Nowa laleczka. Laleczki. Tom 3

Trzecia część serii Laleczki. Pełna brutalnych, przerażających scen. Benny uratował się z pożaru swojego domu, dochodzi do zdrowia u Tannera, człowieka o wielu nazwiskach, pozbawionego skrupułów i zasad. Tanner spełnia zachcianki Bennego, staje się jego sponsorem, przyjacielem i towarzyszem wynaturzonych, krwawych zabaw z dziewczynami. Staje się świadkiem narodzin Potwora - tak nazywa Bennego. Stara obsesja Potwora nie mija, nadal pragnie idealnej laleczki... i odnajduje ją.

Musi ją mieć tylko dla siebie... Nie cofnie się przed niczym... Ciekawe jakie okropieństwa zaserwują nam autorki w następnej części ?

„Jestem pewien, że Elizabeth – moja cudowna, nowa lalka – myślami wciąż błądzi między książkowymi regałami. Spogląda przez ramię na inne samochody, szukając mnie. Jej piwne oczy mnie wypatrują. (…) Na niektóre zabaweczki warto nieco zaczekać.”

Tym razem nie powiem nic o fabule, bo boję się, że mogłabym zbyt dużo zdradzić, a to automatycznie zepsułoby jakąkolwiek przyjemność z czytania. Chociaż słowo „przyjemność” raczej jest pojęciem względnym. Dlaczego? Cała seria Laleczki zdecydowanie nie jest dla każdego. Tak jak i poprzedniczki, „Nowa laleczka” to mroczna, bardzo niepokojąca, wyuzdana i bardzo intensywna książka. Najważniejsze – jeśli nie czytaliście poprzednich tomów to właśnie od nich trzeba zacząć. Benny… to jest postać, o której nie zapomnicie, bez względu na to ile czasu minie. Ta książka stanowi idealny przykład na to, jak autorki potrafią zawładnąć umysłem czytelnika i nim manipulować. Mają niesamowitą wyobraźnię. To książka, której nie jesteśmy w stanie odłożyć bez względu na to, jak popieprzone są niektóre sceny. Momentami zastanawiałam się co jest ze mną nie tak, skoro naprawdę wciągnęło mnie to co czytam. Ale naprawdę, nie mogłam się oderwać, chociaż z pewnością w dużym stopniu przyczyniły się do tego zwroty akcji, których totalnie nie byłam w stanie przewidzieć. Jeśli jesteście gotowi na niebezpieczną jazdę kolejką górską, a także lubicie bohaterów, którzy was przerażają ale jednocześnie zaskakują, to gorąco polecam!

Miłość jeszcze nigdy nie była tak niebezpieczna. Zafascynowany uczuciem drapieżnik ponownie wybrał się na polowanie. Czy uda mu się wygrać z ofiarą?

Ostatnio odkryty duet autorski Ker Dukey oraz K. Webster to fascynujące połączenie dwóch autorek, którym nie straszne są wyzwania ani oryginalność. Stworzyły serię inną niż wszystkie, wciągającą na całego i przemawiającą niemal do każdego: fana mocnych wrażeń, miłośnika romansu oraz poszukiwacza niebanalnych kreacji bohaterów. Dziś autorki powracają z kontynuacją czyli trzecim już tomem w serii Laleczki.

Ostatnio odetchnęli z ulgą. Byli pewni, że to co najgorsze już za nimi. Pokonali potwora, otworzyli przed sobą drzwi na świat bez niebezpieczeństw. Jade i Dillon zbudowali sobie nowe życie, pozwolili na moment żyć złudzeniami. Jednak Benny powrócił i okazał się jeszcze mroczniejszy niż do tej pory. Potrzebuje kolejnego morderstwa, by odzyskać pewność siebie. Tylko czy tak potężny mrok jest w stanie owładnąć człowieka i nie rozproszyć się pod naporem emocji? W końcu nawet Benny nie może być obojętny na miłość, która wciąż puka do jego drzwi.

