Na progu zła

Fiona Lawson, po powrocie z kilkudniowego wyjazdu, zastaje w swoim domu małżeństwo, które uparcie twierdzi, że kupiło jej dom. Jak to jest możliwe skoro Fiona nie wystawiała go na sprzedaż? Przerażona kobieta podejrzewa oszustwo. Nie może jednak skontaktować się z mężem, aby tę sprawę wyjaśnić. Z minuty na minutę pojawia się coraz więcej pytań i ani jednej odpowiedzi. Czy Bram, mąż Fiony, z którym obecnie jest w separacji, sprzedał wart miliony dom za jej plecami? Przecież to niemożliwe. Fiona jednak krok po kroku odkrywa druzgocącą prawdę...

Już przed premierą było bardzo głośno o tej książce. Jednak czy rzeczywiście jest to aż tak hipnotyzujący thriller? Hmm... Myślę, że nie do końca. Książka rozpoczęła się bardzo interesująco. Od pierwszej strony wkraczamy w wir wydarzeń i absurdalnych sytuacji. Bo jakim cudem został sprzedany dom, który nie był przeznaczony na sprzedaż? Pomysł na fabułę spodobał mi się i byłam ciekawa jak autorka poprowadzi tę historię dalej. W zasadzie od początku było wiadomo kto stoi za sprzedażą domu. Tajemnicą pozostawało jedynie jakim cudem do tej sprzedaży doszło. Książkę czyta się bardzo szybko. Narracja poprowadzona została dwutorowo, więc możemy poznać całą historię ze strony Fiony i Abrahama. Autorka rozpoczęła książkę genialnie, niestety odniosłam wrażenie, że im dalej historia się posuwała, tym mniejszy był na nią pomysł. Myślę, że spokojnie można było napisać ją krócej. Postaci również jakoś szczególnie nie przypadły mi do gustu. Były chwile kiedy mnie irytowali i nie mogłam zrozumieć ich postępowania. Jeśli chodzi o zakończenie, to nie do końca mnie ono usatysfakcjonowało. Zabrakło mi tutaj czegoś więcej. Szkoda, bo potencjał był ogromny. Niestety gdzieś po drodze coś poszło nie tak. Podsumowując, jest to całkiem ciekawa historia, którą czyta się bardzo szybko. Pomysł na fabułę jest genialny. Spodziewałam się jednak, że będzie więcej emocji. Nie będę Was zachęcać ani zniechęcać. Sami oceńcie czy książka trafia w Wasz gust czytelniczy.

Kiedy Fi wraca do swojego domu po kilku dniach nieobecności, zauważa, że wprowadzają się do niego nowi właściciele. Ale przecież dom nigdy nie został wystawiony na sprzedaż, to w nim wychowują się jej synowie. Co wydarzyło się w czasie jej nieobecności? I gdzie jest jej mąż?

“Na progu zła” to jedna z tych książek, które swoim pojawieniem się wywołały wielką burzę wśród czytelników. Dobre rekomendacje, obietnice wspaniałej lektury, otrzymane nagrody- te elementy sprawiały, że powieść cieszyła się dużą popularnością. Przyznam szczerze, że w takich sytuacjach często podchodzę do lektury z dystansem, ale tym razem zaczęłam czytać i całkiem przepadłam.

Książkę autorstwa Louise Candlish czyta się bardzo przyjemnie i bardzo szybko, co ułatwia nam kilka czynników. Przede wszystkim mam na myśli interesującą fabułę, która nie dość, że jest naprawdę intrygująca i magnetyzująca, to jeszcze została bardzo dobrze poprowadzona i rozwinięta. Pisarka wykazała się dobrym pomysłem i świetnie poradziła sobie z jego realizacją. Wydaje mi się, że ważną rolę odgrywa tutaj również sposób przedstawienia wszystkich okoliczności.

Candlish pozwala sobie na przeskoki czasowe, przedstawiając akcję powieści z różnych perspektyw. Chętnie wyciąga kilka wydarzeń z początku historii, by za chwilę wrócić do końca i następnie znowu się cofnąć. Taki zabieg łączenia różnych przestrzeni czasowych uważam za bardzo atrakcyjny. Dzięki temu autor może stopniować napięcie i zwiększać zainteresowanie czytelnika. Taki efekt został osiągnięty także za sprawą dwutorowej, damsko- męskiej narracji, ukazującej kolejno wydarzenia z perspektywy żony oraz męża.

Fabuła książki bardzo mnie zaskoczyła. Candlish bazuje na niespodziankach, sekretach i zwrotach akcji. Poznając następne rozdziały szybko uświadamiamy sobie, że nie wszystko jest takie, jakie wydawało się na pierwszy rzut oka, a bohaterzy zmieniają się na naszych oczach. Mówi się, że poznanie drugiego człowieka jest bardzo trudne i często dokonuje się dopiero w ekstremalnych okolicznościach. Mam wrażenie, że takie powiedzenie sprawdza się tutaj znakomicie, bowiem liczba trujących sekretów ukrywanych przez książkowe postacie rośnie z każdą stroną.

„Na progu zła” zrobiła na mnie duże wrażenie. Mimo że momentami wydawała się nieco naiwna i nierealna, to spędziłam z nią kilka przyjemnych godzin, podczas których towarzyszyło mi także sporo przemyśleń. Candlish świetnie połączyła wartą poznania fabułą z dojrzałym i dopracowanym stylem. Książkę czytało mi się wspaniale, a ten lekki styl nieustannie popychał mnie w stronę kolejnych stron. Ciężko było mi ją odłożyć, sporo czasu poświęciłam jej również w nocy, żeby jak najszybciej poznać zakończenie tej historii, które również mnie nie rozczarowało.

