Nowe życie. Na obcej ziemi. Tom 1

Współpraca reklamowa z @skarpawarszawska

.

44/2023

Nie musiałam kryć swojego rozczarowania. Miejsce, w którym się znaleźliśmy, znacznie odbiegało od tego, co nam obiecywano. Choć ja byłam rozdarta jeszcze z innego powodu. Każdego dnia patrzyłam na mężczyznę, który wziął mnie sobie, bo tak mu było dobrze. Ja wciąż miałam w sercu innego. I wbrew temu, co mówili, wierzyłam, że on żyje. Codzień budziłam się z nadzieją i ze strachem. Wychowywałam jego córkę, a mój obecny mąż, muszę to przyznać, był wzorowym ojcem. Wcale nie przeszkadzało mu jej biologiczne pochodzenie. Co bym zrobiła, gdyby on znów się pojawił? Czy znów wybrałabym bezpieczne wyjście?

.

Nie rozumiałam, czego szuka u mnie ten młodziak. Przyjechał z listami, których wcale nie chciałam czytać. Ich historia była bolesna, zresztą jak moje dotychczasowe życie. To ja byłam winna. To przeze mnie... Codzień żałowałam, że nie mam wystarczająco odwagi, by skrócić swoje cierpienie. Ale wraz z wizytą tego młodzieńca pojawiła się nadzieja...

.

Wrocław, rok 1947. Opada powojenny kurz. Mówi się, że miasto podnosi się z gruzów. Z tym że stan faktyczny odbiega od tego, co głosi prasa. Teraz nie liczy się wykształcenie, pochodzenie czy układy. Wszyscy potrzebni są do odbudowy miasta. Powrót do normalności jeszcze daleko. Ale czy nowo przybyli mieszkańcy miasta odnajdą się w tej rzeczywistości?

.

Z twórczością autorki @[Adres usunięty] miałam do czynienia pierwszy raz. Jestem pod wrażeniem jej umiejętności literackich i kunsztu, który niewątpliwie posiada. Dialogi bogate są w ówczesne słownictwo. Od razu pochłania cię tamten klimat! Coś niesamowitego! Jestem ciekawa dalszych losów bohaterów.

To dopiero moje drugie spotkanie z autorką i całkiem udane, chociaż po przeczytaniu kilku opinii, moje oczekiwania były bardzo wysokie. Ale z drugiej strony nie nastawiałam się na arcydzieło. Jak wyszło?

Jest to historia przede wszystkim o miłości. To ona gra tu pierwsze skrzypce i uczucia bohaterów są tu najważniejsze. Akcja umiejscowiona jest w okresie powojennym, jednak ta nowa rzeczywistość to raczej tło dla miłosnych uniesień bohaterów. Mimo niesprzyjających warunków, przed bohaterami staną dylematy miłosne i moralne, które nie zawsze do mnie przemawiały. Nie mogę jednak odmówić autorce talentu do opisywania uczuć, bo namiętności targające bohaterami były bardzo autentyczne. Plus za osadzenie fabuły w czasach, które nie są zbytnio literacko "modne".

Czy to historia dla wszystkich? Raczej nie, chociaż czytało mi się ją łatwo i przyjemne. Ale dla każdego kto lubi skomplikowane relacje, walkę z uczuciami - będzie idealna.

„Nowe życie” to pierwszy tom nowego cyklu „Na obcej ziemi”, więc to idealna chwila, żeby sięgnąć po książki autorki. Mimo że spotykamy w niej bohaterów z sagi wołyńskiej, nie odczułam trudności wciągnięcia się w historię bez znajomości poprzednich książek (na pewno nadrobię zaległości, obiecuję!!!).

Po opuszczeniu Wołynia nasi bohaterowie przyjeżdżają do Wrocławia, by zacząć nowy rozdział w swoim życiu. Jednak radziecka prasa zupełnie inaczej odmalowała wizerunek powojennego Wrocławia, niż jest w rzeczywistości. Marcel, Marta, Nadia i Wissarion jednak się nie poddają i walczą o lepsze życie dla siebie i bliskich.

„Nowe życie” to tytuł, który totalne mnie zaskoczył i oczarował. Autorka niesamowicie realnie przedstawiła powojenny Wrocław i ludzi, którzy muszą sobie na nowo ułożyć sobie życie w bardzo trudnej rzeczywistości. Miłosne i życiowe perypetie, często niemal zabawne, są niczym ciepły słoneczny promień normalności pośród ciemnych burzowych chmur tamtych czasów. Z obecnego punktu widzenia niektóre sytuacje będą się wydawać czytelnikowi niemal abstrakcyjne, tak samo, jak pomysł hodowli kur w łazience w bloku. A jednak tak było.

