(Nie)zdobyta. Tom 1

„(Nie)zdobyta” Melissy Darwood podbiła moje serce. Nie byłam w stanie odłożyć tej książki nawet na moment, a gdy już to zrobiłam, ciągle wracałam do niej myślami. Z jednej strony żałuję, że tak długo zwlekałam z poznaniem tej historii, ale z drugiej... Od razu mogłam pochłonąć drugi tom. Tych książek się nie czyta, je się pochłania w całości.

Główną bohaterką jest Julia. Ma trzydzieści dwa lata i wmarzoną pracę dziennikarki, jednak jest mały haczyk. Kobiece pismo, w którym pracuje coraz gorzej przędzie. Skutkiem tego są śmiesznie niskie wynagrodzenia, a przełożona sugeruje napisanie Julce artykułu o pierdołach rodem z „Pudelka”. Kobieta chce pisać o rzeczach, które są ważne i w jakiś sposób mogą wpłynąć na społeczeństwo. Tak natrafia na informacje o ekscentrycznym polskim himalaiście, Jeremim Jansonie (zwanym inaczej JJ), który wydaje się być idealnym tematem na artykuł. Zimą planuje ON zdobycie szczytu K2, solo, co jest istnym szaleństwem. Wydawnictwo podłapało temat i zaproponowało Julce napisane reportażu, przeznaczając również ogromne środki na ten cel. Jest tylko jeden warunek - musi wziąć udział w tej wyprawie i dojść do bazy pod K2, gdzie czekałaby na powrotów JJ-a. Kobieta, która nie znosi bólu, zimna, jest w słabej kondycji fizycznej, a tym bardziej nie ma zielonego pojęcia o wspinaczce i alpinizmie. Największym problemem jest sam bohater, o którym ma być książka. Jason jest outsiderem, unika wywiadów, rozgłosu, a tym bardziej nie chce zostać bohaterem książki! Czy uda jej się przekonać nieustępliwego himalaistę do tego szalonego pomysłu? To wyzwanie będzie ciężką próbą, nie tylko pod względem fizycznym. Najtrudniej będzie opanować silne przyciąganie, które pojawi się między Julką, a Jansonem...

Przede wszystkim jestem pod ogromnym wrażeniem reaserchu, jaki autorka zrobiła, aby napisać tę historię. Wszystkie informacje są szczegółowo dopracowane. Czyta się ją z ogromną ciekawością i zainteresowaniem. Jest to romans, w którym możemy dodatkowo dowiedzieć się wielu ciekawostek.

Książka napisana jest lekkim i żartobliwym językiem. Były momenty, w których zaśmiewałam się do łez. Julka ma niezły charakterek.

Zdarzało się, że w niektórych sytuacjach nawet się z nią utożsamiałam. JJ jest trudnym bohaterem. Z początku wydawał się bardzo gburowaty i opryskliwy, ale tak jak główna bohaterka, od razu poczułam przyciągnie, ku jego osobie. Wkurzał mnie, a jednocześnie pałałam do niego ogromną sympatią. Od samego początku można wyczuć chemię między bohaterami, a napięcie, które temu towarzyszy, czytelnikowi bardzo da się we znaki.

Nie mogłoby zabraknąć erotycznych smaczków, które moim zdaniem napisane są z wyczuciem.

Ja dodatkowo kocham góry, więc lektura tym bardziej była dla mnie przyjemnością.

„(Nie)zdobyta” jest kolejną pozycją, która wędruje na listę moich ulubionych. Chce do niej wrócić, nieważne kiedy. Świat Julki i JJ-a, pochłoną mnie całkowicie. Jestem niesamowicie szczęśliwa, że ta pozycja trafiła w moje ręce. Polecam wam z całego serducha! Dajcie się uwieść himalaiście i jego górskim kochankom!🌄💜

Bawiłam się z Julią co nie miara!

