Narodziny gniewu. Zemsta i przebaczenie. Tom 1

Niewiele dzieli ogromne szczęście od dramatycznych chwil, jedno i drugie tkamy sami na kanwie jaką jest nasze życie, z mniejszą lub większa pomocą innych ludzi. Wcale nie tak łatwo przekuć marzenia w rzeczywistość, lecz niektórym udaje się, niekiedy jest to okupione utrata iluzji i podejmowaniem decyzji ze skutkami w najmniej odpowiednim momencie. Gdy nie ma się wiele do stracenia, a do zyskania wszystko wydaje się, że każdy wybór jest dobry, bo daje nadzieję na lepsze jutro, chociaż czy tak będzie na pewno?

Warszawa wydawała się ziemią obiecaną dla Alicji Rosińskiej i Hanki Lewin, gdzie jak nie w stolicy mogły zdobyć to czego pragnęły? Sławy i ucieczki od scenariusza jaki los im szykował, prowincjonalne miasteczko żadnej z nich nie dawało szansy na inną egzystencję niż była udziałem rodziców dziewczyn. Jednak czy nadzieja na coś lepszego nie jest jedynie pobożnym życzeniem? Takich jak one przybywa wiele codziennie do wielkich miast, a sukces pisany jest nielicznym. Emil Lewin również zamierza podbić stołeczną metropolię, chociaż jego motywy są całkowicie odmienne, a i determinację czerpie całkowicie odmiennego źródła. Ile można poświęcić by osiągnąć swój cel? Jako jeden z pierwszych odpowie na to pytanie właśnie on, Alicja przekona się jak smakuje gorycz zawiedzionych uczuć, pozostaje jeszcze Hanka, zdająca się zgarniać cała pulę w życiowej loterii, lecz czy tak jest naprawdę? P:rzeznaczenie stawia ich w niezwykle trudnej sytuacji, wraz z wybuchem Drugiej Wojny Światowej nic nie jest takie jak jeszcze niedawno, niezmienne pozostają dwie rzeczy pragnienie zemsty i miłość pojawiająca się w najmniej spodziewanej chwili. W huku bomb i odgłosie karabinowych strzałów rodzą się uczucia, które pozwalają chociaż na chwilę oddalić od siebie wojenną zawieruchę, ale nie da się zapomnieć o złu jakie opanowało świat, szczególnie gdy zatruwa ono nieliczne okruchy szczęścia. Podjęte w dobrej wierze błędne decyzje dają o sobie znać gdy wydawało się, że Alicja w końcu otrzymała szansę by i jej marzenia urzeczywistniły się. Czy prawdziwa miłość powinna wszystko wybaczyć? Na jaką podłość jest gotowy człowiek by zemścić się na niewinnych w imię krzywdy jakiej, w swoim mniemaniu, doświadczył?

Wojna już zdarła maski z ludzi, ale jeszcze nie wszyscy dostrzegli prawdziwe oblicza, kryjące się do tej pory pod nimi. Iluzja niekiedy wygrywa z prawdą, a prawda nie zawsze przynosi ukojenie - wręcz przeciwnie rodzi rozgoryczenie, ból i rozczarowanie. Gniew nigdy nie jest dobrym doradcą, kiedy dopuści się go raz do głosu wykrzyczy wszystko co do tej pory było głęboko schowane i zagłuszy rozsądek. Od tego już krok by odebrać komuś coś co pozwalało mu egzystować - nadzieję i wiarę, że jeszcze nie wszystko stracone.