W „Nowym życiu” ponura epoka stalinizmu, w której bohaterowie muszą się odnaleźć, przeplata się z perypetiami, które wywołują uśmiech na twarzy. To daje nadzieję, że czekają na bohaterów lepsze czasy, w których każdy z nich odnajdzie miejsce dla siebie i swoich bliskich.

Nie wiem jak Wy, ale ja uwielbiam zakończenia, które serwują mi wiele niewiadomych, zwiastujących kolejny tom. Tylko szkoda, że tak długo trzeba na niego czekać. Już w tej chwili chciałabym wrócić do kolejnych perypetii bohaterów, którzy już znaleźli drogę do mojego serca. Czekacie razem ze mną? Ogromnie polecam początek nowej serii „Na obcej ziemi”.

„Przegraliśmy i musimy się z tym pogodzić”.

Dobrze nam znani bohaterowie „Sagi wołyńskiej” i ich dalsze, niepokojące losy. Mamy rok 1947. Wissarion, Nadia, Marcel i Marta po opuszczeniu Wołynia przyjeżdżają do Wrocławia. To tutaj mają zacząć wszystko od początku, nowe życie. Na miejscu zastają zupełnie inne realia niż te, którymi kusiła radziecka propaganda, powojenny obraz Wrocławia nie jest optymistyczny, stalinizm rozpanoszył się na dobre. Czy w tych realiach można mieć nadzieję na spokojne, normalne, szczęśliwe życie? Nowe szanse, możliwości, wyzwania, niejednemu przyjdzie zapłacić wysoką cenę...

Wielowątkowa, wciągająca akcja powieści toczy się swoim rytmem i niezmiennie intryguje. Fabuła rewelacyjnie poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, ukazuje codzienność ludzi w trudnych powojennych latach, a w tle prawda historyczna. Ogromne, sprzeczne emocje wibrują, często miałam wrażenie, że nie tylko sercem, ale i ciałem jestem razem z naszymi bohaterkami. Zajmująco ukazani bohaterowie, wnikliwy obraz ich osobowości, wielobarwni, niejednoznaczni, zaskakujący. Wyraźnie ukazane ich wewnętrzne rozterki, zmagania, porywy serca. Narracja toczy się z kilku perspektyw, mamy szersze spojrzenie na rozwój wydarzeń.

Koniec wojny przyniósł nadzieje na nowe, dobre, spokojne życie. Codzienność, jaka buduje się w powojennej rzeczywistości, jest daleka od tej wyczekiwanej, upragnionej. Wyobrażenia i oczekiwania naszych bohaterów szybko zostają zweryfikowane, zostają obdarci ze złudzeń. Komunizm rozpanoszył się na dobre, inwigilacja nowej władzy obejmuje wszystkie dziedziny życia. Niepewność, strach, niemoc stają się częścią ich życia. Nie wiadomo komu, można ufać. Po wojennych traumach przyszedł czas mierzenia się z tym co nieuniknione. Nasi bohaterowie podejmują walkę o przetrwanie swoje i najbliższych. Muszą porzucić wpajane przez lata wartości i odpowiednio wpasować się w panujące realia, by móc godnie żyć. Miłość, która przychodzi niespodziewanie, jej różne oblicza, namiętności, pokomplikowane relacje rodzinne, zdrada, nienawiść. Samo życie...

Joanna Jax jest mistrzynią osadzania ludzkich losów w historycznych realiach i ja się z tym całkowicie zgadzam. Wartościowa, trudna, fascynująca opowieść o mierzeniu się z przytłaczającą, trudną codziennością, o miłości, o nadziei. Głęboko porusza, trąci czułe struny, jest na wskroś autentyczna, nie daje się odłożyć, choć na chwilę. Obyczajowość idealnie współgra z prawdą historyczną. Z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)

Ten kto chociaż raz zmierzył się z prozą Joanny Jax wie, że autorka pisze bardzo przejmujące, do głębi poruszające powieści oparte na szczerych wydarzeniach. Jej najnowsza seria niczym nie odbiega więc od poprzedniczek i już na starcie zachwyca wyjątkowym klimatem oraz mnóstwem ciężkich emocji.

Rozpoczynamy cykl Na obcej ziemi, w którym pierwszy tom "Nowe życie" zapoznaje nas z bohaterami. Ich życie nie należało do najłatwiejszych, mają za sobą trudną przeszłość, ale wydaje się, że nadszedł czas na nowy początek. Przygotujcie się więc na pełną wyzwań opowieść, silnie wpływającą na czytelnika, ponieważ nawiązującą do czasów, które dobrze są nam znane z licznych opowieści. Autorka utrzymała swoją książkę w atmosferze wcześniejszych swoich dzieł, ale mimo wszystko trudno przewidzieć co czeka nas na kolejnych stronach, ponieważ jak zawsze, tutaj warunki dyktuje proza życia.