Świetnie napisana i tak, że akcja trwa cały czas nie ma czegoś takiego, że nudno, nudno i nagle Jeb! Nadrabiamy akcją.

Postać Julki to cała Ja! W każdej sytuacji karcę siebie za głupie pomysły a JJ no na Boga! Az brak Mi tchu! Ale najważniejsze z ważniejszych to niezła promocja Kolobrzegu!

ZARYS FABUŁY

Julka stoi przed życiowym wyzwaniem, które może uratować nie tylko jej zawodową karierę, ale także honor czasopisma, dla którego pracuje. Otrzymawszy zlecenie napisania chwytliwego artykułu na temat ciekawych mężczyzn, postanawia skupić się na intrygującym świecie nieustraszonych himalaistów. Sęk w tym, że do pełnego wykonania zadania potrzebny jest jeszcze interesujący bohater.

Kiedy Julka po raz pierwszy słyszy o Jeremim Jansonie jest przekonana, że JJ może być właśnie tym, którego szuka. Kiedy go widzi jest przekonana, że klucz do sukcesu jest na wyciągnięcie ręki. Pech chce, że Jeremi bywa nieugiętym samotnikiem, który ani myśli o sławie czy rozgłosie. Właśnie planuje szaloną zimową wyprawę na niezdobyty o tej porze roku szczyt K2 i na pewno nie jest mu potrzebna rozgadana i dociekliwa redaktorka gdacząca mu nad uchem.

Ona, która o górskiej wspinaczce ma tyle pojęcia, co kucharz o kodeksie prawnym, w drodze do osiągnięcia celu być może będzie musiała zdobyć się na udział w wyprawie prowadzącej do bazy pod K2. Czy uda się jej przekonać Jeremiego, że warto z nią współpracować? Czy ta znajomość zakończy się tylko na stopie czysto zawodowej?

POCHODZĄ Z INNYCH ŚWIATÓW. BĘDZIE SIĘ DZIAŁO!

Tym razem wybór autorki padł na himalaistę. I chwała jej za to. Po tych wszystkich mafiozo, sportowcach i gwiazdach akademików, naprawdę przyjemna odmiana. Tyle słowem wstępu jeśli chodzi o bohatera, teraz do rzeczy. Jeremi Janson, czyli męski przedstawiciel pierwszego planu książki, to facet z krwi i kości, taki, który nie boi się pobrudzić i nie rozpacza nad draśnięciem. Świadomy swojej wewnętrznej siły, a jednak nieoczekujący poklasku i zachwytów. Outsider, który po bliższym poznaniu okazuje się być nie tylko niezłym ciachem, ale także rzucającym wyzwania, na pewno nienudnym towarzyszem. Julka to redaktorka o raczej wątpliwych zarobkach. Nie głoduje, ale też nie należy do tych, którzy mogą szastać pieniędzmi na prawo i lewo. Nic dziwnego, że ma parcie na szkło. Tym bardziej, kiedy w grę wchodzi taki łakomy kąsek. Nieidealna, zaliczająca wpadki, średnio zaznajomiona z tematem, który odtąd stanie się jej codziennością. No cóż… wybuchowa mieszanka charakterów nieraz prowokująca do uśmiechu. Ale to nie wszystko.

MIŁOŚĆ, GÓRY I WYZWANIE

Ludzie z zupełnie różnych światów muszą ze sobą współgrać na jednej powierzchni. Jak już wspomniałam, jest zabawnie, nie zawsze łatwo, jest także i namiętnie. Autorka umiejętnie operuje słowem utrzymując pomiędzy bohaterami nieprzekoloryzowaną i wyczuwalną iskrę pożądania. Nie tylko jednak na tym bazuje cała historia, a na wielkich przygotowaniach zarówno do wyprawy, jak i napisania publikacji. Po drodze pojawia się parę zaskakujących wiadomości, są budujący pozytywne skojarzenia bohaterowie drugoplanowi, jest przyjaźń, obraz wyzwania, zaufanie i nadzieja. A to wszystko na intrygującym tle wątku himalajskiego. W końcu by móc uczestniczyć nawet w zalążku wyprawy, potrzebne są żmudne i wyczerpujące przygotowania. Co nieco dzięki tej historii udało mi się dowiedzieć.

