Nie pozwól światłu zgasnąć. Tom 1

Na pewno nie raz już pisałam, że pióro Ewy Pirce kocham.... Kocham jej każdego bohatera. Niestety, ale żeby napisać chociaż kilka słów o książce Ewy to dla mnie wyczyn. PRZYSIĘGAM, kocham Nevena Dalmatino i mój ci on...tak wiem pisałam to samo o poprzednich, ale cicho! Neven ma 34-lata i jest sławnym wiolonczelistą na skalę Europy. Charyzmatyczny i niezwykle utalentowany. Gdy wchodzi na scenę rządzi nią i wywołuje w publicznościach zachwyt oraz dreszcze. Surowy i zamknięty w sobie. Miał trudne dziecinstwo, które w jego dorosłym życiu wiele rzeczy skomplikowało. Wilhelmina Milburn młoda dziewczyna pędząca w stronę marzen. Utalentowana skrzypaczka pewna siebie oraz uparta. Głośna i otwarta. Kompletne przeciwienstwo Nevena. A jednak tych dwoje różnych od siebie ludzi spotkało się w najmniej oczekiwanych okolicznościach. I powoli, delikatnie rozpoczął się proces poznawania i wzajemnej fascynacji. Są jak woda i ogien, ale jak się okazuje mają ze sobą trochę wspólnego. Wiedzą co to znaczy ból i cierpienie. Dążenie do celu w pocie czoła i mnóstwa łez. Kiedy się zdeżają ze sobą wszystko co dotąd chcieli ukryć wybucha. Oni są jak dynamit. Dosłownie. Niestety bardzo chciałabym tutaj paroma spojlerami rzucić to nie mogę. Musicie sami się przekonać. Ich historia jest przepiękna. A tyle co w tej książce jest emocji to o rany... Obydwoje bohaterów pokochałam. Willow was zaskoczy! A co do Nevena..Hmmm, mógłby na mnie zagrać tak jak gra na wiolonczeli. Ewa Pirce posługuje się lekkim piórem, ale nie oznacza to, że nie porusza trudnych problemów. W żadnym wypadku. Moim zdaniem ważnym aspektem jest to, że po pierwsze nie jest to ckliwe, słodko pierdzące romansidło. Nie znajdziecie tutaj co chwila przeklenstw czy wyuzdanych scen seksu, a pasje i miłość. A przede wszystkim zrozumienie.

„Nie pozwól światłu zgasnąć” bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, bo do tej pory to jedyny romans, który czytałam, z przyjemnością. Tu jest cały wachlarz uczuć, znajdziemy nie tylko chemię między bohaterami, ale ukrywany ból, pasję, miłość do muzyki i tańca, zachwianie wiary w siebie, a także upór w dążeniu do realizacji własnych marzeń. Autorka z wyczuciem prowadzi bohaterów ku sobie, obserwowanie jak muzyka łączy Nevena i Willow było momentami wręcz magiczne, ale nie tylko oni są w tej powieści, tak naprawdę wszystko, co dzieje się wokół ma w wątkach miejsce, jest ważne i nie stanowi po prostu tła.

W „Nie pozwól światłu zgasnąć” nie ma pseudodramatów, obrażania się, przewracania oczami i popularnych „fochów”, czego najbardziej się obawiałam. Neven ujął mnie tym swoim staroświeckim sposobem bycia. Chłodny i zdystansowany pokazywał siebie w muzyce, Willow jego przeciwieństwo, optymistka mimo wszystko. Ja właśnie w ten nevenowy sposób postrzegam artystów, a charakter Willow to odzwierciedlenie wielu moich cech, może dlatego ta książka tak do mnie przemówiła? Nie, ona jest po prostu dobra. Jest w tej powieści konsekwencja, bohaterowie nie zmieniają się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, bo na to potrzeba czasu, a nawet jeżeli chwilowo opuszczą gardę, to robią to zupełnie naturalnie. Polecam na jesienne wieczory, bo takie książki po prostu chce się czytać.

Neven I Willow w całym tej sytuacji, która ich spotkała i postanowiła skrzyżować ich losy, odnaleźli coś więcej. Samych siebie. Gdy wszystko zaczyna się dobrze układać, odzywają się demony przeszłości. Ich miłość zostaje wystawiona na próbę i tylko od nich samych zależy, jak wszystko potoczy się dalej.

Każdy z nas ma za sobą przeszłość, która w mniejszym lub większym stopniu daje o sobie znać. Jednak te wydarzenia sprawiają, że znajdujemy się tu i teraz. Możemy tego żałować, nienawidzić lub być z tego dumni, a także cierpieć z tego powodu. Jednak musimy przyznać, że to ukształtowało nas samych. Będąc na pewnym etapie życia, uświadamiamy sami przed sobą, że to, co wydarzyło się kiedyś, miało ogromny wpływ na nasze życie i choć w przeszłości żywiliśmy do tego różne emocje, to teraz przychodzi nam to łatwiej, a o sobie możemy powiedzieć, że jesteśmy silniejsi. Możemy to wyprzeć, zapomnieć, ale gdzieś podświadomie będziemy wiedzieć, że właśnie to wydarzenie, a nie inne doprowadziło nas do tego, kim jesteśmy teraz.

Neven i Willow to z pewnością niespotykana para. Połączyła ich wspólna pasja, dzięki której wykiełkowało uczucie. Oboje trafiają do życia drugiej osoby całkiem niespodziewanie. Tak bardzo od siebie różni, że wywróciło to ich życie do góry nogami, ale przeciwieństwa lubią się przyciągać, prawda?

U Willow i Nevena to przeciwieństwo jest bardzo dobrze nakreślone, dwa światy tak zupełnie od siebie różne, a tak naprawdę potrafią znaleźć tyle wspólnych cech, które ich łączą. Ta dwójka nie wie, że dopełnia siebie nawzajem, ale pewne wydarzenia sprawiają, że i tak zaczynają we wszystko wątpić.

W drugiej części Ewa zaskakuję niespodziewanym zwrotem akcji, który namiesza w sielance bohaterów, ale to oczywiście nie wszystko, bo niektóre wydarzenia ciągną lawinę jak po sznurku. Wszystko staje się niepewne i traci kolor, gdy Willow i Neven będą musieli zdać się na samych siebie. Granice między przeszłością i rzeczywistością zaczynają być przeźroczyste i daleko im do tego, by wszystko nabrało odpowiednich barw.

Po książkach Ewy zawsze spodziewam się czegoś więcej i zaskakuje mnie to, jak każda następna jej powieść podnosi poprzeczkę jeszcze wyżej. Tworzy tak realistyczne historie i niezwykle operuje uczuciami bohaterów, że odczuwam to bardzo emocjonalnie na własnej skórze.

