Łowca

Jest to książka, która wciągnęła mnie do tego stopnia, że zarwałam całą noc. Autor jest debiutantem, ale stworzył świetny kryminał. Fabuła rozgrywa się w Łodzi, czyli moim mieście rodzinnym. Opisy są zwięzłe, a postacie barwne, choć można dostrzec niewielkie błędy edytorskie. W pewnych momentach miałam wrażenie, że historie opisywane przez autora dzieją się naprawdę. Na ostatnich stronach pojawiła się zapowiedź kolejnej części, także już nie mogę się doczekać. Mogę powiedzieć, że odzwierciedleniem tej książki jest prawdziwa Łódź i klimat tego miasta.

Dosyć dobrze bawiłam się przy tej lekturze, a na pewno skończyłam ją bardzo szybko ze względu na płynną akcję. Nie brakowało tutaj nudy, a tytułowy Łowca zaczął coraz szybciej działać. Hmm finalnie myślę, że lekko się pogubiłam, kto był kim i jaki motyw nim kierował, ale całościowo zrozumiałam sens tej historii i zrobiła ona na mnie dobre wrażenie, o ile tak się można wypowiedzieć na temat fabuły z seryjnym mordercą. Ulę wraz z Edem polubiłam od pierwszych stron i szczerze im kibicowałam, a jednocześnie czuję lekki niedosyt, co takiego wydarzyło się w ich przeszłości, gdzieś tam trochę ogólników mniej lub bardziej autor dostarczył, ale liczę na więcej w kolejnej części, po którą na pewno chętnie sięgnę. Klimatu temu śledztwo zdecydowanie dodała miejscówka, a mianowicie chodzi o Łódź, o której to krążą różne opinie. Polecam jak ktoś lubi niebanalne zagadki.

"Łowca" zapowiadał się na porywającą lekturę z przysłowiowym dreszczykiem. Z racji, iż jest to debiut Pana Mateusza serdecznie gratuluję dołączenia do zacnego grona Polskich Autorów.

Grafika na okładce zdradza nam poniekąd, gdzie czai się tytułowy "Łowca". Na dworcu, ale jakim? Gdzie dokładnie?

Na dworcu Kaliskim w Łodzi. Chodzą pogłoski, że to właśnie ten rewir jest jednym z najbardziej niebezpiecznych miejsc w mieście. Gdy dochodzi do serii brutalnych zabójstw śledczy Urszula Krawczyk (pseudonim Blacha) i Ed Żuchowski zgłębiają ociekającą młodą krwią tajemnicę z przeszłość. Ofiarami okazują się kobiety. Sposób mordowania jest na tyle brutalny, że ciężko momentami było mi przebrnąć przez opisy. Czy poza zbliżonym do siebie wiekiem ofiary mogło łączyć coś więcej?

Początkowo mocno się wyciągnęłam w tę historię. Nastąpił bardzo szybki rozwój wydarzeń, fabuła mknęła do przodu, a towarzyszące napięcie wciąż wzrastalo.To jedne z walorów tejże pozycji, aczkolwiek miała ona także swoje minusy. W pewnym momencie przedstawiona historia zrobiła się po prostu niespójna. Pojawiły się drobne luki fabularne i korektorskie, czego było całkiem sporo. Gdy zostało mi do końca jakieś 100 stron wystąpiła mieszanka wręcz skrajnych uczuć. Autor zaczął sypać nazwiskami jak z rękawa. Miały być to osoby prawdopodobnie uwikłane w zabójstwa. Było ich tak dużo, że nie sposób zapamiętać wszystkie. Przyznam, że trochę to zagmatwane. Jak już wyżej wspomniałam śledztwo, którym dowodziła Blacha i Ed, liczba ofiar i opisy zbrodni przyprawiały o ciarki. O tyle później brakowało mi tej atmosfery i adrenaliny, które Autor tak świetnie budował na początku.

Dodam, że Ula to zdecydowanie moja ulubiona bohaterka tej powieści i znakomita policjantka. 😊