Memories he bought. Memories. Tom 1

"Memories he bought" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Sandry Biel, ale już teraz wiem, że z pewnością nie ostatnie. Sięgają po tę książkę, nie miałam jakiś wygórowanych oczekiwań. Właściwie liczyłam tylko na to, że nie będzie to kolejna historia o nastolatkach, która będzie miała tyle luk fabularnych, że zabraknie mi palców, żeby je wszystkie policzyć. I nawet nie wyobrażacie sobie, jakie było moje zdziwienie, gdy okazało się, że losy Aymee Martin i Shane'a Byrona to naprawdę świetna lektura! A wszystko zaczęło się od zapachu jaśminu, ozonu i benzyny.

Powiedzieć, że książka mi się podobała, to jak nic nie powiedzieć. Jestem nią po prostu oczarowana! Słodka, urocza, lekka i przyjemna, ale przy tym zwracająca uwagę na tak ważne tematy, jak ocenianie po pozorach, czy radzenie sobie z traumą. Myślę, że jest to doskonały przykład tego, jak powinno pisać się o nastolatkach.

Bardzo podobała mi się kreacja bohaterów. Aymee to dziewczyna, która nie lubi robić wokół siebie szumu. Woli spędzać czas w gronie najbliższych i czytać książki. Najbardziej na świecie uwielbia lizaki chupa chups i swojego psa Skittlesa (który swoją drogą jest niekwestionowanym głównym bohaterem całej historii). Aymee nigdy nie pogodziła się ze śmiercią matki, dlatego bardzo trudno jest jej zaakceptować fakt, że pozostali członkowie jej rodziny próbują ułożyć sobie życie na nowo. Natomiast Shane to troskliwy i niesamowicie opiekuńczy chłopak. Gdyby nie był taki młody, z pewnością trafiłby na listę moich książkowych mężów! To, jak traktował Aymee i jak pomagał jej odzyskać radość życia, było niesamowicie urocze. Zresztą cała ich relacja była właśnie taka, co jest zaskakujące, bo w pierwszej chwili mogłoby się wydawać, że są swoim totalnym przeciwieństwie i nie ma takiej mocy, która mogłaby ich ze sobą połączyć.

Myślę, że na uwagę zasługuje również styl pisania autorki. Jest lekki i przyjemny, co sprawia, że od książki dosłownie nie można się oderwać. I gdyby nie to, że musiałam następnego dnia wstać z samego rana do pracy, z pewnością zarwałabym dla niej noc. Bez wątpienia jest to książka, do których aż chce się wracać.

"Memories he bought" to pierwsza odsłona dylogii "Memories", dlatego już nie mogę się doczekać, kiedy sięgnę po jej drugą odsłonę i ponownie odwiedzę urokliwe Cloud City.

Biedna, grzeczna dziewczyna i bogaty, popularny chłopak, niby oklepany schemat, w którym już wszystko zostało powiedziane. Ale czy na pewno? Co jeśli ten bad boy wcale nie jest taki baaad, a dziewczyna zmieniła się po przejściach? Czy różnice społeczne mogą blokować uczucia? Czy uczucia wgl można kontrolować???? Nieeee! (To tylko moje zdanie)

Aymee stara się w szkole pozostawać niewidzialną, byle przetrwać ostatni rok liceum, a potem nadal starać się żyć. Od dwóch lat jej życie nie ma barw, ciężki wypadek, odebranie pasji i śmierć matki, te zdarzenia starły uśmiech z twarzy dziewczyny. Wszystko zmienia się dzień przed rozpoczęciem roku szkolnego. W deszczowym parku spotyka Shane'a, chłopaka, który potrafi skraść serce każdej dziewczyny. Zaczyna jednak od chupa chupsa i całusa… Dla Aymee to spotkanie jest niezapomniane, czy Shane podzieli jej uczucia?

Traumy przeszłości gonią bohaterów, wisi nad nimi pewna tajemnica, która nadal nie została wyjaśniona, w dodatku nikt nie wierzy w prawdziwość ich związku. Nawet Aymee ma wątpliwości… Czy to wszystko ma sens?

Uwielbiam, stałam się psychofanką, wypatrującą drugiej części. Uwielbiam Shane'a za jego upór, otwartość i szczerość. Uwielbiam Dalile za cięty język i umiejętność kopania w tyłek. Mam słabość do całej paczki Aymee i Shane'a i jedynie główna bohaterka sprawia czasem, że mam ochotę kogoś uderzyć, jednak jej zachowanie można tłumaczyć nieprzepracowanymi lękami, brakiem pewności siebie i zaniżonym poczuciem własnej wartości.