Ewa zadbała o każdy szczegół, który tworzy zaskakującą i pełną doznań historię, a tło muzyki klasycznej oraz odpowiednio dobrane emocjonalnie elementy tworzą tak idealną całość, że nie sposób przejść obok niej obojętnie.

„Nie pozwól światłu zgasnąć” to coś więcej niż z góry określony romans, to pełna gama uczuć i różnych przeżyć historia, którą pokochają wszyscy.

📖Muzyka jest malarstwem, tylko, że zamiast farb używasz dźwięków.📖

Takich pięknych cytatów jak ten jest w książce o wiele więcej.

"Nie pozwól światłu zgasnąć" Ewy Pirce to książka, która ostatnio skradła moje serce bez reszty. Słyszałam o autorce wiele dobrego, a teraz miałam okazję osobiście się przekonać, że te zachwyty są w pełni zasłużone.

Historia Nevena, światowej sławy wiolonczelisty i początkującej skrzypaczki Willow z moim ukochanym Londynem w tle. Czy mogłam sobie wymarzyć coś lepszego?

Obydwoje po przejściach, starający się, każde na swój sposób, poradzić sobie z przeszłością.

Ta para po prostu wzbudza sympatię. Ich uczucie rozwijające się z dnia na dzień. Kibicujemy im, chcemy, żeby byli razem, bo mimo różnic, pasują do siebie idealnie.

Właśnie takiej historii potrzebowałam w deszczowy, jesienny wieczór.

Delektowałam się każdym zdaniem, wiele z nich zapadło głęboko w moją pamięć.

I chyba pora przyznać, że właśnie autorka zyskała we mnie wierną fankę i odtąd przeczytam wszystko, co napisze.

A tymczasem przede mną lektura drugiej części, bo przecież jeszcze wiele pytań pozostało bez odpowiedzi.

Życie Nevena zostało zaplanowane, jeszcze zanim się urodził. Robił wszystko, co mu kazano, stosując się do rygorystycznych zasad. Kiedy jego rówieśnicy się bawili, ON pobierał lekcje gry na wiolonczeli. Nieustanna izolacja od świata sprawiła, że chłopak się w sobie zamknął. Odarty z interakcji międzyludzkich, poświęcił się jedynej rzeczy, która jednocześnie dawała mu radość i wzbudzała nienawiść – muzyce. Dzięki ciężkiej pracy i licznym wyrzeczeniom osiągnął sukces – stał się jednym z najbardziej pożądanych wiolonczelistów na świecie.

Willow od dziecka była zakochana w balecie. Wspinała się na wyżyny, aż pewnego dnia jej kariera legła w gruzach. Doznała kontuzji, po której nigdy więcej nie mogła założyć point. Zdruzgotana nastolatka, ratunek odnalazła w namiastce baletu – muzyce klasycznej. Urzeczona występem młodego wiolonczelisty, postanowiła spróbować swoich sił w tej dziedzinie sztuki – rozpoczęła naukę gry na skrzypcach.

Losy Nevena i Willow przeplatały się parokrotnie. Dziewczyna nie znalazła w sobie jednak na tyle odwagi, żeby nawiązać kontakt ze swoim idolem. Natomiast skupiony na karierze muzycznej Neven, nie zwracał na nią uwagi.

Historia zmieniła bieg na scenie opery w Sindey, gdzie doszło do dramatycznych wydarzeń z udziałem Nevena i Wilhelminy. Połączyła ich wspólna tragedia, ale czy stanie się ona przepustką do zawarcia bliższej znajomości, a może nawet miłości?

"- Sprawiłaś, że jakaś część, którą dotychczas skrywałem przed światem, wydostała się na wolność, i wcale mi to nie przeszkadza (...) - Uczę się od ciebie, jak czuć i jak okazywać uczucia. Jeszcze wiele nauki przede mną, pewnych skrzywień prawdopodobnie nigdy się nie wyzbędę, ale poczyniłem pierwsze kroki ku zmianom."

"Nie pozwól światłu zgasnąć" jest pierwszym tomem cyklu Z muzyką do gwiazd. Nie miałam jeszcze okazji poznać pióra autorki, więc do końca nie widziałam z czym będę musiała się zmierzyć. Okładka z miejsca skradła moje serce.

Zachwycona jestem nie tylko oprawą, ale i zawartością. Chyba gdzieś podświadomie przygotowałam się, że będę miała do czynienia z mnóstwem scen seksu, erotyki itp. Jednak zostałam kompletnie zaskoczona pomysłem na fabułę oraz jej poprowadzeniem. Tu najistotniejsze okazało się to, co czuje człowiek, jakie ma potrzeby, pragnienia, marzenia, wady i niedoskonałości. Ale nie myślcie, że nie ma tu scen miłosnych. Oczywiście są, ale tak wysublimowane, zmysłowe, romantyczne... po prostu czysta maestria.

Autorka stworzyła bohaterów na zasadzie kontrastów i sprzecznych charakterów - złożonych, a jednocześnie inspirujących. Willow to nie żadna kolejna "szara myszka". Przeciwnie, to barwna młoda kobieta, która jak nikt inny może pochwalić się ciętą ripostą. Z kolei Neven intrygował mnie jak mało kto. To skryty, wyobcowany, zamknięty w sobie mężczyzna. Jestem pewna, że gdy tylko poznacie jego historię z miejsca go pokochacie. Dobrze wiecie jak uwielbiam pierwszoosobową narrację. To dzięki niej mogę lepiej wczuć się w położenie bohaterów, zrozumieć ich zachowanie, postępowanie, poznać myśli i uczucia. Towarzyszyć im w ich niepewności, smutku, strachu, bólu czy radości.

"Każda część mojego ciała drżała od nadmiaru emocji i wsiąkających w skórę dźwięków. Wyśpiewywałem w głowie poszczególne tonacje, których nie mogłem z siebie wyrzucić, mimo że cisnęły się na usta. Znowu stałem się kimś innym. Antynomią samego siebie. Kimś, kogo hołubiłem i nie cierpiałem."

Autorka nie stroni od trudnych tematów. Porusza problem psychicznego znęcania, utraconego dzieciństwa i marzeń. Wyraźnie widać porządne rozeznanie w temacie. Wszystko ma ręce i nogi, a do tego jest prawdziwe.

Ewa Pirce na kartach swojej powieści pokazała mi piękno muzyki klasycznej. Wyraźnie czuć wydźwięk pewnego rodzaju melancholii, liryzmu. Nie wiem, czy to zabieg celowy, czy tak wyszło, ale jest to piękne. Wszystko sugestywnie ubrała w niezapomniane emocje, a co najważniejsze, czytając gdzieś z boku stale słyszałam te utwory, które pojawiają się w playliście. Większość z nich znałam, a do Stjepana Hausera mam dosłownie słabość.

Historia ta udowadnia, że wszyscy zasługujemy na miłość. Pokazuje przewrotność losu oraz to, że nigdy niczego nie możemy być pewni. Życie bowiem jest nieprzewidywalne i nikt nie wie, jakie niespodzianki czekają na nas jutro. Dlatego trzeba doceniać każdy dany nam dzień, czerpać z niego garściami. Chyba każdy z nas wie, jak wielki wpływ ma przeszłość na teraźniejszość, gdy nie potrafimy pogodzić się z tym, co nas spotkało. Ważne jest wówczas rozliczenie i pogodzenie się z tym, co było. Jeśli tego nie zrobimy, niełatwo nam będzie ruszyć do przodu.

"Życie jest dostatecznie ciężkie, by zmartwiać się czymś, na co nie mamy wpływu. (…) Nie wiemy, kiedy przyjdzie nam się z nim pożegnać. Nie mamy pewności, czy plany, które bierzemy za pewnik, dojdą do skutku. I czy to, co dzisiaj wydaje się oczywiste, jutro też takie będzie."

"Nie pozwól światłu zgasnąć" to chwytająca za serce powieść, która gra na naszych uczuciach i emocjach. To historia o trudnej miłości, akceptacji, zrozumieniu, nauce bliskości z drugim człowiekiem, pasji. To książka z rodzaju tych, które trzeba chłonąć wszystkimi zmysłami!

[ RECENZJA ]

Ewa Pirce „Nie pozwól światłu zgasnąć” tom 1

@waspos

Wilhelmina, rokująca i odnosząca ogromne sukcesy baletnica, przez zawiść ludzi traci możliwość dalszej kariery.

Swoją miłość i pasje przenosi na muzykę i naukę gry na skrzypcach. Po raz kolejny udaje się dziewczynie wspiąć po szczeblach kariery.

Pewnego dnia ma drodze Wilhelminy staje jej idol wiolonczelista Neven.

W ramach zadośćuczynienia muzyk zaprasza skrzypaczkę do wspólnego występu. Od tej pory zaczyna się między nimi zabawa w kotka i myszkę. Obydwoje po przejściach i cierpieniach są nieufni, co utrudnia relacje między muzykami.

Czy uda im się znaleść cień porozumienia? A może zrodzi się między nimi coś więcej???

Mam nadzieje, że dowiem się wszystkiego z następnego tomu książki.

Wzruszająca, subtelna i delikatna powieść Ewy Pirce jak zawsze niezawodnie wpłata wątek miłości w zwykłe, nie zawsze szczęśliwe, życie bohaterów.

To właśnie podoba mi się najbardziej. Każdą książkę Ewy można odebrać jako historia każdego z nas...

Neven, nie ma łatwego życia. Nie miał przyjaciół, musiał robić to, co mu kazano. Od najmłodszych lat uczył się grać na wiolonczeli. Odniósł sukces, ale jakim kosztem?

Wilow przeżywała ciężkie chwile. Musiała zrezygnować z ukochanego baletu, z powodu kontuzji. Jednak ratunek odnalazła w muzyce. Rozpoczęła naukę gry na skrzypcach.

Dramatyczne wydarzenia z opery w Sydney, połączą tę dwójkę. Ale czy przewrotny los da szanse naszym bohaterom na bliższe spotkanie? Czy Nevena i Willow połączy miłość?

"-Nikt, kto kocha, rozumie i czuje muzykę całym sobą, nie może być ani nudny, ani bezbarwny..."

"Nie pozwól światłu zgasnąć", to piękna i magiczna powieść z wątkiem romantycznym. Ewa Pirce zabiera nas w świat muzyki, muzyki klasycznej. Z każdą kolejną stroną czujemy, słyszymy melodię. Tak, tak dokładnie słyszałam jak grają bohaterowie. A dodatkowo umieszczona na początku playlista, pozwala bardziej przeżyć te wszystkie emocje, wydarzenia.

Historia wciągnęła mnie od pierwszych stron. Po prostu nie da się oderwać od tej książki. Pochłania nas w całości, gdy już wejdziesz do tego świata, to w nim zostajesz.

"Przymknięte powieki i poruszające się wraz z dźwiękami usta. Nasunęło mi się wtedy na myśl, że jego dusza oderwała się od ciała i pofrunęła pod sklepienie niebios, by porozmawiać z zastępami aniołów. Przeżywałam razem z nim coś mistycznego, co pozwoliło mi zrozumieć istotę muzyki. Dotarło do mnie, że choć przez całe życie miałam z nią styczność, to tak naprawdę nigdy jej nie słyszałam...."

Autorka z wyczuciem buduje napięcie, powoli poznajemy bohaterów, ich przeszłość. Wolne tempo, ale w przypadku tej książki, to duży plus. Ewa Pirce dawkuje nam emocje, których jest naprawdę wiele. Są chwile radości, ale i wzruszeń. Autorka porusza wiele problemów, ale wszystko też powoli wyjaśnia. Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani. Ewa Pirce pozwala nam ich bliżej poznać. Mamy tu historię z perspektywy Wilow, jak i Nevena. Bardzo lubię w taki sposób napisane książki, gdyż jeszcze lepiej możemy poczuć, to co przeżywają bohaterowie.

"-Nieważne czy jesteś malarzem, muzykiem czy pisarzem... Jeżeli nie ma w Tobie uczuć - dobrych lub złych, to nieistotne - nigdy nie będziesz autentyczna w tym, co robisz. Rozumiesz?"

"- Każdą dziedzinę sztuki rządzą uczucia. Możesz popełnić błąd, ale gdy włożysz w swój występ serce i duszę, publika będzie zachwycona. Dostrzeże szczerość, która w dzisiejszym świecie jest towarem deficytowym. Dlatego nie wstydź się tego, co dzieje się w twoim wnętrzu. Dziel się uczuciami z odbiorcami, a docenią cię bardziej niż kogoś, kto zawierza wyłącznie umiejętnościom technicznym. "

Spodobał mi się styl pisania autorki. To jak operuje słowem, że nie tylko się czyta, ale i wszystko czuje. Muzyka, emocje, miłość, to co zafundowała nam Ewa Pirce, to prawdziwy rollercoaster emocjonalny. Fabuła ciekawa, wciągająca. Historia Willow i Nevena urzekła mnie, oczarowała, poruszyła do głębi serca. Okładka przyciąga wzrok. No nie wiem, co mam więcej napisać. Musicie sami sięgnąć po tę książkę i się przekonać, że jest to świetna pozycja. Jak dla mnie ta książka wpisuje się na listę najlepszych książek tego roku. A tymczasem przede mną jeszcze 2 część, która będzie mieć swoją premierę już 16.10 ❤️

" Nagle miałem jej tak wiele do powiedzenia, ale gdy tak się siebie wpatrywaliśmy, wszystkie słowa i myśli gdzieś cię rozpierzchły. Czas spowolnił, nawet moje serce biło w zwolnionym tempie. Przepływała między nami jakaś niezrozumiała dla mnie wymiana energii, smutków, radości, nieporozumień i nadziei. Doświadczyłem takiej błogości, że zaparło mi dech w piersi... "

To pierwszy tom z cyklu „Z muzyką do gwiazd” i na pewno nie jest to zwykły romans. Książka ma doskonałą fabułę, która wciąga bez reszty. Autorce udało się idealnie stworzyć bohaterów tak różnych, a jednocześnie bardzo wyrazistych. Delikatnie i pomału poznajemy bohaterów, umiejętne dawkowane informacje stopniują napięcie. Ich historie i życie utkane są perfekcyjnie, tak by zaspokoić najbardziej wymagających czytelników. Kolejny atut to muzyka, która jest życiem tych dwojga, ich miłością i to się czuje w każdej scenie, ich myślach i otaczającym świecie.

Urocza okładka, emocjonalna opowieść, a bohaterowie z charakterem. Narracja prowadzona z perspektywy dziewczyny, jak i mężczyzny pozwala smakować fabułę jeszcze przyjemniej. Wspomnienia bohaterów bardzo dobrze wkomponowane, a całość czyta się płynnie z dużym zaciekawieniem. Piękne uczucia znajdziemy w tej opowieści, a muzyka jest jednym z głównych bohaterów

Dużo wzruszających momentów i muzycznych porównań. Pasja przeplata się z ciężką pracą, a radość z bólem. Życie sławnych muzyków nie jest łatwe, a kulisy ich sukcesu skrywają często dramatyczne chwile. Docenimy ich zawziętość, pracowitość, a gra na instrumentach tak lekko i pięknie opisana, że przeniknie do naszych uszu, dając koncert dla zmysłów.

Popłynęłam za piórem autorki, która jak na pięciolinii wprowadziła mnie w ten fascynujący świat talentu, wyrzeczeń, bólu i ciężkiej pracy, ale i miłości, radości wzruszeń i wrażeń muzycznych. Gra na instrumentach została przekazana bardzo wnikliwie, z dużą wrażliwością, aż melodia porywa czytelnika w świat marzeń. Autorka przekazała cudowne emocje muzyków tak, że niemal widziałam i słyszałam, jak grają. Z niecierpliwością czekam na drugą część, by dowiedzieć się, jak potoczą się losy Willow i Nevena oraz nadal móc cieszyć się muzyką płynącą z ich serc.

RECENZJA

"Życie bez muzyki byłoby pomyłką" - stwierdził Nitzsche.

Zdaniem wielu naukowców, co zostało potwierdzone badaniami na pewno byłoby mniej zdrowe, szczęśliwe i barwne. Dla mnie byłoby takie bez muzyki i książek. Ta jest więc idealnym połączeniem. Wielu ludziom muzyka klasyczna kojarzy się ze sztywniactwem, wieczorowymi strojami, nudą, niewygodnymi krzesłami w operze czy filharmonii. W XXI wieku to bardzo krzywdząca i jakże błędna opinia. Dziś wbrew panującym stereotypom muzyka wykonywana przez orkiestry symfoniczne lub solistów grających na pianinie, skrzypcach czy wiolonczeli nie musi być i nie jest nudna. W gronie muzyków klasycznych są tacy, którzy chcąc się rozwijać, dzielić swym talentem, poczuć się, jak gwiazda rocka - eksperymentują łącząc style, albo aranżują znane wszystkim przeboje. Ogromnie się ucieszyłam, kiedy bohaterowie tej porywającej historii zagrali jedną z moich ulubionych piosenek Stinga – Shape of my heart! Nie wiem, jak autorce się to udało, ale potrafiła przelać na papier szczęście, które wywoływała w nich gra oraz ekspresję i emocje odczuwane przez nich w tym momencie, w taki sposób, że udzieliły się mnie - czytelniczce. Choć mnie często, kiedy słucham muzyki wykonywanej na instrumentach klasycznych (obojętnie czy na żywo, czy z jakiegoś nośnika) towarzyszą ogromne emocje, wywołujące ciarki na ciele lub wyciskające z oka łzę. Wiem, wiem! To może być głupie, albo śmieszne, ale tak jest. Muzycy całe lata ćwiczą, dążą do perfekcji, by osiągnąć sukces i swą pełną pasji grą łamać bariery pomiędzy różnymi stylami i jej słuchaczami, by zachwycać i wywoływać w nich takie emocje. Wymaga to ogromnego wysiłku oraz wielu wyrzeczeń, a mimo to gra i muzyka wciąż są dla nich radością, pasją, siłą, sensem życia. Czasem, jak w przypadku naszego bohatera prócz tych wszystkich uczuć jednocześnie potrafi wzbudzać nienawiść.

On – Neven Dalmatino; światowej sławy wiolonczelista, ekspresyjny jednocześnie introwertyczny młody mężczyzna, poza talentem, sławą i pieniędzmi robiący wrażenie również swą chorwacką atrakcyjnością fizyczną. Ona – Willow Milburn; kiedyś zakochana w balecie, mimo młodego wieku mająca na swym koncie ogromne sukcesy i perspektywę światowej kariery przerwanej przez… Urzeczona młodym wiolonczelistą, który stał się jej idolem, postanawia spróbować sił w muzyce klasycznej, która jak wcześniej taniec, daje jej możliwość wyrażenia własnych emocji, osobowości, pozwala na autoekspresję.

Zamieniając pointy na skrzypce, podejmuje naukę w Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie. Choć ich losy przeplatały się parokrotnie, nigdy nie znalazła w sobie dość odwagi, by nawiązać z nim kontakt. Na pierwszy rzut oka różnią się od siebie pod każdym względem, a tak naprawdę łączy ich wiele. Dużo więcej niż miłość do muzyki i wspólna tragedia, do której doszło na scenie opery w Sidney.

