Między światłem a cieniem. Magiczny ekspres. Tom 2

Magiczny szkoła na szynach. Placówka, która nie należy do żadnego państwa i jest w ciągłym ruchu, a swoich uczniów ma wychować na wielkich ludzi, którzy zapiszą się na kartach historii. Właśnie tym jest Magiczny Ekspres. Finn dopiero co była jego pasażerem na gapę, a teraz oficjalnie zaczęła się w nim uczyć. W końcu znalazła miejsce, które jest dla niej domem, choć niekoniecznie ma czas się tym cieszyć, bo kładziona jest na nią duża presja. Jako wybranka niecodziennego Obieżyświata ma dać z siebie więcej niż inni. W dodatku wciąż próbuje odnaleźć swojego brata, a w internacie dzieje się coś dziwnego, co jedynie ona zdaje się dostrzegać. Znowu na barki trzynastolatki spada zbyt dużo, a na dorosłych nie ma co liczyć i dziewczyna nie próbuje już nawet szukać u nich wsparcia. Pomoc znajduje u przyjaciół, ale oni są jakby... Nie dla niej. Jakby zapomnieli o poszukiwaniach, które są jej głównym celem. Tymczasem w ekspresie znowu coś się dzieje. Jakiś mrok zdaje się podążać za bohaterami, a pociąg cichym szeptem ostrzega przed tym, co może nadejść.

Anca Strum ma wiele ciekawych pomysłów, które pachną świeżością i ubarwiają lekturę. A jednak! Co za naiwna część! Tak jak tom pierwszy bardzo mi się spodobał, tak ten przyniósł zawód. Nie był zły, ale też nie był na poziomie, jakiego oczekiwałam. Ilość niewykorzystanych okazji i pytań, które nigdy nie zostały wypowiedziane, działała na nerwy. Do tego relacje między bohaterami zdawały się takie... Poplątane w sposób nieprzemyślany. Rozwiązanie sprawy uważam za intrygujące i przemyślane, ale co z tego, skoro dojście do tego było tak mało dopracowaną drogą? Całość zalicza się do przyjemnych, ale niekoniecznie dobrych. Niestety. Nie na to liczyłam. Było lekko i było ciekawie, ale... O kilka kroków dalej niż znaleźć się chciałam.

Pierwszy tom przeczytałam na jednym wdechu. Drugi zaczynałam dwa razy i dopiero za trzecim udało mi się skończyć. Na pewno wysokie oczekiwania miały wpływ na to, jak odebrałam całość, ale świadomość tego nie sprawia, bym przychylniejszym okiem potrafiła spojrzeć na „Między światłem a cieniem". Wiem, że powieść ta jest czymś, co niejednego czytelnika zaabsorbuje, a niektórych nawet zachwyci, ale nie mnie. Rok czekałam na polskie tłumaczenie, więc odrobinę boli.

przekł. Elżbieta Ptaszyńska-Sadowska

,,Nocny wiatr po­wie­je,

jeśli tylko ze­chcesz,

a w dal cię za­bie­rze

ten ma­gicz­ny eks­pres."

•

Po bardzo wciągającym zakończeniu pierwszego tomu liczyłam, że drugi od samego początku miło mnie zaskoczy. Niestety gorzko się rozczarowałam...

Po raz kolejny autorka napisała nudny i ślamazarny początek oraz wciągające i pełne akcji zakończenie. Tak jak w przypadku pierwszej części byłam w stanie to sobie wytłumaczyć koniecznością wprowadzenia do świata przedstawionego, tak w przypadku drugiej, taki zabieg nie miał już dla mnie uzasadnienia. Do tego główna bohaterka stała się jeszcze bardziej zgryźliwa i egoistyczna niż wcześniej. Każde wypowiedziane przez nią zdanie wywoływało we mnie irytację i odbierało całą radość z czytania. Jej postawa sprawiła, że nie miałam ochoty sięgać po tę książkę, przez co skończenie jej zajęło mi aż miesiąc. Jedyną rzeczą, która uratowała ją w moich oczach było ponownie genialne zakończenie. I tu pojawia się pytanie: czy nie dało się rozłożyć akcji bardziej równomiernie? W tej powieści drzemie ogromny potencjał i naprawdę miałam nadzieję dobrze się przy niej bawić. Niestety okazało się, że nie jest to pozycja dla mnie. Mam jednak świadomość, że jest wiele osób, które pokochają serię o Magicznym ekspresie, dlatego najlepiej będzie jeśli sprawdzicie tę historię na własnej skórze.

