Nieunikniona. Baśnie Matki Śmierci z całego świata

Piękne Baśnie pozwalające przybliżyć dziecku tematykę śmierci, tak aby strach nie miał wielkich oczu.

Bajki, baśnie, opowiadania. Któż z nas ich nie lubił jako dziecko? Niech pierwszy podniesie rękę ten, który nie uwielbiał ich słuchać, czytanych czy też opowiadanych przez naszych rodziców lub dziadków. To one pobudzały nasze wyobraźnie, nierzadko kolorując sny i podkręcając wyobraźnię. To właśnie bajki baśnie były nieodłączną częścią naszego dzieciństwa. Czy tak samo jest dzisiaj? Czy nasze dzieci lubią bajki i baśnie te ze stron książek, a nie z Netflixa?

44 historii zaczerpniętych z rozmaitych kultur, których wspólną bohaterką jest Śmierć, a w każdej z nich wyłania się obraz Śmierci jako Matki, towarzyszącej ludziom od samego początku czyli ich narodzin. Rożne jej odsłony w poszczególnych kulturach sprawiają, że „Nieunikniona. Baśnie Matki Śmierci z całego świata” jest bardzo egzotycznym wydaniem pięknych historii, w dodatku prześlicznie wydanym z pięknym ilustracjami i odpowiednio dużą czcionką dla dzieci już umiejących czytać.

Książka z wydawnictwa Dwukropek jest doprawdy fantastyczną pozycją o olbrzymim nakładzie rozmaitego wachlarza uczuć. Wrażliwy rodzic i jego pociecha nie raz i nie dwa z pewnością będą ocierać łzy, tworząc w głowach zupełnie inny obraz Śmierci od tego, który do tej pory mieli. To spotkanie z takimi kulturami jak: aztecka, aborygeńska, indyjska, arabska, tybetańska i wieloma innymi to nie tylko próba „zaprzyjaźnienia się” z tematyką Śmierci. To także bogata w nową wiedzę podróż po wielu zakątkach naszego świata, który nie przestaje zachwycać. Oby nigdy nie przestał…

„Nieunikniona. Baśnie Matki Śmierci z całego świata” to najlepsza książka z wydawnictwa Dwukropek, którą przyszło mi czytać na przemian z synem. Książka ta niesie ze sobą olbrzymie pokłady wiedzy, ciekawostek, a nawet uczuć, których na próżno szukać w rozmaitych podręcznikach szkolnych. Doprawdy fantastyczna. Serdecznie polecam każdemu, kto lubi książki dające znacznie więcej od pozostałych...

Współpraca z wydawnictwem Dwukropek.

Mówi się, że są dwie pewne rzeczy w życiu – śmierć i podatki. O ile tej drugiej można uniknąć, to pierwsza jest nierozłączną częścią naszego istnienia. Już w Księdze Koheleta czytamy, że wszystko ma swój czas, że jest czas rodzenia i czas umierania. Tak traktowana śmierć nie budzi obaw ani wewnętrznego sprzeciwu, ułatwia trwanie tu i teraz i życie w zgodzie z jego naturalnym rytmem. Co więcej, umożliwia przygotowanie się na tę śmierć – wiele starszych osób pieczołowicie przechowuje ubrania, w których chcą być pochowane, wybiera trumnę czy też stara się zadbać o miejsce pochówku. Przez wieki tak traktowana śmierć była powiązana – niezależnie od kultury – z różnymi obrzędami, a także wierzeniami. Panowało przekonanie, że kres zwiastować mogą wyjące psy czy pohukiwania sowy, bowiem zwierzętom przypisywano moc widzenia zbliżającej się śmierci. O śmierci się mówiło, zaś zmarłego żegnały całe tłumy, organizowano przy nim czuwania, jeszcze niedawno zresztą ciała zmarłych leżały w domach, a na pogrzebach otwierano trumny.

W pewnym momencie śmierć stała się tematem tabu. Była to przede wszystkim konsekwencja oderwania się od natury, przeniesienia egzystencji do betonowych miast, gdzie obserwować można co najwyżej śmierć kwiatka na parapecie. Od tematu śmierci odcinają się nie tylko dorośli, „chroni” się przed nim również dzieci, opowiadając tak niebezpieczne dla ich rozwoju kłamstwa, jak to, że „babcia zasnęła” itp. W jaki zatem sposób oswoić siebie (i dziecko) z tematem umierania? I czy w ogóle jest to możliwe? Można wykorzystać opowieści, również te, które funkcjonują na całym świecie, które w obrazowy sposób przedstawiają kwestię pożegnania z życiem.