Choć spotkałam się z różnymi opiniami na temat tej książki, ja nie mam do niej żadnych zastrzeżeń. Podobała mi się taka, jaka była. I chętnie Wam ją polecę, jeśli lubicie thrillery napisane kobiecą ręką.

" Uświadomiłem sobie, że wszystkie rzeczy, miejsca i osoby, które kochamy, są nam dane tylko na chwilę. Że nikt z nas nie posiada niczego na stałe."

Świetny cytat z książki pt. "Na progu zła" autorstwa Louise Candlish. Fabuła książki kręci wokół tematu sprzedaży i kupna domu, niby nic wielkiego prawda? No nie tym razem. Ten dom nie był na sprzedaż, ktoś obcy wprowadza się do domu, oazy, bezpiecznej przystani naszej głównej bohaterki. Wydarzenie które może wydawać się sennym koszmarem i faktycznie jest to koszmar ale niestety nie senny. Wszystko jest jak najbardziej prawdziwe, w dodatku kobieta nie może skontaktować się z mężem, nie wie co dzieje się z jej dziećmi, gdzie podziało się wyposażenie domu i jakim cudem do cholery oni mają klucze, a wraz z nimi umowę sprzedaży z podpisem jej i męża. Co wy byście zrobili w tej sytuacji? Jak wytłumaczyć tak absurdalną sytuację? Czy Fiona (nasza bohaterka) rozwiąże zagadkę sprzedaży domu i znikniecia Brama? Tego dowiecie się z książki.

Od siebie powiem Wam, że zostałam pozytywnie zaskoczona, ta historia porusza człowieka do głębi, z każdą stroną uświadamiamy sobie jak niewiele potrzeba, żeby nasze życie legło w gruzach. Jaka jest waga jednej złej decyzji, waga strachu i jak ktoś może wykorzystać nasze słabości żeby sprowadzić nas do parteru. Niecodzienną rzeczą w książce jest sposób narracji. Mamy podział na Fione i Brama, z jej narracji dowiadujemy się krok po kroku jak dochodzi do prawdy w dodatku jest ona w formie relacji czegoś w stylu wypowiedzi na forum z komentarzami załączonymi na końcu rozdziału, a z jego chwilę wcześniej wiemy to czego ona dopiero się dowie. Ciężko mi to opisać więc sprawdźcie sami i dajcie znać jakie wywrze na Was wrażenia thriller, który mnie trzymał w napięciu, aż do ostatniej kartki i nieraz zaskoczył.

"Ucieczka jest tylko inną formą więzienia."

Owszem thriller, jednak opleciony obyczajową otoczką, która w wielu fragmentach wiodła prym zamiast subtelnie usunąć się w tło. Miałam wrażenie, że powieść przegadano, zbyt rozciągnięto sceny, jakby Louise Candlish nie wierzyła, że czytelnik jest w stanie sam wiele elementów wykreować w wyobraźni. Szkoda, bo to pozbawiło ją zaskakujących zwrotów akcji i niespodziewanych alternatywnych domysłów. Sporą część scenariusza zdarzeń potrafiłam przewidzieć zanim autorka podprowadziła na właściwą ścieżkę przypuszczeń, co ograniczało harmonijne zgrywanie się z niecierpliwością poznawania. Gdyby skrócić przeciągnięcia, historia zdecydowanie zyskałaby na dreszczyku emocji, a zarazem otrzymałaby wyższą notę.

Podobała mi się naprzemienność narracji, przybliżanie tego, co się działo z perspektywy obojga partnerów, raz jej, raz jego. Wytworzyło się wrażenie pełnego obrazu, dużej szczegółowości, wyczuwania różnic między pozornie tak samo brzmiącymi nutami. I choć postawy i zachowania bohaterów sprawiały wrażenie naiwnych i łatwowiernych, wręcz dziecinnych i niedojrzałych, to jednak sami nie wiemy, jak byśmy zachowali się postawieni w ich osobliwych sytuacjach. Może wydawać się, że zrobilibyśmy odwrotnie i lepiej, a tak naprawdę dalibyśmy się łatwo osaczyć i zastraszyć. Wielokrotnie chciałam potrząsnąć postaciami, odwołać się do wyrzutów sumienia, naprowadzić na właściwe tory, przekonać, że ucieczka nie jest dobrym rozwiązaniem, a jedynie chwilowym łataniem dziur, nieefektywną metodą sprawowania kontroli nad emocjami.

Zadziwiające, jak ludzie nie potrafią skonfrontować się ze swoją winą, robią wszystko, aby nie ponieść konsekwencji złych uczynków, obsesyjnie koncentrują na oddaleniu nieuniknionego, pozwalają, aby bagno kłamstw, matactw, manipulacji i szantażu wciągnęło ich głęboko. Na własne życzenie skazują się na porażkę, klęskę, a nawet ruinę życia, aby nie zderzyć się z własnymi demonami. Po jakimś czasie nie liczy się już nic, ani nikt, tylko opętanie ratowaniem pozornej i iluzorycznej wizji lepszego życia. Odsuwanie w czasie, odwlekanie na siłę, za cenę godności i spokoju, to wątpliwe i niebezpieczne manewry w grze: wygrać niewiele, przegrać wszystko.

