Memory. Tom 2. Memory Almost Gone

Jest to drugi tom dylogii „Memory Almost Full”, więc nie piszę opisy by nic nie spoilerować. Dla tych co są wybredni w zakończeniach książkach autorka przygotowała aż dwa zakończenia historii Amelii i Jonatana. Nie martwcie się wszystko w jednej książce. Jest to fajny zabieg i oryginalny. Szczerze z pierwszym zakończeniem mogłabym żyć i nie mieć z tym problemu jednak byłam zbyt ciekawa jakie drugie zakończenie zaserwowała nam autorka. Jedno jest bardziej smutne a drugie urocze i radosne. Spodobało mi się również, że znajdują się małe cytaty czy informacje, które można zobaczyć pod światłem UV. Jednak jak sama autorka informuje w książce nie jest to konieczne do przeczytania jeśli się nie posiada takiej latarki. Bohaterów z czasem co raz bardziej polubiłam, w szczególności Xenona, jednak go mało było. Fabuła jest ciekawa i tak jak w pierwszej części znaleźć można zagadki czy anagramy, jednak ich jest zdecydowanie mniej. W tym tomie bardziej się skupia na relacji dwójki głównych bohaterów, którzy w głównej mierze znajdują się w Nowym Jorku. Ta książka daje bardzo fajny klimat podczas czytania i jest to lekka książka, przez co szybko i przyjemnie ją się czyta (oczywiście jest to również spowodowane piórem i warsztatem autorki). Miło spędziłam czas podczas czytania tej historii. 9/10

„Memory Almost Gone” to druga część dylogii o trudnym i niezwykłym związku Jonatana i Amelii. Autorka tym razem zabiera nas do Nowego Jorku, a krótkie acz treściwe opisy kultowych miejsc tego miasta pozwalają wczuć się w jego klimat co jest wartością dodaną do fabuły.

Jak wiemy z pierwszej części tej historii główna bohaterka jest wielką fanką zagadek słownych, których w tym tomie także nie brakuje, a toczącą się akcja opiera się na rozwiązywaniu ich i odkrywaniu tajemnic rodzinnych. Jest to ciekawa historia pełna zaskakujących zwrotów zdarzeń, jednak opisów miłości Jonatana do Amelii jest jak dla mnie zbyt dużo i podczas czytania zdarzało mi się przewrócić oczami w tych momentach.

Książki nie czytajcie w formie elektronicznej bo jest przepięknie wydana, na okładce oraz w środku znajdują się elementy które można podświetlić lampką UV i odkryć ich znaczenie, są także 3 dedykacje w środku, a czytanie ich sprawi, że zrobi wam się cieplej na serduszku. Jest też dodatkowe zakończenie, to wy decydujecie czy chcecie się zagłębić w losy bohaterów i czytacie dalej czy poprzestajecie na pierwszym zakończeniu.

Uważam całą dylogie za wartą do przeczytania, bo dzięki tej historii oderwiecie się trochę od rzeczywistości.

Współpraca barterowa z Wydawnictwo MustRead 🤍

Jonatan i Amelia kontynuują swoją fascynującą podróż w drugiej części cyklu "Memory Almost Full". Ich nowa posiadłość szmaragdów i rodzinne tajemnice ściśle ich ze sobą związały, i razem udają się do Nowego Jorku, miasta, które nigdy nie zasypia. Jonatan rozpoczyna staż w firmie Bellamy Lion Constructions, co wzbudza moje osobiste zainteresowanie ze względów prywatnych. Podczas pobytu w tym pulsującym życiem mieście, oczekuję na konfrontację z właścicielem firmy, mężczyzną, który pozostawił trwały ślad w moim życiu.

Kontynuacja ta utrzymuje fascynujący nastrój, który zyskał pierwszy tom, a zakończenie w dosłowny sposób wprawia mnie w zdumienie. Z niecierpliwością oczekiwałam na premierę tej drugiej części, i nie zawiodła ona moich oczekiwań. Akcja drugiego tomu rozpoczyna się bezpośrednio po wydarzeniach z pierwszej części, co tworzy płynny przebieg narracji. Dualna perspektywa Amelii i Jonatana nadal dostarcza głębi, a przeniesienie akcji do Nowego Jorku wprowadza nowe wyzwania, z jakimi musi zmierzyć się w walce ze swoimi wewnętrznymi demonami. Cenię jej wytrwałość w tej walce, szczególnie biorąc pod uwagę, że troszczy się nie tylko o siebie, ale także o Jonatana.