Ewa Pirce w pierwszym tomie dylogii „ Nie pozwól światłu zgasnąć” zabiera nas w fascynujący, zarazem mroczny świat muzyki klasycznej. Ta dwójka nadaje książce ton, ale tak naprawdę wszyscy bohaterowie powieści nakreśleni są bardzo wyraźnie i nie mamy problemu z ich wyobrażeniem. Poznawali się, odkrywali swoją przeszłość, nie zdając sobie sprawy, jak wzajemnie sobie pomagają walczyć że skrywanymi głęboko demonami przeszłości, dzięki czemu my coraz bardziej zaczynamy rozumieć ich zachowania, decyzje lub sytuacje, w których się znaleźli. Od pierwszego spotkania rodzi się między nimi coś naprawdę wyjątkowego. Losy Nevena i Willow potwierdzają słuszności tezy o przyciąganiu się przeciwieństw i tej, że miłość otwiera na drugiego człowieka.

Ta lektura to niezwykłe przeżycie szafujące emocjami wylewającymi się z niej od pierwszych stron, jak dźwięki muzyki z ich instrumentów. Druga część zapowiada się na nieco inną, ale równie emocjonalną lekturę. Naprawdę świetna pozycja na jesienny wieczór, oderwanie się od rzeczywistości i bombardujących nas z każdej strony ponurych wiadomości.

Nie spodziewałam się zakończenia, jakie zaserwowała nam autorka, dlatego cieszę się, że mogę od razu sięgnąć po drugi tom, który w księgarniach ukaże się już za kilkanaście dni - już 16 października.

A ha! Koniecznie odsłuchajcie playlistę, którą inspirowała się Pani Ewa pisząc dylogię!

Czy po traumie zafundowanej przez los, da się patrzeć z uśmiechem na świat?

Moglibyśmy sądzić, że nie da się, a jednak. Są na świecie takie niezwykle osoby, którym się to udaje. Taka właśnie jest Willow, bohaterka najnowszej książki Ewy Pirce.

Jest silna, zadziorna choć gdzieś głęboko chowa żal, że marzenie tak piękne, jej marzenie, zostało jej odebrane. Życie jednak nie daje dziewczynie zgasnąć. O nie, ono stawia na jej drodze kogoś, kto bardzo potrzebuje jej choć sam o tym jeszcze nie wie.

Nikt nie może przez ciemność iść sam, więc potrzebuje tego światła, tego promyka nadzieji. Takiej osoby w życiu Nevena brakowało, odkąd został na tym świecie sam. Bo nie można uznać za rodzinę kogoś, kto przyczynił się do ran zadanych sercu i duszy. Muzyka była wszystkim co miał dotychczas i choć światło oświetla scenę, jest to tylko chwilowe. Bo gdy zasną wszystkie lampy, ciemność spowija wszystko i zostaje samotność i gorzkie wspomnienia. Wtedy do jego życia, wkracza dziewczyna, która sprawi, że ożyją uczucia dotychczas mu nie znane.

Czy Willow uda się dostać do serca i świata Nevena? Czy mężczyzna będzie gotów opuścić gardę by jego samotne serce zostało ogrzane przez ciepło, jakie niesie ze sobą Willow. Tego musicie dowiedzieć się sami.

Tak po krótce mogę opisać dwoje najnowszych bohaterów książki

Nie pozwól światłu zgasnąć.

Nie chcę zdradzać wam więcej ponieważ sami musicie przenieść się do świata Ewy Pirce i poznać tych dwoje. Jedynie czytając tę książkę będziecie w stanie odczuć na własnej skórze to co stworzyła Ewa. Nawet najpiękniejsza recenzja nie odda piękna i głębi tej historii. Ją po prostu trzeba przeczytać. Obok tej książki nie da się przejść obojętnie.

Ponieważ tylko Ewa jest w stanie stworzyć tak piękną i sensualną opowieść o miłości, gdzie nawet akt miłosny jest napisany tak pięknie i nie jest odarty z prawdziwości uczuć jakie przeżywają zakochani w alkowie.

Jak zawsze jeśli chodzi o Pirce możemy dowiedzieć się o wiele więcej z książki, aniżeli tylko jak bohaterowie się poznali i zakochali. W książkach Ewy widać, jak wiele pracy włożyła w daną historię i jak ogromny reaserch przeprowadziła. Nic nie dzieje się tam bez przypadku. Każde zdanie oraz słowo jest głęboko przemyślane. Każdy temat został sprawdzony i choć wiemy, że bohaterowie stworzeni przez nią nie istnieją, to jednak ma się wrażenie, że są tak żywi jak my. Właśnie to sprawia, że historie napisane przez Ewę, tak mocno kocham i cenię.

Chcecie wiedzieć czy polecam tę książkę?

Oczywiście! Z całego serca pragnę byście osobiście poznali kolejne dzieło Ewy, bo tylko ona potrafi przenieść nas do świata pięknej literatury, co w dzisiejszych czasach jest rzadkością. Teraz pozostaje czekać na drugą część historii, choć pierwsza usatysfakcjonuje nie jednego czytelnika, wiem jednak, że choć światło już zaświeciło, mrok czaii się tuż za rogiem...

Ewuniu tobie kochana gratuluję kolejnej wspaniałej powieści na naszym Polskim rynku. Dziękuję za zaufanie i za to, że mogłam być częścią tej fantastycznej przygody. Pamiętaj, że zajmujesz specjalne miejsce w moim sercu ❤️

Talent nadaje intensywniejszych barw życiu, wyznacza czasem jego rytm, daje spełnienie i stawia wyzwania. Bywa i tak, że przynosi z sobą zgoła coś odwrotnego, mrok, gniew oraz izolację. Sukces wtedy ma gorzki smak i kojarzy się bardziej z klęską niż zwycięstwem. Jednak coś daje siłę by podążać ścieżką wyznaczoną przez dar, który jest błogosławieństwem i przekleństwem w jednym …

Światełko w tunelu niekiedy jest zbyt nikłe by można je dostrzec, nie czuje się jego ciepła, aż do momentu kiedy spotyka się kogoś, kto cegła po cegle burzy mur i w końcu to pierwsze dostaje możliwość by zauważyć. Dla Willow i Nevena muzyka to coś więcej niż zapis nutowy i gra, ona dopiero odkrywa jej moc, natomiast ON poznał ją od podszewki. Uczennica i mistrz? Nie, ich relacja jest bardziej skomplikowana, tak samo zresztą jak i oni. To, co stoi u zarania ich znajomości nie zapowiadało tego, co wydarzyło się dalej. Willow wprowadza swoją obecnością zamieszanie w egzystencję Nevena, która do tej pory miała ciasne ramy, więcej była klatką, do jakiej musiał się przyzwyczaić. Ale teraz coś zmieniło się? Co? Pojawiły się uczucia, nie tylko tak dobrze znany gniew i ból, lecz zupełnie odwrotnego. Czy ON jest gotowy by podążyć za kimś, kto jest równocześnie tak do niego podobny i jednocześnie tak inny od wszystkich poznanych do tej pory ludzi?