Odpowiadało mi rozwinięcie eskalującego kryzysu w związku, w którym świadectwem bliskiej relacji pozostają jedynie dzieci, nie ma mowy o miłości, przyjaźni, partnerstwie, szacunku. I to spotyka zarówno Fionę, która po powrocie z kilkudniowego wyjazdu dowiaduje się, że straciła wymarzony dom, a także Abrahama, niezdolnego do podjęcia rozmowy o tym, czemu musi stawić czoło. Czy nie lepiej byłoby wspólnie walczyć z przeciwnościami niż w pojedynkę zmagać się z przeszkodami? Kolejny raz okazuje się, że tajemnice i sekrety dysponują ogromną siła, potrafią zawładnąć życiem i duszą, przykleić się do codzienności, wrzucając w nią składowe nieufności, podejrzliwości, dystansu i oddalenia. Czy faktycznie tak trudno wyplątać się z ich pajęczej sieci?

B[Adres usunięty]

Co byście zrobili gdyby dom, w którym mieszkacie nagle przestał być Waszym domem? Nie wiedzielibyście dlaczego tak się stało i co macie dalej ze sobą zrobić?

To właśnie spotkało główną bohaterkę książki " Na progu zła" . Fiona wraca do swojego domu i widzi, że ktoś się właśnie do niego wprowadza... Nowi lokatorzy mają wszystkie potrzebne potwierdzenia i papiery i twierdzą, że były właściciel, który jest równocześnie mężem Fiony - sprzedał im dom. Zrozpaczona kobieta nie wie co teraz ma zrobić bowiem nie może skontaktować się z mężczyzną.

Pomimo tego, że mniej więcej wiemy o czym ta książka jest i jak się zakończy, cała historia jest bardziej zagmatwana. Równocześnie poznajemy wydarzenia z przeszłości opowiadane z perspektywy widzenia obojga bohaterów oraz to co się dzieje na bieżąco w teraźniejszości, już po stracie domu. I powiem Wam szczerze - oj jest to obszerna lektura :) prawie 500 stron, które dla jednych będą męczarnią a drudzy pochłoną ją z przyjemnością. Ja zaliczam się do tych drugich, bowiem mnie książka się podobała i czytało mi się ją szybko i lekko. Podoba mi się styl pisania autorki. Portrety psychologiczne bohaterów są bardzo dobrze przedstawione, przez większość książki poznajemy ich myśli, które miały wpływ na podejmowane przez nich decyzje. Niestety nie były one zawsze dobre i ciągnęły za sobą masę konsekwencji. Od samego początku nie polubiłam głównego bohatera Brama bo nie był ON niestety za dobrym mężem, do tego był dość lekkomyślny i nieodpowiedzialny. Za jego żoną Fioną też nie przepadałam, bo miałam wrażenie, że to kobieta dla której najważniejszy jest dom i świata poza nim nie widziała. Jednakże ich historia bardzo mnie zaintrygowała i byłam ciekawa co doprowadziło do tak drastycznego posunięcia męża i sprzedania potajemnie owego ukochanego przez żonę domu. Mnóstwo tajemnic i sekretów, które nie powinny były wyjść na światło dzienne, powolutku zostają odkrywane i Bram niestety popada w coraz większe problemy. Co do zakończenia to poczułam lekki niedosyt i czegoś mi w nim zabrakło.

Nie znajdziecie tu akcji czy mrożących krew w żyłach momentów. Thrillery psychologiczne mają to do siebie, że pokazują raczej dramaty określonej jednostki, ale główny nacisk jest położony na te wewnętrzne rozterki. I myślę, że w tej książce takowych znajdziecie całe mnóstwo.

Do niedawna Louise Candlish była mi obca co nieszczególnie mnie dziwi, bo po zapoznaniu się z jej książkami zauważyłam, że do tej pory specjalizowała się zdecydowanie w literaturze kobiecej. Ja taką czytam, ale wybiórczo, więc nie ma bata, bym trafiła na wszystkich autorów i każdy tytuł. Jednak gdy mówimy o kryminałach, czy thrillerach to sprawa jest zdecydowanie inna. Tu szukam prawie zawsze - zarówno nowych, jak i starych tytułów. Wiecie taki zew jak u wilkołaków i pełnia, wampirów i krew itp. ...

Zastanawialiście się, ile czasu potrzeba by Wasz świat legł w gruzach? By to, co poukładane rozwaliło się jak domek z kart? By okazało się, że o swoim życiowym wybranku/wybrance nie wiemy praktycznie nic, a jeśli coś wiemy, to okazuje się to kłamstwem?

Po zaledwie kilku dniach Fiona Lawson wraca z wyjazdu do domu. Tak jej się przynajmniej wydawało do momentu, aż nie wkracza na ulicę, na której mieszka. Kiedy jej wzrok pada na wartą kilka milionów willę, staje zdumiona. Widzi auto transportowe i ludzi wnoszących tam między innymi meble. Pierwszą reakcją jest szok i myśl, że to pomyłka. W końcu dom na sprzedaż jest trochę dalej. Potem, że jej mąż ma dziwne poczucie humoru, a kiedy w końcu oszołomiona wchodzi na "własny" plac i staje oko w oko z kobietą, która twierdzi, że jest nową właścicielką tegoż domu, niczego już nie rozumie... Chce dodzwonić się do Abrahama, ale jego telefon nie odpowiada, a ona zupełnie nie wie, co się tak naprawdę stało i dlaczego.

