świat

Moda na przekładanie najważniejszych powieści w naszym literackim dorobku na komiksowe odpowiedniki wciąż jest aktualna a tym samym poszerza grono odbiorców gotowych na poznanie nie tylko pięknych fabuł, ale i ważnych treści. Tym razem do projektu dołączył "Nowy wspaniały świat" Aldousa Huxleya a na bazie powieści graficznej kontrastowa historia jeszcze mocniej wpłynęła na wyobraźnię czytelnika.

Książka i pomysł Huxley to coś co przeraża, ponieważ wydaje się potencjalną wizją przyszłości. Autor stworzył dystopijny świat, w którym perfekcja odgrywa kluczową rolę a w którym idealny człowiek zatraca swoje emocje oraz człowieczeństwo. Początkowo bałam się, że tak ważne przesłanie zostanie umniejszone na bazie graficznego wydania, bo jak przekazać to wszystko co autor miał na myśli tworząc swoją powieść? Na szczęście moje obawy okazały się zupełnie nieuzasadnione, ponieważ nowe wydanie również zmusza nas do czytania pomiędzy wierszami oraz wyciągania konkretnych wniosków.

Książka doczekała się swojego nowego wznowienia w odpowiednim czasie, ponieważ nawet po tylu latach wydaje się aż nazbyt aktualna, szczera i przerażająca wizją. Mówi o kontroli, zatracaniu własnej tożsamości, przejmowaniu władzy przez wszechobecną technologię. To wszystko zamknięte na przestrzeni graficznego wydania odniesie swój ponowny sukces, ponieważ ściągnie do siebie czytelników w każdym wieku, łącząc pokolenia - starsi powrócą do czytanej już klasyki i przełożą ją na współczesność, młodsi odkryją, że w tym wszystkim zbyt dużo jest prawdy opartej na wizji tego co nas czeka.

"Nowy wspaniały świat. Powieść graficzna" to kawał dobrze wykonanej pracy pod każdym względem. Merytorycznie książka wzbija się ponad tłum, wizualnie zaskakuje dopracowaniem. Okazuje się, że ilustracje idealnie oddają ducha powieści Huxleya i sięgają po nieustannie żywe wartości, które być może pozwolą nam inaczej spojrzeć na świat, życie oraz podejmowane przez nas wybory. Lektura obowiązkowa dla każdego, szczególnie w tak pięknym, ujmującym wykonaniu.

Aldous Huxley to angielski powieściopisarz, nowelista, poeta. Autor książki pt.: „Nowy wspaniały świat”. Fred Fordham to autor i ilustrator komiksu, który jest adaptacją wspomnianej wcześniej książki. Studiował filozofię i politologię na Uniwersytecie w Sussex. Był malarzem, tworzył kiedyś murale.

„Nowy wspaniały świat” to świat pierwszej połowy 2500 roku. Słowa SPOŁECZNOŚĆ, JEDNOŚĆ, STABILNOŚĆ to główne hasła nowego, perfekcyjnego świata. Każdy należy do każdego to podstawowa zasada życia według tego systemu. Nie ma małżeństw, związek dwóch osób, które należą tylko do siebie jest traktowany jak zjawisko nienaturalne i reszta społeczeństwa od nich stroni. Nie istnieje coś takiego jak matka, córka, rodzina. Brzydzą się tymi pojęciami. Ludzie powstają w wyniku sztucznego zapłodnienia. Społeczeństwo na starcie jest uwarunkowane genetycznie i podzielone według klas. Moralność? Nie istnieje, pozbywamy się jej na rzecz nieskończonego „szczęścia”. Brak zmartwień, problemów, odizolowanie ludzi od emocji czy pojęcia rodziny ma być lekarstwem na perfekcyjne życie. Ludzie uważają, że żyją pełnią szczęścia i nie mają nic przeciwko temu, jak ich życie kontrolowane jest z każdej strony przez władze. Jeżeli jednak pojawi się chwila zwątpienia, z pomocą przychodzi soma - środek, który odurza i przynosi wszechogarniającą radość. Czego chcieć więcej, jeżeli mamy już wszystko? Może jednak to wszystko jest pozorne?