Dwoje ludzi, którym życiu nadaje pasja i talent jest doskonałym punktem wyjścia dla książki, a jeśli do tego dodać mroczny cień dostrzegalny w przeszłości, pomimo ich młodego wieku, to przepis na dobrą lekturą mamy gotowy. Wiele jeszcze zależy od autora, ale w przypadku Ewy Pirce można być pewnym, że emocje przełożone na słowa nie stracą nic na swej mocy, nawet więcej pokażą rzeczywiste oblicze w pełni. „Nie pozwól światłu zgasnąć” od samego początku ma w sobie silny wątek uczuciowy, nie tak oczywisty jak mogłoby się wydawać, i sygnalizujący, że niejedną tajemnicę będzie skrywał sobie. Zresztą czy może być inaczej jeśli, nie tylko podskórnie, czytelnicy czują, że w tej konkretnej opowieści one są kluczem do tego kim są bohaterowie i co sprawiło, że są właśnie tacy, a nie inni. Kartka za kartką kolejne detale uzupełniają portret dwojga młodych ludzi, wydających się na pierwszy rzut oka całkowicie różnymi, jedynie połączonych miłością do muzyki, lecz to pozory, pod którymi kryje się pasja, ciemna strona tego, co było ich udziałem oraz blizny jakie po tym pozostały w nich. Ewa Pirce wirtuozersko operuje uczuciami, oddając ich głębię, wielowarstwowość oraz przede wszystkim ich ciężar, będący niekiedy nieznośnym lub wprost przeciwnie kotwicą, pozwalającą zatrzymać się na dłużej przy kimś, kto staje się portem i ostoją w morzu raniących wspomnień. W „Nie pozwól światłu zgasnąć” nie da się nie zauważyć kontrastów, dostrzegalne są one na każdym kroku, wprowadzają dynamikę, zaznaczają swoją obecność w buzujących emocjach, dają o sobie znać w kolejnych wirażach tej pełnej pasji opowieści. Muzyka, intrygujący postacie, które kawałek po kawałku odkrywają przed czytelnikami i samymi sobą czego pragną oraz mrok i światło walczące o dusze i umysły tworzą wątki historii, w jakiej wiele pytań czeka na odpowiedź. Pierwsza część jest wstępem pobudzającym czytelniczy apetyt na więcej, dużo więcej, gdyż ten konkretny tytuł jeszcze nie wyczerpał swego potencjału, lecz dał przedsmak tego, co jeszcze ma w zanadrzu.

Przyznaję się że takich książek w swojej biblioteczce dużo nie mam ani żadna na dłużej w pamięci mi się nie zapisała . Ale ta książkę na długo zapamiętam ❤

To co gwarantuje nam autorka w tej książce jest piękne.

Główni bohaterzy różni od siebie całkowicie Ona beztroska kochająca życie i kolory i pomimu trudnych przeżyć z przeszłości czerpie z życia pełnymi garściami .

On natomiast sztywny wpatrzony w swoją osobę niedopuszcza nikogo do sobie wręcz boi się ludzi . Tą dwójkę połączy muzyka i niestety nieprzyjemne wydarzenie od którego wszystko się zacznie .

Jaką cenę w przeszłości główny bohater musiał zapłacić żeby teraz być kim jest . A co się wydarzyło u niej że odkryła miłość do muzyki .

Czy ta para dotrze w swoje osobowości czy skrywane tajemnice przed światem odkryją przed sobą czy aż tak się otworzą? To jest piekna historia ludzi którzy powoli się docieraja . Erotyki tu nie znajdziemy dużo ale zapewniam was nie jest w tej książce potrzebna. Pomimo niektórych dziwnych zachowań polubiłam bohaterów i z niecierpliwością teraz czekam na 2 tom który będzie miał premierę w październiku 🥰🥰

Książkę przeczytałam jednym tchem w jeden dzień . Od pierwszych stron oderwać się nie mogłam i popłynełam w tą historię. Kartki same przeskakiwaly mi w dłoni.

Polecam wam bardzo przyjemna odskocznia od erotykow .

Otrzymałam egzemplarz dokładnie w południe, po chwili już zagłębiam się w lekturze. I przeczytałam ją w 3 godziny!

Normalnie pędziłam tak pochłonięta tą historią. ❤️

To nie jest świat seksu, erotyki wszelakiego rodzaju, ani nawet pikantnego romansu.

To świat normalności. Ukazania ludzkich potrzeb i normalnych cech. Pokazania, że ludzie też mają skazy, a jednak tworzą coś pięknego.

Jestem oczarowana tym, co stworzyła Ewa Pirce 😍 A najgorsze w tym wszystkim jest to, że jeszcze część 1 nie miała premiery, a ja już czekam na kolejną. 💔

Potrzeba takich książek. ❤️

On jest światowej sławy wiolonczelistą, który wychowany przez apodyktycznego dziadka bez kontaktu z innymi rówieśnikami, teraz ma problem z nawiązaniem kontaktów z ludźmi.

Ona- wulkan energii- po tragedii jaka ją dotknęła musiała porzucić balet, a te ciężkie chwile sprawiły, że zakochała się w jego muzyce i nauczyła grać na skrzypcach.

Los przeplecie ich ścieżki kilka razy, aż zrozumieją że łączy ich więcej, niż są w stanie pojąć. ❤️

Instagram z_ksiazka_na_sercu

Dzisiaj mam dla Was recenzję najnowszej książki Ewy Pirce ,, Nie pozwól światłu zgasnąć. Tom 1. Część 1"

Ewa zabiera nas w świat pięknej muzyki, gdzie wiolonczela i skrzypce grają główne role.

Nevena Dalmatino, główny bohater powieści to jedna z bardziej intrygujących postaci, o jakich przyszło mi czytać. Tak pięknej, jak Adagio, którym Ewa rozpoczęła moją przygodę z "Nie pozwól światłu zgasnąć"

Wilhelmina Milburn to jego całkowite przeciwieństwo. Żywiołowa, szalona, kolorowo włosa dziewczyna, czerpiąca z życia radość i bawiąca się każdą z chwil.

Dwoje różnych od siebie ludzi, których nie łączyło nic poza jednym- muzyką.

Wygrywane na pięciolinii życia nuty Nevena i Willow stworzyły wspólny, zachwycający utwór, czy może szpetną i niedająca się słuchać melodię?