Wissarion, Nadia, Marcel i Marta z bratem opuszczają Wołyń i planują rozpocząć życie we Wrocławiu. Niestety szybko czują się rozczarowani tym co tam zastają, ponieważ radziecka prasa przedstawiała wszystko w dużo lepszym świetle. Niestety nie ma już miejsca ani czasu na inne perspektywy, więc bohaterowie muszą nauczyć się żyć w nowym otoczeniu. Jedno poradzą sobie z tym lepiej niż przypuszczali, inni wciąż będą zawiedzeni i rozgoryczeni, ale każde doświadczenie postaci będzie niosło dla czytelnika pewną wartą zapamiętania lekcję.

To rozbudowana fabuła, która porusza, daje do myślenia i ani przez moment nie pozostawia nas obojętnym na losy bohaterów. Angażujemy się w ich życie przede wszystkim przez fakt, że to w pełni wiarygodnie wykreowane postacie z krwi i kości, które przypominają nas samych. Jednak prawda jest też taka, że autorka w cudowny sposób łączy fikcję literacką z historycznymi wydarzeniami co nadaje opowieści silnej realności. Trudno więc oderwać się od tak intensywnej lektury, która zaskakuje nas na każdym kroku, ponieważ bohaterowie do samego końca nie mają łatwo i na naszych oczach przeżywają wzloty oraz upadki.

"Na obcej ziemi. Nowe życie" to wstęp do niezwykle ekscytującej serii oraz powieść o której się nie zapomina. Mam nadzieję, że nie przyjdzie nam długo czekać na kontynuację, ponieważ finał wzbudził we mnie więcej pytań niż odpowiedzi a towarzyszące mi podczas czytania emocje skutecznie przywiązały do bohaterów. Joanna Jax napisała kolejną cudowną opowieść o utraconych nadziejach, szansach na lepsze jutro oraz o naszej bolesnej przeszłości, która wciąż powinna być pamiętana, aby każdy z nas mógł wyciągnąć swoje wnioski.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Bardzo sobie cenię historię, które na papier przelewa Pani Asia, za każdym razem wywołują one we mnie ogrom emocji i w przypadku książki "Nowe życie" również tak było! Bohaterów tej książki spotkałam już przy okazji lektury cyklu #sagawołyńska, niemniej jednak "Nowe życie" to calkiem nowa seria #naobcejziemi i tak naprawdę nie jest wymagana znajomość poprzednich książek. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się naprawdę szybko i z dużym zainteresowaniem, ja pochłonęłam ją w jeden poranek i nie mogłam się oderwać od lektury. Fabuła została nakreślona w bardzo interesujący sposób, dopracowana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie świetnie wykreowani, to niezwykle autentyczne, prawdziwe postaci, które wręcz ożywają na kartach powieści. Razem z bohaterami przenosimy się do Wrocławia, gdzie każdy z nich planuje rozpocząć nowe życie. Muszę odnaleźć się w powojennej rzeczywistości, która przyszykowała dla nich wiele przeciwności losu do pokonania. Autorka w niesamowicie plastyczny i pobudzający wyobraźnię sposób opisuje realia tamtych czasów i to jak wyglądało życie ludzi po niszczycielskiej wojnie. Wielokrotnie miałam wrażenie jakbym razem z nimi uczestniczyła we wszystkich wydarzeniach. Całą sobą chłonęłam emocje towarzyszące bohaterom - martwiłam się, kibicowałam i wspierałam ich w każdej chwili. Chciałam by w końcu byli szczęśliwi.... "Nowe życie" to emocjonująca, poruszająca i wartościowa historia pełna życiowych mądrości oraz doświadczeń. Zakończenie, które tutaj zaserwowała autorka zostawiło mnie z nie małym szokiem na twarzy... i mam nadzieję, że nie będę musiała długo czekać na kontynuację! Polecam!

Rozpocząć wszystko od nowa. Czasem po prostu trzeba uwierzyć, że to możliwe i ruszyć w drogę do miejsca, które ma być wprost stworzone by spróbować zapomnieć o tym, co było. Jednak czy to możliwe jeśli przeszłość okazuje się jeszcze nie zamkniętym rozdziałem? Rany nie miały czasu zabliźnić się, wciąż przypominają dlaczego powstały, nie wszyscy potrafią lub chcą zamknąć drzwi do tego, co było i otworzyć kolejne, do przyszłości. Niepewne dzisiaj, nieznane jutro, niekiedy pomaga wiara w drugiego człowieka i w to, iż kiedyś będzie lepiej.