Nie mogłam się doczekać, kiedy zostanie u nas wydany drugi tom cyklu Magiczny ekspres. Książka autorstwa Anci Sturm wywołała we mnie wiele emocji, a przede wszystkim pozostawiła we mnie spore pokłady ciekawości. Szukałam czegoś, co sprawi, że będę się ekscytować i te emocje dał mi właśnie „Magiczny ekspres”. Chciałam poznać rozwiązania tajemnic, które przedstawiła nam autorka. Czy tym razem uda się otrzymać wszystkie odpowiedzi, czy też w głowie pojawi się jeszcze więcej pytań? O czym opowiada książka?

Główną bohaterką książki „Między światłem a cieniem”, a także całego cyklu Magiczny ekspres jest Flinn Nachtigal dziewczyna nie potrafiła się pogodzić z tajemniczym zniknięciem swojego przyrodniego brata. Każdego wieczoru odwiedzała nieczynny dworzec, na którym od lat nie zatrzymywały się żadne pociągi, to właśnie z tego miejsca zniknął jej brat. Pewnego wieczora na dworcu pojawił się tajemniczy pociąg, a bohaterka niewiele myśląc wsiadła do niego, chociaż nie miała biletu. Czuła, że to przybliży ją do rozwiązania tajemnicy tego dziwnego zaginięcia. Wiele się od tego czasu zmieniło, dziewczyna otrzymała bilet, dzięki któremu stała się uczennicą Ekspresu Międzykontynentalnego. Nawiązała w nim wiele przyjaźni nie zapominając o tym, dlaczego się tam pojawiła, nie zaprzestaje poszukiwań swojego brata. Teraz otrzymała na to o wiele więcej czasu, czy uda jej się go odnaleźć? W pociągu dzieją się dziwne i zarazem niebezpieczne wydarzenia, olejne dziecko znika, czy oba te zaginięcia są ze sobą powiązane? Czy bohaterom uda się rozwikłać tą zagadkę?

„Między światłem a cieniem” jest kontynuacją przygód głównej bohaterki, wkraczałam, więc w dobrze poznany świat, jednak w dalszym ciągu był owiany pewną tajemnicą. Działo się naprawdę wiele, przez co cała historia była jeszcze ciekawsza. Znajomość tego uniwersum sprawiła, że znacznie szybciej wciągnęłam się w fabułę, rozkoszowałam magią, spotkaniem ze znanymi bohaterami i spoglądaniem na to, jak ich relacje się rozwijają. Anca Sturm potrafi stworzyć magiczny i niesamowity klimat powieści, wraz z pojawieniem się drugiego tomu emocje, które czułam wcale nie opadły. Zostały podsycone wydarzeniami, na które z pewnością nie byłam przygotowana. W „Między światłem a cieniem” pojawiło się znacznie więcej magii, co działa na ogromny plus, sama akcja powieści rozwijała się stopniowo, zupełnie jakby autorka podrzucała nam okruszki prowadzące do kulminacyjnego momentu, na który tak liczyłam. Książka jest świetna pomimo tego nierównego tempa, uważam, że powinniście dać jej szansę, na prawdę warto jest poznać Finn i jej przyjaciół.

