Metempsychoza

Informacje szczegółowe Pokaż wszystkie

Wydawnictwo:	Fundacja Evviva L`Arte
Oprawa:	Miękka
Rok wydania:	2017
Ilość stron:	52

28,08 zł

Cena okładkowa: 35,00 zł

Wyślemy 07.07.2026

Darmowa dostawa z DPD Pickup od 159 zł

Do darmowej dostawy brakuje Ci: 159,00 zł

Koszt dostawy od 6,99

Opis

Nowy tomik poetycki Jarosława Marka Rymkiewicza. Zbiór 44 oktostychów traktujących o przemijaniu, śmierci i odrodzeniu. Tradycyjnie czytelnik znajdzie w nich obrazy przyrody, przedstawianej w nieoczywistych detalach. Wiersze pełne są erudycyjnych odniesień do filozofii i kultury, pozostając przy tym osobistymi wypowiedziami poety, z charakterystyczną dla niego autoironią. Podtytuł „Druga księga oktostychów” jest nawiązaniem do wcześniejszego, nagradzanego tomu „Koniec lata w zdziczałym ogrodzie”. Wydanie książki dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii poezja

Szczegóły

Autor: Jarosław Marek Rymkiewicz
Wydawnictwo Fundacja Evviva L`Arte
Oprawa: Miękka
Rok wydania: 2017
Ilość stron: 52
Stan: nowy, pełnowartościowy produkt
Model: 9788394474713
Język: polski
Nr wydania: 1
ISBN: 9788394474713
EAN: 9788394474713
Wymiary: 1200x2100
Dane producenta: Fundacja Evviva L?arte, Racławicka 23/20,, 02-601 Warszawa, Polska, wydawnictwo@evvivalarte.org, tel. 794379754

Recenzje

Dodaj recenzję

Sprawdź zasady dodawania i publikowania recenzji >

Inne książki polecane dla fanów Metempsychoza

Jeśli Metempsychoza poruszyła Cię refleksją nad przemijaniem, odrodzeniem i erudycyjnymi odniesieniami, poniższe tytuły otwierają podobne literackie tory. Znalazły się tu zarówno klasyczne treny i romantyczne medytacje, jak i współczesne głosy eksperymentujące z formą i ironią.