PODSUMOWANIE

Lekka, pozytywna, zdecydowanie poprawiająca humor historia, którą z pewnością zaliczam do bardzo udanych. Są emocje, nienaciągane żarty, ciekawe tło i jest też wizja ciekawej kontynuacji, po którą ja z pewnością sięgnę. Autorka taką wersją prozy naprawdę mnie kupiła i tak, jak „Gordian” budził pewne wątpliwości, Jeremi nie pozostawia żadnych. Chcę go więcej. Jeśli szukacie książki na udany wieczór, która nie obciąży Was, a wywoła na Waszej twarzy uśmiech, wiecie już czego szukać.

„Każda zmiana wywołuje w człowieku pewną dozę niepewności, rodzi się wiele pytań…”

Poznajemy dziennikarkę Julkę, ambitną, pracowitą, pełną energii kobietę, o niesamowitym poczuciu humoru. Pisanie jest jej pasją i sposobem na życie. W jej gazecie zaczynają się cięcia budżetowe. Julka podejmuje się napisania reportażu o słynnym alpiniście Jeremim Jasonie. W najbliższym czasie, planuje ON samotną wyprawę na K2. Temat bardzo podoba się naczelnej, namawia Julkę, aby ta napisała o nim książkę. I tu zaczynają się schody. Jeremi początkowo jest całkowicie przeciwny temu pomysłowi. W końcu godzi się, jednak jego warunki są dość radykalne. Jakie to warunki i jak to wszystko dalej się potoczy? Nie będzie lekko, oj nie! Koniecznie sprawdźcie, namawiam :)

Nigdy tak naprawdę do końca nie rozumiałam, co takiego popycha alpinistów do zdobywania coraz to trudniejszych i bardziej wymagających górskich szczytów. Co nimi kieruje, że ryzykują własne życie? Autorka daje odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Jej wiedza na temat wspinaczki wysokogórskiej jest ogromna – szacunek. Tony śmieci u podnóża najwyższych gór świata – przerażające.

Piękna historia o miłości do gór i nie tylko. Autorka porusza w niej trudne i bolesne tematy. Wychodzi jej to bardzo realistycznie i emocjonalnie. Pokonywanie słabości i wiara we własne możliwości, przekraczanie barier, dążenie do wyznaczonego celu. Pasja, spełnianie marzeń, ambicje, walka z samym sobą. Nie brakuje porażek, upadków, jednak zawsze trzeba się podnieść i ponownie ruszyć do przodu. Odrzucenie, samotność, niemoc, niecierpliwość. Ból, który jest konieczny i potrzebny w życiu. Jego inne oblicze. Stopniowo rodzące się uczucie, potrzeba bliskości, obecności drugiej osoby. Wzajemna fascynacja, narastające pożądanie, przed którym nie da się uciec. Uczucia, które powodują inne spojrzenie na świat.

Wciągający i intrygujący romans. Nietuzinkowa historia, piękne opisy przyrody i pozytywne, pełne humoru zakręcenie. Idealna chwila relaksu. Jedyny minus to długość książki, jak dla mnie zdecydowanie za krótka. Mam nadzieję, że na drugi tom nie przyjdzie nam, czekać zbyt długo. Była to porywająca i mocno zaskakującą wędrówka, nie tylko po górskich szlakach. Polecam :)

Tatiasza i jej książki :)

