Milczenie aniołów. Prawda zapisana w popiołach. Tom 1

Wojna to był bardzo zły czas i niestety nawet kiedy już się skończyła ludzie dalej żyli w strachu, nigdy nie mogli zapomnieć o tym co widzieli, żyjąc dalej z nadzieją że nigdy nie powróci.

Szymek aplikant który bierze wszystkie trudne i kontrowersyjne sprawy ciągle kłóci się ze swoją żoną Zosią, nawet myślą o rozwodzie ale mężczyzna nie chce tego robić ze względu na syna Krzysia, do czasu aż poznaje Beatę i ulega jej urokowi. Mateusz po wielu latach odnajduję swoją siostrę Rebekę z którą został rozdzielony w czasie wojny, trafił na dobrą rodzinę a jego matka Alicja nie chciała żyć w kłamstwie dlatego wyjawiła mu że nie jest jej prawdziwym synem, kiedy poznaje siostrę zaczyna czuć się Żydem i chce studiować w Jerozolimie. Młoda Nadia ukrywa swój związek z dużo starszym, żonatym mężczyzną z nadzieją że Michał się rozwiedzie, kiedy zostaje postrzelona w nogę lekarz mówi jej że była w ciąży ale poroniła, Nadia z jednej strony cieszy się bo jest jeszcze młoda, a z drugiej żałuje bo to mogło ją na zawsze złączyć z Michałem. Czy chociaż jedna osoba z przedstawionych będzie w stanie ułożyć sobie życie?

W tej książce poznajemy wiele osób które próbują żyć normalnie po wojnie, niestety wszędzie widzą spiski i układy, chociaż te czasu minęły dalej niektórzy mają nawyki chowania świeżego chleba na wszelki wypadek. Ludzie chcą też jak najlepiej dla swoich dzieci, żeby żyły w godnych warunkach, miały wszystko co najlepsze ale ciągle brakuje pieniędzy a do tego można zostać aresztowanym i skazanym za niewinność dlatego nikt nigdzie się nie wychyla.

Słowa w tej książce naprawdę poruszają, widać tutaj oddanie i bezgraniczną miłość do dzieci z którymi nie łączą więzy krwi, ukazana jest także walka o poznanie swoich korzeni, odszukanie bliskich, walka o miłość nawet tą zakazaną. Ta książka to nie jest kolejna lekka powieść, a wiele emocji, współczucia i czasami nawet łez.

Mam nadzieje że wojna nigdy nie powróci bo jest to bardzo zły czas który odbija się na psychice, ludzie nigdy o tym nie zapominają. Książkę odebrałam za punkty z portalu Czytam Pierwszy.

Książka opisuje dalsze losy bohaterów cyklu "Zemsta i przebaczenie" autorki. Cykl ten bardzo mi się podobał dlatego z wielką ciekawością sięgnęłam po tą pozycję. Akcja książki dzieje się w latach 1956 - 1958. Autorka opisuje jak bohaterowie radzą sobie w kilka lat po wojnie, a nie jest to łatwe wbrew pozorom. Alicja ułożyła sobie życie w Anglii i przebywa tam z mężem i dziećmi. Mały Mateusz jest już dorosłym mężczyzną i postanawia poznać swoje korzenie i wyjeżdża do Izraela.

"Miał świadomość, iż poszukiwanie prawdziwej rodziny, z której ocalała, jak się okazało, jedynie siostra, mogły sprawić Alicji przykrość. Mogła pomyśleć, że jest złą matką, ale Mateuszowi chodziło tylko o poznanie swojej przeszłości. Losu rodziny, która zginęła w Holocauście."

Hanka mieszka w Warszawie wraz z Igorem i dziećmi. Nadia jest już prawie dorosła i przechodzi swoje pierwsze nie szczęśliwe zauroczenie mężczyzną. Karolek syn nieżyjącego brata Hanki mieszka z nimi i na nieszczęście dla wszystkich wygląda na to że wdał się w ojca. W książce poznajemy również innych bohaterów ciekawych i nietuzinkowych. Książkę czyta się szybko i z wypiekami na twarzy, aby jak najszybciej poznać dalsze losy bohaterów. Już w zapowiedziach są dwa kolejne tomy, których nie mogę się już doczekać. Polecam szczególnie dla osób, które już znają twórczość autorki.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Saga Zemsta i przebaczenie porwała mnie już od pierwszych stron. Minęło sporo czasu od jej przeczytania, a ja tak mocno wrosłam w rozgrywające się wydarzenia i tak mocno zżyłam się z bohaterami, że czuję, jakbym skończyła ją wczoraj. Potem przyszedł czas na cykl Zanim nadejdzie jutro. I choć ma ON inną dynamikę akcji i inne przesłanie, moje odczucia po przeczytaniu były bardzo podobne.

