Mój ojciec nazista

Libby zarządza fundacją charytatywną, która wspiera kobiety znajdujące się w ciężkiej sytuacji i pomagam im w podjęciu pracy. Pewnego zwyczajnego dnia otrzymuje telefon od córki, która informuje ją, że przyszła policja i chcą z nią rozmawiać, na temat jej ojca. Gdy tylko dojeżdża na miejsce, dowiaduje się, że jej ukochany tata jest podejrzany o nazistowskie zbrodnie wojenne. Wtedy jej świat legnie w gruzach, nie może w to wszystko uwierzyć, że chodzi o jej ojca, który sam ją wychowywał, który zajmował się jej dziećmi, którego kocha ponad życie.

Libby ma za zadanie udowodnienie, albo że jej ojciec jest niewinny, albo przedstawienie dowodów, że to rzeczywiście chodzi o jej tatę i doprowadzenie go pod sąd.

Co zrobi Libby? Czy znajdzie jakieś dowody? Czego jeszcze dowie się o swoim tacie? A na koniec jaka była prawda?

To już moja trzecia książka autorki i za każdym razem chłonę jej historię jak gąbka. Tym razem było bardzo podobnie.

Główna bohaterka staje przed okropnie trudnym zadaniem, gdy dowiaduje się, że jej ukochany tata podaje się za kogoś innego, przez całe swoje życie nie znała jego prawdziwego imienia i nazwiska. Jest przepełniona złością na ojca za to, że nie powiedział jej prawdy. Chce znaleźć jakąś pamiątkę z tamtych czasów, chce wierzyć, że jej tata wcale nie był w obozie zagłady, że wcale nie był świadkiem i nie uczestniczył w śmierci tysięcy żydów.

Tu z łatwością wyobrażałam sobie, co czuje Libby, bo mną przy czytaniu również targały podobne emocje, z jednej strony jest kochany, jedyny rodzic, który wychowywał ją sam, który zrobiłby dla niej wszystko, jednak z drugiej strony, to ktoś, kto przez tyle lat nie zająknął się nawet słowem na ten temat, ukrywał przed nią swoje prawdziwe imię i nazwisko. Aczkolwiek zupełnie nie mam pojęcia, co ja bym zrobiła ze znalezionymi dowodami.

Historię poznajemy z punktu widzenia Libby czyli teraźniejszości, oraz oczami Hansa Brennera czyli ojca głównej bohaterki z roku 1942.

Jedynie co tak trochę średnio mi się podobało to wątek córki Libby, moim zdaniem był trochę zbędny, a dodatkowo nie poniosła żadnych konsekwencji za swoje zachowanie.

Całą książkę przeczytałam z zapartym tchem, byłam bardzo ciekawa prawdy tego co wydarzyło się w 1942 roku.

Jeżeli jeszcze nie znacie twórczości autorki, a lubicie powieści z tłem historycznym., to koniecznie musicie sięgnąć po tę książkę.

Libby Trent całym sercem wierzy w sprawiedliwość. Jej zdaniem każda wina powinna pociągać za sobą karę, a każdy zły występek winien być rozliczony.

Zawsze była szczera i prawa, więc tym bardziej szokuje ją fakt, że policja szuka u niej nazistowskiego zbrodniarza Hansa Brennera, który po drugiej wojnie światowej uciekł do Stanów Zjednoczonych.

Tym mężczyzną, oskarżonym o popełnienie nazistowskich zbrodni wojennych, popełnionych w Polsce podczas drugiej wojny światowej, zdaje się być Daniel Weiss, ojciec Libby. Najmilszy, najłagodniejszy człowiek, jakiego zna. Kochany, troskliwy, opiekuńczy, który zabrał ją do Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie, składał darowizny, ożenił się z Żydówką.

To nie może być prawda. To musi być pomyłka.

Jednak kiedy kobieta znajduje w sypialni ojca tajemnicze pudełko wie, że zawartość może zmienić wszystko.

Autorka prowadzi historię na dwóch płaszczyznach czasowych. Współcześnie, w Stananach Zjednoczonych i w 1942 roku w Sobiborze, niemieckim nazistowskim obozie zagłady. Obie dramatyczne i wstrząsające. Obie historie, Libby i Hansa/Daniela pochłonęły mnie bez reszty i od pierwszej strony zastanawiałam się, co ja bym zrobiła.

