Nasze własne piekło

Okładka książki „Nasze własne piekło” prześladowała mnie już od dawna. Coś takiego ma w sobie, że przyciągała mój wzrok, intrygowała, zachęcała. Gdy otrzymałam propozycję od Wydawnictwa Pascal – nie wahałam się ani chwili z wyborem pozycji z ich różnorodnej oferty. Z zupełnie nie zrozumiałych przeze mnie przyczyn, książki Pani Natalii wcześniej nie wpadły w moje ręce.

Nina Wolska jest trzydziestoletnią skrzypaczką, pracującą w Filharmonii Łódzkiej. Skrzypaczki zawsze wyobrażałam sobie jako delikatne kobietki, wrażliwe, ciche, żyjące swoją pasją - muzyką. I taka właśnie jest Nina. Muzyka to całe jej życie, dosłownie i w przenośni. Nie ma rodziny, narzeczonego ani nawet chłopaka. Po pracy jedzie do swojego malutkiego mieszkanka, a co niedziele spotyka się ze swoją despotyczną matką. Nic więcej nie dzieje się w jej uporządkowanym świecie do czasu, aż wsiada do taksówki jadąc na koncert i zapomina portfela. Jest przestraszona, zdenerwowana i zupełnie nie wie co zrobić. Taksówkarz – Artur, proponuje, że przyjedzie po nią do pracy i odbierze swoją należność za kurs. Nina zgadza się. Nie wie, że tą decyzją zmieni właśnie swoje dotychczasowe życie...

„- Spóźniłaś się.

Zrzędliwy głos matki wyrwał mnie z zamyślenia. Jak zwykle pełna była pretensji do całego świata, a już w szczególności do mnie, choć ze wszystkich sił starałam się spełnić jej wymagania.

- Przepraszam.

Odłożyłam skrzypce na szafkę w przedpokoju, zdjęłam sandałki i boso przeszłam do kuchni.

- Załóż pantofle – fuknęła.

Czasami czułam się jak mała dziewczynka, którą wiecznie trzeba strofować, bo nie potrafi sama myśleć, a jej decyzje zawsze są złe. Naprawdę byłam już tym zmęczona, a jednocześnie nie umiałam się temu sprzeciwić. Byłam chodzącym paradoksem. Już dawno przestałam być zależna od tej kobiety, a mimo to nie potrafiłam się uwolnić od jej wpływu. Niewiele myśląc, poszłam do przedpokoju i założyłam pantofle, w duchu przeklinając swój charakter i brak silnej woli”.

Zaskoczyła mnie plastyczność ukazanej relacji między matką i córką. Została ona tak przedstawiona, że jestem w stanie sobie wyobrazić, jak Nina musiała na każdym kroku dostosowywać się do żądań matki. I jak matka chciała notorycznie kontrolować swoją dorosłą, samodzielną córkę. Czy Nina odważy się w końcu przeciwstawić swojej władczej rodzicielce?

Tę powieść przeczytałam w jeden dzień. Po prostu nie mogłam się od niej oderwać. Niby historia lekka, o miłości, ale również o trudnych wyborach, skomplikowanych relacjach z rodzicami, podporządkowaniu własnego życia.

Podobała mi się również narracja – Niny i Artura. Dzięki tak prowadzonej, możemy poznać ich odczucia, myśli, plany.

A zakończenie – petarda! Nie mogłam się pozbierać. Zastanawiam się czy autorka pokusi się o napisanie kolejnej części tej historii. Jeżeli będzie – z przyjemnością przeczytam kontynuację losów Niny i Artura. Zdecydowanie polecam.

Powieść obyczajowa, romans, odrobina erotyku-taka mieszanka od jednej z moich ulubionych Autorek. Właśnie tego było mi potrzeba! Od zawsze uważam, że ocena książki zależy od aktualnego nastroju czytelnika. I wiem, że gdybym czytała tą książkę miesiąc temu, kręciłabym nosem, bo potrzebowałam wtedy krwawych kryminałów. Teraz, zmęczona po ciężkim tygodniu, czytając czułam się odprężona. Chociaż chwilami zgrzytałam zębami (szczególnie przy scenach z "mamusią"). Powieść chwilami banalna, jednak poruszająca kilka trudnych tematów. A zakończenie! Pani Natalio, tak się nie robi! Co dalej??