Fi od pewnego czasu żyła z mężem w separacji i nie wnikała, co robił ON w dni, kiedy nie było go przy dzieciach. Jak się okazuje, było to błędne postanowienie, gdyż Bram na swoich barkach miał wiele. Przygnieciony ciężarem popełnionych błędów, do których zamiast się przyznać, to próbował je zamiatać pod dywan, nie radzi sobie już nawet sam ze sobą, a co dopiero z innymi rzeczami. Próbuje jednak funkcjonować jak gdyby nigdy nic. Okazuje się jednak, że do czasu, gdyż ktoś wie, co zrobił lata temu oraz niedawno. Abraham przyparty do muru robi coś, czego sam nie umie sobie wybaczyć. Czy wybaczy mu zatem żona? Albo dzieci?

Muszę przyznać, że jest wiele rzeczy, które w tej książce okazały się wielkim atutem. Narracja, która przeplata się z czymś na kształt dwóch pamiętników - Fi oraz Brama. Teraźniejszość połączona ze wspomnieniami obojga bohaterów. Postacie, które niby są poboczne, ale bez nich całość straciłaby zbyt wiele... Styl autorki, którego się troszkę bałam, gdyż jako pisarka literatury kobiecej mogła tę powieść zbyt osłodzić, a jednak poradziła sobie świetnie i jak dla mnie powinna trzymać się tego gatunku, bo jest jej pisany, że tak powiem. Jak się okazuje tajemnic jest tu wiele, a wyłuskanie na światło dzienne jednej wiąże się z poznaniem kolejnej. I choć nie wrzuciłabym "Na progu zła" do thrillerów, bo mało tu elementów tego gatunku to poleciłabym ją osobom lubiącym intrygi, kłamstwa i niedomówienia. Całość choć przewidywalna ma (jak dla mnie) ciekawe i zaskakujące zakończenie.

Od pierwszej strony zapowiada się wyjątkowo i zaskakująco. Niedowierzanie maluje się na mojej twarzy. Oj, można zaskoczyć czytelnika, sprowadzić do parteru i trzymać w niepewności i napięciu do ostatniego tchnienia. Nie lada sztuka, ale najlepszym autorom się udaje.

Fi wraca z podróży i w swoim domu zostaje obcych ludzi. Okazuje się, że kupili od nich dom. O czym kobieta nie ma pojęcia, uważa to za zwykły żart. Ale im dalej brnie w rozmowie z nowymi właścicielami domu, tym ochota na żarty ją opuszcza. Czyżby mąż, z którym jest w separacji, mógłby postąpić tak podle i za jej plecami sprzedać ich małe królestwo. Niemożliwe. Próby kontaktu z mężem kończą się niepowodzeniem. Ślad po nim zaginął. Kobieta nie daje wiary tej sytuacji, ona ją przerasta. Jednak następujący po sobie ciąg niespodziewanych wydarzeń i dziwnych zbiegów okoliczności coraz bardziej utwierdza ją w przekonaniu, że Bram brał udział w całym tym haniebnym procederze. Czy rzeczywiście mąż zniknął nagle i zostawił dzieci, które poza nim nie widziały świata? Dlaczego? Co mogło go zmusić czy też zachęcić do takiego ostatecznego kroku? Pytania się mnożą, a odpowiedzi dalej brak. Czy jesteś w stanie wytłumaczyć, ale i zrozumieć Brama? Jednego jestem pewna, że po lekturze tej powieści nie będziesz mógł zapanować nad swoimi myślami i emocjami, a reszta ...

Na progu zła to niewiarygodna historia o walce z własnymi słabościami i nałogami, walce niesłychanie trudnej i wymagającej wielkiego zaparcia, aby wyjść z niej zwycięsko. Przedstawiona historia przeraża. Jak słaby jest człowiek, aby uciekać przed prawdą i odpowiedzialnością? Dlaczego tak się dzieje? Za błędy trzeba ponosić konsekwencje, ale też trzeba świadomie dążyć do wykorzenienia swoich złych nawyków i nałogów. Nie można na innych przerzucać odpowiedzialności za swoje złe zachowanie, to niegodne człowieka, a już tym bardziej mężczyzny, głowy rodziny. Nie możemy myśleć tylko o sobie i zaspokojeniu swoich potrzeb, nie można zapominać o najbliższej rodzinie. Należy stawić czoła prawdzie i być na tyle odważnym, aby ponieść karę za złe czyny. Nikt nie może pozostać bezkarny, każdego, wcześniej czy później, ręka sprawiedliwości dosięgnie.

„Nie zrozumcie mnie źle. Nie mówię, że był charyzmatycznym psychopatą czy kimś podobnym. Nie byłby zdolny wykorzystać swoich mocy do czynienia zła. Bardziej prawdopodobne, że jego moce nie oparły się złu, na które ON natrafił”.

Na progu zła szokuje i przeraża. Drąży w umyśle czytelnika powoli i subtelnie wielki otwór, aby emocje, które są trudne do ogarnięcia, nie musiały się błąkać i mogły znaleźć ujście na zewnątrz. Bo nie ukrywajmy, ta historia jest tak nieprawdopodobna, że aż trudna do wyobrażenia, do jakiegokolwiek urzeczywistnienia. Ale chłonie się każde słowo, delektuje się każdą jedną sytuacją i epizodem, analizuje się wszystkie informacje w kontekście próby zrozumienia zachowania Brama. Czytelnik stara się wczuć w jego rolę i określić, jak zachowałby się w jego sytuacji. To niesłychanie trudne i skomplikowane. Wieloaspektowość zachowania bohatera wymaga dotarcia do jego psychiki, zgłębienia jej tajników i poszukania odpowiedzi na pytanie, dlaczego brnął w ciąg kłamstw i nie potrafił zachować się godnie.

„Tymczasem moja wina rozrastała się i mutowała niczym złośliwy nowotwór. Właśnie tak dochodzi do katastrofy – zaczyna się od próby zatajenia jednego błędu a w rezultacie popełniasz sto kolejnych. Żeby uniknąć kilku lat za kratkami, poświęcasz całe swoje życie – pod warunkiem, że masz ochotę dalej egzystować jako żałosna kupa gówna”.

Świetnym zabiegiem jest przedstawienie całej historii zarówno z perspektywy Fi, jak i Brama. Gołym okiem jest zauważalna różnica w podejściu i interpretowaniu określonych sytuacji przez przedstawiciela każdej płci. Każde z nich inaczej pojmuje zachowania i ocenia sytuacje, na inne aspekty zwraca szczególną uwagę, a niektóre pomija, jako mało istotne. Poprzez taką dwoistość prezentowania całej fabuły otrzymujemy podwójną dawkę emocji i wrażeń, często skrajnie różnych, każdy z bohaterów dzieli się z nami małą cząstką własnej osobowości. Ale pozwala to również na trzeźwe spojrzenie na całą sytuację i wyrobienie sobie własnego zdania i dokonanie obiektywnej oceny.

Świetna lektura, zaskakująca, z ciekawym wątkiem i pomysłem na całą fabułę. Genialna. Mistrzostwo w każdym calu. Jej nie można nie przeczytać. Omijając ją, można tak wiele stracić. Groza, strach, atmosfera kłamstwa i wyrafinowanych intryg nie opuszcza nas nawet na minutę. Uwaga, niebezpiecznie wciąga i uzależnia. Działa jak narkotyk, od którego nie można się uwolnić.

Nagrodzona British Book Awards "Na progu zła" Louise Candlish to thriller psychologiczny, który miał być hipnotyzujący i wciągający od pierwszych stron. Świetny opis zapowiadał intrygujacą i ciekawą lekturę. Czy taka była książka? Dla mnie niestety nie.

Fiona Lawson po powrocie z kilkudniowego wyjazdu odkrywa, że do jej domu wprowadzają się obcy ludzie. Kobieta jest przekonana, że zaszło nieporozumienie. Szybko jednak okazuje się, że z domu zniknęły wszystkie rzeczy, mąż nie daje znaku życia, a nowi lokatorzy są pełnoprawnymi właścicielami posiadłości. Wszystko wskazuje na to, że Bram, z którym kobieta żyje w separacji sprzedał dom bez jej wiedzy i uciekł z pieniędzmi.

Zacznę od tego, że moim zdaniem "Na progu zła" to nie jest thriller psychologiczny, a bardziej obyczajówka z lekkim wątkiem thrillera. Początek był niezły i nie ukrywam nastawiłam się, że cała książka taka będzie. Niestety dalej było coraz nudniej, a moje zainteresowanie malało z każdą kolejną przeczytaną stroną. Czekałam aż coś zacznie się dziać, liczyłam na odrobinę akcji, ale się nie doczekałam. Dostałam za to wiecznie niezadowoloną główną bohaterkę z obsesją na punkcie domu i jej wyjatkowo irytującego męża. Nie dało się ich polubić, nawet Fi, która była ofiarą w całej tej historii nie wzbudziła we mnie współczucia. Zakończenia domyśliłam się w połowie książki i zdecydowanie nie był to szokujący finał. Mnie niestety ta historia nie zachwyciła. Szkoda, bo sam pomysł był świetny.

Fiona Lawson ma piękny dom na przedmieściach Londynu.Jest z niego bardzo dumna,dlatego,kiedy pewnego dnia wraca z kilkudniowego wyjazdu i widzi,że stoi pod nim samochód do przeprowadzek,nie może otrząsnąć się ze zdumienia.

Okazuje się,że jej dom został sprzedany,meble zniknęły,a mąż Bram ma wyłączony telefon.

Zrozpaczona kobieta próbuje zrozumieć co się stało i powoli odkrywa kłamstwa Brama.

Zresztą,nie tylko jego.

Co doprowadziło rodzinę do tego,że straciła swój najcenniejszy skarb?

Jaką prawdę starał się ukryć przed Fioną mąż?

I wreszcie-co teraz zrobi Fiona?

Wszystkie odpowiedzi w książce.

*********************************************

Mam mieszane uczucia.

Początek był ciekawy.

W ogóle sam pomysł na historię bardzo mi się spodobał.

Fajne było,że na wszystko co tutaj się dzieje patrzymy oczami Fiony i Brada,bo to pozwala nam zobaczyć obraz z każdej perspektywy.

Podobało mi się również zakończenie i to,że książka jest napisana przystępnym językiem.Pomimo swoich 500 stron naprawdę dosyć zgrabnie się ją czyta.

Ale jest jeszcze druga strona medalu.

Moim zdaniem ,,Na progu zła" jest jednak trochę za długa i momentami bywała nużąca.

Śmiało można było ją trochę skrócić i gdyby była cała taka jak zakończenie,to wyszłaby z tego świetna pozycja.

