Niemiecki bękart. Saga kryminalna. Tom 5

"Niemiecki bękart" tym razem mnie nie zawiódł.W tym sporym tomie akcja co prawda nie gna tak szybko ale jest tu sporo wątków,które pomimo swej odrębności łączą się ze sobą idealnie.

Powieść podzielona jest na dwa czasy :ten teraźniejszy i okres zawieruchy wojennej.Lubię książki o takiej tematyce ,więc ta cześć o Fjallbace bardzo mi się podobała.

W tej części autorka co jakiś czas przenosi nas do lat wojennych gdzie poznajemy mamę Eryki jako nastoletnią dziewczynę, a także jej najbliższych przyjaciół.Wiadomo już,że jej osoba będzie grała w tej historii pierwsze skrzypce albo przynajmniej jedne z pierwszych.

Patryk wciąż przebywa na urlopie ojcowskim ,próbuje co prawda trzymać się z daleka od komisariatu ale jakoś mu to dobrze nie wychodzi.Zostaje znów "wplątany" w kolejne morderstwo o kolejne tajemnice.W dodatku sama Eryka będzie towarzyszyła Patrykowi w rozwiązaniu zagadki,która jest związana z jej matką.

Ta część ,pomimo tego,że autorka znów związała wątek kryminalny z przeszłością bardzo mi się podobał.Czyta się świetnie, można wręcz stwierdzić – i to bez przesady – że nie tyle nawet czyta, co wręcz połyka. Autorka ma swój niepowtarzalny, indywidualny styl, który swoją dokładnością, nieprzewidywalnością, jak również prostotą języka skradła moje serce. Pomimo, iż "Niemiecki bękart" to piąta część sagi - zakończenia pani Lackberg są dla mnie nadal niesamowitym zaskoczeniem. Naprawdę nie wiem, jak ona to robi, ale chyba właśnie w tym tkwi jej sekret.

Jeden z najlepszych tomów jakie do tej pory się ukazały. Z niecierpliwością zabieram się za kolejną cześć i mam nadzieję, że i tym razem się nie zawiodę!

„Niemiecki bękart” to piąte już spotkanie z bohaterami sagi o Fjallbace. Camila Lackberg ponownie zachwyca pomysłowością w tworzeniu fabuły. Historia, którą rozpisała na kartach tej książki ujmuje nie tylko kryminalną intrygą. Tym razem bardziej wątek osobisty przykuwa naszą uwagę.

Owszem dochodzi do morderstwa, jednak głównym wątkiem tej historii są wydarzenia z życia Eriki Falck. Kobieta na strychu odnajduje hitlerowski medal należący do jej matki. Chcąc dowiedzieć się jego historii spotyka się z emerytowanym nauczycielem historii. Ma nadzieję, że mężczyzna pozwoli jej odnaleźć odpowiedź na nurtujące ją pytania. Niestety zachowanie mężczyzny wzbudza jeszcze większe podejrzenie Eriki. Na domiar złego dwa dni później zostaje ON zamordowany.

Komu zależało na tym, aby sekret hitlerowskiego medalu nie ujrzał światła dziennego? Dlaczego Erika nie może dowiedzieć się prawdy o jego pochodzeniu?

Gdy Erika będzie starała się dociec prawdy o medalionie, policjanci z Tanumshede będą dążyli do schwytania mordercy emerytowanego nauczyciela historii. Zatem akcja kolejnej części o Fjallbace toczyć będzie się dwutorowo.

Camila Lackberg kolejny raz ciekawie rysuje fabułę, której akcja spójnie splata się w dwóch perspektywach czasowych. To, co wydarzyło się podczas II wojny światowej w życiu matki Eriki, dziś ma wpływ na życie jej córki.

„Niemiecki bękart” to nie tylko świetnie skrojony kryminał. Autorka porusza również ważną kwestię dotyczącą historii Szwecji pierwszej połowy lat czterdziestych XX wieku.

Camila Lackberg przyzwyczaiła nas już do tego, że historie przez nią stworzone zawierają również ciekawie rozbudowane wątki obyczajowe. A tych nie brakuje również i w tej części. Patryk przebywa bowiem na ojcowskim urlopie. A jeśli Wy planujecie urlop z porywającym kryminałem, to „Niemiecki bękart” jest doskonałą propozycją, aby dać porwać się w wir wydarzeń rozgrywających się w niewielkim szwedzkim miasteczku. Zdecydowanie polecam!

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Jednym z moich czytelniczych planów na rok 2021 jest nadrobienie wszystkich książek z serii o Fjällbace. Styczeń jest dość szalonym miesiącem, więc niestety nie udało mi się tego dokonać już teraz (co nie oznacza, że nie przeczytałam sporo innych świetnych książek, ale o nich opowiem dopiero w podsumowaniu!). No ale przeczytałam piąty tom serii, z czego się niesamowicie cieszę. Jak myślicie, spodobał mi się ON równie mocno co poprzednie części?

Erika Falck wśród starych rzeczy swojej matki odnajduje hitlerowski medal, zakrwawiony kaftanik oraz stare dzienniki. Dlaczego zachowała ona te rzeczy? To pytanie nie daje Erice spokoju, więc postanawia ona rozwiązać tę zagadkę. W tym celu odwiedza emerytowanego nauczyciela historii, jednak ON zachowuje się bardzo dziwnie i unika udzielenia odpowiedzi. Kilka dni później zostaje zamordowany...

Szczerze mówiąc, kiedy zaczynałam lekturę tej powieści, nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać. Miałam pewne obawy, że Niemiecki bękart okaże się zdecydowanie słabszy od poprzednich części, a to bardzo by mnie zasmuciło. No i niestety rzeczywiście, ten początek był dla mnie dość ciężki do przebrnięcia, ale im dalej w las, tym coraz lepiej było. Koniec końców wyszło dobrze, co nie?

Postać Eriki jak zawsze bardzo przypadła mi do gustu. Nie mam pojęcia, co takiego ma w sobie ta bohaterka, że wszystkie sceny, w których występuje, czyta mi się o wiele przyjemniej i zawsze bardzo mnie wciągają. Winę za to zganiam na autorkę i jej zdolność kreacji postaci. To samo mogę napisać w przypadku Patricka, choć akurat ON w tej książce zaczął mnie irytować. Mam nadzieję, że to tylko chwilowe i w kolejnych tomach będę mogła znowu cieszyć się jego obecnością.

Autorka tym razem wplotła tutaj wątek II WŚ, który nie ukrywajmy, nie jest zbyt radosny, a wręcz powiedziałabym, że ciężki. Tego też się trochę obawiałam - z dobrej powieści kryminalnej mógł wyjść po prostu historyczny dramat. Na szczęście Camilla Läckberg zachowała tutaj tę równowagę i nie przedobrzyła w żadną ze stron. Powracając jednak to tego wątku: był ON okrutnie przygnębiający, ale i bardzo ciekawy (zwłaszcza dla mnie, ponieważ mnie ogólnie ciekawi ten okres w dziejach świata, nawet jeśli przedstawiany jest w wersji bardziej fikcyjnej). Pod tym względem jestem w stanie napisać, że Niemiecki bękart jest jedną z lepszych części całej serii.

Oceniając tę książkę jednak typowo pod kątem kryminału lub też powieści obyczajowej z rozbudowanym wątkiem kryminału, nie mam zbyt dobrych wieści. Owszem, przedstawiona tutaj sprawa była ciekawa i rzeczywiście w pewnym momencie wciągnęłam się do tego stopnia, że wręcz pragnęłam poznać jej rozwiązanie. Jednakże porównując tę część do poprzednich, a przykładowo do Kaznodziei – Niemiecki bękart podobał mi się mniej. No ale nie oznacza to, że będę Wam odradzać tę historię. Uważam, że jeżeli lubicie twórczość pani Läckberg, to musicie sięgnąć po ten tom - chociażby po to, by wyrobić sobie własne zdanie, bo być może Wam spodoba się ON o wiele bardziej, niż mnie.

Z ciekawością będę sięgać po następne tomy cyklu, gdyż pewien plot twist związany z życiem Eriki i Patricka bardzo mnie zaciekawił i nie mogę doczekać się poznania większej ilości informacji na jego temat. Dlatego już niedługo pojawią się recenzje kolejnych tomów.

W tej części historii o Erice i Patryku jak zwykle zmagamy się z przeszłością. Przeszłością, która wpłynęła na życie Erici oraz jej siostry Anny. Mowa o historii Elsy, ich matki. Autorka w Niemieckim Bękarcie oprócz zabójstw, pokazała jaki skutek na życie własne i otoczenia może mieć niespełniona, i odebrana miłość.