Lore Olympus. Tom 1

Moja fascynacja komiksami ma się całkiem dobrze i dlatego skusiłam się na "Lore Olympus". Nie mam za wiele do opowiedzenia na jej temat bo jest to krótka i lekka forma. Lektura była przyjemna i niezobowiązująca. Określiłabym to jako pogrywanie sobie z mitologią. Szanuję bardzo pomysł. Nie widziałam, aby ktoś jeszcze wpadł na pomysł przedstawienia w takiej formie mitologii. Romanse, kłótnie, imprezy bogów. Ciekawa historia. Chętnie przeczytam kolejne tomy chociaż może nie jest tak, żebym się na nie rzucała od razu po wydaniu. Jeśli czytaliście dajcie znać jakie jest wasze zdanie.

To trzeci komiks, który przeczytałam i wydaje mi się, że nie do końca potrafię się w nie wgryźć. Każdy rozdział jest tutaj odcinkiem z numerem i tytułem. Są bardzo krótkie i za każdym razem pozostawiają za sobą pewną niewiadomą. Z reguły następny przedstawia inną historię, bądź czytamy z perspektywy innej postaci. Bohaterzy bardzo niewiele tu mówią, zaledwie kilka do kilkanaście słów przypada na stronę książki. Ilustracje są naprawdę świetne. Bardzo podobały mi się ich miny, kiedy były złe, poirytowane, szczęśliwe lub zrozpaczone. Opisów postaci brak, prawdopodobnie miały tylko wyglądać. Emocje wyrażają za pomocą zdjęcia w książce i nie potrzeba wiele przeczytać, by zobaczyć, iż jeden knuje przeciwko drugiemu. Chyba najbardziej złośliwa była postać kobieca, mężczyźni byli ukazani bardziej naiwnie. Bohaterzy wzięci są z mitologii greckiej, więc spotykamy tutaj Persefonę, która jest najgłówniejszą postacią. Pierwszy raz udaje się jej wyjść z domu i Artemida pożycza jej swoje ubranie. Zakrywa ono ledwo co ważne części ciała, czym zwraca swoją uwagę. Niestety nie bawi się najlepiej, zostaje upita i przewieziona do bardzo ciemnego miejsca. Ciężko mi było rozgryźć intencje osoby, która ją tam znalazła. Był na nią zły i zauroczony jednocześnie. Hades postanawia jednak odwieźć ją do domu. Później widzimy, że Persefona ma jednak kobiecego wroga, który ponownie knuje złą intrygę. W tym czasie po głowie Hadesa chodzą przeróżne myśli, coś nie daje mu spokoju. Jak sądzicie, do czego zdolna jest zazdrosna kobieta? Ile można znieść, by być z tą, której osoba zajmuje całe myśli? Czy bycie bogiem i nie do końca człowiekiem stoi na przeszkodzie ku miłości? Opowieść mnie wciągnęła, gdyż postać Persefony była ukazana jako młoda i naiwna. Nie zawsze zauważała sarkazmy, nawet nie zdawała sobie sprawy z niebezpieczeństw, które na nią czekały. Widać to było najbardziej wtedy, kiedy coś złego jej się przytrafiło i ona chciała iść do domu. Robiła przy tym bardzo smutne i dziecięce miny. Za to Hades jest jej przeciwieństwem. Odważny, mądry i zdecydowany, choć momentami nieco zagubiony. Przy tym zachowaniu widzieliśmy, że ona mu się podobała. Jak zatem sądzicie, czy będą razem?

W moim odczuciu książka jest warta uwagi:-)

"Lore Olympus" zaczęłam czytać w oryginale na Webtoonie już jakiś czas temu. Szybko moją codzienną rutyną stało się scrollowanie kilku rozdziałów. Nie sądziłam, że tak szybko się wciągnę. Jeśli ktoś z was zna już "Neon gods", to łatwo będzie mu odnaleźć się w świecie "Lore..." (i odwrotnie). Greccy bogowie i wszelkie inne mitologiczne stworzenia zostali na potrzeby serii uwspółcześnieni. Dla przykładu, zaświaty przypominają mroczną korporację, a Apolla jest bucem w rodzaju amerykańskiego licealisty-mięśniaka.

Podobały mi się nawiązania do mitologii, cała fabuła, styl rysunku, w zasadzie to... wszystko było w jak najlepszym porządku. Chociaż powinnam raczej napisać "podobają", bo seria wciąż wychodzi. Czytanie na bieżąco w aplikacji jest o tyle ciekawsze, że po każdym rozdziale widzimy komentarze innych czytelników, nieraz są to zabójcze hasła. Internauci mają swoich ulubieńców, mocno przeżywają wszystkie wzloty i upadki i mnie również udzielał się ich entuzjazm.