Rzeczywistość przedstawiona w powieści graficznej jest przerażająca i niezwykle okrutna. Daje do myślenia i wzbudza w czytelniku strach nad przyszłością świata. Zmusza do refleksji. Nie jest to historia rozrywkowa, trzeba przygotować się na dużo emocji, szok na twarzy, zaniepokojenie i smutek. Jest to coś nowego na moim koncie czytelniczym i cieszę się, że sięgnęłam po tę pozycję. Fred Fordham w doskonały sposób zilustrował emocje towarzyszące bohaterom i dynamikę akcji, do tego wszystko świetnie podbijają intensywne kolory. Mimo tego, że czytałam „Nowy wspaniały świat” przedstawiony w postaci powieści graficznej uważam, że była to trudna i nieoczywista historia. Na pewno istnieją aspekty, których nie dostrzegłam lub nie zrozumiałam, lecz jest to na pewno przystępniejsza forma niż książka. Zatem młodszym czytelnikom, którzy chcą zapoznać się z tym klasykiem, zdecydowanie polecam powieść graficzną i cieszę się, że z nią zaczęłam przygodę ze światem wykreowanym przez Aldous’a Huxley’a.

„Są błogo nieświadomi istnienia namiętności i starości.

Nie dręczą ich matki i ojcowie, nie mają współmałżonków ani dzieci czy kochanków budzących w nich uczucia.

Są tak uwarunkowani, że praktycznie muszą zachowywać się tak, jak powinni".

M.W.

Szkolny Klub Recenzenta

System jest idealny i nie ma w nim miejsca na błąd. Ludzie od urodzenia programowani są na bezwolnych przedstawicieli swojej grupy społecznej, a na odstępstwa nie ma w tym miejsca. Z założenia. Przez nauki wpajane od narodzin przebija się czasami zwątpienie w otaczający świat. Emocje zdają się przedostawać na powierzchnię, choć system nie przewidział dla nich miejsca. Kto pyta, kto działa odmiennie, staje się problemem. Nie tylko dla systemu, ale też dla samego siebie. W końcu świadomość często bywa przyczyną największego bólu.

Historia Alfusa Huxley'a skupia się na tym, jak wiele jednostki musiały poświęcić, żeby w końcu państwo stało się utopijne. By nie było wojen, zbrodni i destrukcyjnych uczuć, należało sztucznie stworzyć klasy społeczne i od początku zająć się ich warunkowaniem. Jedynie to mogło przynieść jakieś efekty wśród ludzi, którzy z natury bywali porywczy i emocjonalni. Tyle że nawet ta metoda nie była idealna.

W „Nowy wspaniały świat“ nie brakuje filozoficznych rozważań na temat dwóch systemów i tego jak nieidealne są (spokój za cenę braku wolności, wolność za cenę bólu oraz brudu). Gdy natomiast zwiększa się świadomość bohaterów, odkrywamy, że wiedza bywa największym przekleństwem.

Komiks Fordhama to forma znacznie przystępniejsza w odbiorze niż oryginalna powieść Huxley'a, a jej najważniejsze wartości znalazły swoje odbicie. Na koniec zostawia czytelnika ze wzburzonymi myślami, które próbują dojść do własnych wniosków. Zdecydowanie akurat „Nowy wspaniały świat" w takiej formie się sprawdza i jestem mile zaskoczona tym, jak ilustrowana adaptacja mi się spodobała, choć literacką wersję czytać przerwałam i uznałam, że nie czuję się w zetknięciu z nią dobrze. Niezależnie jednak od formy — warto poznać.

przekł. Paulina Braiter-Ziemkiewicz

✨Arcydzieło Aldousa Huxleya „Nowy wspaniały świat”, określane jako "jedno z najistotniejszych proroczych dzieł dystopijnych XX wieku” zostało wydane

w 1932 roku i niezmiennie zaliczane jest do najbardziej cenionych i przenikliwych dzieł literatury XX wieku.

✨Obawiałam się przedstawienia graficznego tej historii, ponieważ nie byłam pewna, czy taki format “udźwignie” ciężar tego klasyka. Na całe szczęście pomysł zakończył się pomyślnie. Historia nie straciła swojej głębi, odpowiednio wybrzmiewały tematy ścisłej kontroli oraz zależności człowieka i technologii.