"Memory Almost Gone" to kontynuacja historii Amelii i Jonathana, którą rozpoczęliśmy w pierwszej części. Tym razem jednak ich życie staje się jeszcze bardziej skomplikowane, a happy end nie jest pewny. Para stara się radzić sobie z codziennością, ale okazuje się, że to nie wystarczy. Kiedy Jonatan dostaje szansę na staż w Nowym Jorku, Amelia zaczyna odkrywać rzeczy, które zmieniają ich relację i oddalają ich od siebie. Nie można udawać, że mają przed sobą wiele lat szczęśliwego życia.

W tej części szczególnie interesujący jest rozwój postaci Amelii, która staje się coraz bardziej spokojna i rozważna w obliczu nowych wyzwań. W przeciwieństwie do niej, Jonatan wydaje się działać impulsywnie, często nie myśląc o konsekwencjach. Ta różnica w podejściu do życia wprowadza ciekawe napięcie między bohaterami.

Chociaż wątek miłosny może wydawać się nieco przyspieszony, to fabuła powieści nadal trzyma w napięciu. Książka jest pełna zwrotów akcji i nieoczekiwanych wydarzeń, co sprawia, że czytelnik trudno się od niej oderwać. Pomimo pewnych zastrzeżeń co do romansu, historia wciąga i trzyma w napięciu.

"Memory Almost Gone" to naprawdę udana kontynuacja, może nie porwała mnie jak poprzedni tom, ale nie zmienia to faktu, że to bardzo dobra książka i będę sięgać po kolejne książki Julii Biel.

Takie książki jeszcze nie było!

Druga część zaskakującej historii Julii Biel — „Memory Almost Gone”.

Jonatan i Amelia stali się powiernikami szmaragdów i rodzinnych tajemnic, a wyjazd chłopaka do Ameryki zbliża się wielkimi krokami. Zakochani nie wyobrażają sobie tak długiej rozłąki, więc postanawiają razem wyjechać do Nowego Jorku.

Jonatan ma odbyć staż w firmie Bellamy Lion Constructions, a Amelia chce się zakręcić przy właścicielu firmy, który bez wątpienia naznaczył jej życie. Jednak musi się spieszyć, ponieważ czas nieubłaganie się kończy. Czy Jonatan i Amelia podejmą ryzyko i zawalczą o to, by mieć więcej czasu? Czy miłość naprawdę może pokonać wszelkie przeciwności? Czy może wszystko już dawno zostało przekreślone, a zakochanym nie jest pisany happy end?

Pisałam to niejednokrotnie, ale uwielbiam książki Julii Biel. Zdecydowanie jest moją komfortową autorką i zawsze potrafi wywołać uśmiech na mojej twarzy, zawsze potrafi mnie zaskoczyć. Po raz kolejny pokazała, że jej inwencja twórcza nie zna granic.

Dla MAF zarwałam nockę, wciągnięta w pogranicze pomiędzy snem a rzeczywistością i końcówką, która dosłownie zwaliła mnie z nóg. MAG wbił mnie w fotel, przeorał emocjonalnie i sprawił, że dosłownie chciałam rzucić książką w pewnym momencie.

W tej części z Poznania przenosimy się do przepięknego Nowego Jorku i Julia robi to w taki sposób, że czytając książkę, naprawdę czujemy się, jakbyśmy spacerowali z bohaterami po mieście, które nigdy nie śpi. Coś czuję, że kiedy pojadę kiedyś do Ameryki, to ta książka bez wątpienia będzie współtworzyć moją trasę po NY.

Na samym początku muszę wspomnieć o Jonatanie, który z każdą kolejną stroną coraz bardziej skradał moje serce. Ten chłopak to prawdziwy cud. To jak na każdym kroku pokazywał, ile znaczy dla niego Amelia, jak bardzo ją kocha i co jest w stanie poświęcić, rozczulało i zarazem łamało mi serce. I jeszcze smutniejsze w tym było to, że Amelia była również tego świadoma.

Dziewczyna rozdarta pomiędzy pewnym wyborem (o którym nie mogę napisać, bo byłby to mały spoiler), który tak naprawdę nie mógł się dzielić na dobry i zły, bo każdy wybór tak naprawdę kończył się czyimś cierpieniem.

Dziewczyna, która miała zbyt mało czasu, jednocześnie mając go w sam raz. Dziewczyna, która dzięki miłości trwała i odnajdywała siłę.

Nie mogę zapomnieć również o Xenonie. Ta postać jest po prostu genialna. Z niecierpliwością wyczekiwałam z nim scen, choć jednocześnie trochę się ich obawiałam. Jeśli zaczniecie czytać, będziecie wiedzieć dlaczego.

