I żyli długo i burzliwie. Nienawidzę Baśniowa. Tom 1

Dawno, dawno temu do pełnej szeroko rozumianej słodyczy krainy zwanej Baśniowem przybyła mała dziewczynka imieniem Gertrude. Jednak to co miało być przygodą jej dzieciństwa, nie dłuższą niż jeden dzień, zmieniło się w przeszło trzydziestoletnią wędrówkę pełną znoju i rozgoryczenia. I tak po dzień dzisiejszy Gertrude przemierza Baśniowo siejąc zamęt i zniszczenie…

Tak w dużym skrócie przedstawia się fabuła pierwszego tomu serii Skottiego Younga – ,,Nienawidzę Baśniowa”, serii, która już z daleka zwraca uwagę czytelnika. Z jednej strony widzimy opływająca słodyczą krainę rodem z bajek dla najmłodszych, w której czytelnicy odwiedzą między innymi uroczą wioskę, pełną równie uroczych istot, baśniowy zamek w chmurach, zaczarowane lasy, góry powstałe ze słodyczy i inne tym podobne miejsca, stanowiące spełnienie nie jednych dziecięcych fantazji. Z drugiej, chwilę później przychodzi nam oglądać destrukcję owych miejsc i rzeź ich mieszkańców, której dokona rozgoryczona Gertrude, na zawsze uwięziona w cele sześciolatki, wyładowując swoją nienawiść korzystając z każdej broni, jaka się tylko pod rękę nawinie. Jestem pewna, że nikt nie zapomni chociażby deszczu spadających gwiazd, który zafundowała owa nietuzinkowa anty-bohaterka.

Ciąg dalszy recenzji dostępny na stronie Kosz z Książkami.

Dawno, dawno temu żyła sobie dziewczynka imieniem Gertrude, którą wtranżoliła podłoga. Spadając w nicość połamała sobie to i owo, ale trafiła do krainy swoich marzeń – Baśniowa. Żeby było weselej aby dostać się ponownie do świata realnego wystarczy tylko znaleźć klucz. Choć przygoda powinna trwać nie więcej niż dwie drgawki zdumiełaka (tłumaczenie: jeden dzień), to zdecydowanie Gertrude nie dała rady uwinąć się w takim terminie i szuka klucza… 27 lat. I to nadal w swojej dziecięcej postaci! Człowiekowi w pewnym wieku odechciewa się różu, słodyczy i puchatych miśków, nic więc dziwnego, że Gertrude zaczęła na własny sposób szukać klucza. Poszukiwania te przypominały skrzyżowanie krucjat z najazdem Hunów i naszym pospolitym Ogniem i mieczem. Całe baśniowo miało serdecznie dość zielonowłosej dziewczynki, co jednak się stanie, kiedy wreszcie ten klucz będzie trzymać w rękach? Nawet ona się tego nie spodziewała!

Więcej na [Adres usunięty]

LOBO W ŚWIECIE BAŚNI

Skottiego Younga możecie kojarzyć, jako twórcę zabawnych alternatywnych okładek komiksów Marvela utrzymanych w stylistyce, którą mangacy określają mianem SD – super deformed. Jaki jest jednak z niego scenarzysta? O tym możecie przekonać się, sięgając po jedną z jego najbardziej znanych prac, prześmiewcze i krwawe „Nienawidzę Baśniowa”, które właśnie ukazało się na polskim rynku. Wiele można powiedzieć o tym komiksie, ale gdybym miał krótko scharakteryzować z czym tu właściwie mamy do czynienia, powiedziałbym jednio: Lobo został wpuszczony do świata baśni i nie zamierza siedzieć tam grzecznie.

Dawno, dawno temu żyła sobie dziewczynka imieniem Gerturde. Jak na dziecko przystało, uwielbiała zabawki i bajki i marzyła o niezwykłej krainie pełnej cudów, magii, śmiechu i radości. Pech chciał, że oto nagle na środku jej pokoju otworzyła się dziura i dziecko spadło przez nią do Baśniowa – kolorowego miejsca zamieszkanego przez niezwykłe stwory, gdzie zamki latają na chmurach, a słońce, księżyc i gwiazdy są żywymi istotami.

Dwadzieścia siedem lat później Gertrude nadal tu jest i nadal wygląda jak sześciolatka, choć zgorzkniałe, wredne i brutalne stało się z niej babsko. W towarzystwie gadatliwej muchy, uzbrojona po zęby, przemierza Baśniowo w poszukiwaniu klucza, który pozwoli jej wrócić do domu. Na przeszkodzie stoi jej jednak cała masa magicznego tałatajstwa, więc Gertrude będzie musiała wyeliminować (w krwawy i brutalny sposób, i z tradycyjnym „Fuj z tym!” na ustach) wszystko, co wejdzie jej w drogę…

Lubicie „Lobo”? Lubicie zapomniany już serial animowany „Przyjaciele z wesołego lasu” gdzie zwierzęcy bohaterowie o sympatycznych pyszczkach giną na różne makabryczne sposoby? „Nienawidzę Baśniowa” to seria idealna dla Was! Jest krwawo, jest brutalnie i jest zabawnie. Kobieta w ciele małej dziewczynki z wielką giwerą przemierza świat pełen niezwykłych istot, tęczy, zamków na chmurach i innego, kolorowego i często wielkookiego badziewia i chcąc zrealizować swój cel, rozp… wszystko, co stanie jej na drodze. Plus wszelkiej maści świadków, którzy mieli pecha widzieć, do czego jest zdolna. Jednych to zniesmaczy i odrzuci, innych zauroczy. Ja należę do tej drugiej grupy. W końcu wychowałem się na przygodach „Lobo”, a okładka „Lobo powraca” stała się największym komiksowym szokiem dzieciństwa i zapadła mi w pamięć chyba już do końca życia.

„Nienawidzę Baśniowa” to lekka, bezkompromisowa opowieść, która spodoba się miłośnikom takich właśnie niegrzecznych dzieł. Nie ma tu większej głębi, jest za to świetna zabawa, której dzieciom do rąk, mimo uroczej, kolorowej, cartoonowej szaty graficznej, bym nie dał. Za to dorosłym polecam jak najbardziej. Dla odreagowania, do pośmiania się i dla nuty sentymentu także. Bo, jak w przypadku „Lobo” (wiem, wiem, przesadzam już z tym porównaniem, ale naprawdę trudno się do ustrzec), to taki komiksowy odpowiednik muzyki metalowej, z tym, że wywrzaskujący pioseneczki dla dzieci. Mnie to kupiło.