✨Za stronę wizualną odpowiada Fred Fordham, który świetnie zajął się przedstawieniem świata Huxleya. Dbałość o szczegóły oraz barwy podkreślały fabułę i zawartą w niej problematykę. Do tego ta kreska >>>>

✨Moim zdaniem ta pozycja będzie świetna zarówno dla nowego odbiorcy, jak i czytelnika znającego to dzieło w formie książki. Dzięki takiej formie, historia nie została spłycona, a wręcz nabrała innego wymiaru oddziaływania - refleksje oraz emocje płyną z tej lektury strumieniami!

⚡️Idee utopii, które przewodzą myśli Republiki są następujące:

• Wspólność - “każdy jest dla każdego”.

• Identyczność – zarówno poglądu, zainteresowań, upodobań, jak i wyglądu.

• Stabilność – nie ma więc miejsca na zachowania, które odbiegają od narzuconych norm.

Warunkować to miały metody genetyczne i psychologiczne całego społeczeństwa, odwołując się do stwierdzenia, że „Wszelkie warunkowanie zmierza do jednej rzeczy: do sprawienia, by ludzie polubili swe nieuniknione przeznaczenie społeczne”.

"Nowy wspaniały świat" to książka autorstwa Aldousa Huxleya, która stała się już klasykiem. Powieść graficzną na jej podstawie stworzył Fred Fordham.

Komiks ukazuje przerażającą wizję przyszłości, z idealnie zorganizowanym i przede wszystkim podporządkowanym społeczeństwem. Ludzie są praktycznie wytwarzani i programowani, nie znają uczuć. W utrzymaniu kontroli pomaga narkotyk Soma.

✨Szalony konsumpcjonizm

✨Życie kontrolowane przez technologie

✨Każdy należy do każdego

Fordham fantastycznie zobrazował ten świat. Wygląda to atrakcyjnie i interesująco. Doskonale widzimy emocje bohaterów i dynamikę akcji, do tego wszystko świetnie podbijają kolory. Czytając czułam złość, szok, lęk i przerażenie.

Pomimo swoich 90 lat treść nadal porusza i zmusza do refleksji. Przedstawiona w formie powieść graficznej wypada atrakcyjne i przystępnie.

"Nowy wspaniały świat" to powieść Aldousa Huxleya, która została opublikowana w 1932 roku. 📖 Jest to jedna z najbardziej cenionych lektur powstałych w XX wieku, uznawana za literaturę ponadczasową. 💪 Ilustrator Fred Fordham postanowił pokazać to dzieło w zupełnie innym świetle, a zrobił to tworząc "Nowy wspaniały świat" w formie graficznej. I przyznam szczerze, wyszło mu to doskonale! 🤩

Rzecz dzieje się w roku 2541. Ludzie powstają w wyniku sztucznego zapłodnienia i od pierwszych chwil życia są kształtowani przez rząd pod kątem genetycznym i psychologicznym. 😯 Nikt nie decyduje o swoich losach, bo wszystko jest już z góry zaplanowane dla każdego. 😔 Ten wyraźny brak indywidualizmu i starania, aby społeczeństwo nie myślało zbyt dużo, to przecież idealny plan rządzących. 🤫 I chociaż ludzie powinni zacząć się buntować, to jednak są szczęśliwi...

Książka porusza temat wszechobecnej kontroli oraz wzajemnego oddziaływania człowieka i technologii. I choć to dzieło powstało w czasach, które idealnie odzwierciedla, to do dziś pozostało przerażająco aktualne. 🫣Jednym słowem, to ponadczasowy klasyk❗️

Jeśli zaś chodzi o kreskę, to Fred Fordham zrobił tu dobrą robotę. ❤️ Świetnie odwzorował emocje bohaterów i doskonale pokazał dynamikę akcji. Ilustracje są niezwykłe, kolorowe i naprawdę cieszą oko. 🤩 Przedstawienie tak słynnej literatury w postaci powieści graficznej to, moim zdaniem, idealny sposób na jej odświeżenie i możliwość poznania jej na nowo. 👍

Ta powieść graficzna jest mega emocjonująca, zmuszająca do refleksji i przerażająco aktualna. 😲 Polecam ją zarówno tym, którzy czytali ją w pierwotnej formie, jak i tym, którzy zapoznawać się z jej treścią będą po raz pierwszy. 📚👍

“Szczegóły, nie ogóły, to podstawa cnoty i szczęścia”

Kilka lat temu czytałam “Nowy wspaniały świat” Aldousa Huxleya, jednak nie do końca zrozumiałam fenomen tej powieści. Chyba była na to za młoda. Tym razem sięgnęłam po powieść graficzną autorstwa Freda Fordhama, na podstawie kultowej książki Aldousa Huxleya.