„Memory Almost Gone” to nie tylko pełna zagadek i tajemnic fantastyka młodzieżowa, ale przede wszystkim jeden wielki emocjonalny BUM! Ta książka jest wręcz napakowana różnymi emocjami, a autorka niczym za sprawą magicznej różdżki sprawia, że czytelnik odczuwa je wszystkie razem z bohaterami książki. Tutaj radość idzie w parze z żalem i strapieniem, smutek z nadzieją i szczęściem, zapał z cierpieniem i bólem, nienawiść z miłością i spokojem, utrata z akceptacją i zrozumieniem, ale również z tęsknotą.

Dodatkowo w środku i na okładce zostały ukryte niespodzianki niewidoczne gołym okiem i aby je poznać, wystarczy światło UV (lampa do paznokci się idealnie sprawdzi), jednak jej brak nie wpływa na podążanie za fabuła.

Fani twórczości autorki się ucieszą, bo w książce można znaleźć liczne easter eggi.

Do tego jeszcze dodajmy czarne strony, aż 3 dedykacje i coś, czego nie było jeszcze w żadnej książce, ale to już musicie sprawdzić sami.

„Czas to zdrajca. Udaje, że mamy go dużo, odwraca naszą uwagę, a potem nagle orientujemy się, że na wszystko jest już za późno, bo upłynął i minął, i nie wróci."

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją drugiego tomu niezwykłej dylogii, o której wspomniałam wczoraj. Nie mogę za wiele zdradzić, jeśli chodzi o fabułę, ale myślę, że wystarczy jak napiszę, że jest tak cudownie inna od pozostałych książek, które czytałam w ostatnim czasie, że pochłonełam ją w ekspresowym tempie.

Za to wiele mogę powiedzieć o swoich wrażeń po przeczytaniu „Memory almost gone". Autorka w piękny, choć bardzo prosty sposób przedstawia niesamowitą historię bratnich dusz, dla których nie ma żadnych granic, a wzajemne przyciąganie potrafi wywołać niemałe kłopoty. I chyba właśnie dlatego, że tej miłości jest tutaj więcej niż w poprzednim tomie, ta część zdecydowanie bardziej mnie poruszyła. Bohaterowie, ich rozterki, zmagania z codziennością stały się bliskie mojemu sercu i razem z nimi przeżywałam wzloty i upadki. Może nie wylałam tutaj morza łez, ale kilka razy miałam ściśnięte ze wzruszenia gardło, a i serce mocniej zabiło w niektórych momentach. Kto czytał, ten na pewno wie o co mi chodzi.

Oprócz tego, autorka Julia Biel serwuje nam też kilka innych atrakcji, które są fantastycznym urozmaiceniem zawartości, ale o tym musicie przekonać się sami. Ja nie pisnę ani słówkiem. Za to doceniam wyobraźnię, ogrom pracy i wysiłku, który autorka włożyła, by książka spodobała nam się jeszcze bardziej. Ech, kusi mnie bardzo, żeby powiedzieć Wam co tam jeszcze ciekawego się kryje, ale nie chcę zabierać Wam tej przyjemności z czytania, jaką ja miałam, zapoznając się z tą niezwykłą opowieścią.

„Memory almost gone" to tajemnica i niezwykłość zaklęta w wyjątkowej opowieści o miłości dwojga ludzi, dla których nawet upływający czas nie jest przeszkodą. To książka o poświęceniu, która przyciąga jak magnes i nie odpuszcza, dopóki nie poznamy całej historii. A uważam, że naprawdę warto ją poznać i to jak najszybciej. Być może również i Wy po jej przeczytaniu spojrzycie inaczej na sny i szmaragdy. 😉

Książkę otrzymałam dzięki współpracy z Wydawnictwem Must Read.

"Memory Almost Gone" to książka, która zaskakuje na każdym kroku. Chcialabym Wam dokładnie opowiedzieć, co jest w niej takiego niesamowitego i nietypowego, ale zaspojleruję wtedy wszystko to, co najlepsze! Dlatego - chociaż z trudem - trzymam język za zębami. Mam jednak nadzieję, że sama świadomość tego, ile ta książka kryje cudów, zachęci Was do jej przeczytania! 😁

To, o czym mogę Wam powiedzieć, to ogromny emocjonalny rollercoaster, który Julka ponownie zafundowała swoim czytelnikom. Od śmiechu, przez morze łez, aż po zawał serca. Od romantycznych, różowych serduszek, po mroczne burzowe chmury... Mówię Wam, istna sinusoida! 🤯

W tej części jest odrobinę mniej zagadek i anagramów niż w pierwszym tomie, za to znacznie mocniej rozwinięty został wątek paranormalny oraz... romantyczny! Tak jest, mamy tu romantasy w najlepszym wydaniu 💜

Zachwyciły mnie też easter eggi, które Julka poukrywała w całej książce. Nawiązania do innych jej książek znajdowałam z taką radością, z jaką dziecko znajduje prezenty pod choinką!