Autorka stworzyła pełną klasy, a zarazem subtelną historię, w której porusza najczulsze zakamarki serca. Budzi coś, o czym czytelnik nie ma pojęcia. Ta historia jest zupełnie inna, niż te, które mieliśmy okazję przeczytać dotychczas. Cechuje ją subtelność, wrażliwość i piękno klasycznej muzyki, do której zdołałam przekonać się po przeczytaniu tej książki. Nie sądziłam, że można opisać w taki sposób muzykę i to, co nam daje. Czułam i słyszałam melodie płynącą spod strun Nevena i Willow. W książkach Ewy Pirce nie da się wszystkiego przewidzieć, co uważam za wielki plus. Każda ze stron kryje tajemnicę, którą ja jako czytelnik jak najszybciej, ale i z lekką obawą pragnę poznać. Emocje są czymś, co wyróżnia na tle obecnych pisarzy Ewę, potrafi opisać je w taki sposób, że je się fizycznie odczuwa! Czytając tę powieść, czułam, jakby znajdowała się tuż obok bohaterów. Czułam ich niepewność, strach, radość, ból oraz przemianę, jakiej doznali.

Czyż to nie jest piękne?

Ewa Pirce to nietuzinkowy autor i nie piszę tak, tylko dlatego, że ją znam, bo poznałyśmy się właśnie dzięki jej książkom. Nie mogę nie wspomnieć o tytułowaniu rozdziałów, czy "złotych myślach" znajdujących się na początku każdego rozdziału. Wszystko w jej powieściach jest dopracowane i czuć podczas czytania, że solennie się do tego przyłożyła. Kolejnym plusem tej książki, o którym nie sposób nie wspomnieć, jest playlista, która pobudza nasze zmysły i działa na wyobraźnię.

Wejdźcie w tę pięciolinię uczuć, dajcie ponieść się nutom. Poczujcie przyspieszone bicie serca dzięki dźwiękom wiolonczeli. Niech smyczek obudzi w was pozytywne wibracje, zagłębiając się w powieści ,,Nie pozwól światłu zgasnąć", tak jak to zrobił w moim przypadku.

Piękno czytania według mnie polega na tym, że w każdej chwili możemy uciec od własnych problemów, zapomnieć o otaczającej nas rzeczywistości, wkroczyć w inny świat, być może znaleźć w nim przyjaciół, których w rzeczywistości byśmy nie poznali. Dzięki Ewie Pirce, wyjątkowości jej historii, zdolności do przekazywania tak wielu głębokich treści i prawd w zaledwie kilku wersach powieści, to jest naprawdę możliwe i za każdym razem jest cudownym doświadczeniem.

Czytając pierwszy tom „Nie pozwól światłu zgasnąć” czułam całą sobą ogrom emocji, jakie towarzyszą bohaterom. Żal, smutek, ból, ale także małe radości, szczęście i uniesienie. Chwile przynoszące smutek, ale także te wywołujące uśmiech, były piękne i jednocześnie bardzo inspirujące. Nie znajdziemy tutaj szalenie pędzącej akcji, istota i siła tej książki tkwi w pasji do muzyki, dzięki której lepiej wszystko rozumiemy, uważniej słuchamy, odczuwamy głębiej niż moglibyśmy przypuszczać. Ewa Pirce stworzyła dobrze rozwinięte i złożone postacie, doskonale niedoskonałe pod każdym względem. Podbili moje serce i duszę na każdym możliwym poziomie, a z każdym kolejnym przerzuceniem strony byłam pod coraz większym wrażeniem. Relacja między Nevenem a Willow rozwija się naprawdę powoli, co pozwala wręcz delektować się tą historią, a autorka wykonała kawał dobrej roboty pozwalając czytelnikom tego doświadczyć. Pokazała doskonale, jak w ułamku sekundy nasze życie może się zmienić, dlatego niczego nigdy nie możemy mieć za pewnik. Pokazała, że czasami zdarzy się coś tak tragicznego, że może to nas zmienić na zawsze. Będziemy wtedy czuć z każdym dniem, że toniemy i zamykamy się coraz bardziej we własnej skorupie, podczas gdy wszystko zmierza dalej bez nas. A przynajmniej do momentu, w którym nie natrafimy na właściwą osobę, dzięki której w naszym sercu pojawi się iskierka nadziei, i przyniesie nam to, czego potrzebujemy, nawet jeśli nie chcemy tego przyznać. Pokazała także, jak żyjąc w przeszłości, szkodzimy bardzo swojej przyszłości, na którą mamy wpływ.

Ewa Pirce przedstawiła to w bardzo realny i bolesny sposób. Jestem przekonana, że wielu czytelników na różnym poziomie będzie mogło odnieść się do bohaterów, a ta historia poruszy serca każdego w zupełnie inny sposób. Czy muszę dodawać coś więcej? Polecam ogromnie!

PRZEDPREMIEROWA RECENZJA PATRONACKA

"Nie pozwól światłu zgasnąć" cz. I

Cykl "Z muzyką do gwiazd"

Willow jest młodą, pełną talentów skrzypaczką, byłą baletnicą. Neven Dalmatino to sławny i niezwykle uzdolniony wiolonczelista. Ona utraciła już w życiu jedną pasję, ale dzięki jego twórczości odzyskała chęć do życia. On skrzywdzony przez najbliższych zatracił się w muzyce, przez co nie łatwo jest mu nawiązać bliższe relacje. Pewnego dnia oboje stają na jednej scenie i w ciągu kilku chwil ich życie ulega zmianie. Oboje doświadczyli tragedii, jednak może być ona szansą na lepsze jutro.

Naprawdę dawno nie czytałam książki, która wzbudzałaby we mnie tyle emocji. Pokonując kolejne strony miałam wrażenie, że jestem w jednym pomieszczeniu z bohaterami i wszystko przeżywam wraz z nimi. Nie powiem Wam, że jest to książka łatwa, należy się w nią wczuć, ale to pokazuje ile autorka włożyła w nią pracy. Neven nie jest schematycznym mężczyzną, macho gotowym na wszystko. Zmagał się ON z problemem, który uniemożliwiał mu w pełni "normalne" życie. To wirtuoz zatracony w muzyce, skrywający sekrety, które poruszą Wasze serca i sprawią, że jeśli na początku nie będziecie go rozumieć - z czasem wszystko pojmiecie. Low jest po prostu w pełni niestandardowa, ale w ten sposób piękna. Jej charakter i zachowanie pokażą Wam, że nie sposób przejść obok niej obojętnie. Ale nie dlatego, że jest nieziemską pięknością, po prostu jest to osoba z duszą na dłoni, cudowna i z genialną rodziną.