To nie jest zwykła historia o nastolatkach dla nastolatków, to gorzka opowieść, polana kilogramami cukru, to ciepło rozlewające się po ciele przy każdej romantycznej scenie, to strach o to co nadejdzie. Masa uczuć, masa emocji, masa dobrej zabawy. To zapewni Wam książka "Memories he bought".

Wam polecam, a sama czekam na dalszy ciąg z niecierpliwością

"- Kup jej wspomnienia.

- Co? - Zmarszczyła brwi, jakby nie miała pojęcia, o czym mówię.

- Zróbcie coś tylko we dwie. Coś innego niż zwykle."

"Memories he bougt" Sandry Biel zaintrygowało mnie od samego początku. Ciekawa okładka utrzymana w różnych odcieniach mojego ulubionego koloru i do tego opis zapowiadający lekturę o rozterkach młodych ludzi, dla małoletnich odbiorców. Choć sama osobiście nie zaliczam się już do tego grona (chyba, że duchem 😉), to sięgnęłam po tę powieść z przyjemnością.

Czy mi się podobała?

Muszę Wam przyznać, że z początku miałam problem z tytułem, którego wydźwięku nie potrafiłam zrozumieć. Dopiero, gdy w trakcie lektury powieści trafiałam na liczne wyjaśnienia tego zwrotu, między innymi na to zacytowane powyżej, wszystko stało się dla mnie jasne, a problemy związane z tym zagadnieniem zniknęły. Teraz, po zapoznaniu się z treścią powieści, w pełni rozumiem znaczenie tytułu i uważam, że stanowi idealne odzwierciedlenie treści zawartych na kartach tej książki.

Historia opowiedziana nam przez autorkę dotyczy odwiecznego konfliktu między bogatymi i biednymi, który ukazany został na przykładzie nastoletniej młodzieży uszczęszczającej do dwóch różnych szkół. W wyniku pewnych zdarzeń uczniowie zmuszeni zostają do wspólnej nauki, która zamiast pomóc, tylko zaognia ten problem. Może z kilkoma wyjątkami, a mam tu na myśli Aymee i Shane'a, którzy zaczynają darzyć się coraz większą sympatią.

Jaki będzie finał tej historii? Czy odwieczny podział wynikający z posiadanego statusu materialnego jest w stanie zaprzepaścić rodzące się uczucie?

Przyznam, że przeczytałam tę powieść z prawdziwą przyjemnością. Gdy na okładce znalazłam stwierdzenie, że książka doprawiona jest toną cukru, miałam mieszane uczucia. Teraz, już po lekturze powieści, wiem, jaki charakter miała ta słodycz oraz, że w wielu miejscach zniwelowana zostaje ona przez sarkazm i poczucie humoru. Przez tę historię się płynie, a towarzyszące bohaterom emocje niemal odczuwamy na własnej skórze! Trochę irytowało mnie zbyt częste określanie przeżywanych przez Aymee uczuć różnymi chorobami, jak chociażby zawałem czy wylewem. Jednak myślę, że związane jest ze stylizacją języka na slang młodzieżowy. To świetne posunięcie, mające na celu trafienie do młodego odbiorcy, aczkolwiek momentami czułam się jak dinozaur, który nie umie się odnaleźć w stosowanym obecnie słownictwie.

"Memories he bought" to świetna lektura dla młodego czytelnika, zupełnie pozbawiona scen erotycznych. Owszem, czuć wyraźną chemię między bohaterami, jednak nie wykracza ona poza pewne granice, poza którymi może dojść do zgorszenie małoletniego odbiorcy. Jeśli o mnie chodzi, bawiłam się przy niej wybornie.

Serdecznie polecam!

Moja ocena 8/10.

“Memories he bought” jest pierwszą częścią dylogii “Memories”. Byłam bardzo ciekawa tej historii. Najbardziej do sięgnięcia po nią zachęciły mnie występujące motywy oraz sposób jej promowania. I mimo, że uważam ją za dobrą książę młodzieżową, to jednak się trochę zawiodłam, ponieważ spodziewałam się czegoś innego.