Uważam, że to powieść skierowana bardziej do osób dorosłych niż do młodzieży. Autor w doskonały sposób przedstawia tu dystopię Nowy wspaniały świat. Mamy tu przerażający obraz społeczeństwa, które żyje jak roboty, a lekiem na wszelkie problemy jest narkotyk Soma.

Uważam, że tę historię powinien poznać każdy.

Aldous Huxley to angielski pisarz, autor wielu nagradzanych powieści. Największą sławę przyniosła mu opublikowana w 1932 roku antyutopia "Nowy, wspaniały świat", która w roku 2022 doczekała się adaptacji w postaci powieści graficznej. Fred Fordham stworzył komiks pełen zatrważających ilustracji, często rażących po oczach i idealnie obrazujących świat przedstawiony w powieści Huxleya.

Antyutopijna historia przenosi czytelników daleko w przyszłość, w której ludzkość wyznaje zasady takie jak np. lepiej kupować niż reperować. Dzieci rodzą się i wychowują w specjalistycznych ośrodkach warunkowania, gdzie podczas snu przedstawia się im aktualną filozofię panującą w społeczeństwie. Dorośli nie zakładają rodzin, nie wiążą się również z jedną, konkretną osobą; relacje międzyludzkie skupiają się głównie na przygodnym seksie. W nowym świecie istnieje pięć kast, gdzie każda odpowiada za inny aspekt działalności, a jeśli nadejdą złe, smutne myśli wszystko załatwia euforyczny narkotyk idealny - Soma.

Zawsze znajdzie się wyjątek potwierdzający regułę. Bernard to mężczyzna niepodobny do innych, wątpiący i szukający, pytający i pragnący być innym. Marzący, by czuć emocje, których aktualne społeczeństwo zostało pozbawione. Razem z nowo poznaną kobietą, Leniną, wyruszają na wycieczkę do Rezerwatu w Nowym Meksyku, gdzie nadal żyją dzicy ludzie.

Ani Bernard, ani Lenina nie spodziewają się, co tam odkryją i jak bardzo przerazi ich ta prawda. Poznają ludzi wyznających inne zasady, spotkają się z brudem, morderstwami i chaosem, który niczym kula armatnia wkradnie się do ich poukładanego życia. Co się stanie, kiedy jeden z dzikusów wróci razem z nimi?

"Nowy, wspaniały świat" to dająca do myślenia, wielopoziomowa opowieść poruszająca kontrowersyjne zagadnienia. Oddziaływanie technologii, zmiana ideologii społeczeństwa, wzajemne relacje międzyludzkie czy kontrola nad każdym aspektem życia człowieka to przejmująca, wręcz przerażająca wizja przyszłości, która dąży do spełnienia.

W książce autor nawiązuje do wielu dzieł Williama Szekspira, niejednokrotnie cytując, analizując i przekładając słowa na zachowania "wspaniałego" świata. Ogromnie podobało mi się zderzenie między nowoczesnym, technologicznie uzdolnionym społeczeństwem a dzikusami, nadal podążającymi za naukami ze starych czasów, gdzie wiara w Boga, potrzeba indywidualności czy wolność myśli była czymś normalnym.

Powieść Aldousa Huxleya celuje w rozumienie emocjonalne świata kłócące się z tym racjonalnym. "Nowy, wspaniały świat" to opowieść pełna sprzeczności, intrygujących bohaterów i ich nienaturalnego, zaprogramowanego podejścia do życia. Jednocześnie żałuję, że nie poznałam wcześniej tej książki, choć z drugiej strony cieszę się, że moim pierwszym kontaktem była wersja graficzna. Dzięki klimatycznym, szczegółowym ilustracjom bezbłędnie wsiąknęłam w idee rządzące nowym światem: poczułam wspólność, identyczność i stabilność.