Treść powieści przeplatana jest wspomnieniami i tak jak często nie są one dopasowane do całości, tak tutaj naprowadzają nas na postacie i tłumaczą ich zachowanie. Część I rozbudza zainteresowanie, a jej zakończenie tylko podsyca ciekawość. Jest to książka, która zawładnęła nie tylko moim umysłem ale i duszą. Powiem Wam, że oprócz zyskania patronatu cudownej powieści mam po jej przeczytaniu coś więcej - miłość do muzyki klasycznej. Dlatego jeśli to czytasz, włącz sobie 2CELLOS albo Hausera i zatrać się 🎻

Dziękuję autorce za zaufanie ❤️ oraz za napisanie książki, która porusza, bo czasami wystarczy tylko ta jedna osoba, aby wszystko nabrało blasku.

PRZEDPREMIEROWA RECENZJA PATRONACKA ❣️🎼🎻

"Nie pozwól światłu zasnąć"

Ewa Pirce

Wydawnictwo WasPos

Premiera 30 września 2020r.

.

Historia Nevena oraz Willow skradła moje serce od pierwszych stron. Pomimo, iż ta książka Ewy Pirce jest zdecydowanie inna od pozostałych jej książek, to jest nadzwyczaj piękna. Bardzo, bardzo subtelna. Ukazuje nam jak człowiek pod wpływem drugiej osoby potrafi się zmienić, otworzyć na świat.

.

Neven został w dzieciństwie skrzywdzony. Skrzywdzony nie fizycznie, ale psychicznie. A jak wiadomo te blizny goją się najgorzej. Nasza bohaterka, Willow, także została skrzywdzona. Wyobrażacie sobie przez jeden incydent wasze marzenia, życie, wszystko co kochacie zostaje przekreślone grubą krechą. Ona musi właśnie się mierzyć z taką sytuacją.

Oboje doświadczeni przez los i to bardzo.

.

Uwielbiam w książkach Ewy to, że są one tak przepełnione emocjami. Są chwilę radości, wzruszeń, ale także te bardzo smutne i bolesne. Autorka nie boi się opisywać trudnych tematów i to tak bardzo realnie, że czytelnik odczuwa je tak dogłębnie. Przynajmniej ja je tak odczuwam za każdym razem jakbym to ja przeżywała to wszystko, a nie wykreowani przez autorkę bohaterzy. Naszych bohaterów poza trudna przeszłością każdego z nich, połączy także dramatyczny wypadek na scenie. Czy to będzie tylko jedną wspólną, nic nie znaczącą dla nich tragedią? Czy może coś nowego, pięknego, ale też wymagającego od nich otworzenia się na siebie nawzajem? Tego musicie dowiedzieć się sami z tej książki.

.

Piękna, subtelna i bardzo wzruszająca historia wyczarowana przez najwspanialszą czarodziejkę słów - Ewę Pirce. POLECAM SERDECZNIE!!!

.

A Wy książkoholicy znacie twórczość Ewy Pirce? Lubicie? Ja przyznam się szczerze, że uwielbiam i każdą jej książkę biorę w ciemno. Autorka wkłada w swoje książki tyle serca, że to po prostu czuć na każdej stronie powieści. Jeśli chodzi o książkę "Nie pozwól światłu zasnąć" to mam zaszczyt patronować tej książce. Dziękuję serdecznie Ewka za zaufanie ❣️❣️❣️

Życie Nevena było zaplanowane od zawsze i posiadało wiele zasad. W dzieciństwie, zamiast spędzać czas na zabawie z rówieśnikami, pobierał lekcję gry na wiolonczeli. Wszystko to spowodowało, że zamknął się w sobie i miał problem z relacjami międzyludzkimi. Oddał się muzyce, którą jednocześnie kochał i nienawidził, a dzięki ciężkiej pracy stał się światowej sławy wiolonczelistą.

Willow od dziecka uwielbiała balet i była dobra w tym, co robiła. Niestety uległa kontuzji, która nie pozwala jej wrócić do tańca. Alternatywę odnalazła w muzyce klasycznej, która dawała jej, chociaż namiastkę tego, co straciła. Urzekła ją gra Nevena, a chcąc spróbować swoich sił, rozpoczęła naukę gry na skrzypcach.

Droga tej dwójki przecinała się wielokrotnie, Willow odnalazła w sobie odwagę, by nawiązać kontakt ze swoim idolem, ale ten nie zwracał na nią uwagi. Tragedia, w której brali udział, wywróciła ich życie do góry nogami i dała nadzieję na bliższy kontakt, ale los bywa przwrotny i niczego nie jesteśmy w stanie przewidzieć.

Doskonale zdawałam sobie sprawę z tego, że kolejna książka Ewy zagwarantuje mi ciekawe przeżycia i miałam rację. Z pewnością historia Nevena i Willow różni się od wcześniejszych powieści autorki, ale to jej w żadnym stopniu nie umniejsza i gwarantuje ten cudowny zastrzyk emocji.

Opis nie zdradza zbyt wiele, ciekawi i intryguje, a my jako czytelnicy mamy szansę na rozsmakowanie się w powieści.

Bardzo podoba mi się fabuła, bo jej treść jest dla mnie czymś nowym i można zauważyć, że Ewa sprawnie sobie z tym poradziła, a w powieść włożyła dużo pracy. Każdy nawet najdrobniejszy szczegół był tak dopracowany, że momentami miałam wrażenie, jakbym ciałem była razem z bohaterami, a wszystkiemu przyglądała się z boku.

Zaczytując się w książce, możemy dostrzec różnice dzielące bohaterów, które zostały dobrze wyważone, nie były też przesadne, ale bardzo potrzebne, bo dzięki nim możemy lepiej poznać Nevena i Willow.

Książka posiada w sobie też poboczne wątki, które nie odbiegają od głównych wydarzeń i jeszcze bardziej podsycają atmosferę. Mamy też możliwość wrócić do przeszłości Nevena i dowiedzieć się więcej o jego dzieciństwie, które do najcudowniejszych niestety nie należało.

Czytając książki Ewy, możemy zauważyć, że każda napisana przez nią historia jest wyjątkowa. W „Nie pozwól światłu zgasnąć” również znajdziemy wiele emocji, za którymi tak tęsknię, w oczekiwaniu na kolejne powieści autorki. Nie zabraknie w niej elementów zaskoczenia, które zostały sprawnie wkomponowane w całość i zrobiło to na mnie dobre wrażenie, bo w żaden sposób nie mogłam przewidzieć tego, co spotka mnie w kolejnym rozdziale. Wszystkiemu towarzyszy też odpowiedni klimat, a Ewa swoim stylem udowodniła, że każda wymyślona przez nią historia po napisaniu zamienia się w złoto.