Miłość aż po rozwód

„Miłość aż po rozwód” to debiutancka powieść Kingi Gąski z gatunki literatura obyczajowa, romans. Śmiało mogę napisać, że jak na debiut to książka fajna i miło się ją czytało. Fabuła ciekawa, z podobną jeszcze się nie spotkałam :)

Trzy kobiety i jeden mężczyzna. Co ich łączy ? Dla Joanny był byłym mężem, dla Jadwigi jest synem, a dla Eweliny jest bratem. Książkę mamy podzieloną, tak jakby na trzy części. Każda z nich opisuje historię jednej z kobiet i jej rozterek życiowych. Nie zawsze ich życie było usłane różami, nie raz dla czyjegoś dobra musiały znieść przykrości jakie je spotykały. Joanna to mocno stąpająca po ziemi bizneswoman, daje się nabrać i oszukać pięknym słowom od swojego „ukochanego”. Jadwiga, bibliotekarka, która ma pecha do mężczyzn, ale dla swoich dzieci zrobiłaby wszystko. I Ewelina, młoda matka, która „rozwija się” jako instamama. Więcej o fabule nie chciałabym Wam pisać, ponieważ każde kolejne słowo może zdradzić Wam dobrą zabawę podczas czytania powieści. Autorka napisała sympatyczną życiową książkę. Sytuacje, które spotkały bohaterki na pewno nie raz, nie dwa wydarzyły się w życiu nie jednej z kobiet, które mijamy na ulicy każdego dnia. Momentami mnie denerwowały te kobiety, że były tak zaślepione miłością :D ale czego nie robi się z "miłości" :)

"Miłość aż po rozwód" autorstwa Kingi Gąski to książka poruszająca temat współczesnych relacji damsko-męskich. Opowiada historię trzech różnych kobiet, których wspólnym mianownikiem jest intrygujący mężczyzna oraz pojawiający się kryzys w małżeństwie. Ukazanie związku w słodko-gorzkim obliczu, bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, a także lekkość przedstawienia fabuły z nutą humoru sprawiają, że nie można się od niej oderwać. To udany debiut literacki, który na pewno umili czas niejednej kobiecie.

Książka "Miłość aż po rozwód" jest udanym debiutem literackim Kingi Gąski. Ukazuje różne oblicza związku, który najpierw rozkwita i promienieje ale z czasem zaczyna się psuć. Napisana jest lekko, z nutą humoru, co sprawiło, że całkowicie mnie pochłonęła.

Autorka przedstawia historię trzech kobiet, które łączy jeden, pełen tajemnic mężczyzna, o imieniu Paweł. Dla Joanny był mężem, dla Jadwigi jest synem, a dla Eweliny bratem. Joanna jest młodą, atrakcyjną i pełną ambicji właścicielką dobrze prosperującej firmy. To typowa businesswoman, kobieta sukcesu, która na pierwszym miejscu stawia sprawy zawodowe. Jadwiga natomiast jest doświadczoną przez życie kobietą. Rozwódką próbującą ułożyć je sobie na nowo z innym mężczyzną. Pracuje w bibliotece, a w wolnych chwilach zajmuje się uprawą roślin i gotowaniem. Swoim hobby dzieli się na Instagramie założonym za namową córki. Jest matką dwójki dzieci i osobą dla której szczęście bliskich jej osób jest ważniejsze od własnego. Ewelina z kolei jest młodą mamą, a zarazem Instagramerką. Uwielbia dzielić się swoim życiem z innymi. Na co dzień zajmuje się domem i wychowaniem córki – Zuzi. Utrzymanie rodziny należy do jej sporo starszego męża – Sebastiana, nastoletniej miłości Eweliny.

"Zazwyczaj coś się psuje powoli, czasami niezauważalnie, po cichu, ale każdego dnia. Pojawiają się małe tajemnice, niedomówienia, bariery. I złe słowa, które zżerają od środka. I jeszcze gorsze czyny. Wszystko kumuluje się, narasta, a ludzie od siebie oddalają. Żyją, jak co dzień, tylko wciąż przeciągając strunę."

Książka opowiada o współczesnych relacjach damsko-męskich. Pokazuje związek w całym jego przekroju. Od niewinnego, szalonego i pełnego emocji początku, kiedy wszystko jest idealne, przez prozę życia codziennego, po pojawiające się problemy, prowadzące do jego rozpadu. Wykreowani bohaterowie są tak naturalni, że mogą być osobami, które spotykamy na co dzień, nawet o tym nie wiedząc. Bardzo podoba mi się nowoczesny sposób przedstawienia historii. Hasztagi użyte przed każdym fragmentem pozwalają czytelnikowi dowiedzieć się, z czym za chwilę przyjdzie mu się zmierzyć. Autorka w swojej powieści ukazała wiele przyczyn prowadzących do rozpadu małżeństwa, które mogą dotyczyć każdego z nas. Nakreśliła także problem trwania w związkach, które ograniczają, rozczarowują lub krzywdzą. Książka wywołuje całe spektrum emocji. Od niedowierzania, poprzez śmiech, złość, aż po współczucie. Zmuszając jednocześnie do przemyśleń nad własnym życiem i związkiem. Ze swojej strony polecam wszystkim kobietom. Myślę, że jest to lektura, przy której można miło spędzić czas.

Książka o której dzisiaj wspomnę jest debiutem autorki. Debiutem, który z całą pewnością można zaliczyć do tych udanych i po które chętnie się sięga. Mamy tutaj przedstawione trzy historie trzech kobiet, z czego każdą z nich łączy ten sam mężczyzna pod innym względem. Ale to nie ON tutaj jest najistotniejszy, tylko one. Kobiety, które przeżywają podobne rozterki i problemy ze swoimi mężami. Każdą z nich łączy też rozpad małżeństwa.

