Look at Me Princess. Look. Tom 1

"Nie powinniśmy się łudzić, że życie kiedykolwiek będzie łatwe, a przywracanie wspomnień bezbolesne.

Rihan i Leila kiedyś najlepiej przyjaciele teraz najwięksi wrogowie.

Jak to się stało że dwójka bliskich sobie osób, która walczyła o przyjaźń z przeciwnościami losu teraz nienawidzi się tak bardzo?

" - Ku*wa mać, gdzie się podział mój przyjaciel?

-Nie ma go nie widzisz, jaki jestem? Nieodpowiedni dla ciebie. Znajdź sobie kogoś lepszego"

,, Look at me princess" to debiut po który warto sięgnąć.

Mnóstwo dialogów, lekkie pióro autorki i fajny styl, sprawia że książkę czyta się szybko. Bohaterów uwielbiam, są świetnie wykreowani. Jest to historia która zawiera wiele emocji i sprawia że w niektórych momentach łzy same stają w oczach.

Bardzo podoba mi się okładka, która przyciąga wzrok. Akcja rozkręca się z każda strona a zakończenie kruszy serce. I zostało teraz czekać na drugi tom.

Polecam ❣️

Książka młodzieżowa z gatunku new adult, która jest pełna emocji, trudnych sytuacji i uczuć. Bohaterowie są w takim wieku w którym wszystko przeżywają bardziej, czują mocniej oraz popełniają wiele błędów.

Książka już na wstępie mnie kupiła, sam prolog zapowiada że ta historia nie będzie łatwa a bohaterzy przejdą długą drogę aby zrozumieć siebie oraz swoje uczucia. Dziecięca przyjaźń, która była zakazana przez dorosłych. Konflikt rodzin bohaterów dodatkowo potęgował ich znajomość.

Na przekór wszystkim i wszystkiemu. Jednak przyszedł czas w którym jedno z nich poczuło coś więcej a z przyjaźni stali się wrogami. Ale jak to mówią od nienawiści do miłości jeden krok 😎. Autorka stworzyła świetna historie, która pokazuje ogrom problemów i emocji z jakimi bohaterzy się zmierzają. Szkolne przyjaźnie, które bywają ulotne, rodziny w których brakuje zrozumienia i miłości oraz próby usamodzielnienia i wkraczania w dorosłe życie. Dodatkowo tajemnice konfliktu rodzin cały czas podsycają ciekawość a ich wrogie nastawienie od lat nie maleje.

Książka to debiut autorki, a czyta się świetnie. Styl twórczości jest bardzo przystępny w odbiorze, a język i zachowanie bohaterów jest adekwatny do ich wieku. Morza alkoholu, imprez, problemów z nauką oraz szkolnych miłości. To wszystko sprawia że nie mogę się doczekać kolejnego tomu, bo zakończenie zaskoczyło i aż chce się więcej.

Chciałabym jeszcze powiedzieć że rysunek na początku książki skradł moje serce ❤️

Polecam.

„Nie powinniśmy się łudzić, że życie kiedykolwiek będzie łatwe, a przywrócenie wspomnień bezbolesne”.

Rihan Taylor i Leila Harrison przyjaźnią się od zawsze. Dobrze im w swoim towarzystwie, coraz częściej rozumieją się bez słów. Ta ich serdeczna relacja bardzo nie podoba się ich rodzicom, którzy na różne sposoby próbują ich rozdzielić. Dorośli z całego serca się nienawidzą, próbują tę niechęć przelać na dzieci, jednak nastolatkowie i tak się spotykają. Z biegam czasu Leila staje się dla Rihana kimś więcej, jednak dziewczyna łamie mu serce, wyraźnie dając mu do zrozumienia, że nie odwzajemnia jego uczuć. Chłopaka ponosi złość, zrywa z dziewczyną wszelkie relacje. Ich drogi rozstają się, chłopak wyjeżdża z miasta. Mijają dwa lata gdy Rihan wraca w rodzinne strony, jego niechęć do Leili jest jeszcze większa, co wyraźnie daje jej odczuć. W Leily coś się zmieniło, dziewczyna wyraźnie czuje, że chłopak stał jej się bliski.