No i wydanie. Mistrzowskie, niepodrabialne, wyjątkowe. Doskonałe. Co tak bardzo podoba mi się w wydaniu “Memory Almost Gone”?

💜 Sekrety, które odkryjecie przy użyciu światła UV! Nie tylko okładka skrywa mnóstwo smaczków nawiązujących do fabuły (i innych książek Julki). Również we wnętrzu znajdziecie kilka tajemnic, które odkryjecie przy pomocy latarki UV!

💜 Wstawki graficzne! Billboardy, grafiki, gazety, notatki, znaki? Proszę bardzo!

💜 Czarne strony - kocham czarne strony! - z pewnymi tajemniczymi raportami...

💜 Odręcznie napisana dedykacja od autorki - dla wszystkich, którzy kochają słowa płynące prosto z serca!

💜 Rozwiązanie, jakiego jeszcze nie było! Zapytacie, po co komu dwie strony tytułowe i łącznie trzy dedykacje? Nie powiem! Musicie przeczytać MAG i dowiedzieć się osobiście!

Jak wiecie, jestem ogromną fanką książki „Memory Almost Full”. W tamtej pozycji Julka zaskoczyła mnie totalnie i wywróciła cały mój świat do góry nogami. Byłam niesamowicie ciekawa, jak rozwiązane zostaną sprawy, dla których nie widziałam ratunku pod koniec pierwszej części.

W drugim tomie przenosimy się do Nowego Jorku, a cała akcja odrobinę zwalnia. Pojawiają się nowe osoby i miejsca, o których nawet nie śniliście!

Muszę przyznać, że choć relacja romantyczna między Amelią a Jonatanem była fantastyczna i nie z tego świata, to bardzo łatwo przyszło przełożyć mi ją na nasze normalne życie i codzienne sytuacje. Język miłości, gesty i słowa, którymi operuje autorka naprawdę chwyciły mnie za serce, bo ja absolutnie kocham obserwować zakochane osoby. Cały wątek romantyczny i poświęcenie się dla drugiej osoby w tej pozycji to miód na moje serce. Ostateczne Zakończenie było dla mnie zakończeniem idealnym i nie ukrywam, że ta część podobała mi się chyba najbardziej. Cudowne było to wszystko obserwować, zwłaszcza po burzliwych wydarzeniach z poprzedniego tomu.

W tej książce zabrało mi trochę akcji i większej liczby zagadek, których zakończenie by mnie powaliło. Oczywiście były anagramy, i to cała masa, a ja naprawdę polubiłam tego typu gry słowne, jednak w tym tomie bardziej zostały wyeksponowane uczucia, próba radzenia sobie z niecodzienną sytuacją i walka o miłość. Moja romantyczna dusza była oczywiście zachwycona, jednak czułam, że potrzebuję więcej akcji i niespodzianek. Pobyt w Nowym Jorku był ciekawy, jednak liczyłam na więcej zwrotów akcji!

Bardzo podoba mi się konstrukcja całej książki i fakt, że Julia dała czytelnikowi wybór. Nie zdradzę Wam więcej, bo sami musicie się przekonać, o czym mówię, ale gwarantuję, że każdy z was będzie zachwycony zakończeniem tej dylogii.

MAF i MAG to książki zupełnie inne niż wszystkie i na pewno was zaskoczą. Nie tylko fabułą i zwrotami akcji, ale także konstrukcją, ukrytymi znaczeniami oraz elementami na okładce i w książce, które nie są widoczne gołym okiem😉

„Memory almost Gone” to drugi i zarazem ostatni tom dylogii „Memory”. Z tym tomem dostałam latarkę UV. Po co? Czytajcie do końca, a przekonacie się jaką rolę ona odgrywa w tej historii.

Po przeczytaniu „Memory almost full” wiedziałam, że będę musiała przeczytać kolejną cześć i już się jej nie mogłam doczekać. Książka dostarczyła mi tak wielu emocji, że to trudno opisać. Złamała serce nie jeden raz. Właściwie siedziałam z chusteczkami cały czas i wylewałam potoki łez. A nie zdarza mi się to za często podczas czytania. I jeśli lubicie takie wyciskacze łez, to po prostu musicie przeczytać obie części tej wspaniałej dylogii. Autorka potrafiła również nie jeden raz mnie zaskoczyć. Ale jak to nie powiem. Musicie sami przeczytać i poczuć to.