Twórczość Melissy Darwood uwielbiam i już niejednokrotnie podczas pisania recenzji jej książek o tym Wam wspominałam. Tym razem udało mi się objąć jedną z jej powieści medialnym patronatem i jestem z tego bardzo dumna, a co! Autorzy prześcigają się w zdobyciu dla nas ciekawych i atrakcyjnych pomysłów, tworząc bohaterów bliskich nam samym, którzy nie mają w życiu lekko, pragną dokonać czegoś wyjątkowego, odnaleźć samego siebie i przekroczyć granice, które wydawały się zbyt strome niczym górskie szczyty. Takie, których pokonać nie jest łatwo, czy chociażby się do nich zbliżyć, a nawet pomyśleć, że można by było osiągnąć coś tak monumentalnego. Jedni jedynie o tym myślą, marzą i tkwią w takim poczuciu, a inni biorą swoje pasje przekształcając je na zamiary i je realizując. Są odważni, niezłomni, bohaterscy, a przecież są ulepieni z takiej samej gliny jak my. Więc, co takiego stoi nam na przeszkodzie, abyśmy sami „chwycili byka za rogi” i spróbowali realizować marzenia, które tylko poprzez pryzmat strachu wydają się być takie nierealne? Jedynym ograniczeniem jest strach, tylko czy w każdym przypadku potrafimy go pokonać? Kiedy powinniśmy odpuścić? Czy człowiek jest istotą stworzoną do łamania swoich własnych lęków i przekraczania granic, które sam sobie wyznacza? Czy właśnie tego, chce nas nauczyć Melissa Darwood?

Życie ludzkie jest podróżą, która bywa kręta i niezwykła. Nigdy nie wiadomo, co czeka na nas za kolejnym stopniem, czy zakrętem, kogo ześle na nią przeznaczenie. Poszukujemy celu, jakiegoś promyka nadziei, który potwierdzi nam, że podążamy we właściwym kierunku, że nie powinniśmy zawrócić. Chcemy być tą odpowiednią osobą we właściwym miejscu, zdobyć sens własnego istnienia. Nikt z nas nie chce jedynie wegetować, pragniemy istnieć.

Każdy z nas ma górę, która pozostaje niezdobyta, dopóki stopniowo nie zaczniemy się zbliżać do jej szczytu. Wspinaczka może trwać latami, ale z całą pewnością będzie tego warta, nie ważne będą poranione palce, czy przetarte kolana. To tylko niewielka cena, którą przyjdzie nam ponieść. Widok ze szczytu i smak sukcesu, który poczujemy będzie warty każdej kropli krwi, potu, który oblał czoło, każdego kroku i bólu ramion. Niestety nie każdy od razu ma szanse na to, aby tam dotrzeć, czasem wspinaczka trwa o wiele dłużej i szczyt wydaje się oddalać z każdym stawianym krokiem. Bywają niepewne, nieasekurowane przez nikogo, niejednokrotnie zsuwamy się w dół, aby ponownie zmierzyć się z przebytym wcześniej dystansem, aby pokonać go znacznie pewniej, lepiej i szybciej. Niezależenie od tego, jaka jest przyjęta przez nas droga, prędzej czy później uda nam się zdobyć nasz własny szczyt niezdobytej góry.

Główną bohaterką książki Melissy Darwood pod tytułem ,,(Nie)zdobyta” jest trzydziestodwuletnia Julia, trudniąca się zawodem dziennikarki. Pisze artykuły do pisma dla kobiet, które niestety podupada, zarówno firma jak i jej zarobki nie mają się najlepiej. Jedynym ratunkiem jest napisanie jakiegoś chwytliwego tekstu, z kimś interesującym na tyle, że poruszy serca kobiet. Tylko jak zdobyć interesujący materiał? Z całą pewnością droga ku temu nie będzie łatwa, ale czy ktoś obiecywał, że będzie? Wywiad z ciekawym, ujmującym i przystojnym mężczyzną nie musi być taki skomplikowany, prawda? W wyniku reserchu, którego się podejmuje, Julia postanawia porozmawiać z kimś, kto zajmuje się wspinaczką. Julia rozpoczęła poszukiwania, kogoś interesującego, aż natknęła się na informację o Jeremim Jansonie. Kim jest ten śmiałej i co takiego planuje?