Propaganda zawsze koloryzuje rzeczywistość jeśli tylko jej to na rękę i nie zająknie się ani półsłówkiem gdy chodzi o jakiekolwiek wady. Kiedy jesteś zmuszony opuścić swój dom i osiedlenie się w miejscu miodem i mlekiem płynącym zdaje się być urzeczywistnieniem marzeń, o jakich ktokolwiek bał się pomyśleć. Jednak realia zbyt często są dalekie od obiecanego raju. Andrzej Lemański dal się uwieść mitowi Ziem Odzyskanych, chociaż lepiej oddaje to, co zastali w Wrocławiu raczej nazwanie tego miasta ziemią wyzyskaną. Narzekanie z pewnością nie pomoże mu, razem z rodziną i przyjaciółmi musi stawić czoła powojennym czasom, dalekim od tych, jakie miały nastać. Zresztą chyba już nic nie jest takie było, ani on, ani jego bliscy nie mają do czego wracać, pozostało już im jedynie zadomowić się i jakoś pogodzić z tym, co ich otacza. Ideały, jakimi żyli są zmuszeni schować głęboko w sercach i umysłach, nadszedł moment by na nowo żyć, nie wszystkim przychodzi to łatwo. Niektórzy nie umieją, bądź nie chcą pogodzić się z odmiennymi okolicznościami. Nadia dla przyjaciół jest w stanie zrobić wszystko, pokazała to już niejednokrotnie, ostatnia ofiara była naprawdę ogromna, czy i ona zazna ona w końcu prawdziwego szczęścia? Tak wiele bólu już doznali, jeszcze więcej utracili, w ojczyźnie, lecz na obcej ziemi …

Historia wyryta jest w budynkach, miejscach i ludziach, kiedy jest z dużej litery zapisuje się w pamięci setek tysięcy, a nawet milionów, ale jest także zwykłą, zapamiętaną przez jednostki, utrwaloną w wspomnieniach i niewyraźnych zdjęciach w czarno-białych odcieniach. Joanna Jax po mistrzowsku łączy jedną i drugą część dziejowej zawieruchy, gdzie ta pierwsza jest tłem dla tej drugiej, kameralnej, z rzadka dochodzącej do głosu, lecz równie ciekawej i przede wszystkim, będącej fundamentem dla swej wielkiej współimienniczki. „Na obcej ziemi. Nowe Życie” jest kameralnym zapisem losów osób, w których odzwierciedlają się burzliwe lata Drugiej Wojny Światowej oraz wcale nie spokojniejsze lata po jej zakończeniu. Wielkie nadzieje i wcale nie małe rozczarowania, skomplikowane emocje oraz przeszłość, wciąż przypominająca o sobie i najgorszych chwilach, tego doświadczają bohaterowie nieustannie. Pragną rozpocząć od nowa swoje życie, lecz nie jest to proste, zbyt wiele wydarzyło się by móc zamknąć za sobą drzwi, zwłaszcza, że wiąże się to niekiedy z przyjęciem nowych wartości i przyznaniu się do ogromnej porażki. Jeśli jeszcze wchodzi do tego emocjonalnego labiryntu miłość, skomplikowana, zaborcza, utracona i odnaleziona otrzymamy opowieść, którą czytamy tak jakbyśmy byli jej naocznymi świadkami, a postacie nie są jedynie na papierze, lecz żywymi ludźmi. Pisarka doskonale wie jak połączyć historyczne fakty oraz ludzkie losy w prawdziwie epicką sagą, jednocześnie zachowując intymność uczuć oraz ich wielowymiarowość. Na tle wielkich wydarzeń nie dostrzegamy jednostki, dopóki nie zagłębimy się w książki Joanny Jax, wówczas zauważamy jak ważną rolę odgrywają ci, których uważamy za tłum, lecz tak naprawdę są niejednorodnym zbiorem ludzkich historii.

Saga wołyńska, to cykl książek, który niektórzy z Was zapewne znają. Ja nie miałam okazji jej czytać, ale z przyjemnością i ciekawością sięgnęłam po nową sagę Joanny Jax „Na obcej ziemi”. Pierwszy tom cyklu pt. „Nowe życie” zabiera nas do Wrocławia, do którego przyjeżdzają bohaterowie, których mogliśmy poznać czytając Sagę wołyńską. Są gotowi rozpocząć nowy rozdział w ich życiu, niestety po przyjeździe okazuje się, że nic nie jest takie, jakie miało być. Są rozczarowani, ale też nie mają za bardzo wyjścia i muszą odnaleźć się w tej powojennej rzeczywistości. Mieli dostać pracę i dach nad głową, niestety rzeczywistość odziera ich ze złudzeń. Ogromna ciasnota, braki żywnościowe, a do tego niepewność kto jest przyjacielem, a kto wrogiem, komu można zaufać, a na kogo bardzo uważać, nie pomaga.

Tak właśnie wyglada rzeczywistość na Ziemiach Odzyskanych.

Joanna Jax to autorka, która potrafi tworzyć wciągające historie z tłem historycznym, w których ludzie i emocje są najważniejsi. Cała reszta to tylko dodatek, który umiejętnie splata wszystko w interesującą i poruszającą opowieść. Podobnie było i tym razem. Czasy, w których osądziła historię, temat przesiedleń, komunizm i to, co z nim związane, wszystko to spójne, a przy tym napisane tak, że trudno oderwać się od czytanej historii.

Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi umiejętnie oddać czasy, w których osadza swoje historie, interesująco maluje obraz powojennego Wrocławia, wręcz namacalnie czujemy autentyczność miejsc i zdarzeń, o których pisze. Świetny styl autorki, interesujący, dobrze wykreowani bohaterowie oraz cała paletą emocji, która towarzyszy nam przy czytaniu, sprawiają, że cieżko jest oderwać się od tej historii.

Ja jestem zachwycona i czekam na kontynuację, a w wolnym czasie napewno sięgnę po Sagę wołyńską, aby poznać wcześniejsze losy bohaterów.

Polecam!

Lektura książki „Nowe życie” choć było to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki pochłonęła mnie dogłębnie. Pani Joanna Jax naszkicowała literacką opowieść o ludziach, którzy zostawiając za sobą wołyńskie wspomnienia, by w  powojennym Wrocławiu rozpoczynać swoją nową kartę historii, mierzą się z codziennym rozgoryczeniem i żalem, walcząc o przetrwanie…

I choć złudnie wydawać by się mogło, że w końcu w powojennej rzeczywistości nastał czas na spokój i życie w cieniu trudnych wyborów, tak naprawdę odnalezienie sensu życia kładzie się cieniem na codzienności. Codzienności która obfituje w  poszukiwanie swojego szczęścia, a nade wszystko w poszukiwanie miłości która jest sensem życia. Na kartach książki autorka przytacza nam przeróżne jej oblicza – od miłości matczynej przez miłość do rodziny, rodziców, a  kończąc na miłości do drugiego człowieka. Ukazuje miłość niespełnioną, miłość trudną i w końcu miłość zakazaną. I choć w całej tej historii jest miejsce na zdradę, na nienawiść, na namiętność to uwierzcie mi takiej palety emocji zupełnie się nie spodziewałam. Mnóstwo emocji i wzruszenia. To z pewnością jedna z tych książek, które pozostaną w mojej pamięci na długo.  

Oprócz niesamowitej fabuły utkanej z emocji powleczonych goryczą, zafascynowana zostałam językiem powieści  – barwnym i wysoce obrazowym, takim, który podczas lektury pozwala na wyobrażenie sobie świata przedstawionego na kartach książki. Świata, który osadzony w realiach historycznych nosił wydźwięk zbrodni wojennych, przerażał dyktaturą stalinizmu i gdzie ówczesna władza ludowa doprowadziła do zastraszenia, a ludzie obawiali o własne życie, o życie rodziny i o dzień jutrzejszy…

Jednak autorka nie przytłacza ilością historii. Uczyniła z niej fundament  powieści wiernie oddając realia tamtych czasów zakleszczając w nich bohaterów do których ja chce już powrócić. Najlepiej natychmiast. I przyznam, że z jawną nadzieją czekam na kontynuację.

NA OBCEJ ZIEMI. NOWE ŻYCIE to pierwszy tom nowej serii, ale ze „starymi” bohaterami z sagi Wołyńskiej, czyli znów spotykamy się z Nadią, Wisarionem, Marcelem, Martą, Andrzejem i Emilią.

Uwielbiam styl Joanny Jax, bowiem autorka mistrzowsko przeplata wątek obyczajowy z tłem historycznym, dlatego jej opowieści zawsze dostarczają mi całą paletę uczuć. A najnowsza pozycja nieco że dogłębnie mnie poruszyła, to niejednokrotnie ubawiła zabawnymi dialogami.

Losy bohaterów niezmiennie mnie wciągnęły w swój świat oraz pozwoliły zobaczyć powojenny Wrocław ich oczami, w którym się osiedlili po ucieczce z Wołynia. Dodatkowo autorka przedstawiła nowe i ciekawe postacie. Ale to zakończenie? Powinno być zakazane! Bo jak można zakończyć powieści w połowie akcji? No jak? 🥹

Bohaterowie poznani w „Sadze wołyńskiej” powracają w cyklu „Na obcej ziemi”, by w 1947 roku rozpocząć nowe życie we Wrocławiu, malowanym niczym ziemia obiecana, mlekiem i miodem płynąca. Rzeczywistość uderza ich jak młotem, a bogate przed wojną miasto wita ruinami, zdewastowanymi mieszkaniami, brakiem perspektyw.

Autorka z właściwą sobie empatią kreśli portrety ludzi wciągniętych w tygle historii, dla których zakończenie wojny nie oznacza końca problemów, a każdy z nich próbuje na swój sposób odnaleźć się w nowych realiach. W przepełnionych ponad miarę ludźmi, fetorem hodowanych kur, ciągłymi, naturalnie eskalującymi w takich warunkach sporami mieszkaniach. Czy w tych czasach próbę dostosowania się do partyjnych wymogów można nazwać zdradą, czy koniecznością? A trwanie przy własnych wartościach patriotyzmem czy głupotą?

Tu nic nie jest białe albo czarne. Życie bohaterów malowane jest wszystkimi odcieniami szarości, a ich trudne decyzje, dylematy, wybory niosą konsekwencje nie tylko dla nich. Przeszłość, choć zdaje się pozostawiona daleko w tyle, podąża za nimi, a jej odkrycie może kosztować czyjeś życie. Ich działaniom przypatrują się nieprzychylne oczy kierujące się własną korzyścią, zawiścią czy obsesją.

Osoby, które nie czytały Sagi Wołyńskiej początkowo będą miały poczucie wejścia w środek historii, ale stopniowo poznajemy też tragedie i poplątane drogi, które doprowadziły bohaterów do tego miejsca. Tych znowuż, którzy znają twórczość autorki z pewnością nie trzeba zachęcać do sięgnięcia po tę książkę, bo wiedzą już jak wielką przyjemnością jest zanurzenie w jej opowieściach pisanych emocjami zwykłych ludzi wrzuconych w wir historii. Tym bardziej jeśli są to bohaterowie, których już zdążyli poznać i pokochać, a ich dalsze losy nie są im obojętne.

To piękna, choć przepełniona wieloma trudnymi emocjami opowieść z zakończeniem, po którym chciałoby się natychmiast sięgnąć po kolejną część.

„Nowe Życie” to nowa saga Joanny Jax, która jest kontynuacją losów bohaterów Sagi Wołyńskiej. Uważam, że aby lepiej poznać, to co ukształtowało bohaterów i zrozumieć ich w pełnym stopniu, należy czytanie zacząć właśnie od Sagi Wołyńskiej. Uwielbiam książki Joanny Jax, za to jak doskonale umie pisać o czasach minionych, nadając temu odpowiedni ton. Nawet dialogi prowadzonej między bohaterami potrafią wprowadzić w odpowiedni nastrój do czytania tej powieści. W każdej książce najważniejsi są bohaterowie, ich kreacja, portrety psychologiczne, ale także przyzwyczajenia i uczucia które noszą w sobie i obdarzają nimi innych. Rozwinięcie wszystkich tych cech zawsze znajduje w książkach pani Joanny. Czytając książki z tłem historycznym zawsze mam na uwadze, że tamte czasy bezpowrotnie minęły, ludzie myślą już teraz inaczej, a zachowanie które kiedyś szokowało, obecnie jest na porządku dziennym. Dlatego też czasem te powieści są trudne, bo ciężej nam zrozumieć bohaterów danej powieści.

Niezwykle się cieszę, że Saga Wołyńska doczekała się kontynuacji, ponieważ bardzo zżyłam się większością występujących w niej postaci. A ponowne spotkanie z nimi, to była dla mnie ogromna przyjemność.

„Nowe życie” to książka, która jak mówi tytuł opowiada właśnie o nowym życiu w powojennej rzeczywistości, poszukiwaniu swojej drogi na nowo i pokazuję, że nie zawsze tę drogę tak łatwo znaleźć. Jak każda historia spod pióra pani Joanny, ta również przepełniona jest emocjami, które osadzają się w czytelniku jeszcze na długo po skończonej lekturze.

„Nowe życie” jest pierwszym tomem, który rozpoczyna cykl „Na obcej ziemi” Opowiada o czasach zrujnowanej, komunistycznej Polsce. Z Wołynia do Wrocławia przyjeżdża Wissarion, Nadia, Marcel i Marta. Chcą oni zacząć nowe życie, jednak gdy docierają na miejsce jedynie co czują to rozczarowane. Wszystko co widzą jest zupełnie inne od tego co sobie wyobrażali, o czym im opowiadano. Większość bohaterów występujących w tej książce czytelnik miał już okazje poznać w „sadze wołyńskiej”. Jest tutaj też wiele innych postaci, które wzbudzają nie mniej emocji niż ci, których znamy. Chociaż nie jest nam obcy Wissarion, Nadia, Marta czy Andrzej to losy ich zaczynają się jakby on nowa. Na nowej, obcej im ziemi, która miała być czymś lepszym niż otaczające ich życie w Wołyniu.

Książkę czyta się bardzo szybko i to nie tylko dlatego, że jej bohaterów już znamy, ale również ze względu na fantastycznie oddany klimat epoki Stalinizmu. Autorka wspaniale ukazała powojenny Wrocław oraz ludzi, którzy musieli zmierzyć się z szarą rzeczywistością w jakiej przyszło im żyć. Mieli wiele dylematów, rozterek i trudnych decyzji. Wraz z bohaterami odczuwałam strach i niepokojów związany z brakiem pracy, przesiedleniami i samego dostosowania się do panującego nowego ustroju. Są również momenty, które wywołają uśmiech na twarzy. Znalazło się również miejsce na uczucie. Natomiast zakończenie jest mega i sprawa, że każdy będzie chciał od razy sięgnąć po kolejną cześć.

Jeśli lubicie twórczość Joanna Jax lub książki, których akcja osadzona jest w świecie, który dzisiaj już nie istnieje, jest zupełnie inny to bardzo polecam zarówno „Sagę wołyńską” jak również „Nowe życie”. Autorka jak nikt inny potrafi oddać ducha minionej epoki.

Wissarion, Nadia, Marcel i Marta po ciężkich czasach pragną zacząć wszystko od nowa. Radziecka prasa na tyle ich zachęca, że opuszczają Wołyń, aby zamieszkać we Wrocławiu. Niestety na miejscu okazuje się, że wcale nie jest tak wspaniale, jak miało być. Przed bohaterami nowa, powojenna rzeczywistość, nowe rozterki, nowe problemy, z którymi będą musieli się zmierzyć. Walka o stabilizację, pracę, swoje miejsce pośród tego wszystkiego. Bohaterowie nie jednokrotnie staną przed bardzo trudnymi decyzjami, będą musieli wybrać czy pozostaną wierni własnym ideą, czy aby polepszyć byt, zapewnić bezpieczeństwo swoim bliskim podporządkują się nowemu ustrojowi. Jak potoczą się losy bohaterów? Czy poradzą sobie z nową rzeczywistością? Czy będą mieli siłę na kolejne zmaganie się z ciężkimi czasami, z problemami? Czy pośród tego wszystkiego uda im się odnaleźć szczęście?

Zacznę od tego, że nie czytałam Sagi Wołomińskiej, w której poznajemy wcześniejsze losy bohaterów, czyli te w czasie wojny. Czy mi to w jakiś sposób przeszkadzało? Z jednej strony nie jednak z drugiej fajnie by było dowiedzieć się o zdarzeniach wcześniejszych. Zdecydowanie zamierzam nadrobić Sagę Wołomińską, zanim sięgnę po kolejny tom.

W książce znajdziemy historię pełną bólu, rozczarowania, a jednocześnie nadziei, walki o lepsze jutro, o bezpieczeństwo. To obraz powojennego kraju, życia, które nie było usłane różami. Według mnie jest ciekawa, wciągająca, pełna emocji.

Tym razem mamy więcej niż jednego bohatera. Poznajemy bliżej losy Wissariona, Nadii, Marcela, Marty. Każdy z nich według mnie był postacią ciekawą, mającą wady i zalety, a dzięki temu są realistyczni. Powiem jeszcze, że osobiście ich polubiłam, więcej nie zdradzę, ponieważ musiałabym zdradzić zbyt wiele z książki.

Książka pt.: „Nowe życie” to pierwszy tom cyklu „Na obcej ziemi”. Spędziłam z nią miło czas, moim zdaniem warto po nią sięgnąć i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Dziś kilka słów o książce, z której opisem nie sposób się nie zgodzić, bowiem Joanna Jax po mistrzowsku osadziła historię dobrze znanych nam bohaterów w historycznych realiach panujących w epoce stalinizmu. Autorka niezwykle umiejętnie maluje obraz powojennego Wrocławia, kreśli trudności, rozterki i dylematy, z jakimi przyszło się zmagać ludziom zamieszkującym Ziemie Odzyskane. Pisze o czasach odległych, ale tematyce jakże aktualnej …

Przejmująca, poruszająca, skłaniająca do refleksji i uświadamiająca czytelnikowi co w życiu jest najistotniejsze. Tak najbardziej ogólnikowo wyraziłabym swoje odczucia i refleksje po przeczytaniu książki „Nowe życie”. Autorka kreśli portrety doświadczonych przez życie i dźwigających bagaż trudnych doświadczeń głównych bohaterów „Sagi wołyńskiej” i trzeba przyznać, że czyni to w sposób nie tyle umiejętny, co niezwykle wrażliwy i pełen empatii. Czytelnik wręcz odczuwa emocje towarzyszące bohaterom, strach i niepokój, z jakimi się zmagają. Aczkolwiek nie brakuje tutaj również codziennych scen i dialogów wywołujących uśmiech na twarzy czytelnika. I ten finał, który sprawia, że w wielkim oczekiwaniu będę wypatrywała kolejnej części tej serii. Dla miłośników powieści z historią w tle pozycja obowiązkowa.

Jak wypadną marzenia i pragnienia bohaterów w konfrontacji z brutalnymi realiami? Tego dowiecie się sięgając po książkę, do czego Was gorąco zachęcam.

Idealne wyważenie w literaturze, to dla mnie mocna część obyczajowa, ludzcy, nieprzejaskrawieni bohaterowie i pewna epoka historyczna, w której osadzono fabułę. I trafiłam na powieść niebanalną, ciekawą i wyjątkowo poplątaną jeśli chodzi o losy postaci.

Rzecz dzieje się we Wrocławiu, tuż po wojnie. Przesiedleńcy z Akcji Wisła trafiają na zachód Polski, zniszczonej przez wojenną zawieruchę, a potem rozszabrowanej przez Sowietów. Rozpoczynają życie na Ziemiach Odzyskanych, trafiają często do mieszkań, które muszą dzielić z obcymi ludźmi. Niektórzy szybko przyzwyczajają się do nowej rzeczywistości, inni wprost przeciwnie. Główni bohaterowie, którzy wloką za sobą przerażającą przeszłość, usiłują żyć i przystosować się do nowego ustroju, drżą jednak o swoje życie, potajemnie kochają, zdradzają i ryzykują wszystko, byleby zaznać odrobiny szczęścia.

To bardzo dobra powieść obyczajowa, osadzona w jednym z najgorszych dla Polski czasach, kiedy rządziła władza ludowa, komunizm rozczapierzał swoje ostre pazury po całym kraju, dając Polakom złudne nadzieje na to, że jest dobrze, a będzie tylko lepiej, pod panowaniem jedynej i słusznej władzy napędzanej przez radzieckich dygnitarzy. Ludzie w tym czasie byli zastraszani, bali się o własne życie, o rodziny, o przyszłość. Często, wbrew sobie, zapisywali się do partii, po to tylko, by żyło im się odrobinę lepiej, żeby dostać przydział na mieszkanie, meble, samochód (w późniejszym czasie), by móc żyć, a nie wegetować.

Wszystkie te najgorsze przymioty komunistycznego państwa autorka przedstawiła w swojej powieści. Nie pominęła niesprawiedliwości, okrucieństwa, jakim kierowali się wtedy ludzie, ale i bezwzględności najbliższych. Bo to były czasy, w których trudno było ufać nawet rodzinie.

Joanna Jax nie przytłacza jednak czytelnika jedynie historycznymi niuansami, ale składa też pokłon miłości i czułości, zwraca uwagę na relacje międzyludzkie. Zachwyca różnorodnością charakterologiczną swoich bohaterów, cudownie oddaje akcent, którym posługują się przesiedleńcy i nadaje ich dialogom lekkości i zwyczajności. Dzięki temu, człowiek ma wrażenie jakby słuchał opowieści dziadka lub babci. Utożsamia się z nimi i kibicuje im w drodze do szczęścia.

Gorąco polecam. To szalenie wartościowa i niezwykle interesująca powieść!

Są takie powieści, które zostawiają w sercu ogromną wyrwę. Z całą pewnością należała do nich Saga wołyńska autorstwa Joanny Jax, mistrzyni umieszczania skomplikowanych ludzkich losów w historycznych realiach. Ileż ja z tych pozycji wyniosłam! Ileż emocji im podarowałam!

Zaledwie kilka dni temu premierę miał pierwszy tom zupełnie nowej serii autorki, „Na obcej ziemi”, która to jest niejako kontynuacją wspomnianej sagi. Nie martwcie się jednak, jeśli nie przeczytaliście Sagi wołyńskiej. „Nowe życie” to zupełnie nowa historia. Owszem, opowiada o dalszych losach Nadii i Wissariona, których mogliśmy już poznać, jest jednak zupełnie nowym rozdziałem w ich życiu. Nowym początkiem na Ziemiach Odzyskanych, we Wrocławiu, na który mieli nadzieję, w który tak wierzyli. Rzeczywistość okazała się być trudniejsza niż przypuszczali…

Cóż Wam mogę napisać? To powieść, którą musi przeczytać każdy miłośnik powieści historycznych, ale przede wszystkim miłośnik opowieści z życia wziętych. Opowieści o zwykłych-niezwykłych ludziach, mierzących się z powojenną rzeczywistością, z zupełnie nowym światem. O ludziach, którzy przeżywszy wojenną traumę, walczą o lepsze jutro, którzy po ekstremalnie trudnych doświadczeniach, marzą jedynie o normalnym, spokojnym życiu, za którego osiągnięcie niejednokrotnie muszą zapłacić bardzo wysoką cenę.

„Na obcej ziemi. Nowe życie” to kolejna WSPANIAŁA pozycja, która wyszła spod pióra Joanny Jax. Jestem wielbicielką twórczości autorki, posiada ona bowiem niebywały talent do urealniania czytelnikowi historycznych wydarzeń, umieszczania go w ich centrum. Robi to perfekcyjnie. Zapewniam Was, że kiedy już raz zapoznacie się z dorobkiem Joanny Jax, oddacie mu serce.

Przeogromnie polecam tę powieść, jak i serię ją poprzedzającą, czyli wspominają wcześniej Sagę wołyńską” :)