Mroźny szlak. Straceńcy Madsa Voortena. Tom 1

Ten świat właśnie się kończy. Nowy jest jeszcze niewiadomą. A Mads Voorten wychodzi z jednego problemu, żeby wkopać się w dwa kolejne. I nie jest w tym osamotniony.

O mamo! Jakie to dobre było! To po prostu była moja bajka. Świat bliski temu tolkienowskiemu, historia bliska tej wiedźmińskiej - no absolutnie mój klimat. A kupiłam tylko dlatego, że mi okładka wpadła w oko i właściwe to zrobiłam sobie jedną z najlepszych niespodzianek ever!

Różnorodność Rozkrzyczanych Krain mnie zachwyciła. Są krasnoludy, elfy, smoki. Szczególnie jedna smoczyca mnie urzekła 😊 No i ekipa Madsa - wojownicy, na których można polegać. Prawdziwi i niezwykle ciekawi. A i Kupka! No Kupka to już mistrzostwo, ale kim jest, nie powiem. Przeczytajcie sobie 😊 Od książki trudno się oderwać. Motyw drogi bardzo do mnie przemawia, a tutaj jeszcze w gratisie dostajemy poczucie jedności z bohaterami, więc wędrówka z nimi jest i naszą przygodą.

Mortka wszystko okrasił bardzo fajnym językiem, sympatycznymi nazwami i imionami oraz dawką humoru - mimo dość ponurego nastroju tej historii, zdarzało mi się parskać i śmiać sama do siebie.

Jeśli miałabym wskazać jeden minus, to jest nim brak drugiego tomu na ten moment. Przecież ja już tęsknię za Voortenem i spółką. Dajcie mi drugi tom!

Teoretycznie powieść ma wszystko, co dobra fantastyka mieć powinna. Jest jednocześnie epicka i z humorem, świat przedstawiony jest bogaty, pełen różnych ras i państw, w powietrzu hula magia i dźwięczą uderzane o siebie miecze, ba, są nawet smoki. Ciężko mi więc dojść do tego, co sprawiło, że się nie zakochałam, a tylko pokiwałam głową z uśmiechem i odłożyłam na półkę - spróbuję to przeanalizować.

Od samego początku lektury na myśl przychodziły mi skojarzenia z innymi tytułami tego gatunku. To było trochę jak gra w kalambury, zgadywałam, czym teraz (świadomie lub nie) inspirował się autor. Było to bardzo wyraźne, ale nie piszę o tym jak o wadzie. Na bazie znanych motywów Mortce udało się stworzyć coś własnego. Podobał mi się ten nowy świat i jego skomplikowanie. Bardzo dobre wrażenie zrobił na mnie język i styl, było czuć w nim lekkość. Język był błyskotliwy i naturalny w dialogach, a wszelkie nazwy, które w większości przypadków były znaczące, po prostu trafiały w punkt.

Skoro utkane już zostało piękne gniazdko, pora w nie wrzucić głównego bohatera - zdolniachę, walczącego w dobrej sprawie dowódcę, od którego na chwilę szczęście się odwróciło. Jak o nim myślę, to dochodzę do wniosku, że to chyba on okazał się takim trochę zgniłym jajem. Nie jest tak, że nie cierpię go z góry na dół, ale mam wrażenie, że z całej jego życiowej przygody, pokazano nie to, co powinno. Niektóre fragmenty, nawet walki i prędkiej akcji, dłużyły mi się. Podobało mi się, że Mads został ukazany jak człowiek ze słabościami, a nie statua z brązu, której nie dosięgają nerwy czy stres, ale ten wątek miłosny... och, jakie to było mdłe. Nie umiałam się do faceta przywiązać w żaden sposób.

Kupka (kochany!) i smoczyca (te gluty, ew) kradną show, świat jest fantastycznie fantastyczny, zarysowany konflikt ciekawy, ale historia głównego bohatera jakoś mi nie leży. Wstęp czytało mi się najlepiej, hah. Zobaczymy, co będzie dalej, bo na pewno sięgnę po drugą część.

Polecam fanom fantastyki, a nuż widelec do was "Mroźny szlak" przemówi wyraźniej.

Nazwisko Marcina Mortki już od jakiegoś czasu wyskakiwało mi w wielu miejscach. I do tego nie tylko w Internecie, bo także w czytanych książkach jako tłumacz. Postanowiłam, że muszę przeczytać coś więcej niż tylko jego tłumaczenie. Chciałam sięgnąć po książkę, która była konsekwencją jego pisarskich zdolności i pokazem wyobraźni. Gdy nadarzyła się okazja przeczytania „Mroźnego szlaku”, czyli pierwszej części cyklu „Straceńcy Madsa Voortena”, to nie czekałam ani chwili. Wzięłam się za czytanie.

