Noc ciemnych kłamstw

Detektyw Richard Krauz powraca w swym nowym, jakże inspirującym śledztwie.

A wszystko zaczęło się od tego, że miał być taki wspaniały weekend. Chłopaki z wydziału zabójstw już planują co każdy z nich będzie robił w piękny weekend, już czują wolny czas, gdy nagle wezwany do sprawy zostaje Krauz i Fischer. Nie jest to jednak taka zwyczajna sprawa, bo okazuje się, że mają oni pracować dla wyższych władz. Panowie detektywi nie mają dobrych doświadczeń jeżeli chodzi o współpracę z takimi służbami, dlatego też postanawiają trochę się wyłamać i poprowadzić śledztwo na własną rękę.

Wszystko rozchodzi się o to, że nie żyje prostytutka. Nie jest to jednak zwykłe morderstwo, gdyż uczestniczyła ona w prestiżowej imprezie, w której udział brał syn przyszłego prezydenta. Sprawa komplikuje się jeszcze bardziej kiedy na jaw wychodzi, że była jeszcze druga dziewczyna, która przeżyła, lecz nie można jej odnaleźć. Jest to zagrożenie dla przyszłego prezydenta, bo co stanie się jeśli cała sprawa ujrzy światło dzienne? Jego kariera zdecydowanie stanie pod znakiem zapytania.

A co postanowią chłopaki z wydziału zabójstw? Czy będą współpracować z innymi służbami i odnajdą dziewczynę? Czy może jednak postanowią ją uratować od prawdopodobnej śmierci? Tego wszystkiego dowiecie się po przeczytaniu książki.

Na pewno wiecie już, że jestem wielkim fanem serii o detektywie Krauzie. Jest to zdecydowanie faworyt wśród kryminałów i chociaż na początku Nocy ciemnych kłamstw zastanawiałam się czy akcja trochę bardziej się rozwinie, to muszę przyznać, że nawet nie spodziewałam się, że będzie aż tak dobrze. Ogólnie całą serię o detektywie czyta się doskonale, dlatego, że fabuła skonstruowana jest po mistrzowsku, w trakcie czytania nawet nie podejrzewacie kto jest winny, rozwiązujecie całą sprawę wspólnie z detektywami do samego końca a emocje temu wszystkiemu towarzyszące również trwają do ostatnich stron.

Ten kto czytał chociaż jedną z książek Dominika Dan o detektywie Krauzie, zdecydowanie będzie wiedział o czym mówię, a ten kto jeszcze tego nie zrobił ma teraz doskonałą okazję do nadrobienia zaległości.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

W piątek po południu detektywi Chosé i Krauz zostali wezwani do szefostwa, przed samym weekendem to koszmar, zatem to co na nich tam czekało okazało się być prawdziwym bagnem. Panowie wplątani zostali w polityczną rozgrywkę, a to co na początku wydawało się być prostym zabójstwem prostytutki okazało się mieć nie tylko drugie, ale nawet i trzecie dno. A czasu na rozwiązanie całej sprawy dostali niewiele.

To już kolejne udane spotkanie z Dominikiem Dánem. Obaj detektywi naprawdę musieli się tym razem mocno napocić, aby rozwiązać zagadkę, ale równocześnie nie skrzywdzić nikogo i samemu nie wpaść po uszy w przysłowiowe gówno. Wiadomo, że polityka zawsze wiąże się z pewnymi ciemnymi sprawkami, jednak kiedy w grę wchodzi prawdziwa walka na górze, a w całą sprawę zamieszane są służby specjalne oraz ochrona prezydenta, to robi się naprawdę gorąco. Jest płatny morderca wynajęty do nietypowej robot, odwiedzamy spory kawałek podziemnego światka Nowego Miasta, a na koniec to nie szef grupy przestępczej okazuje się być tym najmniej sympatycznym. Dzieje się!

Dán świetnie to wszystko opisał, pokazał mechanizmy polityki wysokiego szczebla, zakulisowe manipulacje ludzi ze służb specjalnych, pewne kompromisy na które czasem musi pójść policja. Znakomicie też wyszło mu od strony fabularnej zmuszenie swoich bohaterów do pracy pod presją czasu. Krauz i Chosé nie mogą prowadzić rozwlekłego śledztwa, bo zostało im do kulminacyjnego momentu tylko kilka godzin, muszą kombinować, iść na skróty i oszukiwać. Muszą wykorzystać stare długi i zaciągnąć sporo nowych, aby zdążyć na czas. Ten motyw jest już mocno ograny w literaturze, chyba jeszcze nawet bardziej w filmach, ale słowackiemu autorowi wyszło to tutaj całkiem dobrze. Dołożył do tego nieco retrospekcji, pięknie ze sobą połączył parę wątków i zaserwował czytelnikom kolejny zdecydowanie udany kryminał. Książka trzyma w napięciu, fabula niepotrzebnie nie szarżuje, zagadka wciąga i choć dość szybko czytelnik zaczyna łączyć fakty, to jednak dopiero na końcu udaje się dowiedzieć, kto stał za tą pogmatwaną zbrodnią.

Jak to w książkach naszych południowych sąsiadów bywa, jest także kilka elementów rozładowujących nieco atmosferę, sprawa chomika i Kukiego rozbawiła mnie do łez, polecam zdecydowanie.