Jeszcze emocje nie opadły po ostatniej części historii rodziny von Becków, a jej autorka znowu szykuje kolejną porcję intrygującej lektury czytelnikom. Joanna Jax, jak rzadko który autor mistrzowsko łączy przeszłość i teraźniejszość, słowami tkając niezwykle sugestywny portret ludzkich losów. Pierwszy tom nowego cyklu "Zemsta i przebaczenie" przenosi nas w świat zmieciony przez dziejową zawieruchę, lecz mający wciąż moc oddziaływania na kolejne pokolenia i czytających. "Narodziny gniewu" porywają urokiem ostatnich przedwojennych lat, prowincjonalnym klimatem i magią świateł wielkiego miasta, młodzieńczą radością życia i zderzeniem z rzeczywistością, przynoszącą to na co nikt nigdy nie jest gotowy - utratę niewinności. W sadze "Zemsta i przebaczenie" czytelnicy odnajdą romans, intrygę, a zwłaszcza pełnokrwistych bohaterów, walczących o swoje szczęście i nie pozwalających o sobie zapomnieć. Joanna Jax wie jak oczarować czytających od pierwszych stron książki, utrzymać ich uwagę na dalszych kartkach i zostawić z niedosytem oraz apetytem na kolejne tomy tej niezwykłej serii. Pierwsza część dostarcza czytelnikom wiele emocji i równie dużo pytań co do rozwoju poszczególnych wątków, bo gniew już dał o sobie znać, fundamenty zemsty zostały wylane, lecz czy przebaczenie zaistnieje i kto go doświadczy? "Zemsta i przebaczenie. Narodziny gniewu" to powieść o sile nienawiści i miłości oraz kole historii bezlitośnie przetaczającej się po ludzkim życiu.

Joanna Jax zabrała nas w niezapomnianą podróż do dwudziestowiecznej polski. Przedstawiła całą gamę barwnych postaci. Zemsta i przebaczenie. Narodziny gniewu to książka pełna intryg, kłamstw, rodzinnych tajemnic i niespełnionych miłości.

[Adres usunięty]

Wichry historii…

„Skutki gniewu są dużo poważniejsze od jego przyczyn” – twierdził Marek Aureliusz, a liczne przykłady z codziennego życia tylko potwierdzają prawdziwość tych słów. Eskalacja gniewu rodzi zgubne skutki, nierzadko wpływając negatywnie nie tylko na osobę pałającą gniewem, ale i na całe otoczenie. Gniew jest najczęściej efektem nieefektywnej komunikacji, braku wyjaśniania problemu i unikania poszukiwania rozwiązań, niekiedy jednak bywa tak, że ofiara tej emocji nie ma szans na wyjaśnienie – wyrok został już na nią dawno wydany.

Co jednak wspólnego ma gniew z przepiękną książką autorstwa Joanny Jax? Pisarka przyzwyczaiła nas już do mistrzowskiego pióra i do pełnych napięcia opowieści o ludziach rzuconych na pastwę wojennej zawieruchy. Do dziś „Dziedzictwo von Becków” wybrzmiewa w naszych sercach, a obecnie Jax proponuję nas nową powieść, która również omota nas pajęczą siecią, wciągnie, wzbudzi niesłabnące emocje i pozostawi w oczekiwaniu na kolejny tom. Mowa tu pozycji „Zemsta i przebaczenie. Narodziny gniewu”, będącej pierwszą częścią nowego cyklu powieściowego. Opublikowana nakładem wydawnictwa Videograf książka jest jedną z tych, które zaspokajają oczekiwania nawet najbardziej wymagających czytelników, które ujmują zarówno delikatnością opowiedzianej historii, jak i jej brutalnością. Ta dwoistość, zmieniająca się atmosfera książki, stopniowe budowanie napięcia i doskonała kreacja bohaterów jest bez wątpienia wielkim atutem autorki, od której powieści trudno jest się oderwać.

Wśród tych bohaterów, na których koncentruje się cała nasza uwaga, jest Hanka Lewin, wychowana w biednej wiosce Chełmice, obdarzona wspaniałym głosem dziewczyna, bez pamięci zakochana w Żydzie Jakubie Mozelu. Fakt, iż chłopak nie podejmuje żadnych działań zmierzających do nawiązania bliskiej relacji odbiera jej radość życia, szczególnie że matka Hanki planuje piękną dwudziestolatkę wydać za mąż za wiejskiego pijaczka. Przypadek jednak sprawia, że dziewczyna ma szansę zaśpiewać podczas przyjęcia w pobliskim majątku, a tam, jedna z uczestniczek wręcza Hance wizytówkę, będącą przepustką do innego życia…