Kto czytał pierwszą cześć to już wie jakimi bohaterami są Jonatan i Amelia. Tym razem udają się razem do Nowego Jorku. Jonatan ma tam odbyć staż. Natomiast Amelia odkrywa nowe rzeczy i coraz bardziej oddala się od chłopaka. Jak dalej potoczy się ich życie? Nie zdradzę. Musicie sami przekonać się.

Na uwagę zasługuje również wydanie tej książki. Nie tylko przepiękna okładka, ale również środek. Wraz z egzemplarzem książki dostałam latarkę UV. Otóż w książce znajdują się zagadki, które musimy rozwiązać. I oprócz kartki papieru i długopisu przyda nam się i taka latarka. Warto też przyjrzeć się bliżej okładce. Może i ona coś skrywa.

Lubicie motywy zagadek czy gier słownych? Ja na przykład jako dziecko uwielbiałam rozwiązywać krzyżówki. Siadałam zawsze z dziadkiem i czytałam mu na głos pytania, a on mi mówił jakie hasło wpisać. Dziadka już niestety ze mną nie ma, ale miłość do wszelkiego rodzaju łamigłówek pozostała do dziś.

Zagadki to również główny motyw książek Julii Biel - "Memory Almost Full" oraz "Memory Almost Gone". Dylogia ta opowiada o Amelii, która po powrocie ze szkolnej wymiany dostaje list od zmarłej babci, zawierający pewną zagadkę. Od tego momentu życie Amelii wywraca się dosłownie do góry nogami. W szczególności, gdy podczas poszukiwań natrafia na intrygującego chłopaka, który nawiedza ją również w snach.

Od samego początku bardzo się wciągnęłam w tę dylogię. Uwielbiam warsztat językowy Julii Biel, dlatego też miałam nie lada gratkę ze wszystkich gier słownych czy ogromnej ilości anagramów. Jestem pod naprawdę dużym wrażeniem tego, ile pracy autorka musiała poświęcić na techniczną stronę powieści. Czapki z głów!

Nie będę zdradzać za dużo, ale historia ta była BARDZO zaskakująca. Nigdy bym się nie domyśliła, że sprawy potoczą się w taki sposób. Przypominało mi to również nieco książki, które czytywałam w czasach nastoletnich. Miło było znów przeżyć podobne emocje. Do tego świecenie latarką UV pod kołdrą i jestem kupiona.

Jedyna rzecz, która niestety nie przypadła mi do gustu to wątek romantyczny. Jako, że zwykle nie przepadam za wątkami romantycznymi raczej mnie to nie dziwi. Miałam jednak trochę wrażenie, że wszystko dzieje się za szybko, a sama książka jest po prostu skierowana do nieco młodszych odbiorców.

Niemniej jednak Ostateczne Zakończenie całkiem mnie usatysfakcjonowało, a styl pisania Julii Biel absolutnie mnie zachwycił (czy już mówiłam, że uwielbiam gry słowne?).

To druga część dylogii o przygodach Jonathana i Amelii, tym razem akcja toczy się, w większości, w Nowym Jorku i oczywiście towarzyszymy parze bohaterów w odkrywaniu kolejnych tajemnic.

Nie będę zdradzać fabuły, bo pewnie niektórzy nie przeczytali jeszcze ,, Memory Almost Full".

Mogę powiedzieć jedynie: CZYTAJCIE!!!

To jest tak niesamowita historia, tyle cudownych dialogów, anagramów, tajemnic, sytuacji nie z tego świata i ten cały rollercoaster emocji zaserwowany przez autorkę. No ja uwielbiam, kocham, bije pokłony! Wplecenie postaci z innych książek Julii, majstersztyk. Jestem zakochana w tej historii i Jonatanie i tak jak myślałam że MAF było nie do po bicia, to sorki, ale musi zrobić miejsce na podium dla MAG.

Czuję że ta historia zostanie ze mną na zawsze...

Nie wspomniałam jeszcze jak pięknie graficznie zaprojektowana jest ta książka, no i ukryte elementy ( latarka UV się przyda)

Jestem zakochana.

Musicie mi wybaczyć, ale nie umiem po tej książce wciąż pozbierać myśli i ubrać ich sensownie, wciąż czuję te emocje towarzyszące mi podczas czytania...

Lubicie dylogie czy wolicie jeżeli książka ma więcej części?