Przeszło tydzień temu recenzowałam "Magiczny ekspres" Ancy Sturm. Dzisiaj z kolei przychodzę z kontynuacją, czyli "Między światłem a cieniem". We wstępie zaznaczę, że druga część spodobała mi się znacznie bardziej, ale po szczegóły zapraszam dalej. Recenzja zawiera również spojlery do części pierwszej, a szczególnie do jej zakończenia, dlatego ostrzegam.

Flinn Nachtigall otrzymała swój osobisty bilet pasażera Ekspresu Międzykontynentalnego, automatycznie stając się Pawiem - oficjalnym uczniem szkoły. Co więcej, bilet otrzymała od samego białego tygrysa, Tideriusa, obieżyświata, którego dzieci odpowiadają za dobro w ogóle, czynią coś, co zmieni wszystko i na nowo uporządkuje gwiazdy, czego skutki znacznie zatrząsną jej światem. Zanim jednak do tego dojdzie, Flinn będzie musiała zmierzyć się z nową, przerażającą (przynajmniej dla niej) rzeczywistością. Zwłaszcza że pociąg na najbliższą trasę wybrał Rosję - ojczysty kraj Fedora.

W drugim tomie na jaw wyjdą najgłębiej skrywane sekrety, a stare legendy okażą się prawdą, przez co emocje sięgną zenitu. I wszystko to wyłącznie dodatki, ponieważ najważniejszym zadaniem Flinn nadal jest odnalezienie brata. Tylko w jaki sposób tego dokonać, skoro Jonte to temat tabu?

Jak wspomniałam we wstępie, "Między światłem a cieniem" podobało mi się istotnie lepiej od pierwszego tomu. W tej części bowiem autorka poruszyła i w ogóle wplotła do fabuły sporo bardziej interesujących wątków, niektóre okraszając wyjątkowo mroczniejszym klimatem. Przyłożyła też większą wagę do budowy bohaterów oraz do relacji między nimi, dzięki czemu rzeczywiście można było odczuwać towarzyszące im emocje czy uczucia.

Spodobał mi się kierunek, w jakim poszedł wątek poszukiwania Jontego. Flinn zaskarbiła moje uznanie, wykazując się odwagą, upartością w dążeniu do celu oraz wyjątkowym, logicznym podejściem do wielu kwestii związanych z bratem. Jak w pierwszej części mocno mnie irytowała swoją głupkowatością, tak tutaj widać, że ewidentnie dojrzała.

Zakończenie, a dokładnie ostatnie sto stron książki, wbiło mnie w fotel, totalnie zaskakując. Przyznam z ręką na sercu, że kompletnie nie spodziewałam się takiego rozwiązania, przez co czekanie na trzeci tom brzmi jak niesamowicie trudne zadanie.

"Między światłem a cieniem" Ancy Sturm polecam ze względu na wyjątkowy klimat, ciekawy, oryginalny pomysł stworzenia szkoły-pociągu oraz na uroczo-magiczny wydźwięk powieści. Książka idealnie nadaje się też dla młodszych czytelników, ponieważ pobudza wyobraźnie i niewiarygodnie wciąga, a bohaterowie to nastolatki, z którymi dzieciaki mogą się utożsamić. Oczywiście, radzę najpierw sięgnąć po "Magiczny ekspres", bo inaczej nie ma szans na zrozumienie kontynuacji.

Drugi tom o przygodach Flinn "Między światłem a cieniem", wyjaśnia parę tajemnic z pierwszej części.

Jest dużo ciekawiej, wiele sekretów wychodzi na jaw, ale jest także niebezpiecznie.

W tej części bardziej skupiamy się na bohaterach i poznajemy ich bliżej, co dla mnie jest jak najbardziej na plus.

Fabuła drugiego tomu została świetnie przemyślana, autorka wykreowała genialną historię i cudownych, barwnych bohaterów, których nie sposób nie lubić.

W książkach o magicznym ekspresie odnajdziecie przyjaźń, magię oraz zwyczajne, nastoletnie problemy.

Dajcie się porwać tej historii, nie pożałujecie.