Bratem Hanki jest Emil, mężczyzna gwałtowny i brutalny, który nie może pogodzić się z warunkami, w jakich żyje. Kiedy okazuje się, że jest nieślubnym synem bogatego właściciela ziemskiego, jego gniew rośnie, szczególnie że ojciec uchyla się od przyznania należnych mu praw. Ten gniew skierowany jest nie tylko wobec ojca, ale również wobec przyrodniego brata i jedynego dziedzica majątku – Juliana Chełmickiego, a także wobec jego przyszłej żony, Adrianny. Ta ściągnęła na siebie nienawiść Emila odtrącając w przeszłości jego zaloty i lekceważąc biedaka, który miał czelność poprosić ją o spotkanie. W Julianie jest natomiast beznadziejnie zakochana przyjaciółka Hanki – Alicja. Beznadziejnie, bowiem przepaść klasowa wyklucza jakikolwiek formalny związek pomiędzy nimi, mężczyzna jest też zbyt honorowy, by zdradzić Adriannę. Wielkim atutem Alicji, oprócz urody, są umiejętności taneczne, zaś jej wielkim marzeniem – stołeczna szkoła tańca u Tatiany Wysockiej. Kiedy zatem Hanka, po śmierci rodziców, korzysta ze złożonej jej propozycji i wyjeżdża do Warszawy, Alicja jedzie z nią.

Kolejne lata spędzone w stolicy to nie tylko walka o byt, podążanie ku założonym celom, ale również konieczność wersyfikacji swojego światopoglądu i swoich planów. Kiedy bowiem wszystko wydaje się przybierać korzystny dla bohaterów obrót, kiedy nazwisko Hanki staje się coraz bardziej znane, Emil bryluje na salonach, Alicja szuka zaspokojenia w ramionach kolejnych kochanków, a Julian – planuje zaślubiny, wybuch wojny przerywa dotychczasowe życie i zmienia priorytety…

Jak potoczą się losy bohaterów? Do czego będą gotowi się posunąć, by przetrwać? Czy znajdą w sobie siłę, by w trudnych, wojennych czasach, postawić na miłość i o nią zawalczyć? Czy znajdą ujście dla swojego gniewu czy raczej obudzą kolejne demony? Na te pytania odpowiedź przynosi wspaniała, wielowątkowa powieść autorstwa Joanny Jax. Znajdziemy w niej sprzeczne emocje, miłość i nienawiść, zdrady i rozstania, znajdziemy też obraz ludzkiej podłości i bestialstwa wojny. Autorka w niezwykle plastyczny sposób kreśli tło wydarzeń, zabiera nas do sielskich Chełmic, by następnie przerazić wizją niszczonej Warszawy, getta i więzienia na Pawiaku. Gwałtowne zwroty akcji i zaskakujące niekiedy wybory bohaterów przypominają nam, że autorka jest doskonałą obserwatorką życia, unika zatem jednoznaczności, pozwala swoim postaciom na błędy i potknięcia. Jedynie czytelnik nie ma wyboru, pochłaniając powieść i nie mogąc przerwać zagłębiania się w burzliwe losy Hanki, Alicji, Emila i Juliana oraz osób z nimi powiązanych …

Justyna Gul

Qulturasłowa

Po raz kolejny jestem pod wielkim wrażeniem twórczości pani Joanny Jax. Wcześniej miałam okazję przeczytać o rodzinie von Becków, oraz Długa droga do domu. Jestem niezmiernie szczęśliwa i usatysfakcjonowana, że autorka nadal pisze i tworzy wspaniałe książki. Już dziś wiem i zaręczam, że Zemsta i przebaczenie będzie kolejnym hitem, a pamiętać nam trzeba, że to dopiero początek bo będą kolejne części.

Zacznijmy jednak od początku. Już od pierwszych stron poznajemy dwie rodziny. Rodzinę Lewinów – biednych ludzi, którym ledwie starcza na jedzenie, oraz rodzinę Chełmickich – bogatych i wpływowych ludzi. Ignacy Lewin powracający ze służby dla kraju, gdzie poświęcił obie nogi, zastaje w domu narodziny drugiego dziecka. Ma już córkę – Hankę, którą bardzo kocha, a teraz przyjdzie mu zaakceptować jeszcze syna, który tak naprawdę nie jest jego. Pomimo tego faktu zgorzkniały Lewin postanawia wychować Emila jak swoje dziecko, dać mu dach nad głową, nie uświadamia sobie jednak, że pomimo wszelkich swoich starań źle traktuje syna, chodzi tutaj chociażby o zbyt częstą „dyscyplinę” .