Memory almost gone to zakończenie dylogii i to jakie zakończenie!

▪️Opis▪️

Po wydarzeniach z pierwszego tomu przenosimy się z Amelią i Jonatanem do USA. Gdzie dziewczyna będzie chciała uporać się ze swoją przeszłością, a Jonatan spróbuję pójść na przód odbywając staż w firmie, w której ma powiązania rodzinne.

▪️Opinia▪️

Moja opinia najpierw musi dotyczyć wydania książki. Jest ono cudowne! Skrywa przed nami wiele tajemnic i wyjątkowych, ukrytych przed gołym okiem szczegółów. Po prostu przepiękne. Także przed zaczęciem drugiego tomu naszykujcie sobie specjalne światełko, które odkryje wszystko to co ukryte.

Teraz przejdźmy do najważniejszego, do treści!

Bardzo byłam ciekawa jak Amelia poradzi sobie po wydarzeniach z Memory Almost Full. Końcówka wcześniejszego tomu była niezwykle zaskakująca i ciekawość zżerała mnie po prostu od środka, aby zapoznać się z kontynuacją. Dziewczyna dowiedziała się o sobie paru rzeczy i wpłynęły one na nią w zrozumiały sposób. Przez większość książki próbowała sobie poukładać w głowie to jak ma wyglądać jej przyszłość i myślę, że większość z nas tak jak ona miałaby te same dylematy. Czy trwać dalej dla miłości, czy jednak wypuścić to co się kocha na wolność. Moim zdaniem wybrała właściwie. Na podjęcie decyzji wpłynęła po części nowa postać, która nadawała książce dodatkowego paranormalnego kopa, którego naprawdę lektura potrzebowała jeszcze bardziej. Cała wizyta w stanach dzięki tej postaci sprawiła, że była ona jeszcze ciekawsza.

Romans w książce już mnie tak nie ekscytował jak przy pierwszej części. Wydaje mi się, że było tu za dużo gadania o uczuciach niż samego pokazywania tej miłości. Chociaż po części rozumiem, że mogło nie dać się inaczej tego pokazać, ale nie powiem więcej żeby nie spoilerowac wydarzeń z pierwszego tomu 😀

Jest to dobra kontynuacja, z zaskakującym końcem. Mimo, że już trochę mniej ekscytująca nadal świetna. Polecam!

Jeśli jesteście fanami dedykacji to te w tej książce poruszą Wasze serca. Drugi tom sprawi, że wiele odpowiedzi zostanie poddane wątpliwościom a wiele pytań się pomnoży. To co niewidoczne wyjawi tajemnice i przez chwilę poczujemy się jak w zawieszeniu. Przy czym nietypowy format książki skłoni nas do bycia odważnym po ostatnią kartkę. W tej książce są aż 3 dedykacje i każda z nich sprawi, że poczujecie wewnętrzną siłę.

"Nawet jeśli miłość nie miała mocy leczenia wszystkich ran, działała kojąco niczym ciepła herbata i przynosiła ulgę jak ziołowy kompres".

Wydarzenia, które zakończyły pierwszy tom witają się z nami w drugim. I choć jest wiele niewiadomych, ten tom tkwi w swego rodzaju zawieszeniu, a przy tym ma w sobie ciut że zjawisk paranormalnych. Emalia (Amelia) stoi dosłownie na rozdrożu i jakiej decyzji by nie podjęła ktoś będzie cierpiał. Mamy wrażenie, że zdaje sobie z tego sprawę ale z drugiej strony nie dopuszcza do siebie myśli o tym co nieuniknione. Więc trwa w zawieszeniu, choć wiele znaków wskazuje że na dobrą sprawę nie można tego ciągnąć w nieskończoność.

"Rzeczy ważne nigdy nie przychodzą łatwo. O rzeczy ważne trzeba walczyć. Pozwól mi stanąć do walki".

Zmiana scenerii w fabule wpływa na plus. Wiele się wyjaśnia, a relacja ojciec-dziecko zyskuje bardziej głębszą i emocjonalną stronę. W tej części anagramy trzymają poziom choć znajomość pierwszego tomu ułatwia i nam czytelnikom próby odgadnięcia. Zagadki i tajemnice stają się jeszcze ciekawsze, za sprawą interaktywnego dodatku, który nieco utrudnia ale koniec końców pozostawia nas z myślą, że o trudne rzeczy warto walczyć.

"- Jestem Twoją gwiazdą?

- Niby nieosiągalną, ale spadłaś mi z nieba".