Historie te możemy znaleźć w pięknej publikacji Wydawnictwa Dwukropek, pt. „Nieunikniona. Baśnie Matki Śmierci z całego świata”. Zebrane przez Anę Crístínę Herreros czterdzieści cztery opowieści, zaczerpnięte zostały z różnych kultur ([Adres usunięty]. hiszpańskiej, greckiej, irlandzkiej, chińskiej, tybetańskiej, arabskiej, indyjskiej, azteckiej, aborygeńskiej, buszmeńskiej czy kultury Inuitów), a wszystkie one dotyczą nieuchronnej śmierci. Mimo iż podejście do umierania jest różne w zależności od wierzeń czy miejsc, w których funkcjonuje, mimo iż jest ona różnie traktowana, to wszystkie kultury uznają, że jest ona sprawiedliwa, nie wyróżnia bowiem nikogo, zabiera i młodych i starych, i bogatych i biednych. Ten zbiór historii jest doskonałym wstępem do rozważań własnych, ale również do rozmowy z dzieckiem na temat śmierci. Można go połączyć z obserwacją cyklu życia roślin, można wykorzystać też różne przypadki z naszego otoczenia, by do śmierci nawiązać i sprawić, że zaczniemy traktować ją jak to, czym jest – nie jako karę ale jako część życia.

W tym wyjątkowym zbiorze znajdują się takie baśnie, które traktują śmierć jako tę, która daje życie (np. zairska baśń „Śmierć akuszerka” pokazująca niewdzięczność ludzi wobec Śmierci-Istoty z Cienia czy grecki mit o Persefonie), jako sprawiedliwą ([Adres usunięty]. baśń kastylijska o zakochanym czy baśń hebrajska o skrybach i mieście Luz w którym nikt nie umiera) czy jako przyjaciółkę ([Adres usunięty]. baśń meksykańska o biednym drwalu, jego spotkaniu ze Śmiercią i złamanej obietnicy). Śmierć może być również zakochaną ([Adres usunięty]. w baśni transylwańskiej Śmierć występuje pod postacią wędrowca, w którym zakochała się piękna i samotna dziewczyna), a także przechytrzoną ([Adres usunięty]. baśń nepalska odpowiada na pytanie, dlaczego jest ona niewidzialna). Jest również tą, po której płaczemy (mimo że [Adres usunięty]. baśń tybetańska pokazuje, że śmierć jest przejściem na drugą stronę i nie trzeba się jej obawiać, bowiem dotyka ona wszystkich), ale też tą, która nigdy nie nadchodzi ([Adres usunięty]. baśń irlandzka o tajemniczej krainie, w której nie czuło się upływu czasu). Jest również miejscem, z którego się wraca, ale przede wszystkim – nie jest ona końcem.

Wiele z tych historii stanie się nam w trakcie lektury szczególnie bliskich, wiele z nich pobudzi nas do refleksji, a choć nie wszystkie będą zrozumiałe dla dzieci, to mu możemy stać się dla nich przewodnikami. Przede wszystkim lektura tej pięknie ilustrowanej książki może zmienić nasze podejście do śmierci i sprawić, że przestanie ona być tematem tabu, a także przestanie ona budzić przerażenie. Wszak jest Nieunikniona i dotyczy wszystkich.

Jak tylko zobaczyłam zapowiedź wiedziałam, że to książka, którą będę chciała dla moje córki, ale też dla siebie, ponieważ od zawsze u mnie w rodzinie omija się temat śmierci, żeby nie wywołać wilka z lasu. Rozmawiam z moją córką, że tak jak rodzimy się to i umieramy i nie mamy na to wpływu. Owszem dbając o siebie możemy przeżyć ileś lat, ale nie mamy wpływu na choroby, wypadki na dzień, kiedy przyjdzie śmierć. Jak rozmawiać z dzieckiem na ten temat? Boisz się, że zaraz zacznie się płacz i usłyszysz słowa „ale mamusiu ja chcę żebyś żyła wiecznie” Jako dziecko myślałam tak samo więc zdaje sobie sprawę, że jest to trudny temat. A co, jeśli można by przedstawiać Ją jako w pewnym sensie osobę, coś co towarzyszy przy nas od narodzin, jak nasza najlepsza przyjaciółka, która w pewnych chwilach potrafi sprawić, że nasze cierpienie przestaje istnieć?

„Nieunikniona. Baśnie Matki Śmierci z całego świata” to zbiór 44 opowiadań z różnych zakątków Świata z najróżniejszych czasów historie, które są przekazywane z pokolenia na pokolenie, historie, które mogą nie tylko dziecko, ale i dorosłego oswoić z Matką Śmiercią. Olbrzymie gratulacje dla Pana Marcina Minor za ilustracje. Kochani to coś wspaniałego móc oglądać je w tak cudownej książce. Muszę również wspomnieć o tym, że poza twardą okładką papier oraz czcionka to coś czego jeszcze nie spotkałam. Grubość oraz wielkość liter umożliwią czytanie dziecku, które dopiero co poznaje Świat czytania jak i osobie starszej/mającej problem ze wzrokiem.