Bardzo szybko się przekonałam, że podoba mi się styl pisania Mortki. Bardzo łatwo przychodziło mi zapoznawanie się z opisywaną historią. Spodobała mi się ona i wciągnęła. Byłam ciekawa co jeszcze spotka Madsa. Z chęcią przypatrywałam się jego sukcesom i porażkom. Spodobało mi się, że w książce pojawiły się także inne istoty np. elfy i krasnoludy. Plusa od mnie dostaje też niewymuszony humor, który płynął z niektórych wydarzeń.

„Mroźny szlak” to było moje pierwsze spotkanie z twórczością pana Mortki i było zdecydowanie udane. Dostałam przyjemną, z dobrze dobranym humorem i ciekawymi postaciami historię fantasy. Przygody Madsa wciągnęły mnie. Podczas czytania z niechęcią odkładałam książkę. Miałam ochotę jak najwięcej czasu spędzić w tym świecie. Poczułam lekki smutek, gdy książka się skończyła. Na szczęście już niedługo będę mogła przeczytać kontynuację, gdyż ukazała się już druga część, czyli „Utracona godzina”.

Powstańcze dark fantasy.

Po ubiegłorocznych książkach z cyklu o przygodach Kociołka i jego drużyny (mowa rzecz jasna o "Nie ma tego Złego" oraz o "Głodnej Puszczy") apetyt na kolejne książki Marcina Mortki wzrósł u mnie niepomiernie, a wraz z nim moja prywatna poprzeczka oczekiwań została zawieszona naprawdę wysoko. I co się stało? Otóż stało się to, że autor zabrał mnie z pełnej humoru i wielkiej przygody Doliny w sam środek naprawdę niezłego dark fantasy, którego głównym bohaterem jest niejaki Mads Voorten i jego oddział straceńców, toczący powstańczą walkę o wyzwolenie Rozkrzyczanych Krain spod władzy wyznawców smoczego kultu, który lata temu zniewolił wszystkie miejscowe królestwa. Panie i Panowie - oto pierwsza część nowego cyklu autora, zatytułowana "Mroźny szlak"!

Książka to kolejna pozycja na długiej liście bestsellerów Księgarni Tania Książka. Zaglądając tam bardzo często możecie trafić na coś naprawdę „wow!”. Tak jest i tym razem :) Status bestsellera względem najnowszej powieści Marcina Mortki absolutnie nie dziwi i jest jak najbardziej zasłużony. To tylko świadczy o tęsknocie czytelnika za dobrymi historiami, które będą w sam raz na długie wiosenne wieczory - oby jak najwięcej takich książek :)

Nowy cykl Marcina Mortki wymaga pewnego nakreślenia tła całej tej historii. Rzecz rozgrywa się, jako się rzekło, w Rozkrzyczanych Krainach. Ten kiedyś piękny i dumny świat składał się z wielu (co prawda podzielonych, ale jednak suwerennych i wolnych) królestw ludzi, krasnoludów i elfów. Kres temu stanowi rzeczy położyła Smocza Napaść, czyli najazd wrogich sił, które wyznawały wiarę w potężną i władającą złowrogą magią Smoczycę. Z początku najeźdźców było niewielu, jednak żelazne hufce miejscowych bardzo szybko zostały pokonane, a wszystko to za sprawą Smoczycy, która była w stanie rzucać na wrogów straszliwe przekleństwa, odbierające podstawowe atuty mieszkańcom Rozkrzyczanych Krain (jednym odbierała w ten sposób mowę, innym zdolność rozróżniania kolorów, co w efekcie czyniło zbrojnych kompletnie bezbronnych na polach bitew). W ten sposób Smoczyca i jej poplecznicy (zwani pogardliwie Smoszczurami) opanowali wszystkie wolne dotąd krainy...

Po latach Smoczyca wyzionęła jednak ducha za sprawą Jaszczura (którego prawdopodobnie przywołały elfy, choć pewności co do tego nie ma). Jeden gad zgładził drugiego, złowroga magia osłabła, jednak po Smoczycy pozostały Smoczęta - kolejny (co prawda słabszy, ale jednak wciąż silny i liczny) gadzi pomiot, którego ambicją było zająć miejsce matki.

Gdy wroga magia osłabła, mieszkańcy Rozkrzyczanych Krain zaczęli stopniowo odzyskiwać utracone zdolności i ośmielili się pochwycić za broń. W ten sposób doszło do zbrojnego powstania, zwanego w pamięci potomnych Pierwszą Burzą. Miało ono wszelkie szanse na powodzenie, jednak wewnętrzne niesnaski wśród powstańców uniemożliwiły trwały sukces. Pragnienie wolności było jednak u powstańców tak wielkie, że porwali oni za broń raz jeszcze. Doszło do Drugiej Burzy, której legendą stał się Madds Voorten - dowódca oddziału lekkiej kawalerii, której szalone szarży (tak jak i spryt, zuchwałość oraz szczęście jej dowódcy) przeszły do legendy.

