Mała gwiazda tuż pod Tsih. Supersi. Tom 1

Dzień dobry. Dzisiaj trochę później, ale zaczynamy komiksem. Frédéric Maupomé twórca komiksu „Sixtine” powraca do nas z historią „Supersi”. Od wydawnictwa @egmont_polska właśnie otrzymujemy otrzymujemy pierwszy tom „Mała gwiazda tuż po Tsih”. Dawid to z kolei twórca znany z komiksu „Sprawy kryminalne Filipiny Lomar”.

„Supersi” to opowieść o trójce rodzeństwa, która ma niezwykłe moce. Musi jednak uważać, wszak na Ziemi to rzecz dość nietypowa. Rodzeństwo bowiem przybyło z odległych zakątków wszechświata. Dzieci nie do końca pamiętają, co wydarzyło się na ich planecie. Mat opowiada młodszej Lili i Benjiemu, skąd pochodzą. Czy zobaczą jeszcze swoich rodziców? Dlaczego wysłali ich na Ziemię? Jaka jest ich rola tu, gdzie się obecnie znajdują?

Komiks „Supersi” to piękna opowieść o odwadze, bohaterstwie, prawości. To także piękna historia trojga rodzeństwa, których łączy miłość i tęsknota za rodzicami. Póki trzymają się razem, wszystko będzie dobrze. Mimo samotności, której czasem doświadczają, znajdują przyjaciół, a przede wszystkim mają siebie nawzajem.

To piękny komiks, utrzymany trochę w charakterze klimatu Marvela, ale jednak przeznaczony dla młodszych czytelników. Czarnym charakterem, i to też nie takim bardzo złym, wręcz neutralnym, jest Franck, szkolny dręczyciel. Poza tym rodzeństwo nie ma tu wielkich wrogów, z którymi musi walczyć. Zagadką pozostaje, co stało się z ich rodzicami. W przygotowaniu drugi tom „Bohaterowie”.

Wiek czytelników: 7+

Liczba stron: 112

@egmont_polska

@swiatkomiksu

@booki_dzieci

Uśmiecham się na myśl o lekturze tego komiksu, ponieważ mój wybór był zupełnie przypadkowy a jednak okazał się w pełni trafiony. Dopiero odkrywam świat powieści graficznych, ale jeśli moja przygoda ma wyglądać właśnie tak: poproszę o więcej!

"Supersi" to pierwszy tom graficznej serii dedykowanej młodemu czytelnikowi, ale prawda jest taka, że przyjemność z poznawania przygód bohaterów znajdzie tutaj każdy, bez względu na wiek. Lili, Mat i Benji tracą rodziców i uciekają na Ziemię, by ukryć się tu przed niebezpieczeństwem z kosmosu. Niestety nie zostają dobrze przyjęci przez Ziemian a fala odrzucenia jest tak silna, że sam czytelnik zastanawia się skąd tyle wrogości. Ta trójka cudownych bohaterów szybko zjednuje sobie naszą szczerą sympatię i sprawia, że drżymy o ich los a to wszystko ma swoje odbicie w prezentowanych przez fabułę wartościach.

Czytamy o braku tolerancji, odrzuceniu, poczuciu osamotnienia. Bohaterowie próbują wpasować się w nową rzeczywistość, ale czyhająca na każdym kroku wrogość nie ułatwia im zadania. A przecież chcą być tylko tacy sami jak my, mimo posiadanych supermocy. Czy to naprawdę wygórowane oczekiwania? Serce się ściska, szczególnie gdy do wyobraźni dopuszczony zostaje wyjątkowy obraz, ponieważ grafika tego komiksu jest przecudowna. Tak szczerze oddaje uczucia kryjące się w bohaterach, że aż żałują, że wcześniej nie zdecydowałam się poznać szczególnej wartości powieści graficznych.

"Supersi. Mała gwiazda tuż pod Tsih" to niepozorny komiks o wielkiej wadze. Francuscy twórcy zachwycili mnie swoim pomysłem oraz wykonaniem, zaostrzając apetyt na kolejne tomy. To była przygoda, której szybko nie zapomnę i na której będzie dorastało młode pokolenie z czego ogromnie się cieszę. Oby powstało jak najwięcej takich pięknych, wartościowych komiksów.