1. Athena noctua, Barbara Toporska
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Barbarę Toporską, by spotkać poezję o osobistym, czasem ironicznym tonie skierowanym ku rzeczywistości literackiej. Jej wiersze często balansują między krytycznym spojrzeniem a czułością wobec świata słów, co może przypaść do gustu czytelnikowi ceniącemu autoironię Rymkiewicza. Forma tekstów pozostawia przestrzeń dla drobnych obserwacji i językowych przewrotów. To dobry wybór, gdy chce się posłuchać głosu rozmówczego, a nie tylko podniosłej medytacji.
2. Boska Komedia
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Boską Komedię, by skonfrontować osobistą medytację z epicką podróżą po zaświatach. Dante oferuje monumentalne obrazy odrodzenia i sądu, a jednocześnie bogactwo aluzji kulturowych, które mogą rezonować z erudycyjnymi odniesieniami Rymkiewicza. Czytanie tego poematu to intelektualne wyzwanie i estetyczna uczta, która rozciąga perspektywę na kwestie życia i śmierci. Tłumaczenie zbliżające się do oryginału podkreśla poetycką intensywność tej wędrówki.
3. Epitafia, Gabriel Leonard Kamiński
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Epitafia Gabriel Leonard Kamińskiego, ponieważ to tom pełen literackich portretów i subtelnych refleksji nad losem twórców. Autor przygląda się innym artystom przez pryzmat osobistych skojarzeń, co może uzupełnić zainteresowanie Rymkiewicza erudycją i odniesieniami kulturowymi. Wiersze są jednocześnie intymne i zdystansowane, co daje ciekawy kontrast do medytacyjnych oktostychów. To lektura dla tych, którzy lubią myśleć o sztuce jako o kontynuacji rozmowy międzypokoleniowej.
4. Poezje, Edgar Allan Poe
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Poe'e, bo jego mroczna, symboliczna poezja rozciąga refleksję nad nieśmiertelnością, melancholią i granicami świadomości. Poe oferuje intensywne obrazy snu i koszmaru, które mogą dopełnić tematy śmierci i odrodzenia podjęte w oktostychach. Jego muzyczność i precyzja formalna uczą, jak budować napięcie liryczne. To lektura dla miłośników gęstej, sugestywnej poezji.
5. Biała morwa, Kateryna Kalytko
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Katerynę Kalytko, bo jej poezja niesie bezpośredniość i konieczność mówienia o traumie oraz życiu w obliczu zagrożenia. Mimo odmiennych kontekstów, obecność natury i silne emocje tworzą most między tomami. Wiersze Kalytko wymagają uwagi i oferują poruszające, często surowe obrazy codzienności. To propozycja dla czytelnika gotowego na intensywne doświadczenie języka i etosu poetyckiego.
6. Baśń o zwichnięciu stawu biodrowego, Adam Jaworski
Po Metempsychozie warto sięgnąć po debiut Adama Jaworskiego, bo także tu forma i treść zderzają się w nieoczekiwany sposób. Tom zawiera zaburzone narracje i język, który przewraca baśnione konwencje - podobnie jak Rymkiewicz bawi się tradycją, by wydobyć nowe znaczenia. Wiersze operują pamięcią i traumą, a jednocześnie utrzymują zmysłową obecność obrazów. To lektura dla czytelnika otwartego na poetyckie przewrotności.
7. Ogrody liryki, Jan Kasprowicz
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Kasprowicza, ponieważ jego liryka porusza fundamentalne kwestie miłości, przemijania i akceptacji świata. Młodopolski język i filozoficzny wymiar utworów mogą dopełnić współczesne refleksje zawarte w oktostychach. Kasprowicz potrafi łączyć emocjonalną głębię z wyrafinowaną formą, co daje czytelnikowi szerokie spektrum doznań. To lektura, która zbliża do klasycznych źródeł polskiej wrażliwości poetyckiej.
8. Płonąc w wodzie, tonąc w ogniu, Charles Bukowski
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Bukowskiego, aby skonfrontować subtelną erudycję z surowym, osobistym głosem prozy poetyckiej. Bukowski ujawnia życie codzienne w bezpośrednim, często autoironicznym tonie, który może zainteresować czytelnika ceniącego szczerość i dystans wobec samego siebie. Jego wiersze to intensywne, nieupiększone zapisy doświadczeń, które kontrastują z klasycznymi odniesieniami Rymkiewicza. To lektura dla tych, którzy chcą poszerzyć spektrum emocjonalne po lekturze lirycznych medytacji.
9. Emigranci, Sławomir Mrożek
Po Metempsychozie warto sięgnąć po dramat Mrożka, by zobaczyć, jak tematy wyobcowania i egzystencjalnego niepokoju funkcjonują w teatrze. Emigranci pokazują absurdalne, trudne relacje ludzi poza domem i mierzenie się z tożsamością w obcym świecie. Tekst łączy czarny humor z gorzką ironią, co stanowi ciekawy kontrapunkt do bardziej kontemplacyjnej poezji. To lektura dla tych, którzy lubią myśleć o losie jednostki w szerszym kontekście społecznym.
10. Poezje, John Keats
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Keatsa, by w pełni zanurzyć się w romantycznej celebracji przyrody, piękna i przemijania. Keatsowskie obrazy natury i refleksje o kruchości życia tworzą bliskie punkty styku z motywami oktostychów. Jego język zachwyca dźwięcznością i subtelną wyobraźnią, co może poszerzyć estetyczne doświadczenie czytelnicze. To idealna propozycja dla miłośników lirycznej intensywności.
11. Znów mi się oczy Twoje przyśniły. Wiersze miłosne, Julian Tuwim