"Nowy, wspaniały świat" w postaci powieści graficznej polecam każdemu. Osobom, które już wcześniej miały kontakt z pierwowzorem, a także tym, którzy dopiero planują poznać tę antyutopię. Fred Fordham doskonale wstrzelił się w kwintesencję historii, wyciągając z niej to, co najwspanialsze. Bez dwóch zdań polecam!

Powieści graficzne tworzone na podstawie różnych popularnych, a czasem wręcz klasycznych powieści darzę szczególnym rodzajem uwielbienia. Dzięki tym pozycjom mogę poznawać kolejne klasyki w ciekawej formie, co dla mnie stanowi fenomenalną podstawę do przeczytania pełnych książkowych wersji. Nie potrafiłam więc przejść obojętnie obok Nowego wspaniałego świata w graficznej formie. Czy historia ta przypadła mi do gustu? O tym w tej recenzji.

Wyobraźmy sobie, że żyjemy w rzeczywistości, która znacząco odbiega od tego, co znaliśmy do tej pory. Ścisłą kontrolę nad nami sprawuje technologia, która od maleńkości wbija nam do głowy [Adres usunięty]. to, że konsumpcjonizm jest bardzo dobry, a naprawianie przedmiotów jest bezsensowne – lepiej kupić nowe. Ludzie nie żyją w związkach monogamicznych, a wręcz jest to coś nielegalnego. Przygody na jedną noc – to jest to, co powinniśmy robić. Wszelkie przejawy innego myślenia traktowane są jako niepokojące sygnały, a czasem i bunt. Czy tak wygląda prawdziwa wolność?

Zaczynając lekturę tej pozycji, czułam pewien lęk. Polegał on głównie na tym, że mogę nie zrozumieć tej historii tak, jak chciałby tego sam autor – wiecie, czasem tak się dzieje, gdy czytacie jakąś powieść. Jednak już pierwsze strony dały mi odczuć, że historia ta jest nie tyle zrozumiała, ile okrutnie... rzeczywista. Przyznaję, ten aspekt wzbudził we mnie niepokój i pewnego rodzaju bunt.

Głównymi bohaterami są ludzie, którzy są kontrolowani przez wyższe służby i technologię. Każda z postaci należy do innej klasy społecznej, a pomiędzy tymi właśnie klasami panuje atmosfera niechęci. Lenina jest postacią, która wzbudziła moje największe zainteresowanie. Jest osobą, która całkowicie wierzy w słuszność panującego systemu, chociaż zdarza jej się postępować wbrew wprowadzonym zasadom. Przykładowo - spotyka się z jednym mężczyzną od dłuższego czasu, co jest raczej potępiane wśród społeczności. Została ona wykreowana bardzo dobrze i nie mogę doczekać się momentu lektury pierwowzoru, by poznać ją (być może) bardziej.

Ta powieść graficzna stanowi dość przerażającą wizję rzeczywistości, która chcąc nie chcąc już zaczyna się spełniać. Co ciekawe, sama historia powstała w 1932 roku, więc można powiedzieć, iż Aldous Huxley przewidział przyszłość. Co prawda, w naszym kraju nie mamy (podejrzewam, że jeszcze) aż takiej kontroli nad sobą, ale technologia zdecydowanie już rządzi naszym życiem. Dlatego też lektura tej pozycji była dla mnie dość trudna - coś, co człowiek zna i zdaje sobie z tego sprawę, zostało przedstawione w powieści, która powstała tak dawno temu, no przerażające.

Na uznanie zasługuje autor adaptacji tej powieści graficznej oraz ilustrator – Fred Fordham. Skrócił on całą tę historię w sposób zrozumiały i taki, że czytając tę powieść, nie ma się poczucia zagubienia. Podejrzewam, że gdybym przeczytała zaraz po niej pierwowzór książkowy, cały sens okazałby się zachowany. Wspominam o tym, ponieważ część czytelników zwraca na takie rzeczy uwagę. Kreska, jaką została narysowana ta powieść, jest bardzo estetyczna i zdecydowanie trafia w moje gusta.

