Łupy

Ech, nie ma to jak odrobina grabieży! Nie po to człowiek zostaje wikingiem, by miast drakkarów miał byrdingi, a zamiast łupów - łupało go w krzyżu od uprawy rzepy. Jednak czasy wikingów dawno już odeszły w niepamięć i chwała wypraw dawno przeminęła…

A może jednak nie?

A może jednak i dziś da się poczuć jak prawdziwy wiking?

Otóż da, a to dzięki grze „Łuuupy” autorstwa duetu Charles Chevallier oraz Laurent Escoffier wydanej nakładem IUVI Games.

W tej kompaktowej, ale wypełnionej zabawą po brzegi grze mamy za zadanie tak pokierować naszą wyprawą, by zdobyć jak najwięcej łupów. Ale nie wystarczy brutalna siła, by zostać jarlem - trzeba także użyć głowy, wszak nie bez powodu ochrania ją stalowy hełm.

Gra toczy się na wspólnej, modułowej, planszy, a celem jest takie rozstawienie swoich wojowników, by zdobyć potrzebne surowce, które posłużą do budowy zamków i warowni, ale także zapełnią nasze łodzie konkretnymi łupami. A nie ma ich wcale znowu tak dużo, więc każdy wojownik jest na wagę złota.

Gra się szybko, głównie samodzielnie, ale nie brak też interakcji z innymi graczami i to interakcji najlepszych, czyli negatywnych - jest to jednak gra o sumie zerowej. Nie raz i nie dwa ruch przeciwnika zmusi nas do zrewidowania planów, a i odrobina szczęścia się przyda.

Bardzo przyjemna, pozytywna i kolorowa gra, tak dla początkujących graczy, jak i zaprawionych w bojach wyjadaczy, którzy potrzebują zabić odrobinę czasu między cięższymi tytułami.

Liczba graczy: 2 -4

Czas gry: 35 minut

Wiek od: 10 lat

Zbierz wszystkie łupy, jakie uda Ci się odnaleźć i wykorzystaj je do zagwarantowania sobie wpływów. Tylko przebiegły i najbardziej odważny wiking może zostać jarlem i rządzić tym pięknym fiordem!

Gra opiera się na wykorzystaniu wszystkich wikingów oraz zbieraniu łupów. Dodatkowo możemy się pokusić o zbieranie drakkarów, ale musiy pamiętać, że gdy nie ukończymy budowy to otrzymujemy minusowe punkty (a tego nikt przecież nie chce).

Osobiście bardzo uwielbiam styl kafelkowy oraz układanie na planszetce. Można puścić wodze fantazji, jednakże trzeba pamiętać by to miało spójność oraz by można było przyrównać drakkary by nam dodatkowo punktowały.

Zagrałam w tą grę w partę dwuosobową, więc wrażenia mam bardzo dobre. Chociaż musiałam i tak wykorzystać tarczw w formie dodania swojego wikinga na zajętym polu przez przeciwnika. Oczywiście przy większej ilości graczy taka sytuacja byłaby częstsza i byłby problem by utworzyć linię 8 wikingów by zebrać dwa zamki, które bardzo dużo punktują. Ale dla chcącego nic trudno. Można być w tym momencie bardzo kreatywnym i znaleźć jakiś spossób by to obejść.

Podsumowując- gra jest łatwa i przyjemna. Jednaże trzeba pamiętać by nie wysyłać wikingów bez planu na planszę! Każdy jest na wagę złota! Dodatkowo złapane łupy także trzeba dobrze rozplanować na swojej planszy by można było jak najwięcej uzyskać z łupu. Dodatkowo złapanie drakkara przed przeciwnikiem i ułożenie go na planszetce wraz z jego zabudową. 

Ja jestem bardzo na tak i liczę, że jeszcze nie raz pojawi się u mnie na stole.