Hanka pięknie śpiewa, dziewczyna ma naprawdę duży talent, który w końcu na przyjęciu u Chełmickich zostaje zauważony. Dziewczyna dostaje propozycję wyjazdu do Warszawy, rozważa zatem wszystkie możliwe „za i przeciw”, a w końcu za sprawą nieszczęśliwych zbiegów tj. śmierć rodziców, postanawia skorzystać z propozycji. Również i Emil wyjeżdża po tym jak drastyczna prawda o więzach krwi go dopada, postanawia zostać kimś wielkim, poważanym i przyrzeka zemstę na Chełmickich.

Co stanie się dalej z rodzeństwem Lewin? Kto zrobi karierę, Hanka czy Emil?

A co będzie z Chełmickimi?

Książka naprawdę wciąga i zadziwia swoją fabułą i powiązaniem wątków. Talent autorki widzimy tutaj w całej okazałości. Przyznam szczerze, że książkę (pomimo tego że liczy sobie ponad 400 stron) pochłonęłam w dwa dni. W pewnym momencie nie wiedziałam już komu kibicuję bardziej, czy Hance, żeby powiodło się jej w Warszawie, czy Emilowi, który także wybrał Warszawę jako „wielkie miasto” do robienia swoich interesów, które nie zawsze były idealnie czyste.

A zatem zachęcam wszystkie panie, ale nie tylko, do przeczytania tej wspaniałej pierwszej części. Ze swojej strony mogę jeszcze tylko dodać, że już z niecierpliwością czekam na drugą część.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

"Tak jak prawdziwe ludzkie oblicza, gdy zrzucają maski hipokryzji. I wtedy widać ich ułomność, słabość i podłość."

Starannie podsycany gniew potrafi niebezpiecznie zawładnąć całym życiem człowieka, niezwykle silnie ograniczyć spojrzenie na świat, zaślepić zawiścią, zazdrością i frustracją, nie pozwolić, aby bolesne rany duszy stopniowo zabliźniały się. To mroczna i ponura ścieżka losu, wyniszczająca, destrukcyjna, często zabójcza. Pielęgnowana przez lata wściekłość na kogoś lub coś, zmienia się w koszmar, z którego szalenie trudno uwolnić się. Stajemy się wówczas jego więźniem i zakładnikiem. Czasami wystarczy tylko kropla, aby przechylić szalę na stronę zła, gwałtownie wybuchnąć i spłonąć, a kiedy indziej negatywne emocje ujawniają się niespodziewanie i cichaczem, konsekwentnie drążą ludzkie serca, zatruwają myśli, determinują zachowania, niestety wykazują się również tendencją do pozostania w człowieku na dłużej.

W wyjątkowy sposób smakuje się powieść Joanny Jax, zanurzamy się w nią zmysłowo, dociera głęboko do naszych serc, angażujemy myśli, tracimy poczucie czasu, trudno jest nam się od niej oderwać. Przyjęłam ją bardzo pozytywnie, niezwykle malowniczo opisywana historia zwykłych a jednocześnie niezwykłych ludzi. Losy bohaterów wydają się nam bardzo bliskie, chętnie śledzimy występujące w nich liczne perturbacje, doskonale odbieramy siłę różnorodnych emocji targających powieściowymi postaciami. Naturalnie, jednych obdarzamy niemal natychmiastową sympatią, drudzy wzbudzają w nas mieszane uczucia, a jeszcze innych traktujemy jak czarne charaktery. Ich fascynujące ścieżki życia wielokrotnie przecinają się, ściśle przeplatają i mocno warunkują wzajemnie. W supłach bogatych zdarzeń i zaskakujących okoliczności z przyjemnością i upodobaniem odnajdujemy uniwersalny wzór ludzkiej natury.