A tak..dla mnie szału nie było.

Mrocznego thrillera też za bardzo nie odczułam.

Na pewno z biegiem kartek atmosfera wokół Brama gęstniała,ale przez to,że historia była mocno rozwleczona i poprzeplatana perspektywą Fiony-ten jego strach jakoś tak mi się w tym wszystkim rozmywał.

Jak dla mnie książka klasy średniej i trochę się nią rozczarowałam,bo patrząc na okładkę i opis,spodziewałam się czegoś bardziej mrocznego.

Szkoda.

Wyobraźcie sobie, że wracając do domu z kilkudniowego wyjazdu, zastajecie w nim zupełnie obce osoby. Mało tego, całe wyposażenie znika, a zastępują je meble osób, które zamieszkują Wasze mieszkanie. Co wówczas czujecie? Jakie targają Wami emocje? Przyznajcie, że taka sytuacja nie mieści się w najczarniejszych snach, że taki scenariusz nigdy nie przyszedłby Wam do głowy. Jak postąpilibyście w takiej sytuacji? Przyznajcie sami, że taka sytuacja, może zwalić z nóg, przyprawić o palpitacje serca. Okazuje się, że dom, który był Waszym azylem należy do zupełnie obcej rodziny. Taka sytuacja przytrafiła się Fionie Lawson. Kobieta wróciwszy z podróży zastaje w swym mieszkaniu zupełnie obce osoby, które jak się okazuje pod jej nieobecność kupiły jej dom wart miliony funtów. Zdruzgotana kobieta próbuje skontaktować się ze swym mężem, z którym żyje w separacji. Na domiar złego okazuje się, że Bram wraz z synami znika bez śladu. Fiona podejmując kroki zmierzające do wyjaśnienia tej jakże absurdalnej sytuacji odkrywa coraz to nowe kłamstwa, które uświadamiają jej, iż przez te wszystkie lata żyła z zupełnie obcą osobą. Taka właśnie misterna fabuła zapisana jest na kartach thrillera psychologicznego „Na progu zła” autorstwa Louise Candlish. Brytyjska autorska stworzyła historię, która elektryzuje, a poznawanie jej dalszych wątków sprawia, iż emocje potęgują na sile z każdą przesuwaną stroną. Książka ta uświadamia nam, że szczęście, może być tylko pozorem, gdyż pewnego dnia może okazać się, że budowane było na kłamstwach i sekretach. Wówczas dotychczasowy porządek może legnąć w gruzach, których uprzątnięcie prowadzić będzie do odkrywania mrocznych sekretów. „Na progu zła” sprawić może, że w naszych myślach kołatać będą pytania o to, jak bardzo naszym życiem zawładnęła obsesja posiadania, która w konsekwencji prowadzić może do destrukcji. To, co przykuwa naszą uwagę, to niezwykle realny język Autorki, który sprawia, że z pozoru nie możliwa historia, może faktycznie wydarzyła się w czyimś życiu. Louise Candlish utkała historię nieprawdopodobną, lecz warto zadać sobie pytanie, czy niemożliwe jest by była ona realna? Konieczne przeczytajcie i przekonajcie się, czy historia ta może być tylko wymysłem Pisarki? Zapewniam Was, że „Na progu zła” już od progu wciągnie Was w wir intrygującej fabuły, a historia ta już nigdy nie wypłynie z Waszej pamięci. Za egzemplarz recenzencki książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Muza [Adres usunięty]

Gdy tylko zobaczyłam opis książki na stronie Wydawnictwa Muza od razu wiedziałam, że to lektura dla mnie. Nie myliłam się. Na progu zła to świetnie skonstruowany thriller, który kryje w sobie wiele sekretów i kłamstw. Historia, którą opisała Louise Candlish jest niewiarygodna, a zarazem bardzo prawdopodobna. Akcja powieści toczy się niespiesznie, a opisane wydarzenia poznajemy z perspektywy Fi i Abrahama, małżonków, którzy są w separacji. Wspomnienia Fi są w formie podcastu kryminalngo, natomiast Bram sporządza je w pliku tekstowym.

Główną bohaterką książki jest czterdziesto dwu letnia Fiona Lawson, która wraca z kilkudniowego wyjazdu do swojego domu przy Trinity Avenue w Londynie. Tam spotyka ją dziwna sytuacja, ponieważ zastaje w nim obcą rodzinę, która właśnie się do niego wprowadza. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że Fi nie zamieściła oferty ze sprzedażą domu.

Powieść L.C. już od pierwszej strony intryguje czytelnika i sprawia, że pragniemy poznać prawdę. Wraz z rozwojem akcji, autorka podrzuca nowe wątki, a na jaw wychodzą skrywane tajemnice małżonków. Przyznaję, że zakończenie powieści było dla mnie dużym zaskoczeniem. Pomimo tego, że książka jest obszernych rozmiarów, nie nudziłam się przy lekturze. Ogromnie Wam polecam najnowszą propozycję od @wydawnicwtomuza

Kiedy 9 marca ok. godziny 17- tej, zadzwoniono do mnie z recepcji budynku, w którym pracuję z informacją, że jest dla mnie przesyłka, byłam właśnie z koleżanką w kawiarni obok. Tego dnia miałam tzw. wychodne. Mąż pojechał z córką do ortodonty i mieli mnie odebrać. Zaintrygowana odebrałam czerwoną kopertę. Był w niej klucz i kilka niepokojących cytatów. Zupełnie nie wiedziałam jakiej książki mogą dotyczyć te materiały. Po powrocie do domu pogrzebałam na stronie Wydawnictwa Muza i już wiedziałam. To promocja książki „Na progu zła” Louise Candlish. Byłam bardzo zaciekawiona.