Z ciekawością wzięłam się za czytanie i już od pierwszych stron przepadłam. Akcja powieści toczy się swoim rytmem, intryguje i wzbudza dreszczyk emocji. Fabuła ciekawie utkana, zabiera nas w trudny, pokomplikowany świat młodych ludzi. Autorka – jest debiut, ma przyjemne, lekkie, naturalne, przepełnione dobrym humorem pióro. Leila i Rihan, do obojga poczułam sympatię, jednak to on całkowicie skradł moje serce. Ona jest szczerą, pyskatą, chwilami egoistyczną osobą, zachowuje się jak dzieciak. On... cóż niesamowity chłopak o wielkim, szczerym, dobrym sercu. I postacie drugoplanowe, każdy wnosi coś istotnego do całości.

Nagle wszystko się wali, przestają być przyjaciółmi. Czas nie zawsze leczy rany, jego powrót niesie nadzieje, że może wszystko ponownie uda się poskładać. W niej zaszły spore zmiany, jednak on o tym nie wie. Z całego serca im kibicowała, miałam nadzieję, że będą umieć się odnaleźć. Pokomplikowane relacje rodzinne, odrzucenie, brak akceptacji. Przyjaźń, która miała być na całe życie. Uczucie, które przychodzi niespodziewanie. Młodzi ludzie u progu dorosłości, wyraźnie ukazane ich problemy, niepewność, mierzenie się z trudną codziennością, uczuciami. Akceptacja w środowisku, nienawiść, zemsta, ból... Imprezy, zabawa, alkohol, który niesie chwilowe zapomnienie. Obwinianie siebie, niedopowiedzenia, złe towarzystwo. Autorka zaskakuje, tutaj nie ma mowy o nudzie, cały czas coś się dzieje, oj dzieje.

Przyjemna, wciągająca, napisana z wyczuciem i dobrym humorem opowieść. Ukazuje, jak w życiu każdego z nas jest ważna przyjaźń. Już z niecierpliwością czekam na kontynuację. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

‘Look at me princess’ to pierwszy tom serii zatytułowanej ‘Look’ autorstwa Aleksandry Nil. Jest to historia z gatunku New Adult a za razem debiut literacki. Jak wiecie uwielbiam sprawdzać debiuty, a ten rok jest w nie bardzo obfity, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu.

Coś, co zaskoczyło mnie już na samym wstępie historii to forma jej przedstawienia. Mamy tu coś w rodzaju opowieści głównej bohaterki, w której cofa się do młodzieńczych lat i przybliża nam swoje doświadczenia oraz przygody. Fajny zabieg, z którym rzadko się spotykam. Minusem takiego podejścia jest to, iż mamy tu mocne przeskoki w czasie, czasem kilka tygodni a czasem nawet miesięcy, co może wprowadzić czytelnika w konsternację. Mimo iż wszystko napisanej jest w taki sposób, aby łatwo się odnaleźć w historii to momentami odczuwałam zagubienie.

Jeśli chodzi o styl pisania autorki to jest on prosty i lekki, całkiem przyjemny w odbiorze, treść jest łatwa w przyswojeniu a dzięki zwrotom akcji bardzo szybko czyta się tę pozycję. Tutaj muszę dodać, że na zwroty akcji trzeba poczekać, gdyż cała fabuła rozkręca się dość powoli.

Sam pomysł na historię bardzo przypadł mi do gustu. Mamy tu do czynienia z historią o dorastaniu, młodzieńczych uczuciach, a także problemach, które momentami przytłaczają młodych bohaterów.

