Maestro. Symfonia zmysłów. Tom 3

Monika Magoska-Suchar powraca z trzecim tomem serii „Symfonia zmysłów”. Po „Promotorze” i „Profesorze” przychodzi czas na „Maestro”. Podoba mi się, jak autorka buduje historię. Nie ma odczucia, że jest ona kontynuowana „na siłę”. Wręcz przeciwnie! Szczerze przyznaję, że ciągle mi mało. Bezbłędny romans, właśnie taki jak lubię – namiętny i nieprzewidywalny. Autorka zdecydowanie posiada ogromny talent, wydaje się, że każdy rozdział jest lepszy od poprzedniego. Świetna lektura na długie wieczory i noce. 

Nie mogłam doczekać się tej części!

Zabieg, który zastosowała autorka, czyli przeplatanie perspektyw głównych bohaterów był idealny! Przepływał płynnie, jak muzyka, mogłam wczuć się i mieć wrażenie, że te osoby siedzą obok mnie.

Było bardzo erotycznie, sensualnie, książka dla dorosłych czytelników.

Czułam się jednak dziwnie, gdy Stella wciąż mówiła do Cesare na pan. Nie będę Wam spojlować, ale po pewnej sytuacji już w ogóle miałam mętlik 🤭

I czuję niedosyt. Że jak to koniec, jedno spojrzenie i odeszło w zapomnienie coś takiego?

To zabawne jak bardzo przeżywam życie fikcyjnych postaci. Mąż widząc moje emocje stwierdził, że autorka wiedziała co robi.

To prawda. Nie zapomnę tej wspaniałej serii.

Trylogia „Symfonia zmysłów” to seria, dla której całkowicie przepadłam. Porywająca historia o zakazanej miłości między profesorem a jego uczennicą. Gorąca, pełna zwrotów akcji opowieść o walce o własne szczęście. O sekretach, które choć skrzętnie skrywane prędzej czy później wyjdą na jaw. O kłamstwach, intrygach, zazdrości i trudnych decyzjach. To historia o walce między tym, co podpowiada serce, a zdrowym rozsądkiem.

Na trzeci, finałowy tom serii czekałam z niecierpliwością. Monika zakończeniem „Profesora” mnie zastrzeliła. Byłam niesamowicie ciekawa jak historia Stelli i Cesare'a potoczy się dalej. W którą stronę to wszystko pójdzie. Dlatego, gdy tylko „Maestro” trafił w moje ręce od razu zabrałam się za czytanie.

Związek z Cesarem po raz kolejny przynosi Stelli ból i łzy. Ból tak wielki, że omal nie odbiera młodej dziewczynie zmysłów.

Wyrzucona z prestiżowej uczelni traci szansę na wielką muzyczną karierę, o której od zawsze marzyła. Ojciec zmusza ją do wyjazdu do szkoły z internatem we Francji, gdzie napotyka na kolejne problemy. Gdy sytuacja staje się niebezpieczna w życiu Stelli znowu pojawia się On… jej miłość i przekleństwo — Cesare Elaclaire. Odnalazł ją. Ale czy tym razem naprawdę przychodzi do niej wyłącznie w roli wybawcy?

Ależ to była gorąca książka. Chwile uniesień naszych bohaterów, pożądanie wybuchające między nimi oraz ich perwersyjność rozgrzewają zmysły do czerwoności.

W tej części dostajemy odpowiedzi na wszystkie nurtujące nas pytania. Na jaw wychodzą skrywane dotychczas tajemnice, z którymi Stella musi się zmierzyć.

Komu zaufa tym razem?

Mam wrażenie, że przemiana Stelli, którą zaobserwowałam w poprzedniej części gdzieś się ulotniła. Ponownie stała się tą niepewną, wystraszoną i łatwo poddającą się dziewczyną, jaką była na początku. Jej zachowanie momentami mnie irytowało. Za to Cesare… Och ten facet skradnie niejedno czytelnicze serce. Do zestawu cech, jakie do tej pory zaprezentował dopisać możemy jeszcze opiekuńczość. Udowodnił, że potrafi i chce zatroszczyć się o Stellę. Na przekór całemu światu darzy ją tak wielką miłością, że jest dla niej gotów poświęcić dotychczasowe życie.