"Lore Olympus" to lekka lektura, odpręża i gwarantuje miło spędzony czas. Nie jest może czymś super przełomowym, ale jest dobra do poczytania dla rozrywki. Ma swoje urocze momenty, może poruszyć, autorka nie obawia się także sięgać po cięższe tematy. Nie jestem w stanie niczego powiedzieć o papierowym polskim wydaniu, bo nigdy nie miałam go w ręce, ale jeżeli ktoś będzie miał możliwość się z nim zapoznać, to samą historię jak najbardziej polecam.

Lubicie mitologię grecką? Czytacie różne jej retellingi?

A co gdyby historia Persefony i Hadesa miała swój początek na imprezie, w świecie intryg i ziemskich spraw? Tak to możliwe, zwłaszcza jeśli twoją najlepszą przyjaciółką jest Artemida i zaciąga cię na pierwszą imprezę. Nieco zmieszana Persefona postanawia posłuchać rad przyjaciółki i nareszcie zabawić się jak prawdziwa nastolatka (o ile można tak powiedzieć o bogach 🤭). Wychowana przez restrykcyjną matkę, Persefona nie wie jak wygląda prawdziwa zabawa. I wtedy do akcji wkracza mały przekręt z władcą podziemi – Hadesem. Można by powiedzieć, że trafiają na siebie przypadkiem, ale przecież przypadki nie istnieją, prawda? To musi być przeznaczenie! ❤

„Lore Olympus” to niezwykła, nowoczesna odsłona słynnego greckiego mitu. Na nowo kreuje osobistości i charaktery bóstw, pokazując często tą drugą, ciemniejszą stronę. Promyczkiem, który niejednokrotnie wywołuje uśmiech na twarzy czytelników jest Persefona, a raczej jej początkowo nieśmiałe uczucie do Hadesa i charakter którego nie da się nie polubić. Przecież to jest niemożliwe, żeby córka Demeter pokochała kogoś z zimnych i ciemnych podziemi… A może jednak takie cuda się zdarzają.❤

Książka oczarowuje przepięknymi ilustracjami, niezwykłym humorem i niepozornym romansem, który z czasem ewoluuje. Jestem zakochana do tego stopnia, że już od jakiegoś czasu kontynuuję serię na webtoonie! To dosłownie idealny „odmóżdżacz” po długim i ciężkim dniu. Znajdziecie tu nie tylko Persefonę i Hadesa ale również innych bogów czy boginie. Tak pojawił się nawet sam Zeus! To nietuzinkowe połączenie zapracowanej codzienności, nocnego życia i miłości dwóch przeciwieństw. Ale czy przypadkiem przeciwieństwa się nie przyciągają?😎

❗Ps. Przede wszystkim polecam zapoznać się z trigger warnings! Są wypisane od razu na pierwszej stronie.

Lore Olympus wyrwie wam serce, zmoczy w uroczej historii, a potem wyciśnie jak gąbkę aż do ostatniej łzy, zostawiając Was z promykiem nadziei.

To nie tylko początki relacji Hadesa i Persefony (choć jest ona najbardziej urokliwa i intrygująca). To historia Erosa i Psyche, dzieciństwa Hadesa i przeszłości Persefony, ubrana w wciągającą historię graficzną od której nie można oderwać wzroku. To opowieść o bogach napisana na nowo, na współczesnej canvie i ze współczesnymi problemami - używkami, zdradą i wykorzystaniem seksualnym.

Jest to dopiero pierwsza część komiksu, a ja już przepadłam dla głównych bohaterów. Persefona jest urocza, a autorka ukazuje jej postać zarówno w bardzo słodki i niewinny sposób, jak i kuszący i żartobliwy. Perfesona próbuje odnaleźć się w wśród bogów. Targają nią różne uczucia i emocje przez co jej postać jest najbardziej żywa i dynamiczna w całej powieści. Skradła moje serce. Przez całą książkę na przemian uśmiechałam się sama do siebie, przecierałam oczy od łez i napięciem przerzucałam kolejne strony. Współczesne żarty i humor idealnie do mnie trafiły, świetnie bawiłam się na każdej scenie.

Kreska autorki jest przyjemna dla oka, a zabiegi stylistyczne idealnie odwzorowują to, jak postacie czują się w danym momencie - czasem komiks staje się czarno-biały, momentami kolor oczu bohaterów się zmienia pod wpływem emocji lub postacie otrzymują atrybut/zmianę w swoim wizerunku, gdy nawiązują interakcje z innymi bohaterami. Cudne zadbanie o szczegóły.

Jedyny minus Lore Olumpus to fakt, że czyta się go w ekstremalnie szybkim tempie, żałując, że to już koniec, a wciąż pragnąc więcej.