Powieść rozgrywa się na tle bolesnej polskiej historii, wędrujemy od piętnastego do czterdziestego roku dwudziestego wieku. Tragiczne doświadczenia wojenne w kontraście do życia przepełnionego radością i pragnieniami. Trudy, ale i sielskość życia na wsi, małe gospodarstwa i wielki majątek na rubieżach Galicji, Chełmice. Zderzenie obrazu wypełnionej dorożkami i bałagułami przedwojennej Warszawy, potrafiącej się bawić, bogacącej się, przemysłowej, oraz widoku stolicy w gruzach i ruinie, z przerażeniem i cierpieniem malującym się na twarzach jej mieszkańców pospiesznie przebiegających dawnymi ulicami, chowających się w zaułkach, z lękiem spoglądających przez ramię. Fascynująco, że los rozrzuca bohaterów także po świecie, docieramy do Moskwy, Londynu, Fort William, Budapesztu, Belgradu, Split, Casablanki czy Sztokholmu.

Nawet w wypełnionych dramatyzmem czasach miłość odnajduje swoją szansę, jakby wbrew niekorzystnym okolicznościom, pomaga trwać w nadziei i walczyć o marzenia. Udowadnia, że człowiek jest zdolny do wielkich poświęceń, z oddaniem myśli o bliskiej osobie, wykazuje się gotowością do odważnych czynów, o podjęcie których wcześniej siebie nie podejrzewał. Jednak w tragicznych sytuacjach potrafią się również uaktywnić mroczne i ciemne strony natury człowieka, niełatwo nad nimi zapanować. Widzimy, jak życie dwóch przyrodnich braci przyjmuje zupełnie różne odcienie, toczy się w odmiennych kierunkach, jak wiele ich dzieli, jak mocny mur powstaje między nimi. Wkradają się niepożądane powiązania, dochodzą zawirowania ludzkich namiętności, fałszu i pozorów. Z zaciekawieniem obserwujemy, jak zajmująco toczy się scenariusz zdarzeń, zastanawiamy się, czy uda się rodzeństwu nawiązać nić porozumienia, a może wręcz odwrotnie, niechęć, nienawiść i zazdrość zyskają na sile.

Dzięki tej porywającej przygodzie spędziłam sympatyczne i udane spotkanie z książką w ręku. Pierwszy tom zapowiada wciągający cykl powieściowy, bardzo dobre zaczytanie, słodko-gorzką opowieść, intrygującą i bliską sercu zaskakującą zmienność kolei losów. Ciekawa mieszanka charakterów, zależności, uczuć, wiary, nadziei, losowych szans i narzucanych ograniczeń. Zastanawiające, jak często błędy czy potknięcia odległej przeszłości pojedynczych osób determinują losy wielu rodzin? Jak gniew i nienawiść nieustannie współgrają w scenariuszach ludzkich żyć? Z przyjemnością sięgnę po kolejną odsłonę serii, pragnę jak najszybciej dowiedzieć się, dokąd zaprowadzą zawiłe drogi przeznaczenia powieściowych postaci, jakie niebezpieczne szlaki przyjdzie im przecierać, w jaki sposób ich wyjątkowo zagmatwane i złożone relacje rzutować będą na kolejne pokolenia. Niecierpliwie czekam zatem na "Otchłań nienawiści".

[Adres usunięty]

,,Zemsta i przebaczenie. Narodziny gniewu’’ to pierwsza część nowego cyklu powieściowego autorki. Zaintrygowana okładkowym blurbem postanowiłam czym prędzej zapoznać się z niniejszą lekturą. I muszę przyznać, że była to jedna z lepszych decyzji podjętych przeze mnie w ostatnim czasie, ponieważ dostałam w swoje ręce wyjątkową historię o miłości, stracie, niespełnionych ambicjach, popełnianiu błędów, poświęceniu i życiu, które nie zawsze układa się tak, jak byśmy chcieli. Z całą pewnością jeszcze długo będę pod jej urokiem.

Podobnie jak w swych poprzednich książkach pisarka osadziła fabułę w kilku krajach, pokazując losy dwóch spokrewnionych z sobą mężczyzn i ich potomków na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Jestem oczarowany tą podróżą, albowiem było mi dane poznać prawdziwe ludzkie dramaty na tle wojennej zawieruchy oraz przeżyć mieszankę różnorodnych emocji, takich jak ślepą nienawiść, raniącą zazdrość, poczucie niesprawiedliwości, nieufność wnoszącą niepokój, chęć zemsty, demoralizację, zagubienie i tlącą się iskierkę nadziei na lepsze jutro. Tego nie da się opisać, to trzeba przeżyć samemu.