Fiona Lawson po powrocie z kilkudniowego wyjazdu, zastaje obcych ludzi w swoim domu. Jest przekonana, że zaszło jakieś nieporozumienie. Dzwoni do swojego męża, z którym żyje w separacji, jednak ten nie odbiera telefonu. Z domu w ekskluzywnej dzielnicy, zniknęły jej meble, ubrania, jednym słowem całe wyposażenie. Ludzie, którzy w nim przebywają twierdzą, że właśnie kupili ten dom za 2 miliony funtów.

Usiłując zapanować nad tą absurdalną sytuacją, Fi stopniowo odkrywa kłamstwa jej prawie byłego męża. Przekonuje się jak słabo znała osobę z którą spędziła kilkanaście lat życia. Opowiadając swoją historię w radiu, w programie pt. Ofiary, uświadamia sobie, że sama również nie jest bez winy. Jej snobistyczna wręcz przyjemność z posiadania domu przy Trinity Avenue od początku mnie drażniła. Miałam wrażenie, że dom dla tej kobiety jest najważniejszy. Tak ważny, że przysłonił jej fakt rozpadu małżeństwa.

Historię z punktu widzenia Brama, poznajemy z pozostawionego pliku wordowego. To swego rodzaju spowiedź lub może nawet testament. Kiedy mężczyzna po raz kolejny zostaje przyłapany na zdradzie, Fi nakazuje mu opuścić ich wspólny dom. Proponuje jednak, aby wymieniali się i mieszkali w nim raz jedno, raz drugie. Zaskakujące? Tak! Miałam wrażenie, że kobieta to zaproponowała bo nie chciała sprzedawać domu. Tego domu! Kolejne kłamstwa Brama powodują lawinę kolejnych błędów, które będę miały swoje konsekwencje.

Podsumowując, Na progu zła to dość dobry, choć nie zaskakujący thriller, jak można by się było spodziewać z opisu na okładce. Zakończenie intrygujące, a historia wciągająca lecz momentami za mocno rozciągnięta. Podczas czytania autorka umiejętnie budowała napięcie. Naprawdę chciałam przeniknąć myśli głównych bohaterów i dowiedzieć się co będzie dalej. Jesteście ciekawi co takiego się wydarzyło w życiu Fi i Brama? Przeczytajcie sami.

Dziękuje Wydawnictwu Muza S.A. za egzemplarz recenzencki. Polecam i zapraszam na stronę Wydawnictwa Muza S.A. [Adres usunięty]

„Jego strach przed więzieniem był silniejszy od miłości do żony i dzieci.”, czyli tchórzliwy mąż i skrywane tajemnice.

Na progu zła to książka, która za granicą zbiera same pozytywne opinie. Zachwycają się nią Publishers Weekly, The Guardian, The Washington Times, The Washington Post czy też The Sunday Times. Po tak świetnych opiniach nastawiałam się na bardzo dobry thriller.

W słoneczne styczniowe popołudnie na przedmieściach Londynu pewna rodzina wprowadza się do domu, który właśnie kupiła. Niby nic nadzwyczajnego. Poza tym, że to jest twój dom. I wcale go nie sprzedawałaś.

Nagrodzone British Book Awards 2019 „Na progu zła” wciąga czytelnika w sam środek zastraszająco rzeczywistego koszmaru, w którym w jednej chwili cały na pozór dobrze znany porządek świata wali się w gruzy.

Gdy po powrocie z kilkudniowego wyjazdu Fiona Lawson zastaje obcych ludzi, którzy wprowadzają się do jej wartego miliony funtów domu, jest przekonana, że zaszło nieporozumienie. Gdzie się podziały rzeczy jej rodziny? Co z meblami i ubraniami? Nie może uwierzyć, że cały ich dobytek rozpłynął się w powietrzu. Zrozpaczona na oczach nowych właścicieli bez powodzenia próbuje dodzwonić się do męża. Wszystko wskazuje na to, że Bram, z którym Fi żyje w separacji, przepadł bez wieści, a wraz z nim zniknęli ich synowie. Usiłując zapanować nad tą niewyobrażalnie absurdalną sytuacją, Fiona stopniowo odkrywa całą prawdę.

Powieść Louise Candlish to hipnotyzujący thriller psychologiczny o ludziach ogarniętych obsesją posiadania. Recenzenci podkreślają, że jest zatrważająco realistyczna, zaskakuje i przejmuje do głębi. Wciąga bez reszty i napawa trwogą, a oryginalna forma narracji przebija wszystko.

Książka otrzymała nagrodę British Book Awards, pokonując [Adres usunięty]. Kobietę w oknie, Żonę między nami czy też Kto porwał Daisy Mason? Wydawnictwo Muza zaintrygowało mnie także swoją akcją promocyjną (kilka tygodni przed premierą książki otrzymałam czerwoną kopertę z kluczem i z niepokojącymi cytatami). To jeszcze bardziej podsyciło moją ciekawość.

Historia Louise Candlish jest thrillerem, który obfituje w wiele tajemnic. Bohaterowie mają nie jedno za uszami. Główna bohaterka ma obsesję na punkcie swojego domu. Właściwie chyba tylko ON się liczy (no i może synowie) – ciągle wspomina go, to co w nim robiła, jak go dekorowała. Jakby ten dom był dla niej ważniejszy niż wszystko inne, chociaż jest to przecież tylko dobro materialne, które może zostać szybko nam odebrane. Muszę przyznać, że irytowało mnie to. Natomiast Bram jest po prostu tchórzem – nic więcej nie trzeba tutaj dodawać. Candlish bardzo realistycznie ukazała emocje w rozpadającym się małżeństwie.

Książka jest dosyć długa (nieco ponad 500 stron) i momentami strasznie mi się dłużyła. Nie jestem fanką rozbudowanych opisów, a tutaj autorka zaserwowała ich dużo. Sama historia jest wciągająca i na pewno przypadnie do gustu miłośnikom thrillerów.

Przez większość książki towarzyszy nam napięcie i chcemy jak najszybciej odgadnąć tajemnice skrywane przez bohaterów. Na progu zła ma swoje gorsze momenty (dłużenie się niektórych wątków), ale w ogólnych rozrachunku jest to ciekawa i intrygująca historia warta przeczytania i tych wszystkich świetnych opinii. Na pochwałę zasługę także okładka, która idealnie oddaje tajemniczy klimat powieści. Wkrótce dostaniemy także serial na podstawie tej książki, więc warto zapoznać się zanim zostanie przeniesiona na mały ekran.

Jak bardzo jesteś zdezorientowany, kiedy wracasz do swojego domu i okazuje się, że już nie jest twój?

Jak bardzo wściekasz się na osobę, która miała trwać wiecznie przy twoim boku, a okazało się że ciągle miała sekrety i w dodatku gdzieś zniknęła?

Jak zareagujesz, kiedy okaże się, że twoje dzieci zniknęły?

Że zniknął cały twój dobytek?

Że twoje życie nagle się rozpłynęło?

Fiona wraca z wyjazdu do domu. Jednak okazuje się, że dom już nie jest jej.

Wprowadzili się do niego obcy ludzie.

Nie może dodzwonić się do męża. Nie możne odnaleźć dzieci. Do tego wszystkiego nowi właściciele informują ją, że ten dom jest sprzedany.

Przecież Fiona nie sprzedawała domu.

Zaszła jakaś pomyłka.

A jednak.... Kiedy stara się wyjaśnić tę sytuację odkrywa, że mąż miał masę sekretów, które sprowadzily na jej rodzinę nieszczęście..

Pozostała bez męża, dobytku, domu. Jednocześnie wie, że za tą sprawą skrywa się coś większego.

Najlepszy brytyjski thriller 2019 roku.

Jak zaczniesz czytać, to będziesz chciał rozwiązać tę zagadkę.

Jak do tego doszło?

Po drodze wyjdą na jaw brudne sekrety.

Czytając książkę odgrywasz rolę detektywa. Niby masz swoje rozwiązanie, ale jak zawsze to bywa- okaże się błędne.

A koniec zaszokuje.

Książka do cienkich nie należy.

Liczy ok. 450 stron.

Łowcy thrillerów będą go mieć w swojej bibliotece po premierze.

Przecież nie odpuścicie takiej gratki. 😄

Książka zaczyna się właśnie w momencie, kiedy Fiona odkrywa że jej dom jest sprzedany. I tutaj zaczyna śledztwo. Po nitce do kłębka. Odkrywa sekrety, które doprowadziły ją do obecnej sytuacji. W dodatku otacza ją więcej fałszywych osób, niż jest w stanie zliczyć.

Fionie nie poznaje nic innego, jak odkryć prawdę.

Po kilkudniowej nieobecności Fiona wraca do domu, do którego ktoś właśnie się wprowadza. Nie jej dzieci, zniknęły rzeczy, a komórka męża przestała odpowiadać. Koszmar, że jednego dnia możesz stracić wszystko, właśnie się urzeczywistnia.

„Na progu zła” ma naprawdę interesującą fabułę, jedno kłamstwo, jedna zła decyzja, głupota, za którą przychodzi płacić nie tylko sprawcy. Szantaż zamieniający życie w koszmar i pytanie ile wiemy o ludziach, z którymi na co dzień żyjemy? Pod tym względem powieść ma wszelkie znamiona thrillera psychologicznego, niestety problem jest w ogromnej wręcz ilości opisów. Historia Fiony i Abrahama, małżeństwa w separacji, które funkcjonuje w dość dziwnym układzie, poznajemy w trzech perspektywach — nagrania Fi, pliku w Wordzie Abrahama oraz teraźniejszości, kiedy mamy pełen obraz konsekwencji, jakie wniknęły z wcześniejszych wydarzeń. Opowieść Fiony uzupełnia Abraham i niestety wiele kwestii to powtórki, także historia się zazębia, ale i dłuży, mamy wrażenie wałkowania tego samego, ujętego w trochę inny sposób.

Dynamikę czuć w teraźniejszych wydarzeniach i to zarówno na początku powieści, jak i przy jej końcu. Bohaterowie bardzo dobrze wykreowani, każdy ma na sumieniu przewinienia, niekonsekwencje, choć Bram jest z góry na spalonej pozycji. Jest tym winnym. Czy scenariusz, jaki przedstawiła nam autorka, może być realny? Włos się jeży na głowie na samą myśl, że tak. Intryga misterna, plan dopracowany, mały margines błędu. Nie wiem, przeczytajcie i sami znajdźcie odpowiedź.