Monument 14. Odcięci od świata

Kiedy po raz pierwszy przeczytałam zapowiedź książki ,,Monument 14.Odcięci od świata" zaciekawiła mnie ona. Później naszły mnie pewne wątpliwości, iż książka może mi się nie spodobać. Nie sięgam za często po postapokaliptyczną fantastykę i nie była przekonana do końca czy to jest coś w czym się odnajdę. Jednak książka bardzo mnie do siebie zachęcała, a pojawiające się pozytywne słowa o tej pozycji przekonały mnie, że muszę się przekonać, jak mi z nią pójdzie. Teraz, będąc po lekturze, jestem bardzo zadowolona, że przeczytałam tę książkę.

Po przeczytaniu zaledwie kilku stron książki ,,Monument 14. Odcięci od świata" wiedziałam, że nie zawiedzie mnie ona. Ciekawa historia oraz łatwość czytania tej książki sprawiło, iż po prostu miałam ochotę czytać dalej i dalej. Im bardziej wgłębiałam się, tym moje pragnienie poznania dalszych wydarzeń było coraz większe. Polubiłam chyba wszystkich bohaterów. Każdy był inny, wiódł inne życie przed znalezieniem się w supermarkecie, ma inne problemy i sposoby przystosowania się do powstałej sytuacji. Taka różnorodność wpływa na zmysły czytelnika i może mu się wydać, że gdzieś tam, właśnie teraz, gdy czytam tę książkę, jest grupa nastolatków, którzy muszą sobie poradzić sami, bez dorosłych, z życiem w supermarkecie.

Część książki ,,Monument 14. Odcięci od świata" czytałam jadać samochodem. Tak się wciągnęłam w czytanie, że gdy wystąpił wstrząs pojazdu przeraziłam się. Dlaczego? Otóż przywrócił mnie ON do rzeczywistości, która okazała się dużo nudniejsza niż historia, która zawładnęła mną na pewien czas.

Fajnym dodatkiem do książki jest mapka, dzięki której ma się lepsze wyobrażenie jak wygląda sklep. Możemy bez problemu odnaleźć na niej miejscu, w którym aktualnie rozgrywają się wydarzenia. Taka drobna zabawa podczas czytania. Muszę przyznać, że trochę zaskoczyło mnie miejsce umieszczenia tej mapki, lecz fajnie, że się w ogóle pojawiła.

Książka ,,Monument 14. Odcięci od świata'' bardzo przypadła mi do gustu. Cieszę się, że moje wątpliwości nie zwyciężyły i sięgnęłam po tę pozycję. Po kolejną część sięgnę na pewno, tymczasem polecam przeczytać część pierwszą.

Czytałam wiele powieści młodzieżowych, bywały takie, które nie wnosiły nic szczególnego, wręcz pozostawały do końca mdłe i nudne, ale od jakiegoś czasu obserwuję wyraźną poprawę w książkach skierowanych do młodych ludzi i to mi się podoba!

Monument 14 to kolejna propozycja, wychylająca się ponad przeciętność. To dzieło, które potrafi dosłownie wykrzesać z siebie całe dobro w jakiej by nie było postaci. Książka, która samą okładką zastanawia. Sięgamy po nią z ciekawością by odkryć jakie tajemnice zawierają w sobie strony Monumentu.

Autorka przekonuje nas jak kruche jest życie. Szczególny nacisk kładzie na młodzież, przekonaną o sile ziemskiego życia nad śmiercią. Utwierdza nas w przekonaniu, iż dramat może rozegrać się w każdej chwili i o każdej porze. Bohaterzy nie przeczuwają nieszczęścia, które na zawsze odmieni ich świadomość w postrzeganiu co dobre a co złe. Wsiadają do dwóch szkolnych autobusów, jedni spóźnieni, inni zaspani wloką się marudząc ku szkolnym obowiązkom. Nikt nie przeczuwa, że to ostatni dzień, w którym ujrzą słońce i odetchną świeżym powietrzem. (Przynajmniej w tym tomie.)

„Prawdziwa tragedia zbliża ludzi, tak jak wspólna walka na wojnie, kiedy każdy jest ze śmiercią za pan brat. „

William Wharton 

Przeznaczenie jednak jest nieubłagane, tłucze lodowatymi kulami gradu dokonując zniszczeń, bezlitosne dla ciała i metalu. Okrutnie dokuczliwe odgłosy zwiastują nieuchronną katastrofę z której uchodzi z życiem kilkanaścioro dzieci w różnym wieku. Schronieni w hipermarkecie Greenway próbują tylko jednego – Przeżyć!

Dalsze losy bohaterów napawają czytelnika zdumieniem, lękiem i rozrzewnieniem. Jawią nam się młodzi ludzie o silnych osobowościach, potrafiący odnaleźć się w tej nadzwyczajnej sytuacji. Nie przychodzi im to łatwo, o nie! Niejednokrotnie dochodzi do bójki o własne zdanie czy nawet w obronie honoru. Głównie nastolatki przeżywają trudne chwile mając świadomość ciężaru opieki nad młodszymi dziećmi. Pozostawieni sami sobie, tworzą z Greenway'a bazę, w której rządzą prawa ustanowione przez „społeczeństwo”.

„Monument 14” nie pozostawia czytelnikowi złudzeń, z każdym dniem sytuacja staje się coraz bardziej napięta, obserwuje się nerwowe poruszenie i lęk przed nieznanym.

Autorka stworzyła w książce świat w którym główną rolę odgrywają emocje, to one rządzą dzieciakami z autobusów są albo dobre, albo złe jednak w każdej mierze muszą znaleźć ujście. Właśnie na to czeka czytelnik. Bohaterowie odkrywają swoje tajemnice, świat wokół zasnuty ciemną chmurą dokładnie odzwierciedla nastroje ocalałych.

Nie wiadomo gdzie jest lepiej, gdzie szukać pomocy.

„Monument 14” to lektura wyjątkowa, to czas młodych serc, walki o przetrwanie podczas gdy jednakowo wciąż gnębi wyraźne uczucie przerażenia. Namacalne, nerwowe i dławiące słowa. Bezsilność daje kopa, wyrywa do działania, poświęcenie jest rzeczą normalną a łzy nikogo już nie śmieszą. To czas gestów, jedności i zaufania. Wyjątkowa siła lojalności i dbałość o równowagę emocjonalną, którą autorka uzewnętrzniła przeobrażając zwykłe dzieciaki w gorliwych żołnierzy, daje nam pewność trafnego wyboru. Czytelnik przekonuje się, że w kryzysowych sytuacjach stajemy się bardziej układni i kreatywni.

„Monument 14” - świetna książka napisana prostym, składnym językiem, która potrafi zaskakiwać, rozśmieszyć, zasmucić, zalać nas lawiną czasami niespójnych emocji. Nachalnie wykrada rozplanowanych czas, ale pozostawia jedno... smak zadowolenia. O tak! Ta książka zasługuje na pozytywne potakiwanie na zakończenie... Chociaż tak naprawdę, to najlepsze dopiero przed nami! Z niecierpliwością czekam na następny tom „Monument 14. Niebo w ogniu.” Podejrzewam, że będzie gorąco!