Matylda i Klopsik. Ulica Pazurkowa

Rodzeństwo oraz Karol i Marysia już nie mogą doczekać się kolejnych wakacji. Znowu będą mogli je spędzić w domku na drzewie. Pewnego dnia otrzymują wiadomość, że do wspólnych zabawach dołączyć do nich kuzynka Marysi – Matylda. Dziewczynka ma pieska Klopsika, którego często nosi na rękach i ma specyficzny zapach jak na psa. Pachnie fiołkami. Czy dzieci będą umiały zaprzyjaźnić się z nową koleżanką? Przekonajcie się sami.

Te niewielkie książeczki, które zostały wydane przez @wydawnictwobis posiadają wiele mądrości. Ukazują jak ważna jest przyjaźń i że jak się coś bardzo chce to jest to możliwe. Porusza również problem niepełnosprawności. Karol bowiem był niewidomy, ale dzieciom w ogóle nie przeszkadzało to by wspólnie bawić się i dostosować zabawy pod chłopca. Ukazuje również sąsiedzkie relacje i wzajemną pomoc. Lektura uczy również skromności i tolerancji. Matylda, to dziewczynka, która lubiła być w centrum uwagi i wywyższać się. Ale na nią dzieci miały również sposób. Pokazały jej, że każdy na ulicy Pazurkowej jest równy.

Te ciepłe i bardzo wartościowe historyjki na pewno umilą nie jedno deszczowe popołudnie. Na uwagę zasługują również duże i kolorowe ilustrację, które są dopełnieniem czytanego tekstu.

Książeczki przeznaczone są dla dzieci w wieku 6 do 8 lat, ale myślę, że nieco starsi czytelnicy również pokochają mieszkańców ulicy Pazurkowej. Okładki książeczek są wykonane z twardej oprawy co sprawia, że bardzo ładnie prezentują się na regale.

My bardzo polubiliśmy rodzeństwo z Ulicy Pazurkowej oraz ich przyjaciół. Już nie możemy doczekać się kolejnych części.

Mali wielbiciele Ulicy Pazurkowej już mogą zacierać ręce i cieszyć buźki, bo oto szóstka przyjaciół wraca z nowymi przygodami w tomie III zatytułowanym „Matylda i Klopsik”.

Tym razem do grona miłośników przygód i świetnej zabawy dołącza Matylda, kuzynka Marysi, wraz ze swoim pupilem. Nie było w tym nic ciekawego, gdyby nie fakt, że Matylda lubi być w centrum uwagi, a jej pies nie wie, co to znaczy prawdziwe psie życie. Nie trudno wyczuć, z jakimi negatywnymi uczuciami boryka się Marysia, której przyjdzie ugościć kuzynkę. Jednak grono niezawodnych przyjaciół staje na wysokości zadania i mimo wielkiej niechęci ze strony gościa, są oni bardzo wyrozumiali.

Autorka zaprezentowała Matyldę jako osobę o ciężkim charakterze, która lubi być w centrum uwagi i mieć ostatnie słowo. Nie akceptuje sposobów spędzania wolnego czasu proponowanego przez członków „Domku pod drzewem”. Próby pokazania swojej wyższości, kończą się fiaskiem, bo w oczach dzieci z Ulicy Pazurkowej wszyscy są równi, a jednocześnie każdy z nich jest wyjątkowy. Nie można również zapomnieć o Klopsiku, piesku Matyldy, który dzięki temu wyjazdowi mógł poznać prawdziwe psie życie.

Kolejny raz mieliśmy okazję zatracić się w mądrej, pouczającej i wartościowej lekturze. Dzięki niej każde dziecko może czerpać lekcje życie – w tym przypadku lekcję skromności i tolerancji oraz akceptacji drugiego człowieka.

Tak jak to było w poprzednich dwóch tomach i tym razem piękne ilustracje wyszły spod ręki Moniki Rajewskiej, co sprawia, że wszystkie części są jednością i każdorazowo cieszą oko.

Książka została wydana w twardej oprawie, dzięki czemu pięknie prezentować się będzie w każdej domowej biblioteczce.

Reasumując: Zapewne będę się powtarzać, że książka przeznaczona jest dla każdego czytelnika, nie tylko dla tych najmłodszych, jednak trudno tego nie robić, jeżeli autorka pisze tak „mądre” książki. Po lekturze można wyciągnąć bardzo ważną lekcję, dlatego właśnie tak czekam na kolejne części i mam nadzieję, że następna już niebawem zagości w naszej biblioteczce.

Papierowy Bluszcz

Na Pazurkową zawita wyfiołkowany mops Klopsik wraz ze swoją właścicielką Matyldą. Matylda zadziera nosa, a pies jest non stop noszony i prawie cały czas wygląda jakby spał. Czy dzieci dogadają się z nową koleżanką?

Do Marysi przyjeżdża kuzynka Matylda wraz ze swoim mopsem Klopsikiem. Dziewczynka jednak wcale się nie cieszy z jej towarzystwa. Matylda jest przemądrzała, zadziera nosa i chciałaby rządzić. Jednak paczka z Pazurkowej zna się już długo i ma ustalone zasady, które stawiają każdego na równi. Przyjazd nowej koleżanki wcale tego nie zmieni.

Matylda nie jest zachwycona tym, że nie jest w centrum uwagi. Nie może liderować najlepszej grupie w podchodach, bo to losowanie decyduje o przydziale. Ocenia innych po pozorach, po czym sama ma problem z nadążeniem za grupą. A na dodatek jej najlepszy przyjaciel Klopsik woli biegać razem z innymi psami i już nie pachnie fiołkami.

Jednak kiedy Matylda ma wypadek wszyscy pomagają jej bez słowa narzekania czy osądzania.

Dziewczynka ma wybór. Może się dostosować do panujących zasad, albo przesiedzieć samotnie cały pobyt u Marysi. Jak myślicie, co wybierze?

Seria z ulicą Pazurkową to pełne empatii historie o grupie przyjaciół i ich czworonogach. Tym razem dzieci dowiedzą się jak sprytnie można rozwiązywać konflikty w grupie oraz o tym, że nie warto zadzierać nosa. Przy okazji wytłumaczone jest kiedy używa się powiedzenia czysta karta i bułka z masłem.

Ulicę Pazurkową polecam do czytania już z przedszkolakami. Spędzicie wraz z pociechami z tą książką miły czas.