Czytając, zastanawiałam się, czy patrząc na zło, tkwiąc w piekle na ziemi sam przez to stajesz się zły? Czy nie robiąc nic godzisz się na wyrządzanie krzywdy innym? Ile jest w stanie znieść człowiek? Ile jesteśmy w stanie wybaczyć? Czy byłabym w stanie wydać ukochaną osobę, wiedząc, że dopuściła się złych rzeczy?

Te dylematy moralne były ze mną przez cały czas. Żeby zło zwyciężyło wystarczy, że dobry człowiek nie zrobi nic.

To moje pierwsze spotkanie z autorką i jestem zachwycona, zauroczona i poruszona.

Mimo że "Mój ojciec nazista" jest fikcją literacką, to jednak inspirowana jest prawdziwymi, tragicznymi wydarzeniami.

Koniecznie, ale to KONIECZNIE musicie poznać tę historię!!

Historie napisane przez Kate Hewitt za każdym razem chwytają mnie za serce i tak było również w przypadku książki “Mój ojciec nazista”.

Libby Trent wiedzie spokojne życie. Ma męża, dwójkę dzieci i pracę, którą lubi. Opiekuje się swoim 96-letnim tatą, który jak na swój wiek, całkiem dobrze funkcjonuje. Ojciec jest jej bardzo bliski i zajmuje ważne miejsce w jej sercu - to on samotnie ją wychowywał, kiedy matka odeszła. Jej świat zostaje wywrócony do góry nogami, gdy w jej domu pewnego dnia zjawia się Simon Baum, pracownik Departamentu Sprawiedliwości. Mężczyzna oskarża jej ojca o nazizm. Mało tego, prosi ją o pomoc w znalezieniu dowodów przeciwko własnemu tacie. Kolejny szok kobieta przeżywa, gdy dowiaduje się, że ojciec wyemigrował do Stanów, posługując się skradzioną tożsamością. Daniel Weiss to tak naprawdę Hans Brenner - pracownik obozu zagłady w Sobiborze.

W książce mamy to, co bardzo lubię, a mianowicie dwie płaszczyzny czasowe, dzięki czemu historia tworzy spójną całość. Pierwsza płaszczyzna to ta z perspektywy Libby, natomiast w drugiej autorka przeniosła nas do roku 1942, do obozu w Sobiborze, gdzie oczami Hansa Brennera możemy zobaczyć, co tam się wydarzyło. Mną ta część bardzo wstrząsnęła, niektóre opisy były niezwykle bolesne.

Libby została postawiona przed ogromnym dylematem. Z jednej strony chciała chronić ojca, który przez całe jej życie był delikatnym, troskliwym i czułym mężczyzną. Z drugiej strony pragnęła sprawiedliwości i wyroku dla każdego nazisty. Każda próba rozmowy z ojcem kończy się niepowodzeniem. Mężczyzna nie chce o tym wspominać i dobrowolnie staje przed sądem. Czy człowiek w tak sędziwym wieku może zostać ukarany za coś, co działo się 70 lat temu? A może całe jego życie było pewnym rodzajem kary?

“Mój ojciec nazista” to niezwykle emocjonująca lektura, która poruszyła moje serce. To historia, która skłania do głębokiej refleksji. Pokazuje, że nawet najgłębiej skrywany przez wiele lat sekret, kiedyś ujrzy światło dzienne. Wydaje nam się, że doskonale znamy swoich bliskich. Ale czy na pewno tak właśnie jest?

Najnowsza powieść Kate Hewitt to zdecydowanie obowiązkowa pozycja dla miłośników historii osadzonych w czasach drugiej wojny światowej. To książka, którą ciężko odłożyć, a przedstawiona historia na długo pozostaje w głowie.