Przez karty powieści przewija się cała plejada autentycznych bohaterów, a każdy w pewien sposób wybija się na tle innych. Najwięcej uwagi poświęcono czterem postaciom: Julianowi Chełmickiemu, Emilowi Lewinowi, Hance Lewinównie oraz Alicji Rosińskiej. Wiarygodnie dopracowano siatkę powiązań między nimi. Animozje, przyjaźnie, niezabliźnione rany, tajne układy, złe wspomnienia, rywalizacja, wewnętrzne napięcia czy pragnienia - wszystko to przeplata się ze sobą tworząc niezwykle emocjonującą otoczkę towarzyszącą całej akcji. W szczególności dominuje zazdrość braterska, która jest głównym motorem napędzającym całą machinę. Pewnego dnia nastoletni Emil dowiaduje się, że jego ojciec nie jest prawdziwym ojcem:

,,Emilowi odpłynęła krew z twarzy, gdy usłyszał, że nie jest Lewinowym synem, ale bogacza i szlachcica, Antoniego Chełmickiego. On był jego synem i Julian również. Ale to ten drugi się kształcił w Warszawie, na koniach arabach wierzchem jeździł i spotykał się z jego miłością, Adrianną Daleszyńską. (…) zrozumiał, skąd u niego tęsknota za lepszym życiem, niż to, które dotychczas było jego udziałem. Czuł przecież przez skórę, że stworzony jest do innego świata.’’

Wściekły i rozgoryczony poprzysięga zemstę, która sukcesywnie prowadzi do wielu nieoczekiwanych wydarzeń.

,,Wciągnę ciebie i twojego synalka na dno. Na samiutkie dno. I wiedz, że kiedyś ten dzień nadejdzie. Dzień zapłaty, tato…’’

W książce pojawia się również wątek miłosny, nakreślony nienachalnie i z wyczuciem. Próżno tu szukać ckliwych frazesów czy cnotliwych westchnień. Znajdziemy za to liczne rozczarowania, zdrady, szantaże, wstyd, poczucie winy, rozpacz, determinację i ból spowodowany niespełnionymi oczekiwaniami i marzeniami. Całość układała się w finezyjną mozaikę pełną barw i znaczeń, która przyciąga, fascynuje i skłania do refleksji.

Autorka nie szczędzi nam też opisu samej wojny. Wiele fragmentów czytałam ze ściśniętym sercem. Codzienne obcowanie ze śmiercią, nieustanny strach, bezlitosna walka o byt – trudno reagować obojętnością na takie okrucieństwo. Obserwować, jak wróg okupuje nasz kraj, niszczy domy, grabi cudzą własność, obdziera ludzi z godności i morduje ich w bestialski sposób. Niewyobrażalna jest ludzka podłość. Trzeba jednak pamiętać, że nie należy mierzyć wszystkich jedną miarą, gdyż nie każdy nazista czy bolszewik to wyzbyty uczuć barbarzyńca. Tak samo jak nie każdy Polak jest patriotą godnym naśladowania. Wszędzie zdarzają się wyjątki.

Jestem pod wielkim wrażeniem stylu Joanny Jax. Lekko i sugestywnie maluje słowami, że niekiedy ma się wrażenie, jakby dana scena rozgrywała się przed oczami czytelnika. Na każdym kroku udowadnia, że jest wnikliwą obserwatorką - z dużą dozą realizmu podkreśla ludzkie słabości, wiarygodnie odmalowuje uczucia i bez upiększania przedstawia wojenną rzeczywistość od najmniej oczywistych stron. Według mnie majstersztyk w swoim gatunku. Już nie mogę doczekać się kontynuacji, która ukaże się w lutym w 2017 roku.

Podsumowując:

Znakomite połączenie fikcji literackiej z prawdą historyczną. Na tle intryg, zdrad, namiętności, nienawiści, krwawych zbrodni i niezłomnej walki o wolność ujawnia się cała złożoność ludzkiej natury - od słabości ciała i ducha po ogromną determinację i heroizm. Uwielbiam tę sagę!