Luizjańskie gumbo

Książka Artura Owczarskiego zainteresowała mnie od samego początku. Opowiada ona o jednym z najbardziej charakterystycznych dań kuchni amerykańskiej - gumbo, które jest symbolem kultury Luizjany.

Autor w bardzo przystępny sposób przedstawia historię powstania gumbo, a także sposób jego przygotowania. Opisuje różnorodność składników, które są używane do jego przyrządzenia oraz zróżnicowanie jego wersji w zależności od regionu Luizjany, gdzie jest przygotowywany.

Luizjana, z jednej strony dzika i niedostępna, z drugiej otwarta, zróżnicowana, kolorowa przepełniona różnorodnością. Straszy i zachwyca. Nikt chyba nie ma problemu ze skojarzeniem Luizjany z byciem kolebką narodzin muzyki jazzowej i aligatorów, które można spotkać na swojej drodze, a Voodoo jest szeroko praktykowane w Nowym Orleanie. Pierwsi jego zwolennicy to migranci z rewolty niewolników na Haiti w 1791 r. i uwolnionej ludności kolorowej z Afryki Zachodniej. Połączyli swoje rytuały religijne z lokalnymi praktykami katolickimi. Królowie i królowe voodoo byli wpływowymi postaciami politycznymi w mieście w XIX wieku.

"Luizjańskie gumbo" to napisana z rozmachem i wielką pasją opowieść o zwyczajnym życiu w niezwykłym, naznaczonym ciekawą, intrygującą, a zarazem bolesną historią miejscu.

Zaglądając na mój blog, możecie zauważyć, że uwielbiam czytać książki podróżnicze. Są one dla mnie swoistym oknem na świat i dzięki nim mogę choć trochę poznać mentalność, kulturę i obyczaje innych narodowości, "zwiedzić" zabytki, wyobrazić sobie smak, barwę i zapach danego kraju. Poznać jego historię, geografię faunę i florę. Przy okazji podziwiając odwagę ludzi, którzy organizują sobie podróże sami od A do Z, niejednokrotnie zastanawiam się, czy ja znalazłabym w sobie tyle siły i odwagi, by wyruszyć w tak długą i bądź co bądź niebezpieczną, nieobliczalną, ale i zaskakującą podróż.

Tymczasem autor zabiera nas w fascynującą podróż zarówno po trudno dostępnych terenach małych miast, miasteczek, jak i wsi, bezkresach bagien i rozlewisk usianych tysiącami węży i aligatorów, oraz przeludnionych miast- gdzie tygiel kulturowy potrafi przywrócić o zawrót głowy, opowiadając przy tym fascynujące historie o ludziach i ich życiu, dzieląc się anegdotami, pokazując wyjątkowe zdjęcia i mapy, które przybliżają czytelnikowi rozmiar wyprawy.

Opisy te pobudzają wyobraźnię, intrygują i pozwalają marzyć. Przy okazji jest to także podróż w głąb siebie, ze względu na obszerne rozdziały poświęcone kolonizacji, niewolnictwu, rasizmowi książka ta zmusza do refleksji, przystanięcia na moment i zastanowienia się nad ludzkim charakterem i jego podłością w stosunku do drugiego człowieka.

Książkę czyta się fenomenalnie, napisana przyjemnym w odbiorze językiem barwnie opowiada o miejscach, które w jakiś sposób może i znamy, ale i o takich których nie znajdziemy w standardowym przewodniku.

Uwagę trzeba zwrócić również na cudowne wydanie tej książki. Twarda oprawa, mnóstwo barwnych fotografii genialnie oddających klimat tego stanu, mapy i ryciny przedstawiające drogę, jaką odbywali pierwsi osadnicy. Książka ta stanie się nie tylko piękną ozdobą biblioteczki, ale przede wszystkim w łatwy i bardzo przystępny sposób przekaże kawał dobrej historii.

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczości pana Owczarskiego, ale zafascynowana "Luizjańskim gumbem" z wielką ciekawością sięgnę po poprzednie książki.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Świetnie napisany reportaż o Luizjanie i żyjących tam ludziach, o tym, co było, co jest i co będzie... Każdy znajdzie tu coś dla siebie.

"Luizjańskie Gumbo" to szczególnie warta uwagi książka jeśli chodzi o dział podróżniczy. Okładka jest piękna, ale otwierając ją spotykamy historię napisaną specjalnie dla nas by pokazać jakie jeszcze wspaniałe miejsca są w świecie o których mało co wiemy.

Autor pokazuje nam historię tego miejsca, jej podziały, mapki, krótkie ciekawostki by po woli przejść do właściwej opowieści o współczesnej Luizjanie. Mimo, że wiele się zmieniło to nadal to miejsce ma swoje uroki.

Tutptamy śmiało za Autorem, który opowiada nam wszystko co spotkało go w tej podróży: ludzi, miejsca, atmosferę, otwartość, kulturę, dania. Wszystko co jest warte uwagi. Przekłada do nas mnóstwo fotografii by i my mogliśmy zobaczyć to co on.

Prócz samej snutej historii dostajemy wplecione w temat dialogi z lokalnymi mieszkańcami. Ubarwia to całość.

Porusza także temat niewolnictwa w Nowym Orleanie. Pokazuje brutalne karty tej części świata. Wspomina Rosę Park - kobietę, która postawiła się selekcji na lepszych i gorszych. Pewnie wielu z Was o niej słyszało.