""Mój ojciec nazista" to bardzo poruszająca książka. Dowiadujemy się po latach, że osoba którą znamy, która jest dla nas idealna tak na prawdę nie jest tym za kogo się podaje. Jest w niej mnóstwo emocji. Książka składnia do refleksji nad sobą i zastanowienia się nad swoją moralnością. Myślę, że to nie ostatni spotkanie z twórczością tej autorki."

iespełna 50-letnia Libby Trent jest szczęśliwą żoną, matką i córką. Ojciec Libby, mimo iż ma już 96 lat, jest bardzo zżyty i zaangażowany w wychowywanie jej dzieci. Pozorny spokój rodziny zostaje zburzony w momencie, gdy z kobietą kontaktuje się Simon Baum, pracownik Departamentu Sprawiedliwości. Mężczyzna przedstawia Libby zarzuty, jakie dotychczas zgromadzono wobec jej ojca, oskarżając go o nazizm. Kobieta nie potrafi odnaleźć się w nowej sytuacji, zwłaszcza, gdy dociera do niej informacja o tym, że jej ojciec nie jest tym za kogo się podawał przez jej całej życie. Po zakończeniu II wojny światowej, emigrował on bowiem do Stanów Zjednoczonych, posługując się skradzioną tożsamością.

„Mój ojciec nazista” to poruszająca historia opowiedziana w dwóch płaszczyznach czasowych. W pierwszej z nich Autorka opowiedziała o współczesnych losach Libby Trent oraz jej rodziny żyjących w Stanach Zjednoczonych. W drugiej zaś przeniosła czytelnika do 1942 roku, w którym to Hans Brenner rozpoczął pracę jako księgowy w obozie zagłady w Sobiborze.

Jest to kolejna lektura z historią II wojny światowej w tle, opisująca traumatyczne wydarzenia obejmujące Holokaust w Polsce, działalność obozów zagłady, a także losy człowieka, który po zakończeniu wojny postanowił żyć, próbując radzić sobie ze skutkami całego procederu mordowania ludności. To historia o tym, że nigdy nie należy nikogo osądzać, bo nie wiadomo, co tak naprawdę stoi za jego decyzjami i co doprowadziło go do miejsca, w którym znajduje się obecnie.

Książka ta opowiada o kobiecie, której perfekcyjnie poukładane życie, w jednej chwili posypało się jak domek z kart. Jest to lektura dająca do myślenia, mówiąca o tym, że każda skrzętnie skrywana tajemnica prędzej czy później wyjdzie na jaw. Nawet jeśli stanie się to dopiero u schyłku czyjegoś życia. Ta książka to fikcja literacka, jednak całkiem możliwe, że podobne wydarzenia miały miejsce w prawdziwym świecie.

„Mój ojciec nazista” to lektura dla osób o silnych nerwach, dla których historie wojenne nie są obce. To wciągająca, poruszająca i wyzwalająca ogrom emocji historia, którą ciężko zapomnieć. Skłania do refleksji nad moralnością jednostki ludzkiej oraz nad bestialstwem, do którego zdolny jest człowiek. Polecam, jeśli lubicie literaturę wojenną i chcecie dowiedzieć się nieco o II wojnie światowej i mordowaniu ludności żydowskiej, z amerykańskiego punktu widzenia.

Czy człowiek jest w stanie przetrwać naprawdę wszystko? Czy ukochanej osobie zawsze można wybaczyć?

Czasy współczesne

Elizabeth i Tim wraz z dwójką swoich nastoletnich dzieci i ojcem kobiety mieszkają w niewielkim miasteczku Chatlottesvile.

Mężczyzna jest chemikiem zaś jego żona pracuje w organizacji charytatywnej.

Libby od zawsze kochała ojca, który wychowywał ją samotnie po tym jak jego żona opuściła bliskich, gdy dziewczynka miała cztery latka.

Ich spokojna egzystencja została zakłócona wizytą pracownika Departamentu Sprawiedliwości Simona Bauma , który twierdził, iż Daniel Weiss ukochany dziadek i najłagodniejszy tata pod słońcem nie jest tym za kogo się podaje, co więcej.. Był nazistą a nawet gorzej - pracował w obozie zagłady w Sobiborze.

Zszokowana pani Trent początkowo zaprzecza niemal automatycznie, nie potrafi uwierzyć, że ktoś kogo darzy bezwarunkową miłością dopuścił się jednej z najbardziej okrutnych zbrodni w historii świata..

A jednak słowa nieznajomego nie dają jej spokoju..

Postanawia dowieść niewinności rodzica. A jednak gdy w sypialni starszego pana trafia na niepozorne pudełko jej świat trzęsie się w posadach.

Czy rodzina Lizzie jest w najmniejszym stopniu gotowa na konfrontację z bolesną przeszłością?