-------------------------------------------------------------

Gdy usłyszałam o cyklu Milczenie Aniołów, gdzie spotykają się bohaterowie dwóch poprzednich, nie mogłam doczekać się lektury! Tak bardzo się za nimi stęskniłam i tak bardzo ciekawa byłam ich dalszych losów.

-------------------------------------------------------------

W pierwszym tomie akcja dzieje się głównie w socjalistycznej Polsce, w Izraelu oraz Londynie w latach 1956-1958. To, co ujęło mnie w poprzednich książkach pani Joanny, znalazłam także w Milczeniu Aniołów. Po pierwsze, przede wszystkim jest to kreacja bohaterów. Niby zwyczajna, niby prosta, a w tej prostocie mistrzowska i niesamowita. Bohaterowie narysowani są idealna kreską, w dodatku tak plastyczną, że ma się wrażenie, jakby oglądało się ich na ekranie. Są tak bardzo realistyczni i blisko nas. W trakcie czytania wytwarza się miedzy nimi a czytelnikiem jakiś trudny do nazwania rodzaj więzi. Idziesz dalej, czytasz kolejne książki, poznajesz kolejnych książkowych bohaterów a Hanka Lewin, Szymek Wielkopolski, Nadia Niechowska, Kuba Staśko, Alicja Rosińska ciągle siedzą w Twojej głowie. Coś niesamowitego!

---------------------------------------------------

Nie mogę nie wspomnieć o fabule. Tak zgrabne i płynne zgranie wydarzeń przy takiej mnogości bohaterów byłoby dla mnie nie lada wyzwaniem. Pani Joanna robi to perfekcyjnie. Nic tutaj nie jest naciągane, przerysowane, na siłę. I choć dzieją się tutaj rzeczy dobre i złe, radosne i dramatyczne- łączy je jedno- są w moim odczuciu bardzo naturalne.

------------------------------------------------------

I na koniec jeszcze o jednym. Nie byłabym taką wielbicielką sag z historią w tle, gdyby nie moje zamiłowanie do tej ostatniej:) Od książek z tego gatunku oczekuję, że dowiem się czegoś o realiach, w których autor postanowił osadzić fabułę. Czasami dość mocno tutaj zgrzyta, historii jest albo za mało, albo za dużo. Czasami mam wrażenie, że czytam nie jedną książkę, a dwie - powieść i podręcznik do historii.

W Milczeniu Aniołów, zresztą podobnie, jak w poprzednich sagach mamy niesamowitą harmonię akcji i czasu, w którym ta akcja się dzieje. Ta literacko-historyczna tkanina utkana jest perfekcyjnie i świetnie się układa.

Joanna Jax po raz kolejny wzniosła się na wyżyny twórczości i po raz kolejny postawiła bardzo wysoką poprzeczkę innym twórcom. Bo trzeba przyznać, że jej powieści to prawdziwe dzieła sztuki, cuda w każdym calu. Od nich nie można się oderwać, ich nie chce się wypuszczać z dłoni. Cóż ona ma w sobie takiego, że potrafi tak zniewolić czytelnika? Chce się więcej, i więcej, i nigdy nie ma się dość.

Milczenie Aniołów stanowi w pewnym sensie kontynuację powieści z cyklu Zanim nadejdzie jutro. Jednak jeżeli ktoś nie zna poprzednich dzieł autorki to również nie przeszkadza to w lekturze. Autorka tak prowadzi akcje i układa losy bohaterów, że nawet osoba, która po raz pierwszy sięgnie po jej twórczość, doskonale się w tym odnajdzie.

Spotykamy się z bohaterami w latach 50 – tych dwudziestego wieku. Zakończyła się wojna, kraj jest w odbudowie, ale jest też ogarnięty zamieszkami i buntem przeciwko władzy. Rządzący znajdują oparcie we władzy komunistycznej w Rosji, wydaje się, że ma ona wielki wpływ na układ sił w Polsce. A ludzie, po latach wojny, okupacji i tułaczki potrzebują spokoju. Ale czy będzie im to dane? Czy można zapomnieć o krzywdach i upokorzeniach, które były codziennością? O walce o chleb i przetrwanie? Walce, z której zwycięsko wychodził silniejszy i sprytniejszy …

Bohaterowie – Kuba, Nela, Szymon, Hanka, Nadia – pomimo, że wojna już za nimi, walczą o przetrwanie. Zmagają się ze złym losem, z szarą i smutną codziennością. Są młodzi i pełni zapału, walczą o ideały i marzenia. Chcą zapomnieć o pętach niewoli, chcą żyć pełną piersią, chcą coś osiągnąć. Lata młodości zabrała im wojna i wieloletnia tułaczka, starają się nadrobić stracony czas. Tylko czy to jest takie proste, jakby im się wydawało? Czy można jednym skreśleniem zapomnieć o przeszłości i z czystą kartą wkroczyć w przyszłość? Marzenie każdego z nich, ale czy realne?