Z Madsem spotykamy się w chwili, gdy znajduje się on w krasnoludzkiej niewoli. W zamian za wolność swoich ludzi dostaje on propozycję nie do odrzucenia: musi odzyskać (sam jeden!) dla krasnoludów ich podbite przez ludzi siedziby, a ma na to... cztery tygodnie... Niezły początek!

Voorten zrobi jednak wszystko dla swych ludzi, wśród których - prócz dzielnych wojaków - znajdziemy takich oryginałów, jak choćby niewidomy uzdrowiciel, zagubiony w ludzkim świecie elf i prostoduszny telepata. Będą też smoki (jedne potężne, inne pokraczne), ścigająca Madsa złowroga kapłanka smoczego kultu, będą zadawnione waśnie, szaleńcze szarże, walka z przeważającymi siłami wroga, oblężenia miast i WIELKA PRZYGODA, w wir której niezawodny Marcin Mortka wciąga nas bez reszty.

Pierwszy tom cyklu "Straceńcy Madsa Voortena" to bez wątpienia kawał dobrej roboty spod znaku dark fantasy. Mortka pisał już o wikingach, o piratach, o arcysympatycznych drużynach złożonych z ludzi, gnomów, elfów i guślarzy, a teraz przyszedł czas na naprawdę rozbudowany świat z magią i smokami w rolach głównych. Po pierwszym tomie nowego cyklu widać, że autor czuje się w nim jak ryba w wodzie, co wydatnie przekłada się na jakość tego, co czytamy. Jest to przełożenie jak najbardziej pozytywne, nie mam więc wątpliwości, że sięgnę z przyjemnością (mam nadzieję, że w bliskiej przyszłości) po kolejny tom.

Polecam raz jeszcze dział bestsellerów Księgarni Tania Książka! Znajdziecie tam także inne pozycje autora: [Adres usunięty]. "Nie ma tego Złego" i "Głodną Puszczę" :)

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości Księgarni [Adres usunięty]

#mroźnyszlak #straceńcymadsavoortena #marcinmortka #bloggujezTK #taniaksiazka #księgarniataniaksiążka #darkfantasy #madsvoorten #rozkrzyczanekrainy #smoszczury #cosnapolce #fantasy #dobraksiazka #czytamksiazki #bookstagram #bookreview

Marcin Mortka ma talent podparty nieograniczoną wyobraźnią. Jego historie są pełne pasji, przygód oraz niezapomnianych bohaterów, których spotykamy na swojej drodze. Nic więc dziwnego w tym, że tak wielu z nas wypatruje nowych książek autora. "Mroźny szlak" to zatem nie lada gratka dla wszystkich fanów, ponieważ otrzymujemy niebanalny wstęp do dobrze rokującej serii.

Ponownie wkraczamy do rozbudowanego, nieograniczonego świata w którym wszystko jest możliwe. Autor pokusił się o wyznaczenie konkretnych, panujących tutaj zasady, więc czytelnik od początku czuje się potraktowany na równi z pozostałymi bohaterami. Wiemy jak zachować się w danej sytuacji, choć jednocześnie pojawia się też sporo zaskoczeń, gdy nieoczekiwanie zostajemy rzuceni na głęboką wodę nadchodzących niebezpieczeństw.

Mads Voorten wędruje po dzikich rejonach guchoborskich gór, z dala od wojny rozgrywanej przez Rozkrzyczane Krainy. Nie znaczy to jednak, że omija go największa przygoda. Wręcz przeciwnie, wydaje się, że w głębi kraju wszystko jest możliwe a Mads narażony jest na liczne niebezpieczeństwa. Uwikłany w krasnoludzką intrygę zrobi wszystko, by uwolnić swoich przyjaciół i nawiązać w końcu dobre stosunki z pewną smoczycą, ale to dopiero początek jego misji, która będzie wyznacznikiem przyszłości.

Fabuła zamyka w sobie mnóstwo motywów z gatunku przygody oraz smacznie przedstawionej fantastyki. Wędrując drogą obraną przez głównego bohatera zbieramy życiowe doświadczenie, poznajemy nowych bohaterów oraz doszukujemy się ukrytych znaczeń w podejmowanych przez Madsa działaniach, ponieważ on sam jeszcze nie wie, że już niedługo odegra bardzo ważną rolę. I choć wszystko ma tutaj swoje konkretne miejsce, akcja tętni życiem a historia jest w pełni dopracowana to jedynie wstęp do jeszcze większej przygody rozwijającej się na kolejne tomy.

"Mroźny szlak" to wiejący porywiście wiatr, zagadki, tajemnice oraz liczne wyzwania czekające na drodze bohatera. To opowieść o słabościach, które pokonujemy każdego dnia, o walce z przeciwnościami losu, o sile przyjaźni oraz bycia pewnym swoich racji. Powieść bogata w piękne opisy, wiarygodnie wykreowanych bohaterów, wielką przygodę oraz smaczne poczucie humoru, czyli lektura dla każdego idealna na oderwanie się choćby na moment od ponurej rzeczywistości.