Pierwszy raz spotykam się z książką, w którym to my możemy dokonać wyboru. Każda z decyzji niesie ze sobą właściwe domknięcie. Relacja Amelii i Jonatana jest nietypowa, ale z drugiej strony każdy z nas doświadcza w życiu impasu i jest on tutaj bardzo dobrze przedstawiony. Memory Almost Gone jest poniekąd wyzwaniem ale i przypomnieniem, że warto żyć nawet gdy wszystko wokół wydaje się nierealne. Ten tom spodobał mi się o wiele bardziej szczególnie przez kreację postaci Amelii.

~Dla fanów niekonwencjonalnych zakończeń, nietypowych bohaterów, zagadek i tajemnic z przeszłości~

Polecam

💍Kroczę ulicami Nowego Jorku. Duże krople zimnego deszczu smagają moją twarz i odkryte ramiona. Zewsząd otaczają mnie jasne, migoczące światła miasta oraz gwar śpieszących się ludzi uciekających przed deszczem. Czy moje życie już zawsze będzie tak wyglądało? Pełne cierpienia, bólu, tęsknoty? Czy już zawsze będę pusta w środku, niewidzialna dla innych, z poczuciem końca deptającego mi po piętach? Wzdycham zrezygnowana. Tak już dłużej nie może być, to zawieszenie raz na zawsze musi się wreszcie skończyć...

💫ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ ᴘʀᴢᴇᴅᴘʀᴇᴍɪᴇʀᴏᴡᴀ „ᴍᴇᴍᴏʀʏ ᴀʟᴍᴏsᴛ ɢᴏɴᴇ” ᴊᴜʟɪᴀ ʙɪᴇʟ💫

PREMIERA: 27.09!

Gdybyś miała taką możliwość - cofnęłabyś się w czasie, by przeżyć swoje życie raz jeszcze i podjąć inne decyzje?

Kiedy nic nie jest takie, jak wcześniej.

Kiedy każdy dzień przypomina o tym, co utracone, co nieusłyszane, co nieprzeżyte.

Kiedy walczysz pomiędzy uczuciem do osoby, którą kochasz, a szczęściem, jakie chcesz jej dać.

Kiedy wszystko przepadło, kiedy zagubiłaś samą siebie, a życie toczy się dalej, jak gdyby nigdy nic...

Wszystko ma swój początek. I wszystko ma swój koniec. Czasem jednak życie daje drugą szansę, pozwala doświadczyć je jeszcze raz, pcha w odpowiednim kierunku, pozwala naprawić błędy i zmienić bieg wydarzeń. Bo czy jest coś silniejszego niż piękna, bezgraniczna miłość do drugiego człowieka?

Po fascynującej pierwszej części „Memory Almost Full” czas na jej kontynuację, czyli jeszcze bardziej emocjonującą i uczcuciową „Memory Almost Gone”!

Życie Amelii i Jonatana już nie jest takie samo. Zagadki zostały odszyfrowane, rodzinne sekrety wyszły na jaw, istnienie pomiędzy snem a jawą odtajnione. Jedyne, co im pozostało to ich uczucie. Jeszcze silniejsze. Jeszcze głębsze, gorętsze, pozbawiające tchu, doprowadzające do gorączki. Czy można kochać tak mocno, że to aż boli? Historia ta pokazuje, że tak. Bo miłość to jedno z najpiękniejszych uczuć, ale i jedno z najbardziej niszczących i rozdzierających serce. Dla miłości jesteśmy w stanie poświęcić wszystko, nawet siebie.

Oddałam się tej powieści. Oddałam się wyśmienitej otoczce Nowego Jorku, fascynującej więzi Jonatana i Amelii, porywającej, pełnej szczęścia i miłości, smutku i złości, wzruszenia i łez, bezradności i nadziei historii. Historii na pograniczu jawy i snu, na pograniczu życia i śmierci. Oddałam jej swoją cząstkę, a w zamian ona podarowała mi wiarę w siebie, wiarę w marzenia, w miłość, w drugą szansę i w możliwość doświadczania życia raz po raz - po swojemu, różnymi ścieżkami, z wieloma szansami, z różnymi wersjami zakończeń. Bo życie choć jest tylko jedno, ma do zaoferowania wiele nieodkrytych jeszcze możliwości.

|We współpracy z Wydawnictwem MustRead|

"Kochałam go nie tylko dlatego, że dawał mu poczucie, że jestem ważna, wyjątkowa, cenna. Że warto się o mnie starać. Kochałam go dlatego, że był dobrym człowiekiem, dbał o rodzinę, kochał swoich bliskich i potrafił im wybaczać, niezależnie od tego, jakie rany mu zadano (...)"