PopKulturowy Kociołek:

Szereg traumatycznych okoliczności sprawił, że trójka młodych bohaterów musiała szukać schronienia na naszej planecie. Bez rodziców, bez żadnego innego wsparcia, mogą liczyć tylko na siebie. Nowym wyzwaniem, jakie na nich czeka jest szkoła, gdzie wszystko począwszy od budynków, nauczycieli kończąc na uczniach, jest dla nich nowe i zaskakujące. Jednocześnie cały czas muszą oni pamiętać, aby ukrywać swoją prawdziwą tożsamość i posiadane superbohaterskie moce.

Krótki zarys fabuły, jasno wskazuje, że Supersi #1 to kolejna pozycja w ofercie wydawnictwa Egmont, kierowana głównie do młodszego czytelnika. Pierwszy album serii (tryptyk) służy scenarzyście głównie do zarysowania historii i mocniejszego zagłębienia się w psychice bohaterów. Niezwykłe dzieciaki, niemogące liczyć na pomoc i bliskość rodziców, starające się za wszelką cenę wtopić w tłum, często borykają się z wieloma problemami (bardziej dramatycznymi lub śmiesznymi). Autorowi udaje się również stworzyć otoczkę tajemniczości, która sprawia, że z wielką ciekawością przewraca się kolejne strony komiksu.

Frédéric Maupomé kreśli tutaj ciekawą i momentami wzruszającą opowieść o przyjaźni, problemach i radościach. Sięga on również ponadto do klasyki gatunku superbohaterskiego, wykorzystując niektóre sprawdzone schematy (dopasowując je do potrzeb młodszego odbiorcy). W bardzo dużym uproszczeniu można byłoby album porównać do obserwowania dzieciństwa Clarka Kenta i jego szkolnych radości/problemów.

Najmniejszych uwag nie można mieć do samych bohaterów, którzy są niezwykli pod naprawdę wieloma względami. Ich przebojowe charaktery sprawiają, że szybko zyskują oni sympatię czytelnika i z wielką przyjemnością śledzi się ich losy.

SUPER-ZWYCZAJNOŚĆ

„Supersi” to zdecydowanie jedna z najciekawszych komiksowych nowości dla młodych czytelników. Łącząc w sobie to, co dla komiksu europejskiego typowe i nietypowe, zabiera nas w naprawdę przyjemną podróż po przygodowo-fantastycznych rewirach głównonurtowych opowieści obrazkowych. I potrafią coś ze zgranych schematów, podlanych sosem superhero.

Lili, Mat i Benji pochodzą z kosmosu. Po utracie bliskich trafiają na Ziemię, gdzie jednak nie czeka ich tak ciepłe przyjęcie, na jakie mogli liczyć. Zmuszone do ukrywania tego, kim są dzieci, choć obdarzone mocami, starają się wieść szare życia. Ciągłe zmiany miejsca zamieszkania i szkół nie ułatwiają im życia. Nadzieję pokładają w nowym, dużym mieście, ale czy jest to w ogóle możliwe?

Zawsze lubiłem historie takie, jak ta. Zwykłe życie, a jednak coś niezwykłego. Tym razem tym niezwykłym są główni bohaterowie. Schemat znany i eksplorowany właściwie na każdym polu, kiedy czytałem ten tom, przed oczami miałem i disnejowskie „Wakacje żegnaj szkoło”, i „Super 8”, i nawet „Stranger Things”. Ja wiem, że to nie rzeczy do porównywania, ale nic nie poradzę. Skojarzenia to skojarzenia. Pewnie jeszcze mógłbym takich porównań trochę namnożyć, ale po co, skoro liczy się tylko jedno. Czyli, że to dobry komiks.

Lekka fabuła, sprawnie poprowadzona opowieść, wyraziści bohaterowie, przesłanie, trochę moralizatorstwa, wszystko co być w komiksie familijnym powinno, tu się znalazło. Można było przesadzić, można było nie dociągnąć tego i owego, bo mieszanie kosmicznej fikcji i zwyczajności nie zawsze wychodzi tak, jak chcieliby tego twórcy, ale tym razem wyszło. I bawi tak dzieci, jak i dorosłych. Okej, tych dorosłych, którzy mają w sobie coś z dziecka, którym byli kiedyś, ale myślę, że takich jest dużo.

Lekka jest też tu szata graficzna. To ogólnie taki właśnie lekki komiks pod każdym względem, ale ma też emocje. Ma trochę smutku i pewną ponurą aurę. Ale jest barwny, jest miły – i dla oka, i dla wyobraźni – i sympatyczny. Miło było go poznać i mogę polecić go z czystym sercem każdemu, kto szuka czegoś dla całej rodziny.