Nowy wspaniały świat. Powieść graficzny to pozycja, która została idealnie dopasowana do panujących realiów i odbiorców. Ponadczasowa historia przedstawiona w formie graficznej z pewnością pozyska wielu czytelników i być może miłośników. Jak dla mnie jest to idealny pomysł na prezent dla osoby, która nie tylko lubi powieści graficzne i komiksy, ale równie chętnie zaczytuje się w dystopiach. Zdecydowanie polecam Wam tę pozycję.

NOWA WSPANIAŁA APATIA

Hej hej poznaj swój raj

Hej hej sprzedaj go nam

Marność nad marnościami proszę towarzyszy

Jeden dużo gada drugi milczy w ciszy

- Kult

Każdy, a przynajmniej prawie każdy w cywilizowanych krajach o „Nowym wspaniałym świecie” słyszał. Opus magnum Aldousa Huxleya, najsłynniejsza dystopijna powieść obok „Roku 1984” i jedno z największych dokonań literatury SF, uważane przy okazji za jedną z najważniejszych powieści w dziejach. Takie określenia, wszystkie te peany, długo można by wymieniać. I słusznie, bo wciąż to świetna, mocna lektura, jaka nie zestarzała się mimo upływu lat. Ale mimo to doczekała się komiksowego odświeżenia, zaserwowanego nam przez speca od graficznych adaptacji literatury („Zabić drozda”, „Wielki Gatsby”), Freda Fordhama. A Fred, jak to Fred, zaserwował nam naprawdę dobrą rzecz, w którą zanurzyć się warto.

Rok 2541 – 632 Nowej Ery. Świat stał się Republiką, a ludzie żyją w utopii. Warunkowani psychologicznie i biologicznie od narodzin, żyją w kastowej społeczności, działając niczym automaty. Rozmnażani przez klonowanie i sztuczne zapłodnienie, wiodą życie mechaniczne, ale spokojne i bezpieczne. Życie pełne seksu, używek i rozrywek. Wszystko dobrane jest tak, by nikt za dużo nie myślał i nie wykazywał się indywidualizmem. Czy z takiego życia ktoś chce i powinien się wyrwać? I czy w ogóle wszystko jest takie, jakim nam się wydaje?

„Nowy wspaniały świat” to historia o tym, że reżim wcale nie musi gnębić ludzi. Totalitaryzm nie musi opierać się na silnej pięści i masakrowaniu tłumów, by utrzymać ich w ryzach. Huxley pokazuje nam, że sami chętnie możemy godzić się na niewolę. I że koszmar niewoli wcale nie dla wszystkich musi być taki koszmarny. A jednocześnie jakim koszmarem może być życie w pozornym szczęściu i spokoju. Autor, a tutaj autorzy, wrzuca nas w sam środek wydarzeń, wywołując emocje, skłaniając do zadumy i zajęcia własnego stanowiska. Stawia pytania, nie udziela łatwych odpowiedzi, może ma swoje zdanie na ten temat, może i ostrzega nas przed konkretnymi zachowaniami, konkretnymi sytuacjami i tym podobnymi, ale mimo wszystko pozostawia swobodę interpretacji.

Bo co tak naprawdę jest lepsze, zdrowe, bezproblemowe i bezpieczne życie w złotej klatce czy wolność, niosąca niepewności, choroby, wojny i zagrożenia? Co jest dla nas ważniejsze, a co ważniejsze być powinno? Czy walczyć z władzą, która ma nas za nic, ale zapewnia to, czego potrzebujmy, chociaż sama te potrzeby tak w nas wykreowała, czy może dostosować się i żyć, bezmyślnie, ale jednak bezpiecznie, wygodnie? I czy jedna jest tylko odpowiedź?

Wszystko to jest w komiksowej wersji, wiernej i dobrze wykonanej. Trzymanie się litery pierwowzoru jest najlepszym wyjściem. Ale i jednocześnie Fordham dobrze przenosi to na komiksowy grunt, wiedząc kiedy należy ciąć, a kiedy wybrzmieć klasyce. I dorzuca do tego wszystkiego coś od siebie – znakomitą szatę graficzną, gdzie cartoonowa prostota, spotyka się ze świetnym wykonaniem i równie świetnym klimatem.

Po prostu dobra adaptacja legendarnego dzieła. Nic dodać, nic ująć. Znacie klasykę? Odświeżcie ją sobie w tej formie, warto.