Co ja tu będę się rozpisywać. Ogromu emocji, jakie wypływają z tych książek nie da się opisać słowami. Tego trzeba doświadczyć samemu. Czytajcie „Symfonie zmysłów"!

Zakończenie drugiego tomu "Symfonii zmysłów" tak samo, jak zakończenie pierwszej części historii Stelli i Cesare'a pozostawiło w mojej głowie kolejne pytania bez odpowiedzi. Jako że "Maestro" to ostatnia odsłona tej serii, w zasadzie wszystko powinno zostać wyjaśnione i uporządkowane. Jednak czy tak właśnie było?

W finałowym tomie "Symfonii Zmysłów" Monika Magoska-Suchar nie dała swoim czytelnikom powodów do nudy. Po zaskakującym zakończeniu poprzedniej części byłam bardzo ciekawa, czy Stella, która dla zakazanego romansu z profesorem, zaryzykowała w zasadzie wszystko — swoją relację z ojcem, obiecująco zapowiadającą się karierę i opinię w środowisku muzycznym, będzie w stanie pozbierać się do kupy.

Po tym, jak dziewczyna została wyrzucona z prestiżowej uczelni, ojciec zmusił ją do powrotu do Europy i rozpoczęcia nauki w szkole z internatem we Francji. Niestety nowo poznane osoby sprowadzają na nią poważne kłopoty. Czy Stella spotka na swojej drodze kogoś, kto będzie w stanie jej pomóc? Czy dziewczyna wreszcie pozna prawdę o tym, co łączyło Cesare'a z jej matką? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w "Maestro" - ostatnim tomie Symfonii Zmysłów.

Muszę przyznać, że Monika Magoska-Suchar nie zwolniła tempa i po raz kolejny oddała w ręce czytelników powieść pełną zwrotów akcji i namiętnych scen erotycznych. Dlatego, jeżeli ktoś spodziewał się prawdziwej sielanki i spokojnego zakończenia całej historii, może być nieco rozczarowany, ponieważ autorka postanowiła jeszcze na koniec nieco czytelników zaskoczyć i sprawić, że do samego końca nie wiadomo, czy historia Stelli i Cesare będzie miała szczęśliwe, czy jednak smutne zakończenie.

Wydaje mi się, że ta część była najbardziej pikantna ze wszystkich. Oczywiście mogę się mylić, ale mam nieodparte wrażenie, że tak właśnie było. Główni bohaterowie poznali siebie i swoje potrzeby na tyle, że mogli pozwolić sobie na pokonywanie kolejnych granic. Szczególnie że Cesare pod wpływem uczuć do Stelli bardzo się zmienił. W stosunku do swojej ukochanej nie był już tak bezwzględnie stanowczy i nieustępliwy, jak w poprzednich tomach. Starał się bardziej rozumieć Stellę i traktować ją jak swojego partnera, a nie podwładną. Bardzo podobała mi się ta zmiana.

W zasadzie mam tylko dwa zastrzeżenia, jeżeli chodzi o tę część. Szczerze powiedziawszy, liczyłam na nieco bardziej spektakularne zakończenie wątku zemsty Cesare'a. Liczyłam na coś z większym rozmachem i czekałam na konfrontację, której w zasadzie nie było... Szkoda, bo wątek miał naprawdę duży potencjał!

Nie do końca przypadło mi do gustu również samo zakończenie serii. Po tylu stronach pełnych emocji i pikanterii wydaje mi się nieco mdłe, ale oczywiście każdy ma prawo do własnego zdania, więc dla kogoś innego może być wręcz idealnym zwieńczeniem serii.

Niemniej jednak podczas czytania każdego tomu "Symfonii zmysłów" dobrze się bawiłam i z pewnością będę miło wspominać emocje, które towarzyszyły mi podczas czytania oraz wyczekiwania na kolejne części tej historii. Myślę, że zdecydowanie nie jest to historia, która przypadnie do gustu każdemu czytelnikowi, ale z pewnością spodoba się tym, którzy nie boją się odważnych scen, błądzących gdzieś na pograniczu dobrego smaku oraz tych, którzy lubią niekonwencjonalne historie miłosne.

Dziś trochę o najnowszej książce Moniki „Maestro”. Jest to III tom, z cyklu „Symfonia zmysłów”. Zdecydowanie są to książki, które sprawią, że rumieńce przez dłuższy czas nie zejdą Wam z twarzy.

Jeśli ktoś szuka mocnych wrażeń, erotycznych uniesień i wszystkiego owianego tajemnicami, gdzie jedna goni drugą… no cóż, chyba nie muszę Wam przedstawiać Moniki.

Jeśli ktoś jakimś cudem nie czytał jeszcze żadnej książki autorki, to tylko wspomnę, że pióro jest lekkie i przyjemne, książki się czytają same. Rozdziały są krótkie, więc nie da się poprzestać na jednym. Takim sposobem nim się obejrzałam byłam w połowie.

Coś co ważne w erotykach- sceny seksu. Nie są one opisywane w wulgarny czy obrzydliwy sposób, co niestety zdarza się często w książkach tego gatunku.

Ponadto w książce oprócz tego znajdziemy również mnóstwo niewyjaśnionych spraw, tajemnic, zagadek czy sporów.

Bohaterowie są wyraziści. To jest tom III, dobrze widzieć jak Stella przez te wszystkie części się zmienia, mimo, że czasem zachowywała się jak dziecko to jednak zaczęła momentami pokazywać pazurki. Jeśli chodzi o Cesare’a od samego początku ta postać to dla mnie zagadka. Nie umiem przewidzieć jego zachowania, podoba mi się, że jest władczy, walczy o tych których kocha, zawsze spada na przysłowiowe cztery łapy. Trochę zamieszał w tym tomie, i to właśnie sprawiło, że ta część podobała mi się najbardziej. Ode mnie osobiście leci polecajka. Zaznaczam tylko, że jest to książka dla dorosłych. Do tego „hot level” jest najwyższy, więc jeśli ktoś nie lubi mocnych erotyków to ta książka zdecydowanie nie jest dla niego.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

współpraca

„Popełniłem wiele błędów w życiu, ale wszystkie one doprowadziły mnie do Stelli. Dlatego nie mogłem o nich zapomnieć. Były ważne. Dzięki nim poznałem miłość mojego życia. Prawdziwą i jedyną. Dla której byłem gotowy na wszystko, bo ona była wszystkim.”

To, co tak starannie myśleli, że zostało zatajone, a filmy ze Stellą w roli głównej odzyskane okazało się błędnym myśleniem. Jej marzenia rozsypały się w drobny mak i to w jednej chwili, a teraz została uwięziona w internacie prowadzonym przez zakonnicę. W momencie, w którym wpada w kolejne kłopoty, pojawia się Cesare i ratuje ją. Zamierza ją zabrać ze sobą i posunie się do wszystkich zagrywek byle by ją wyrwać stamtąd. Po raz kolejny rozpoczynają wspólne życie w Stanach. Czy tym razem wszystko ułoży się dobrze, a kłopoty mają już za sobą? Stella czuje, że Cesare cały czas coś przed nią ukrywa. Jego przeszłość bardzo ją ciekawi i chce ją poznać, a on robi wszystko by tylko wybić jej to z głowy i to w sposób, który uwielbia. Tylko czy gdy pozna w końcu prawdę, nie okaże się ona niszcząca? Czy romans, który rozpoczął się od zemsty, może skończyć się dobrze? Kto w tej rozgrywce okaże się dobry, a kto zły? Jakie tajemnice jeszcze wyjdą na jaw?



