Maja Orety

Nie mogę się powstrzymać przed podkreśleniem, że niniejsza książka powstała dzięki Wydawnictwo Literatura

i należy do serii „To lubię”. Naszej ulubionej,

w której polscy pisarze na wylot znający dzieciaki ukazują ich codzienne życie, to rodzinne i to szkolne wraz z większymi i mniejszymi radościami i smuteczkami. Moje dziecko często utożsamia się z bohaterami przeczytanych książek, tym bardziej, że przedstawione w nich historie są bliskie rzeczywistości, no i takie znajome przecież. Jednak ta książka jest odrobinę inna, a tę inność stanowi życie naszej bohaterki w towarzystwie kapryśnych, zmanierowanych, maleńkich i wzruszająco płochliwych elfów. Maja Orety wraz z rodzicami i ukochaną babcią mieszka na przedmieściach w starym, rodzinnym domu taty, gdzie mieści się też olbrzymi, częściowo zdziczały ogród. To właśnie tam uwiły sobie gniazdko trzy elfy i dziewczynka przypadkiem odkrywszy ich obecność, stopniowo się z nimi zaprzyjaźnia. Kiedy jednak oznajmia w szkole podczas lekcji, że na najbliższym balu przebierańców sama będzie elfem, wychowawczyni bardzo się irytuje. Wszystko, tylko nie elfy? Maja nie może o tym zapomnieć, więc kiedy pani Orlicz pewnego dnia nie pojawia się w szkole, razem z przyjaciółką i Adrianem, nowym chłopcem w klasie postanawiają wszcząć śledztwo. Przecież pani Orlicz w szkole jest ZAWSZE! Dzięki swojej pomysłowości (i trochę przebiegłości) dzieciaki dostają się do jej domu. A kiedy wśród mnóstwa książek znajdują tajemniczą fotografię, nic ich już nie powstrzyma przed kontynuowaniem dochodzenia.

Reasumując. Książka jest fantastyczna i tak samo spodoba się dzieciom jak i podczytującym dorosłym, gwarantuję. Akcja toczy się szybko, sprawnie, postaci bohaterów są wyraziste, dialogi ciekawe, natomiast istotne tematy, takie jak tolerancja, wrażliwość na krzywdę innych, czy nawet pielęgnowanie dziecięcej fantazji zostają na kartach opowieści przemycone w sposób tak dyskretny i delikatny, że docierają do młodego czytelnika niewiadomo kiedy. Trochę rzeczywistości, trochę baśniowości, trochę przyjaźni i całe morze emocji plus niesamowite rysunki Kasi Kołodziej (moja córka tu bije pokłony, gdyż ogromnie jej się podobały!) – to właśnie „Maja Orety”, którą polecamy szczególnie dzieciakom 8+ do samodzielnego czytania i prawdziwej frajdy.

Lubicie fantastykę? A może jesteście zwolennikami książek przygodowych lub detektywistycznych? Eliza Sarnacka-Mahoney połączyła wszystkie te gatunki, tworząc świetną książkę dla dzieci! „Maja Orety” to zabawna i porywająca lektura, która trzyma w napięciu do ostatniej strony. Zajrzyjcie z nami do przygód Mai i jej przyjaciół!

Maja Orety mieszka wraz z rodzicami w domu z ogrodem. I nie jest to jakiś tam zwyczajny ogród, mieszkają w nim bowiem trzy elfy! Musicie wiedzieć, że są to stworzenia niezwykłe. Maja Orety doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że elfy są bardzo płochliwe, z natury nieufne, a przy okazji odrobinę złośliwe. Wiedziała więc, że należy się z nimi obchodzić ostrożnie. Mimo ich niełatwego charakteru dziewczynka bardzo lubi małych mieszkańców swojego ogródka. Okazuje się jednak, że nie każdy człowiek uśmiecha się na myśl o elfach! Wychowawczyni Mai, pani Orlicz, z bliżej nieokreślonego powodu pałała do przedstawicieli tego gatunku ogromną niechęcią.

Gdy pewnego dnia pani Orlicz nie pojawia się w szkole Maja wraz z przyjaciółką Weroniką postanawiają przeprowadzić śledztwo. Niewyjaśniona awersja do elfów oraz owiane tajemnicą życie prywatne nauczycielki nie dają dziewczynkom spokoju. Wspólnie z Adrianem, nowym chłopcem w klasie, podstępem namawiają woźnego, by zabrał ich do domu wychowawczyni. Tam trójka małych detektywów znajduje tajemniczą fotografię! Jaki sekret skrywa ich nauczycielka? I dlaczego ich wychowawczyni po powrocie do szkoły sprawia wrażenie nieobecnej duchem? Sprawdźcie sami!

„Maja Orety” to naprawdę świetna książka. Znajdziecie w niej wiele wątków, które splatają się ze sobą w zupełnie nieoczekiwany sposób! Przygoda Mai, Weroniki i Adriana jest niezwykle przemyślana, trzyma w napięciu, a przy okazji bawi. Trafione żarty, zabawne riposty i gra słów w wielu momentach książki z pewnością wywołają uśmiech na twarzach czytelników.

Warto wspomnieć, że dla Elizy Sarnackiej-Mahoney „Maja Orety” to w pewnym sensie debiut! Autorka ma w swoim dorobku wiele powieści dla dorosłych, jednak przygody Mai to jej pierwsza książka dla dzieci. W mojej opinii – bardzo udana! Jestem przekonana, że czytelnicy z zapartym tchem będą śledzić fabułę. Może nawet ktoś krzyknie „O rety!”? W końcu sama Maja przyznaje, że takie nazwisko zobowiązuje!

Gorąco polecam „Maję Orety” czytelnikom od 8. roku życia. Ostrzegam jednak – jeśli dacie tę książkę dzieciom wieczorem, to możecie mieć problem z zagonieniem ich do łóżek! Ciężko się od niej oderwać 😊.

Czytelnicze Podwórko