💎💎💎

Obrazująca ogromną determinację w walce o miłość i szczecie.

Meandrująca w przeszłość, która boli jak sól wciaż sypana na otwarte rany.

Rozdzierająca serce i niosąca cichą nadzieję na lepsze jutro.

"Memory Almost Gone" to dalsze losy Amelii i Jonatana. Ich historia jest niezwykle bolesna. Pełno jest w niej tajemnic, niewyjaśnionych spraw, sytuacji pełnych wzruszeń.

Pełno jest w niej także miłości, niesamowitych więzi, przyjaźni.

Julia Biel, zaprasza nas do Nowego Jorku. Właśnie tu dzieje się akcja powieści.

Dla Amelii i Jonatana, to miasto ma szczególne znaczenie.

Tutaj mają możliwość zdarzenia się z przeszłością, zrozumienia jej i być może pogodzenia się z nią...

Tutaj stają twarzą w twarz z przeznaczeniem, od którego nie sposób uciec.

Tutaj mają możliwość uzyskania odpowowiedzi na wiele nurtujących ich pytań.

Tylko czy będą one dla nich satysfakcjonujące?

Czy właśnie takich się spodziewają?

"Memory Almost Gone" to książka, która wzbudza wiele emocji.

Podczas, gdy "Memory almost full" pozostawiła mnie totalnym osłupieniu, tak "Memory Almost Gone" nie tylko odkryła przede mną wszystkie karty, ale także sprawiła, że w oku zakręciła się łza.

Niesamowita pod każdym względem.

Nieprzesadzona.

Nieprzesłodzona.

Z zakończeniem, które łamie serce... równicześnie je scalając.

Dylogia "Memory" będzie tą, która zostanie w mojej pamięci na długo.

Oczarowała mnie.

Zafascynowała.

Totalnie oszalałam na jej punkcie!

Jestem przekonana, że skradnie jeszcze niejedno czytelnicze serce 🩷🩷🩷

Polecam ❤️

💜 Jestem grzeczną oraz posłuszną recenzentką, więc słucham się autorki i pomijam wszelkie spojlery, które mogą zepsuć zabawę podczas lektury MAG. Jednak... powiem tyle, by nie mieć wyrzutów sumienia😈

💜 Byłam bardzo ciekawa jak Biel rozwiąże sprawę z tego typem bohatera, na który się zdecydowała. Jasne, nie jest to pierwszy raz w historii literatury czy kinematografii *nie mogę wymienić jakiegokolwiek tytułu bo... spojler🙈*, ale każdy ma inną wizję. Muszę przyznać, że ten aspekt fabuły mi się podobał.

💜 Przechodząc do wątku romantycznego, to nie trafił w mój gust. Dla mnie było tego za dużo, za intensywnie i momentami zbyt melodramatyczne. Takie połączenie papużek nierozłączek z rzygającym tęczą jednorożcem - za dużo słodkości na cm²🤡 Co kto lubi🤷🏻‍♀️

💜 Rozwiązanie z dwoma zakończeniami - strzał w dziesiątkę! Jestem tym typem czytelnika, który nie wymaga happy endu - mam być usatysfakcjonowana z zakończenia historii i tyle. Tu obydwa były dobre, ale chyba to pierwsze, w typie otwartego, bardziej przypadło mi do gustu. Jednak jestem przekonana, że będzie to bardzo unpopular opinion🤣

💜 Samo wydanie to już wyższa szkoła jazdy. Czułam się trochę tak jakbym miała w rękach książeczkę interaktywną w wersji dla dorosłych🤭 Bawiłam się znakomicie świecąc wszędzie światłem UV, nawet tam, gdzie nie było gwiazdkowego oznaczenia. W końcu coś mogło zaplątać się w druku😈

Memory Almost Gone - druga część dylogii Memory, jest ona tak dobra jak poprzednia. Możemy poznać dalsze losy Amelii i Jonatana, bardzo mi się podoba to jak bardzo dopracowana jest ta książka. Podczas czytania wzruszyłam się kilka razy, parę łez spłynęło mi po policzku.

Dalej możemy spotkać tutaj doskonały motyw zagadek, tajemnic rodzinnych, jak i pojawia się motyw pożegnania. Czytając tą książkę poczułam się trochę jakbym była tam z Amelią i Jonatanem. Historia jest wciągająca i bardzo ciekawa, nie można się od niej oderwać. Pozytywnie się zaskoczyłam, gdy zobaczyłam tą dodatkową treść po zakończeniu. Doceniam to jaką świetną robotę wykonała Julka. I jeszcze te elementy ze światłem UV. 🫶🏻