Rok 1942 - Stuttgart, Niemcy

Dwudziestotrzyletni Hans Brenner otrzymuje pracę w polskim Sobiborze. Ma być księgowym w obozie pracy , a przynajmniej tak mu się wydaje. W podróży towarzyszy mu siostra Anna.

Czy chłopak zorientuje się gdzie naprawdę trafili? Jak spłatą się ścieżki złotnika Daniela i niemieckiego oficera?

Pisząc tę recenzję mam w głowie słowa Profesora Mariana Turskiego. Nie bądź obojętny, Auschwitz nie wzięło się z nieba. Jestem wstrząśnięta i poruszona do głębi. Książka jest przepiękna. Głęboka, refleksyjna , emocjonująca.

Niesamowita.

Autorka pisze wyjątkowo, wciągając w wir zdarzeń tak,że nie mogłam złapać oddechu. To była literacka uczta i czysta perfekcja.

Polecam całym sercem ❤️

Kate Hewitt w każdej książce podejmuje ważne tematy związane z niechlubną historią II wojny światowej. „Dziewczyna z Berlina”, „Wybór sióstr”, „W godzinie próby” to powieści, które dotknęły czułych strun moich emocji. Pisarka ukazała w nich ludzkie historie związane z trudnymi decyzjami, które musieli podejmować w niełatwych czasach. W czasach, w których rzeczywistość dyktowana była wojenną regułą. W najnowszej książce pt. „Mój ojciec nazista” autorka ukazuje równie poruszającą historię, która nie tylko zadaje pytania, lecz przede wszystkim ilustruje tragizm wojny oraz ludzkich losów naznaczonych trudnymi, bolesnymi doświadczeniami i decyzjami.

Na kartach powieści „Mój ojciec nazista” poznajemy historię Libby Trent, kobiety, która bezgranicznie ufa swojemu ukochanemu ojcu, który jest dla niej nie tylko ideałem, lecz wzorem dobroci. Dobroci, którą przelewa on w opiece nad jej synami. Libby wychowywana była tylko przez ojca, który przez całe lata nie szczędził jej dobroci, życzliwości, serca.

Niestety przychodzi dzień, gdy obraz kochającego i idealnego ojca pęka niczym mydlana bańka. Libby odkrywa bowiem, że jej ojciec skrywa najczarniejszą tajemnicę związana z II wojną światową. Kobieta poznaje prawdę o Hansie Brennerze, naziście, który po wojnie uciekł z Niemiec. Hans był zbrodniarzem wojennym, a co gorsze, Hans to ojciec Libby.

Czy kobieta zdoła wybaczyć ojcu jego niechlubną przeszłość? Czy pogodzi się z prawdą, która zburzyła jej obraz idealnego ojca? Czy ojciec Libby jest człowiekiem przesiąkniętym złem? Dlaczego, ktoś, kto kocha, szanuje swoich bliskich, potrafi okazać tyle okrucieństwa innym? Czy potrafi? Czy może musi? Z tymi pytaniami pozostawiam Was samych, zachęcając tym samym do lektury najnowszej jakże poruszającej powieści Kate Hewitt.

Libby poznając tę druzgocącą prawdę, staje przed największym dylematem w swoim życiu. Znajdując tajemnicze pudełko, a tym samym dowody działalności swojego ojca, musi podjąć wewnętrzną decyzję – czy zdradzić ojca, czy uchronić go przed odpowiedzialnością za jego czyny? Jaką decyzję podejmie Libby. Koniecznie dowiedźcie się sami i sięgnijcie po tę powieść.

„Mój ojciec nazista” to historia trudna, która nie daje nam jednoznacznej odpowiedzi na temat ludzkiego dobra czy zła? Nie zamierzam usprawiedliwiać tutaj ojca Libby Trent, lecz jestem przekonany, że każdy, kto pozna tę historię, oceni ją zgodnie z własnym dekalogiem wartości. Pewne jest to, że warto sięgnąć po tę powieść. Ta historia nie jest łatwa, lecz warta jest poznania. Dlatego też z całym sercem zachęcam Was do sięgnięcia po tę książkę. A już po lekturze, zasłużenie umieśćmy ją (obok wcześniejszych powieści autorki) na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek.

Powieść „Mój ojciec nazista” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia