Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii listy, wspomnienia
Nietakty. Mój czas mój jazz
Informacje szczegółowe Pokaż wszystkie
| Format: | 13,5x20,5 cm |
| Wydawnictwo: | Szelest |
| Oprawa: | Miękka |
| Rok wydania: | 2015 |
| Ilość stron: | 328 |
- Autor: Zofia Komedowa Trzcinska
- Wydawnictwo Szelest
- Oprawa: Miękka
- Rok wydania: 2015
- Ilość stron: 328
- Format: 13,5x20,5 cm
- Stan: nowy, pełnowartościowy produkt
- Model: 9788365381002
- Język: polski
- Nr wydania: 1
- ISBN: 9788365581006
- EAN: 9788365381002
- Wymiary: 135X205
- Dane producenta: WYDAWNICTWO SZELEST Sp. z o.o., ul. Porannej Bryzy 8, 03-284 Warszawa, Polska
-
Super RecenzentOcena: 5/5Dodana przez Patrycja S. w dniu 2016-01-19Opinia użytkownika sklepuAutor opinii z tym oznaczeniem jest zarejestrowanym użytkownikiem sklepu. Nie możemy potwierdzić, że produkt został kupiony w naszym sklepie.Recenzja dotyczy produktu typu: książka
3 z 4 osób uznało recenzję za przydatną„Nietakty” to przejmująca autobiografia nietypowej jak na swoje czasy kobiety, mądrej wojowniczki, której los przysporzył tyle samo radości, co cierpienia. Zofia opisuje najpiękniejsze lata swojego życia spędzone przy boku wielkiego muzyka. Zabiera czytelnika w podróż po dawnej Polsce, barwnie odmalowując portrety znanych osób. W jej wspomnieniach znajdziemy historie związane m.in. z Markiem Hłaską, Romanem Polańskim czy Jerzym Skolimowskim. Są to nie tylko sprawozdania z zabawnych wydarzeń i szalonych „dżemów”. W „Nietaktach” Zosia bowiem wielokrotnie dokonuje rozliczeń ze swoimi dawnymi przyjaciółmi, nie szczędzi niektórym gorzkich słów, zawsze jednak zachowując przy tym wyczucie i godność wrażliwej dziewczyny.
Pierwsza część książki Komedowej jest anegdotyczną i radosną opowieścią o niczym nieskrępowanej młodości, jazzie i miłości do ludzi. To także piękny i wzruszający portret Krzysztofa Komedy Trzcińskiego, zapis jego życia i twórczości, zwykłych rozterek, wątpliwości, cichych zdrad, podróży oraz wielkiego uczucia do żony. Los płata jednak Zosi figla i tak samo jak II wojną światową przerywa jej idylliczne dzieciństwo w szlacheckim dworku, tak tragiczną chorobą męża raz na zawsze zamyka młodość oraz obraca w proch wielkie marzenia.
Wspomnienia Komedowej kończą się wraz ze śmiercią Krzysztofa, tak jakby dalsze życie bez niego nie miało już żadnego znaczenia. Pod koniec „Nietaktów” Zosia uderza w gorzkie tony, z jej słów przebija tylko smutek i niewyobrażalna strata. Po opisach zabawnego, hulaszczego życia, uśmiech na twarzy czytelnika zamiera, by przerodzić się w poczucie pustki i żalu spowodowanego cierpieniem, którego autorka doświadczyła. W przeciągu jednego roku po odejściu Komedy, na drugi brzeg przeprawia się za nim kilkoro innych przyjaciół i bliskich. Świat dla Zosi zamiera, ale życie nieubłaganie toczy się dalej.
Zofia Trzcińska „Nietaktami” oddała mężowi wielki hołd i nawet kilkadziesiąt lat po jego śmierci, nie przestawała być sprawną menedżerką i robiła wszystko, aby podtrzymać pamięć o tym wyjątkowym człowieku.
![]()