Po książki Natalii Nowak-Lewandowskiej mogę sięgać w ciemno. To jedna z tych autorek, która jeszcze mnie nie zawiodła. „Nasze własne piekło” jest w innym klimacie niż dotychczasowe powieści. Jak autorka poradziła sobie z romansem? Zapraszam.

Kiedy pewnego dnia Nina zadzwoniła po taksówkę, nie spodziewała się, że to zapoczątkuje ważne zmiany w jej życiu. Również Artur nie mógł przewidzieć, że kobieta, która właśnie zamówiła u niego kurs, zostanie w jego myślach na dłużej.

Książka podzielona jest na rozdziały zatytułowane imionami bohaterów, co pokazuje, jaki pewne wydarzenia mają na nich wpływ.

Nina Wolska, mimo że dawno dorosła nie wyrwała się spod skrzydeł apodyktycznej matki. Pani Wolska zaplanowała życie swojej córki od najmłodszych lat, przelała na nią swoje ambicje i pilnowała, by miała odpowiednich znajomych. Nina nie chce, a może nie potrafi znaleźć w sobie siły, aby przerwać tę egzystencję i po prostu zacząć żyć. Artur ma dwie twarze, dwie profesje, podwójne życie. Wprowadza w uporządkowany świat Niny chaos, wypełnia sobą każdą wolną przestrzeń i burzy utarte schematy. Jest zaborczy i opiekuńczy, chłodny i gorący, po prostu 100% mężczyzna. O Ninę dba jakby była z porcelany, choć na co dzień daleko mu do delikatności. Czy związek dwóch skrajnie różnych osobowości ma szansę na szczęśliwy koniec?

Pisałam to już kilkukrotnie, ale napisze jeszcze raz — daleko mi do romantyka. Jednak „Nasze własne piekło” poruszyło we mnie tę wrażliwą nutę. Ta książka na pewno nie jest typowym romansem, z typowymi bohaterami, z utartym i do znudzenia powtarzanym schematem. Nie, to romans w indywidualnym dla Natalii Nowak-Lewandowskiej stylu, pełen napięć, zwrotów akcji i końcówką, która przez dłuższy czas nie da o sobie zapomnieć. Jedno zdanie, a wywołało u mnie dreszcze.

Ciekawi? Mam nadzieję! „Nasze własne piekło” to książka, która powinna się znaleźć na Waszej półce :) Polecam!

„Kiedy myślimy, że najgorsze już za nami, los ma inne zdanie i rzuca nam pod nogi kolejne kłody. Może żeby sprawdzić naszą wytrzymałość, a może żebyśmy nie poczuli się zbyt pewnie”.

„Nasze własne piekło” to szósta książka w dorobku literackim Natalii Nowak-Lewandowskiej. Tym razem autorka zabiera czytelników do świata trzydziestoletniej Niny Wolskiej, poukładanej, skromnej i wrażliwej skrzypaczki oraz Artura Krymskiego, pewnego siebie, twardo stąpającego po ziemi taksówkarza. Bohaterowie poznają się w momencie, kiedy Nina śpieszy się na próbę generalną do filharmonii i zamawia kurs w korporacji taksówkarskiej. Oboje nie spodziewali się jednak, że zwyczajny przejazd taksówką zaowocuje ważnymi zmianami w ich życiu.

„Choć miałam trzydzieści lat, nigdy czegoś takiego nie przeżywałam. Zauroczenie, który mnie dopadło, było niczym trzęsienie ziemi, huragan i tajfun w jednym. Oczywiście byłam świadoma, ze takie rzeczy się zdarzają, przecież nie żyłam w zamknięciu, ale nie sądziłam, ze to spotka mnie, a obiekt moich westchnień będzie tak odbiegał od moich wyobrażeń”.