Rozdział Voodoo był jak dla mnie najbardziej wyczekiwanym podczas czytania książki.

Książka to w pewien sposób podróż do miejsc które istnieją i tych które są już dziś wspomnieniem.

Bardzo, bardzo dziękuję @[Adres usunięty] za egzemplarz! 🤗🤗🤗

Trzymka! 🤓

Artur Owczarski

"Luizjańskie Gumbo"

* "Gdyby dobrzy ludzie nie mieli broni, źli ludzie i tak by ją mieli."

* "Za dużo współczucia mogłoby nas zabić. Tak zwana znieczulica jest konieczna go przetrwania." - Miriam

🦋Książka zabrała mnie w podróż do Luizjany, pięknej, niebezpiecznej, z trudną historią, ciekawych opowieści, informacji o których nie miałam pojęcia, zdjęć które oddają klimat. Autor pisze tak lekko i wciągającą, że ciężko było mi odłożyć książkę. 🥰

🦋Jak wiecie lubię kiedy w książkach miesza się przeszłość z teraźniejszość, a tutaj mamy jeszcze przyszłość oraz różnorodność, wieloetniczność, wielokulturowość. Mamy to idealnie zrównoważone. Dostaniemy mieszankę wszystkiego po trochu od początku aż do teraz. Coś jak główne danie Luizjany, które z chęcią bym spróbowała.

🦋Zabolało mnie jedynie zdjęcie martwych aligatorów, kocham wszystkie zwierzęta i gady też się do nich zaliczają 🥺 Dla mnie to piękne i wyjątkowe zwierzęta, których jeść nie zamierzam, chociaż podobno mają niepowtarzalny smak 😥 W książce jest dużo momentów przy których się wzruszałam.

🦋Dowiedziałam się historii Voodoo i tego jak była praktykowana, co się z niej wywodzi jak przebiegają rytułały i z czym są związane. Powiem Wam jedno Voodoo to jest coś czego trzeba się chociaż odrobinę bać. Mnie osobiście intryguje i ciągnie do tego. Z przyjemnością wybrałabym się do świątyni Voodoo nie po to by coś kupić, ale pobyć tam i poczuć energię. Miriam Kapłanka od której mogłabym się wiele nauczyć i co najważniejsze zrozumieć.

🦋Poznamy historii języka jakim posługują się mieszkańcy. Widać, że autor przykłada się do tego co robi. Znajdziecie tam również mapy, które są pięknie zobrazowane.

🦋 I mimo, że to podróż, wręcz reportaż to dla mnie emocji również tutaj nie zabrakło. Potrafiłam się wzruszyć z bólu jaki widziałam, jaki był opowiadany, ale i pojawiła się radość i momentami nawet śmiech razem z opowiadającymi historie ze swojego życia.

🦋Mogłabym pisać nieskończenie o książce, ale nie o to mi chodzi, chce aby każdy z Was przeżył i odebrał książkę tak jak sam czuje, to ma być Wasza podróż. Ja jestem oczarowana i zakochana 🥰

🦋Podsumowując autor zabiera nas w podróż pełną faktów dotyczących regionu, który warto poznać, bez zbędnych opisów, które ja w takich książka również lubię, lecz dla innych okaże się to plusem.

🦋Pisze o tym co słyszał czy był świadkiem, ale także skupia się na wydarzeniach z przeszłości i burzliwej historii Luizjany, która mimo wszystkiego jest ciekawa i budzi zainteresowane. Podoba mi się też jak autor oddawał głos innym, zadając pytania i wsłuchując się w ich opowieści. Przez co mamy wrażenie jakbym stała obok i słuchała.

Dziś chciałam Wam opowiedzieć o książce Artura Owczarskiego „Luizjanskie Gumbo”

Pan Artur to podróżnik pasjonata. W swoich książkach przybliża odwiedzane miejsca ale jego podejście do tematu- zachwyca.

Tym razem możemy przenieść się do Luizjany- stanu USA.

Poznajemy tą krainę tak od części miejskiej, zurbanizowanej, nowoczesnej; tak od strony bagiennej, rolniczej, prostej ale z wielowiekowymi tradycjami.

Obie ewoluują obie się zmieniają. Mniej lub bardziej starają się dostosować do obecnego świata. I zrobić wszystko co się da aby zachować pamięć o swoich korzeniach.

A te są zawiłe. Jak sam tytuł mówi ten stan to mix. Niesamowite połączenie kultur. Totalna mieszania krajów, języków, zwyczajów, historii ale i koloru skory.

To wszystko sprawia że Luizjana pociąga ale i intryguje.

Znajdziemy tu opisy: hodowli raków 🦀🦀zasadności używania konkretnych przypraw, historii języka jakim posługują się mieszkańcy, przydomowych i nie tylko aligatorów 🐊🐊oraz tego jak znaczenie odgrywa tu muzyka. 🎺🎺

To piękna wycieczka w odległe krainy. Nie zwiedzamy z daleka, wchodzimy do domów mieszkańców i razem z nimi staramy się przybliżać Luizjanskie Gumbo. ❤🔥❤🔥❤🔥

Wspaniałe wydanie w twardej okładce z cudownymi zdjęciami sprawi że faktycznie poczujemy klimat opisywanych miejsc.