Milczenie Aniołów to prawdziwe i bardzo realistyczne historie o niespełnionej miłości, pragnieniu kochania i bycia kochanym, o utraconych marzeniach. To obraz codzienności ludzi w powojennej Polsce, zmagania się z brutalną rzeczywistością, z władzą dążącą do skłócenia ludzi. Trzeba mieć oczy i uszy szeroko otwarte, gdyż szpiegowanie i donoszenia – nawet na bliskich – jest częstą sytuacją, gdy w grę wchodzi zdobycie profitów dla siebie i swojej rodziny. Ludzie marzą o lepszym jutrze, o tym, aby bliskim żyło się lepiej i spokojniej. Tylko czy czasy, w których przyszło im żyć, temu sprzyjają?

„Za prawdę. Ona bywa lepsza niż najsłodsze kłamstwo.

(…) Prawda niekiedy bywa złudzeniem. I czasami okazuje się bardzo zaskakująca”.

Losy bohaterów są bardzo dokładnie wkomponowane w tło historyczne, jak również w zasady panujące w ówczesnych czasach. Ludzie byli odważni i znali swoją wartość, lata wojny pozostawiły w nich jeszcze cień nadziei na lepszą przyszłość. Bohaterowie zmagają się z dylematami moralnymi, są wewnętrznie rozdarci, czasami smutni i pozbawieni złudzeń. Nie zawsze wiedzą, gdzie jest ta cienka granica, której nie powinno się przekroczyć. Troska o najbliższym zmusza ich do życia w kłamstwie, wyjawienie prawdy mogłoby wyrządzić więcej krzywdy i zła, niż dobra. Co jest lepsze? Jak mam postąpić? Czy nie będę żałował swoich decyzji? Z takimi dylematami zmagają się bohaterowie.

Przy lekturze powieści czułam się bardzo wzruszona, momentami smutna i obolała, odnosiłam wrażenie, że tak dobrze znamy się z bohaterami. Tak wiele razem przeszliśmy, że już nic nie jest w stanie nas rozdzielić. Ta wzajemna nić porozumienia powoduje, że łatwiej jest zaakceptować wybory bohaterów, nawet jak czasem nie do końca są dla nas zrozumiałe.

Wielką zaletą powieści jest realność bohaterów. Mają swoje wzloty i upadki, marzenia i złudzenia, błądzą i szukają rozwiązań z trudnych sytuacji, w których się znaleźli. Autorka ich nie idealizuje i nie wynosi na piedestał, wręcz przeciwnie, stara się czasami pokazać ich słabe strony, dylematy i rozterki.

Lektura potrafi oczarować od pierwszych stron, wzmaga apetyt na jeszcze więcej. Zastanawiam się, co w zanadrzu jeszcze ma dla nas Joanna Jax, jak długo będzie w stanie trzymać nas w napięciu i niepokoju.

Powieść daje nadzieję i napełnia optymizmem, pokazuje, że warto marzyć i dążyć do realizacji swoich zamierzeń. Nie wolno się poddawać bezwiednie losowi, tylko należy godnie przyjmować to, co los nam oferuje. Wszystko jest zaplanowanym zamysłem Pana i dzieje się w określonym celu. Trudne sytuacje mają nas uodpornić na wszelkie zło czyhające w pobliżu i nie poddawać się.

Nie wiem, co takiego magicznego ma w sobie ta powieść? Czy to styl autorki, czy realizm zarówno akcji jak i bohaterów, czy psychologiczne aspekty zachowań bohaterów? Chyba wszystko razem stanowi o wielkim kunszcie autorki, każdy element stanowi o wartości tej powieści. Od niej nie można się oderwać nawet na moment. Ona zniewala, pochłania bez opamiętania, a co najważniejsze, jej nie można zapomnieć. Nie warto próbować.

Polecam gorąco dla każdego, najlepsza lektura na chłodne jesienne wieczory. Wczujcie się w tę lekturę i nasłuchujcie uważnie, może anioły przerwą swoje milczenie. Przekonajcie się sami, czy to możliwe? Ja wiem, ale warto samemu się przekonać, czy mam rację …