JJ to himalaista, który ma zamiar jako pierwszy w historii zdobyć szczyt K2 i to zimą. Czy jest odważny, czy szalony? Praca dziennikarki, jak i projekt się zmienia, tym razem ma napisać reportaż dokumentujący wyprawę Jasona na szczyt K2. Sam przystojny alpinista jest zdystansowany, nie szuka rozgłosu, stroni od niepotrzebnych plotek. Czy ktoś taki mógłby się przekonać do pomysłu napisania o nim książki? Jeśli już do tej części mógłby się jakoś przekonać to czy będzie równie szczęśliwy wiedząc, że Julia byłaby jego towarzyszką podczas tej wyprawy? Julka ma zerową wiedzę na temat alpinizmu i mniejszą niż zero kondycję fizyczną, o którą nigdy nie musiała przecież dbać. Jak się potoczy wspólna wędrówka bohaterów? Ile poświęceń przyjdzie im znieść nim będą gotowi na wyprawę? Ile pracy w to wszystko włoży Julka? Czy wytrwa, a może zrezygnuje?

,,(Nie)zdobyta” jest powieścią, która powala czytelnika świeżością, pasją i ciężką pracą, którą wykonali bohaterowie, ale także autorka, która skrupulatnie zbadała temat dotyczący wspinaczki i gór. Zdecydowanie powieść różni się od tych, które wyszły wcześniej spod jej pióra. Jest bardziej dojrzałą, szczegółowa, pochłania czytelnika sporą dozą ciekawości. Muszę wspomnieć, że to pierwszy tom wspanialej powieści, w której buzują emocje i uczucia na każdym kroku. Czy spotkaliście się wcześniej z tematem alpinizmu w książkach, które nie są biograficzne czy dokumentalne? Przyznam szczerze, że nie miałam wcześniej takiej okazji, dzięki Melissie mogłam poszerzyć swoją wiedzę i nieco poznać jej tajniki, co było niezwykle ciekawym doświadczeniem.

,,(Nie)zdobyta” to powieść, którą czyta się przyjemnie i zbyt szybko niżby się chciało, bohaterowie są barwni, charakterni, mają coś do powiedzenia, przekazania czytelnikowi. Jeremi jest outsiderem, nosi na swoich barkach brzemię, próbuje sobie udowodnić pewne rzeczy, czuje, że ma kontrolę podczas wspinaczki. Zawsze trzymał się na uboczu, nie miał przyjaciół, jest uznawany za dziwaka, dzikusa, szaleńca, który porywa się z motyką na słońce. Jest niezwykle wytrzymały fizycznie, a także psychicznie, czy aby na pewno? Nie jest zbyt towarzyski, wygląda na aroganckiego, kogoś z kim trudno się jest porozumieć, a co dopiero spędzić z nim czas. Wszystko za sprawą charakteru, który do najmilszych nie należy, jednak może to tylko maska? Sam JJ chce spokoju, a może go otrzymać budując dookoła siebie mur, nikt nie zada sobie na tyle dużo trudu, aby go przekroczyć, czy chociażby zbliżyć do niego. Cóż nie znał Julii, kobiety, która jest nieokrzesana w pewien uroczy sposób, doświadczona przez nieudane związki, uparta i zdeterminowana, aby zdobyć materiał, który stanie się czymś wspaniałym, ale czy tylko to będzie jej pragnieniem, kiedy pozna bliżej szalonego dziwaka? Kobieta, której charakter jest niepospolity okraszony niecodziennym poczuciem humoru i zamknięty w sobie samotny wilk, czy to może się udać? Kobieta nie wierzy w miłość od pierwszego wejrzenia, ani w to, że istnieją książęta z bajki, wyidealizowani mężczyźni z gazet, czy książek. Nie, dopóki los na jej drodze nie stawia Jeremiego Jansona.

,,(Nie)zdobyta” to nie tylko powieść romantyczna ma w sobie znacznie więcej, jak na przykład dobry humor, który sprawił, że niejednokrotnie zaśmiałam się, czy to z sytuacji, czy z dialogów, czy nieokrzesanych myśli głównej bohaterki. Fabuła to majstersztyk w najczystszej postaci , została poprowadzona dynamicznie, dlatego nie sposób się przy niej nudzić. Mimo tego relacja między głównymi bohaterami rozwija się powoli i spokojnie, nic nie dzieje się bez przyczyny, nic nie jest wymuszone. Melissa Darwood po raz kolejny mnie zachwyciła, zastanawiam się, czy potrafi napisać złą książkę, która będzie pozbawiona przesłania. Po namyśle wiem, że nie ma takiej opcji, dlatego serdecznie Wam polecam zapoznać się z twórczością bohaterki.

Kiedyś już wspominałam, że czasem zdarzają się książki, które już po kilku pierwszych stronach zwiastują niesamowitą lekturę. I tak właśnie jest w przypadku tej książki. Pochłonęła mnie już od pierwszych stron i nie pozwoliła nawet na chwilę odłożyć się na półkę. Powiem Wam, że uwielbiam takie historie.

Julka to 32-letnia kobieta, dziennikarka. Ma szansę się wybić, ale musi napisać chwytliwy artykuł, który dobrze się sprzeda. Zaczyna zbierać informacje o polskich himalaistach wartych uwagi. I tak natrafia na Jeremiego Jansona, himalaistę, który zawsze na swoje wyprawy wybiera się sam. Planuje ON zdobyć sam w dodatku zimą szczyt K2, co wydaje jej się idealnym tematem. Z czasem pomysł z artykułem przeradza się w napisanie książki, jest jednak pewien warunek. Ona sama musi wziąć udział w tej wyprawie u boku Jansona. Czy zatem kobiecie, która kompletnie nie ma pojęcia o alpinizmie uda się nakłonić outsidera Jeremiego na ten szalony pomysł?

Muszę przyznać, że jestem oczarowaną tą powieścią. I jak osobiście nie jestem zwolenniczką gór, tak tę historię pokochałam całym sercem. Widać ogromny wkład autorki w napisanie tej powieści i doskonałe przygotowanie do tematu. Nienawidzę, kiedy osoby, które kompletnie nie mają pojęcia o danym temacie podejmują się napisania powieści bez odpowiedniego researchu i obeznania w temacie. Tutaj czegoś takiego nie ma. Wręcz przeciwnie, wszystko jest doskonale poprowadzone, są zagadnienia związane z alpinizmem i czytelnik bez problemu odnajduje się w temacie.

Świetna kreacja bohaterów, którzy nie są jakimiś przesłodzonymi postaciami, wręcz przeciwnie, ewidentnie bije od nich życie. To ludzie z krwi i kości, którzy wiedzą czego chcą od życia. Julka to kobieta, która dąży do postawionego sobie celu, jednak nie kosztem wszelkich trupów. Ona działa zgodnie z własnym sumieniem, nie dopuszcza się haniebnych czynów, tylko i wyłącznie dlatego by zdobyć to czego pragnie. Wie, kiedy trzeba się wycofać.

Jeremi to mężczyzna o którym mogłaby pomarzyć każda z nas. Przystojny, wysportowany, opiekuńczy, a jednak to typ outsidera. Ciężko trenuje i pracuje by móc zdobywać ukochane szczyty gór. Niczego się nie boi, a przede wszystkim to mężczyzna, który jest odporny na ból.

Ona próbuje go nakłonić na ten reportaż i wspólną wyprawę, ON na początku nie chce się zgodzić. W końcu jednak zmienia zdanie. Julka ogromnie się cieszy, jednak tak naprawdę nie zdaje sobie sprawy jak ciężka i intensywna praca ją czeka przed wspólną wyprawą. Godziny ciężkiego treningu u boku samego Jeremiego wcale nie będą należały do najprzyjemniejszych. Do tego jego urok osobisty, który daje jej znać w każdej wspólnej spędzonej chwili. Czy zdoła się temu oprzeć i wytrwać w postanowionym sobie celu?

„W jego oczach jest tak dużo bólu, który chciałabym złagodzić, że z wielkim trudem powstrzymuję się przed tym, by mocno go przytulić i złożyć kojący pocałunek na jego ustach. I choć miałam ochotę pocałować go już kilka razy wcześniej, to po raz pierwszy nie chodzi o to, że JJ pociąga mnie fizycznie, tylko o to, że Jeremi Janson posiada serce równie wielkie jak góra, którą zamierza zdobyć.”

Czytałam tę powieść z zapartym tchem i przyrzekam wam, że ciężko było mi ją odłożyć choć na moment. Melissa Darwood prowadzi nas intensywnie przez życie tej dwójki. Wspólnie z nimi śledzimy przygotowania do wyprawy, które wcale nie są łatwe, wręcz przeciwnie, wymagają ogromnego wysiłku i poświęcenia. Pomimo tego, że ta dwójka ma między sobą umowę, uczuć nie da się oszukać. Na kilometr widać, że jedno ciągnie do drugiego, choć nie chcą się przed tym przyznać. Jeremi jest tajemniczy, nie chce za wiele zdradzać o swojej przeszłości, a Julka bardzo chce poznać go z każdej strony.

Ludzie na świecie często nie rozumieją, dlaczego himalaiści tak bardzo kochają zdobywać szczyty i często ryzykować własne życie. Ale czy można dyskutować z naszymi pasjami? Albo się rodzimy z miłością do czegoś, albo nabywamy ją w ciągu naszego życia. To coś trzeba mieć w sobie. I nie ważne, że w oczach innych jesteśmy postrzegani jako szaleni, czy kompletnie pozbawieni rozumu. Ważne jest to, że robimy to co kochamy. Wszak, że alpiniści żyją z większą świadomością czyhającej na nich śmierci, ale robią to z własnego wyboru, robią to, bo to kochają, nawet za taką cenę jaką jest ich życie.

„[…] Nie chodzę w góry dla ludzi, tylko dla siebie. Zdobywam szczyty, żeby nabrać dystansu, zobaczyć wszystko z najwyższego miejsca, jakie jestem w stanie zdobyć sam, o własnych siłach. Wspinanie się po górach sprawia, że mogę się sprawdzić. […] Odkąd pamiętam, dążyłem do niezależności, a góry mi ją dają. One nie tworzą zasad, reguł, prawa, nie oceniają, są bezinteresowne. Niczego ci nie nakazują. Dają realną niepodległość. W górach czuję się naprawdę wolnym człowiekiem.”

Autorka w swojej powieści zwiera ogrom emocji, które przelewają się na czytelnika i towarzyszą mu przez całą powieść. Podoba mi się ta historia, to jak jest poprowadzona, jakie wzbudza we mnie odczucia. Podoba mi się to, że nie jest to jakaś błaha historia jakich w świecie literatury wiele. Całość jest niezwykle realna, bohaterowie, których nie sposób nie polubić. Już mnie zżera ciekawość, co wydarzy się dalej, tym bardziej nie mogę się doczekać kolejnego tomu.

"(Nie)zdobyta" to historia, która pochłonie nas bez reszty, a gdy już otworzymy pierwszą stronę nie będziemy mogli jej zamknąć dopóki nie dobrniemy do ostatniej. Ta historia zabierze nas w niezwykły świat, który będziemy chcieli odkrywać wspólnie z bohaterami. Polecam, polecam i jeszcze raz polecam.