Kolejna książka Natalii Nowak-Lewandowskiej i po raz kolejny jestem zachwycona! O rany! Co to była za historia! Cały czas buzują we mnie emocje i nie potrafię ich powstrzymać!

W pierwszej kolejności na uznanie zasługuje kreacja głównych bohaterów, którzy zabierają czytelnika w sam środek swojego prywatnego piekła. Autorka bardzo dobrze uchwyciła ich stan umysłu i osobowość. Rozłożyła emocje na czynniki pierwsze i zadbała o każdy najmniejszy szczegół. To, co oni doświadczają udziela się także odbiorcy i ciężko jest nad tym zapanować. Uczucia, które mną targały podczas poznawania kolejnych stron tej historii były bardzo różne i niejednoznaczne. Muszę przyznać, iż dawno nie odczuwałam tylu ambiwalentnych emocji podczas czytania jednej powieści.

Nina jest kobietą niebywale wrażliwą, wycofaną, zamkniętą w sobie oraz cały czas żyjącą pod kontrolą matki (mimo swojej samodzielności i wieku). Artur jest zupełnym przeciwieństwem Niny, nie boi się wyzwań, wiele widział i doświadczył niejednego. Mężczyzna ma za sobą trudne i bolesne dzieciństwo, które zapoczątkowało mroczną teraźniejszość. Cechuje go odwaga i determinacja, a ryzyko stanowiło część jego życia. W świecie Artura nie ma miejsca na miłosne uniesienia. Przeważają w nim ciemne interesy, porachunki i zło w każdej możliwej postaci. Czy mimo tak wielu różnic bohaterowie odkryją w sobie uczucia, jakich do tej pory nie było im dane poczuć? Czy przypadkowe spotkanie zapoczątkuje związek na całe życie? Jakie przeciwności pojawią się na drodze bohaterów, drodze ku szczęściu? Czy szczęśliwe zakończenie rzeczywiście jest im pisane?

Natalia Nowak-Lewandowska zadbała o to, aby w książce dużo się działo. Subtelny wątek miłosny, z którym się tutaj spotykamy stanowi dodatkowe uatrakcyjnienie dla całej powieści. Nagłe pojawienie się Artura wywraca poukładany świat Niny do góry nogami i powoduje duże zamieszanie. Jakiego wyboru dokona Nina? Czy Artur będzie w stanie uwolnić się od swojej bolesnej przeszłości i znajdzie w sercu miejsce dla skrzypaczki?

Autorka opisuje również toksyczną relacje Niny i jej matki. Czyni to w sposób poruszający, wiarygodny wywołując w czytelniku wiele emocji. Matka Niny jest kobietą oschłą i surową. Od dziecka jej córka wychowywana była twardymi zasadami i nigdy nie pozwalano jej na swobodę. Nawet teraz będąc dorosłą kobietą, posiadającą satysfakcjonującą pracę, własne mieszkanie jest nieustannie kontrolowana przez swoja rodzicielkę. To naprawdę trudna i skomplikowana sytuacja i tak naprawdę do samego końca nie wiadomo jaką drogę wybierze Nina.

Na koniec chciałabym Was ostrzec. Przygotujcie się na finał, który wciśnie Was w fotel, spowoduje chaos w głowie i wywoła całą lawinę emocji! Nie spodziewałam się takiego finiszu! Zakończenie spowodowało nie tylko mętlik w mojej głowie. Pojawił się szok i niedowierzanie. Z jednej strony lubię takie zakończenia, bo mogę popaść w zadumę i dopowiedzieć sobie, co dalej się wydarzyło. Z drugiej zaś strony nie lubię takich zakończeń! To jest okropne, żeby pozostawić czytelnika w takim zawieszeniu!

REASUMUJĄC: "Nasze własne piekło" to niebywale poruszająca historia o miłości, trudnych wyborach, skomplikowanych relacjach i mrocznej teraźniejszości. Natalia Nowak-Lewandowska po raz kolejny stworzyła historię, od której trudno się oderwać. Przepełniona emocjami, niewiadomą i z zakończeniem, które zaskakuje! Serdecznie Wam polecam! Musicie przeczytać!

[Adres usunięty]