Każdy z nas zastanawiał się chociaż raz w życiu jak wygląda, kiedy przyjdzie pod jaką postacią? Jak tylko zaczęłam czytać jako pierwsze opowiadanie dało mi odpowiedź, kiedy? Wystarczy odwrócić się i zobaczysz ją, ponieważ idzie za mną od momentu narodzin więc podążając do przodu z tym życiem nie oglądaj się wstecz tylko realizuj wszystko to co masz przed sobą. Innym opowiadanie, które dało mi odpowiedz na temat wyglądu to uzyskałam odpowiedź, że może być akuszerką, przyjaciółką, aniołem, czarnym ptakiem bądź mężczyzną ubranym na czarno.

Do jednego przyjedzie znienacka, do innego postanowi zajrzeć po drodze, przy innym czuwa trzymając za rękę, jakbym nie opisała, ile byś nie czytał zawsze kończy się tak że weźmie to po co przychodzi. Dla jednego jest kim/czymś okropnym dla innego błogosławieństwem, ponieważ uwolniła od bólu, problemu itd.

Kochani mogłabym opisywać coś co dla was jest znane, ale nie tak jak opowiadania zawarte w książce. Pewne są przerażające (w pozytywnym znaczeniu) inne pokazują coś wspaniałego, w jednych widać uśmiech w drugich łzy. Książka, która nigdy się nie zestarzeje a opowiadania mogą zacząć zapoczątkować to coś co kiedyś było chowane przed światem, bo to źle mówić o Śmierci.

Zakochałam się w niej i już wiem, że tę pozycję będę chciała przekazać wnukom poprzez czytanie im i oswajanie z tematem jakim jest śmierć. Tym bardziej dziękuje Wydawnictwu Dwukropek za kawałek cudownej cegiełki i możliwości zrecenzowania, poznania czegoś fantastycznego.

Baśnie uwielbia chyba każdy i czytają je czytelnicy zróżnicowani wiekowo. Ta pozycja jest szczególna, gdyż porusza zagadnienie śmierci, tej która jest obecna w naszym życiu i przed którą nie umkniemy.

Wydawnictwo dwukropek zebrało w jednym miejscu aż czterdzieści cztery historie pochodzące z całego świata, które przybliżają nam, postrzeganie w różnych kulturach nieuniknionej towarzyszki, która jest sprawiedliwa i wszystkich bez wyjątku traktuje równo. Jedne opowieści są przerażające, inne nieco mniej, znajdziemy też i takie, które czyta się z uśmiechem na twarzy.

Wiele ludzi obawia się śmierci, unika rozmów na ten temat. Dlatego dużo współczesnych dzieci nie ma pojęcia, czym ona jest i gdy się z nią zetknie, przeżywa szok, nie potrafiąc sobie poradzić ze świadomością, że życie kończy się w pewnym momencie, którego nie możemy przewidzieć.

Zagadnienie śmierci stało się dla nas tematem tabu, którego boimy się jak ognia. Nie powinniśmy unikać rozmów o niej, lecz biorąc przykład z innych kultur, postrzegać ją jako cierpliwą matkę, ostoję wiedzy i spokoju.

Cudowna oprawa, gruby papier, duża czcionka i przepiękne ilustracje tworzą z tej książki zapierającą dech pozycję, która powinna znaleźć się w każdej domowej biblioteczce. Historie są tak ciekawe i wciągające, że ciężko się oderwać od lektury. Klimat jaki się tworzy podczas czytania, powoduje ogrom wrażeń i emocji, które trzymają jeszcze przez długi czas od dotarcia do zakończenia.

Z wieloma z tych opowieści spotkałam się po raz pierwszy i jestem nimi zachwycona, gdyż pozwoliły mi spojrzeć na bohaterkę z całkiem innej perspektywy. Do tej pory panicznie bałam się śmierci, a teraz pogodziłam się z tym co jest nieuniknione, wiedząc, że nie ucieknę przed tym co jest mi pisane.

Pragnę zachęcić was do sięgnięcia po baśnie. Jestem pewna, że zachwyci was treść tej książki i nie pożałujecie czasu poświęconego na jej czytaniu. Przekonajcie się sami kim jest ta tajemnicza postać, czy warto się jej bać i unikać rozmów o niej. To nie tylko lektura dla starszych dzieci, ale również i dla dorosłych. Naprawdę ze szczerego serca polecam!