Cóż to był za finał historii Stelli i Cesara, do tej pory czuje te emocje i to pożądanie. Poprzednie częściej były pikantne, ale ta jest jeszcze bardziej hot. Zaufanie, które zostało już nie raz nadszarpnięte, miliony łez wylanych, tajemnice i kłamstwa, które zamiast znikać, to cały czas pojawiają się nowe, wątpliwości czy na pewno dobrze się postępuje, miłość, walka rozumu z sercem, a do tego ogromny talent, miłość do muzyki i wielkie pożądanie oraz namiętność. Ta książka, ta seria to jedna wielka wybuchowa mieszanka emocji, które targają czytelnikiem od początku do końca, zapewniając najlepszą rozrywkę. Obok tej serii nie można przejść obojętnie, ją trzeba przeczytać i pozwolić sobie na przeniesienie w świat bohaterów. Monia ja Cię uwielbiam, a ta końcówka spowodowała, że o mało nie oszalałam, bo już myślałam, że tak to zamierzasz zakończyć. Wiesz, jak podnieść ciśnienie i to na sam koniec jeszcze. Nawet nie zdajesz sobie sprawy, jaką ulgę poczułam, gdy czytałam epilog. Bardzo gorąco polecam wam tę serię, rozgrzeje ona was jeszcze bardziej w to lato.

Podobno miłość wszystko wybacza i wraz z nią pojawia się szczęście oraz świat nabiera jaśniejszych barw A jeśli tak nie jest? Przynosi z sobą mroczniejsze kolory, strach i niepewność? Czy na pewno nią jest i powinno się dać kolejną szansę?

Zdrada niejedno ma oblicze i zbyt często nadchodzi ze strony, jakiej nikt nie spodziewa się jej. Stella poznała jak smakuje w jednej z najszczęśliwszych chwil. Czy powinna zaufać komuś kto już ją niejednokrotnie zranił? Zaryzykowała wszystko i straciło więcej niż mogła wcześniej przypuszczać. Czy było warto? Wydaje się, że dziewczyna przegrała i musi pogodzić się ze swoją sytuacją, chociaż jeszcze przed momentem miała świat u swych stóp. Co dalej ze świetnie zapowiadającą się karierą i przyszłością w ogóle? Kto pomoże Stelli jeśli nie ma wokół żadnej przyjaznej twarzy? Ktoś przypomina o sobie, ale jakie są intencje Cesare? Zaufanie już zostało nadwyrężone i tak wiele utracono, tym, razem kolejne niepowodzenie może mieć skutki jeszcze dalej idące. Na szali jest coś więcej niż tylko zawodowa przyszłość, przed młodą wiolonczelistką już tak wiele zamkniętych drzwi, te które uchyliły się mogą na nią ściągnąć jeszcze większe kłopoty. Serce podpowiada jedno, a rozsądek milczy, pozostaje jeszcze raz, ostatni spróbować uwierzyć w słowa i czyny …

Ogromny talent, uczucia, które nie powinny w ogóle zaistnieć, tajemnicza przeszłość, zaskakująca zwrotami teraźniejszość oraz niepewna przyszłość. Dwoje ludzi, jakich dużo dzieli, a łączy miłość, wciąż wystawiana na próby. Ostatni tom trylogii autorstwa Moniki Magoskiej – Suchar dostarcza nam całego wachlarza emocji oraz zwrotów opowiadanej historii. Jako, iż pisarka już niejednokrotnie w swoich książkach pokazała co, to znaczy zaskoczyć rozwojem akcji również i w najnowszej należy się tego spodziewać także, ale przystało na mistrzynię robi w najmniej oczekiwanych momentach. Do samego końca trudno przewidzieć jak potoczą się losy bohaterów, które i tak prowadzone są po krętych ścieżkach. Na pierwszym miejscu są emocje, przynoszące z sobą prawie równocześnie szczęście, lecz również i ból. W „Maestro” czytelnicy znajdą całych wachlarz uczuć, intensywnych, trudnych do przewidzenia, czasami przypominających sinusoidę, lecz zawsze oddanych prawdziwie. No i oczywiście postacie, które jeszcze nie wyjawiły wszystkich swoich sekretów oraz nie powiedziały ostatniego słowa. W niepewności co do wyborów, jakie podejmą, oraz ich skutków do samego zakończenie nie powinno się być pewnym. Monika Magoska – Suchar w każdej książce dostarcza czytającym niezapomniane wrażenia czytelnicze, a w „Maestro” są one różnorodne i odsłaniające mroczniejsze strony ludzkich fantazji oraz duszy. Miłość, nienawiść, zaufanie, tworzą opowieść o kobiecie i mężczyźnie, jacy stawiają czoła decyzjom, nie jedynie własnym oraz tego, co z sobą niosą.