Aymee niespodziewanie spotyka Shanea – kapitana drużyny futbolowej. Ich pierwsze spotkanie, które było dość nietypowe, niesie za sobą wiele nieoczekiwanych wydarzeń, które mocno wpłyną na życie bohaterów. Spotkanie chłopaka wydawałoby się być zwykłym przypadkiem, ale czy na pewno? Przez niespodziewany pożar dwie szkoły, które ze sobą rywalizują, zostały połączone do czasu naprawy budynku jednego z liceum. Jest to idealna okazja aby zażegnać negatywną rywalizację nastolatków.

“Każdy ma swoją prawdę, bo każdy inaczej odbiera rzeczywistość, patrząc na nią ze swojej perspektywy.”

[współpraca reklamowa @wydawnictwokreatywne ]

Miałam duży problem z napisaniem tej recenzji, ponieważ szczerze nie wiem, jak mam ocenić tę historię.

Spodobała mi się, jednak nie zachwyciła mnie jakoś bardzo. A już krótko po jej przeczytaniu nie czułam do niej żadnego przywiązania.

Spodobało mi się pióro autorki i w jaki sposób opisuje wydarzenia oraz jak nadaje danej sytuacji emocje. Jednak to nie wystarczyło. Czułam jakby tej książce brakowało ważnego elementu. Czegoś co by mnie zaangażowało, ponieważ mimo ciekawych opisów nie potrafiłam wejść w historię i przeżywać jej razem z bohaterami.

A co do samych postaci – polubiłam ich, jednak się z nimi nie zżyłam. A bardzo tego chciałam! Jak o Amee dowiedziałam się dużo, to o głównym bohaterze moim zdaniem bardzo mało. Shane wydawał się taki nijaki. Utrudniło mi to znacznie czytanie ich historii. Sama relacja nastolatków moim zdaniem była dość płytka. Mimo uroczych gestów nie potrafiłam wyczuć między nimi chemii. Wszystko działo się bardzo szybko, nie potrafiłam wyczuć momentów, w których następowała zmiana ich relacji.

Fabuła była mało angażująca. Po skończeniu czytania jedyne co pamiętałam to jej początek i zakończenie. A z przypomnieniem sobie dokładnych wydarzeń ze środka miałam niemały problem.

Skittles – pies głównej bohaterki – mnie zauroczył. Bardzo spodobały mi się fragmenty w których uczestniczył, a w szczególności to, że miał swój mały wpływ na rozwój wydarzeń.

Jednak mimo wszystko jestem ciekawa kontynuacji historii na tyle, że chętnie sięgnę po jej kontynuację.

Wiedziałam, że ostatnio u mnie czytelniczo było zbyt dobrze i niestety w końcu się na czymś rozczarowałam.

Ona grzeczna dziewczyna, która lubi książki i spokój a on to szkolna gwiazda, bogaty i uwielbiany przez dziewczyny. Przez splot przypadków wpadają na siebie i to wszystko rozpoczyna.

Widziałam tyle tiktoków z fajnymi scenami z tej książki, że byłam pewna całkowitej miłości i uwielbienia. Niestety tylko te pojedyncze sceny powodowały u mnie efekt wow a reszta była mocno przeciętna i schematyczna.

Może inaczej by było gdybym pokochała albo przynajmniej bardzo polubiła chociaż jednego z bohaterów aby chcieć śledzić dalsze jego losy i to co autorka dla niego zaplanowała, niestety tak się nie stało. Bohaterowie byli strasznie denerwujący, i tak mieli swoje momenty, które były urocze czy zabawne jednak to mi nie wystarczyło. Główna bohaterka działała mi na nerwy tak samo jak jej przyjaciółki. Za to męski bohater swoim zachowaniem względem kobiet sprawiał, że miałam ochotę wejść do tej książki i zdzielić go za to po głowie. Sposób w jaki mówił,, mała " totalnie nie działał na mnie w tej historii a raczej wprawiał w konsternację i zażenowanie.

Weźcie pod uwagę, że ja nastawiłam się na totalne cudo i może stąd mój zawód jednak miała też coś dobrego. Najlepszy przyjaciel głównego bohatera i jego dziewczyna to było najlepsze co się tej książce przytrafiło i muszę przyznać, że chętnie poznałabym ich historię bo autorka pisze bardzo dobrze tylko ci bohaterowie mi nie zagrali.

Akurat w przypadku tej pozycji nie będę wam jej odradzać bo jest bardzo dużo procent szans, że wam ona się spodoba.