Po Metempsychozie warto sięgnąć po wiersze miłosne Tuwima, by odnaleźć w nich inne oblicze uniwersalnych uczuć i językowej lekkości. Tuwim łączy osobiste wyznanie z melodyjnością i często z humorem, więc jego poezja rozluźnia i jednocześnie pogłębia spojrzenie na życie uczuciowe. Ten tom pokazuje, że refleksja nad przemijaniem może współistnieć z czułością i grą słów. To miękka przeciwwaga dla bardziej surowych medytacji.
12. Fraszki, Pieśni, Treny Narodowe Czytanie 2025, Jan Kochanowski
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Kochanowskiego, bo jego Treny to klasyczny, bezpośredni głos wobec śmierci i żałoby. Urok tych tekstów leży w prostocie i zarazem głębokiej emocjonalności, która może dopełnić refleksje o przemijaniu zebrane w oktostychach. Pieśni i fraszki pokażą też inny wymiar języka - gry słów, żywiołowość i nadzwyczajną biegłość formalną. Eleganckie wydanie z ilustracjami uczyni lekturę estetycznym doświadczeniem.
13. "Co żyje, niknie, tak na mnie świat woła". Poezja metafizyczna polskiego romantyzmu, Bernadetta Kuczera-Chachulska
Po Metempsychozie warto sięgnąć po antologię Bernadetty Kuczera-Chachulskiej, by zobaczyć, jak romantyczna metafizyka rezonuje z motywami przemijania i duchowych poszukiwań. Wybór Mickiewicza, Słowackiego, Krasińskiego i Norwida daje możliwość porównania różnych wariantów lirycznego namysłu nad egzystencją. Esej interpretacyjny przy tekstach pomaga uchwycić historyczne i estetyczne niuanse. To pozycja dla tych, którzy chcą prześledzić korzenie polskiej refleksyjnej poezji.
14. Odległe i zakryte, Piotr Szewc
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Piotra Szewca, ponieważ jego tom również zajmuje się pamięcią i przywracaniem odległych miejsc i ludzi do bliskości. Szewc przywołuje faktografię i drobne obrazy, zyskując dzięki temu intymny, refleksyjny ton. Liryczna koncentracja na szczególe tworzy podobne napięcie między osobistym doświadczeniem a ogólniejszymi pytaniami o czas. To lektura dla tych, którzy cenią poezję wspominającą i rekonstruującą świat.
15. Mąż i żona, Aleksander Fredro
Po Metempsychozie warto sięgnąć po komedię Fredry, by odetchnąć przy błyskotliwym i obserwacyjnym sposobie portretowania relacji międzyludzkich. Mąż i żona przypomina, że tematy bliskie poezji - miłość, zdrada, przemijanie uczuć - mogą być ukazane z humorem i lekkością. Sztuka dostarcza intelektualnej zabawy i ujawnia społeczne mechanizmy, które wpływają na jednostkowe losy. To pozycja dla tych, którzy lubią równoważyć refleksję ostrzejszym uśmiechem.
16. Wiersze wybrane, Krzysztof Kamil Baczyński
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Baczyńskiego, bo jego poezja łączy wrażliwość na przemijanie z nieoczywistymi obrazami natury i historii. Jego krótkie, gęste wiersze niosą kumulację emocji i uniwersalny ciężar młodości skonfrontowanej z katastrofą. Ten wybór pozwoli ujrzeć, jak odmienne konteksty historyczne wpływają na podobne tematy egzystencjalne. Kontakt z tym głosem daje mocne, poruszające doświadczenie liryczne.
17. Blog niecodzienny, Maria Czubaszek
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Marię Czubaszek, bo jej błyskotliwe aforyzmy i obserwacje codzienności oferują kontrast do poważniejszych rozważań. Blogowa zwięzłość i humor Czubaszek potrafią rozładować ciężar tematów i wprowadzić świeżą perspektywę. Jej teksty są jednocześnie czułe i bezlitosne wobec społecznych konwenansów. To lektura dla tych, którzy chcą po poezji doświadczyć celnej, literackiej przewrotności.
18. Pijane banany, Petr Sabach
Po Metempsychozie warto sięgnąć po prozę Petra Šabacha jako odprężenie w nostalgiczno-zabawnej tonacji. Pijane banany oferują żywe sceny z codziennego życia i humor, który rozświetla poważniejsze rozmyślania o czasie. Autor buduje klimatyczne portrety miejsca i epoki, co może poszerzyć zainteresowanie pamięcią i lokalnością obecne w poezji Rymkiewicza. To lektura, która przypomina o sile opowiadania i wspólnego śmiechu.
19. Splątane włosy, Akiko Yosano
Po Metempsychozie warto sięgnąć po Akiko Yosano, by doświadczyć kompaktowej, intensywnej liryki tanka. Jej krótkie formy łączą namiętność z obrazowością przyrody, co dobrze rezonuje z uwagami Rymkiewicza na temat detalu naturalnego. Słyszalna tu jest też odwaga formalna i osobisty głos, które potrafią zaskoczyć swoją bezkompromisowością. To lektura dla tych, którzy lubią, gdy obfitość myśli mieści się w kilku zdaniach.
20. Piękna czy tylko naga, Agata Rębilas
Po Metempsychozie warto sięgnąć po debiut Agaty Rębilas, bo młody, świeży głos może zaskoczyć nową perspektywą na ciało, obraz i codzienność. Tom oferuje subtelne, sensoryczne obserwacje i ujawnia autorski sposób budowania nastroju. Krótka, intymna forma wprowadza w świat osobistych doświadczeń, które uzupełniają filozoficzno-przyrodnicze refleksje Rymkiewicza. To propozycja dla czytelników ciekawych młodej poezji.

Każda z tych książek proponuje inne spojrzenie na motywy przemijania, pamięci i tożsamości - warto dać im czas i pozwolić, by poruszyły w inny, nieoczekiwany sposób.

Zobacz, dlaczego warto nam zaufać

Doskonała komunikacja, perfekcyjne podejście do klienta, realizacja szybka i całkowicie zgodna z zamówieniem, do tego dobra cena, czyli całość na piątkę.

Anyszka