„Wspólne zamieszkanie weryfikuje wiele rzeczy. Dopóki człowiek umawia się na randki, widuje w innych okolicznościach przyrody niż domowe pielesze, związek dostarcza mu emocji. Jest tęsknota i pragnienie ponownego zobaczenia się, jest radość ze wspólnie spędzonego czasu. Jest też po prostu zadbana druga połówka – ze świeżo umytymi włosami, w lepszych ciuchach i pachnąca perfumami.

A potem jest proza życia.”

Joanna jest młodą i ambitną kobietą, która posiada własną firmę. To kobieta, która nie raz i nie dwa irytowała mnie swoim zachowaniem, którego momentami kompletnie nie rozumiałam.

Jadwiga jest bibliotekarką, rozwiedziona, a później kolejny raz zostaje mężatką, ale z innym mężczyzną. Do tego zmaga się z problemami wychowawczymi swoich dzieci. Można by powiedzieć, że to kobieta z sercem na dłoni, która zawsze chętnie niesie pomoc innym, zapominając o sobie samej.

Ewelina, najmłodsza z nich wszystkich, zakochana w starszym mężczyźnie, mama cudownej dziewczynki. Ślepo zakochana w swoim mężu, który traktuje ją lekceważąco.

Każda z tych kobiet momentami zachowywała się nieracjonalnie, dziecinnie. Miałam wrażenie, że los z nich często kpił, albo że one same nie miały w sobie dość odwagi, aby zawalczyć o siebie i swoje szczęście. Tak naprawdę tkwiły w małżeństwach, które je przytłaczały, doprowadzały go granic wytrzymałości. Nie miały w sobie dość siły, aby powiedzieć temu „dość”. Ale życie czasem takie jest. Tkwimy w czymś, wierząc, że to się może zmienić na lepsze, choć tak naprawdę z dnia na dzień jest tylko coraz gorzej. I choć książka jest czystą fikcją, to na świecie zapewne jest miliony kobiet podobnych do naszych bohaterek. Miliony kobiet, które mają podobne problemy i które nie mają w sobie dość samozaparcia, aby zaprzestać temu co je spotyka. Bo czy warto tkwić w małżeństwie, które tak naprawdę istnieje tylko na papierku, a w rzeczywistości wcale go nie ma? Czy warto trwać u boku mężczyzny, który za nic nie ma do nas szacunku, który nie wykazuje chęci poprawy, który umiejętnie nami manipuluje? Zapewne nie, ale zawsze łatwiej jest powiedzieć niż coś z tym zrobić. Te historie są niczym rzeczywiste. Wykreowani bohaterowie to osoby, które każdego dnia możemy spotykać na swojej drodze, wcale o tym nie wiedząc. Nie brak tutaj emocji jakże różnych pod każdym względem. Autorka pisze ciekawym językiem, w którym nie brakuje uśmiechu, ale również i nutki sarkazmu. Uważam, że ta powieść to książka, która nie tylko pozwoli poznać nam historię tych trzech kobiet, ale także wynieść z niej ważne refleksje.

Kinga Gąska napisała trzy historie, które mają wspólny mianownik – Paweł. To postać, która budzi zainteresowanie, skrywa w sobie jakieś tajemnice. Niemniej to mężczyzna, który nie przypadł mi do gustu i nie zapałałam do niego sympatią. Nie chcę za wiele o nim zdradzać, gdyż popsułabym Wam całą radość z czytania powieści.

Jak widać, miłość nie zawsze trwa aż po grób, czasem kończy się na rozwodzie. Zastanówmy się zatem, czy warto się dla kogoś zmienić w kogoś kim tak naprawdę nie jesteśmy?

„Ile to siły człowiek musi mieć, by żyć. Dzień za dniem pchać wózek doświadczeń przed siebie. Upadać i powstawać.”

"Miłość aż po rozwód" to powieść, która pokazuje nam, że nawet jeśli w naszym małżeństwie zaczyna się wszystko sypać, to nie mamy obowiązku trwać przy partnerze, który nas rozczarowuje i nie spełnia naszych oczekiwań. To książka, która porusza problemy współczesnych kobiet, historii z życia wziętych. Zachęcam do przeczytania.

Ta książka bardzo mile mnie zaskoczyła i zdecydowanie spędziłam z nią kilka przyjemnych wieczorów. Mamy w niej historię trzech kobiet, która na sam koniec łączy się w jedno. Już po opisie wiemy, że spotkamy się z żoną, siostrą i matką pewnego mężczyzny, który w swoim i innych życiu sporo namieszał!

Powieść podzielona jest na trzy rozdziały i każdy z nich pisany jest z perspektywy innej osoby. Na początku poznamy Joannę, samotną kobietę, która w życiu zawodowym dużo osiągnęła. Taka nasza biznes woman, na jej drodze staje Paweł i wszystko zaczyna się zmieniać. Następne losy to historia Jadwigi, widzimy, że los nie był dla niej nawet przez moment łaskawy i samotnie wychowywała dwójkę dzieci. Na koniec jest Ewelina, młoda matka, która ma wiele dylematów i sama nie wie, czy tak naprawdę jest szczęśliwa w swoim małżeństwie.

Cała książka napisana jest lekkim językiem i szybko się ja czyta. Mnie wszystkie trzy historie bardzo wciągnęły i zdecydowanie jest to 100% kobieca literatura, która na pewno się Wam spodoba! Uważam, że jest to bardzo udany debiut!