Nie jestem w stanie jednoznaczne określić gatunku w jakim plasuje się ta seria. Romans? Owszem, jest obecny, ale nie jest to ścisły kierunek w którym podąża fabuła. Kryminał? Jest niebezpieczeństwo i bezwzględny przeciwnik, ale czy na pewno? Zatem powieść psychologiczna, bez dwóch zdań, ponieważ wpływa na psychikę czytelnika, wstrząsa, zaskakuje, zmusza do myślenia, chwytania za serce podczas lektury i rozkładania na czynniki pierwsze decyzji oraz myśli bohaterów, by zrozumieć czym kierowali się w danym momencie. I ja taką formę kupuję w pełni, ponieważ faktycznie podczas czytania czułam się bardziej niż zaangażowana w fabułę.

Trzecia część to także zdecydowanie więcej nowych bohaterów. Chociaż stron jest niewiele, ponieważ mniej niż trzysta, to jednak pojawiło się wystarczająco dużo pobocznych oraz drugoplanowych bohaterów, których chętnie poznałam. Autorki po raz kolejny przyłożyły dużą wagę, by każda z postaci otrzymała oryginalny zestaw cech osobowości, by uciekać od schematów oraz ciekawić od początku do końca. Jedni wydają się niezrównoważeni psychicznie, inny logiczni i poukładani, ale wszyscy budują kompletną całość od której trudno się oderwać.

"Nowa laleczka" to balansowanie na granicy szaleństwa. Dobra kontynuacja niczym nie odbiega od reszty. Jeśli lubicie takie nietypowe projekty i całkowicie pokręcony romans z całą masą niebezpiecznych zagrywek - zaryzykujcie. Ostrzegam! To nie jest książka dla każdego. Musicie uzbroić się w potężną dawkę mocnych nerwów, wziąć głęboki oddech i wskoczyć do tej mrocznej otchłani, w której wszystko jest możliwe. Osobiście nie żałuję swojej decyzji i cieszę się, że moja przygoda z duetem autorek wciąż trwa.

„Nowa laleczka” to kontynuacja losów psychopatycznego Benjamina, który w tej części powstaje z popiołów niczym feniks i pragnie odzyskać to, co stracił – Jade, swoją ukochaną niegrzeczną laleczkę.

Pani detektyw wiedzie teraz spokojnie życie u boku Dillona, oczekując kolejnego dziecka. Oboje żyją w przekonaniu, że Benny poległ bezpowrotnie. Zapewne tak by się stało, gdyby... Benjamin nie poznał tajemniczego faceta.

Zrozpaczony potwór nie może żyć bez swojej niegrzecznej lalki, więc rusza na polowanie, ale wtedy dzieje się coś, co całkowicie wytrąca go z równowagi. Śledząc Jade odkrywa coś niemożliwego, a raczej kogoś. Bethany! Pamiętacie siostrę Benjamina? Jeżeli nie kojarzycie o kim mowa albo nie pamiętacie dokładnie zakończenia poprzedniej części, nie musicie się martwić, ponieważ Autorki rozpoczęły trzecią część od małego wprowadzenia z perspektywy Benny’ego.

W tej części poznacie dalsze losy bohaterów i to również z trzech perspektyw. Benjamina, Dillona i... Elizabeth. Brzmi interesująco? Z pewnością. Pojawienie się nowej postaci wzbudzi w Was na pewno lekki szok i na jej temat powiem tylko tyle: niedaleko pada jabłko od jabłoni. Ach, teraz pewnie dałam Wam do myślenia ;)

Poznajemy więc Benny’ego dokładniej, zagłębiamy się w jego chorą psychikę i dowiadujemy się, że potwory także mają serce i potrafią kochać. Oczywiście miłość w ich pojęciu oraz wykonaniu wygląda zgoła inaczej, lecz jakby nie było, to miłość. W odcieniach mroku, szaleństwa i obsesji.

Czy ta część jest równie popieprzona, mocna i nieobliczalna? Oczywiście, że tak moi drodzy. Jeżeli liczycie na potężną dawkę dantejskich scen, potu, łez, krwi, akcji, tajemnic, to w „Nowej laleczce” otrzymacie to w pakiecie z innymi fetyszami i światem tak brutalnym, że nigdy poza kartami powieści nie chcielibyście mieć z nim do czynienia.

Co czułam, czytając?

Zacznę od tego, że wcześniej, zanim książka do mnie dotarła, miałam bodajże cztery rozdziały do udostępniania na swoich social media. Mimo to nie odważyłam się ich przeczytać. Wrzucałam na swoje strony, ale nie czytałam. Zapytacie dlaczego? Otóż zabrzmi to cholernie kiepsko, ale bałam się, ponieważ książki z serii Laleczki, to pozycje, do których muszę mieć nastrój, muszę się psychicznie przygotować, więc cierpliwie czekałam, czytając lekkie, miłosne książki. Kiedy wzięłam do rąk egzemplarz i spojrzałam na okładkę, przeszedł mnie dreszcz, bo doskonale wiedziałam, że jak zacznę czytać, to przepadnę i nieco sfiksuje... I tak też się stało... Czego dowodem są wierszyki udostępnione w postach na Instagramie i Facebooku. Nie wiem, jak Wy, ale ja mam tak, że gdy dana książka mi się podoba, jest dobrze poprowadzona, oddaję się jej cała i żyję tym, co mi serwuje. Tak też jest z każdą kolejną częścią laleczek.

Ostatnio do recenzji miałam książkę, której temat był dość ciężki, bo była o karze cielesnej wobec dzieci. Wspominałam w niej, że w każdym człowieku drzemie bestia i budzi się wtedy, gdy pobudza się ją do życia, że wpaja się nam, iż sadomasochistyczny seks doprowadzi nas do najlepszego orgazmu w życiu i da niewyobrażalną rozkosz... Trochę wstyd mi to przyznać, ale czytając „Nową laleczkę”, czułam także jakiegoś rodzaju podniecenie, co dowodzi, że Autorki umiejętnie manipulowały moim umysłem. Od razu sprostuje, cały akt chłosty, brutalnego seksu, zabijania, cięcia itp., nie powodował podniecenia jako takiego, wręcz przeciwnie, jednak były sceny mniej brutalne, bez rozlewu krwi, które przyprawiły mnie o szybsze bicie serca, wybuch gorąca i mrowienie na dole. Co więcej, sądzę, że wiele czytelników się do tego nie przyzna, iż także to czuli.

Znalazłam kilka małych baboli, mianowicie coś tam nie pokrywało się z logiką np. Benny rozbił telefon, w którym zapisany miał numer pewnej osoby, dostał nowy aparat, nie zapisał numeru i go również rozbił, a kilka chwil później Benny miał już kolejny telefon i dzwonił do wspomnianej osoby, biorąc numer chyba z powietrza ;)

Pomijając małe wpadki, wspomnę jeszcze o tym, że dwie poprzednie części w moim mniemaniu wywarły na mnie więcej emocji. Z pewnością dlatego, że główną rolę w nich grała Jade, postać, z którą nawiązałam więź. W „Nowej laleczce” nie brakuje emocji, zwrotów akcji, cały czas coś się dzieje, jednak na planie pojawiają się nowe postacie, z którymi nie byłam w stanie nawiązać kontaktu, dlaczego? Przekonacie się sami, sięgając po trzecią część serii. Jednak i ten tom nie jest zakończeniem historii. Ciąg dalszy losów Benny'ego i całej ekipy poznamy w "Zepsute laleczki".

Podsumowując: „Nową laleczkę” po prostu trzeba przeczytać, przeżyć na swój własny sposób i uważać, bo Benny może wciągnąć Cię do swojego świata i nie zechcieć już z niego wypuścić. Strzeż się potwora!