Skoro przy bohaterach jesteśmy to zostali oni bardzo dobrze wykreowani. Mamy tu grono dość młodych postaci powoli wchodzących w dorosłość co warto mieć na uwadze, gdyż nie zawsze ich postępowanie będzie w pełni zrozumiałe przez dojrzałych czytelników, choć to oczywiście będzie kwestia indywidualna.

Sporym zaskoczeniem dla mnie było zakończenie książki, które sprawia, że serce się kruszy. Przy takiej końcówce historii warto mieć od razu drugi tom pod ręką, aby zaspokoić swoją rozbudzoną ciekawość.

‘Look at me princess’ to całkiem fajny i udany debiut. Jestem przekonana, że fani gatunku będą zadowoleni po sięgnięciu po tę pozycję. Historia dostarcza sporo emocji, przez co miło spędziłam z nią czas dlatego z chęcią polecę Wam tę książkę.

Według mnie powieść autorstwa Aleksandry Nil jest genialną lekturą na letnie wieczory. To literackie dzieło pełne intrygi, przepełnione zaskakującymi zwrotami akcji i głęboko zakorzenionymi emocjami bohaterów. Autorka mistrzowsko konstruuje historię, która od samego początku intryguje i trzyma czytelnika w napięciu. Nil pisze z wielkim wyczuciem dla szczegółów, które sprawiają, że opisywane światy stają się realistyczne i łatwe do wyobrażenia. Czytanie tego tekstu to obecnie jedna z moich ulubionych codziennych czynności.

🥀 RECENZJA 🥀

"Wiesz, czasem do szczęścia nie brakuje nam dużo, ale jednocześnie to coś jest nie do zdobycia. Jak w moim przypadku."

Współpraca reklamowa z @wydawnictwoniezwykle

Przyjaźń tak samo jak miłość ma różne oblicza, tym razem przydarzyła się Rihanowi i Leili, ale musieli uważać i trzymać całą relację w wielkiej tajemnicy. Wszystko przez ich zwaśnione rodziny, które toczyły odwieczną wojnę z nieznanych im powodów, zakazywały im kontaktów. Leila od najmłodszych lat przyciągnęła uwagę chłopca, swoją dobrocią, poświęceniem mu czasu, chęcią bycia przy nim nawet, gdy chciał ją odepchnąć, gdy cały świat stawał przeciw niemu, gdy z niego szydzono, wyzywano i odpychano go. Ona jedna pokazała mu dobrą stronę życia, nawet jeśli relacja ta miała być ich odwieczną tajemnicą. Z biegiem czasu wszystko zaczęło się zmieniać, ale Leila wydawała się ślepa. Zostali wrogami i choć usilnie próbowali nimi pozostać, ich wnętrza aż rwały się do siebie. Będąc daleko od siebie, dusili się, a tak bardzo chcieli móc znów oddychać.

Książka ta nie jest prosta, wprowadza w świat skomplikowanych rozterek młodych ludzi, których rodzice próbowali odsunąć od innych. Dorośli przez swoje problemy próbowali decydować, z kim mają się zadawać, na szczęście w tym przypadku niewiele im się udało. Odkąd Leila poznała Rihana, czuła, że to jej bratnia dusza. Niestety pozostawała przez lata ślepa na zmiany wchodzące do ich relacji. Darzyła go przyjaźnią, ale nie chciała otworzyć mu swojego serca. Złość i zazdrość drzemiąca w wiecznie odrzucanym przez otoczenie chłopcu, przerodziła się w nienawiść. Z czasem zastąpiła także ich przyjaźń. Nie mógł znieść tego, jak bardzo Leila zaczyna się zmieniać, dorastać i staje się atrakcyjna także dla innych. Chciał być samolubem i zgarnąć ją całą dla siebie. Od przyjaźni do nienawiści bardzo krótka droga. Świat Leili i Rihana jest skomplikowany, zawiły i pełen tajemnic, których odkrycie może być bardzo szokujące, przepełniony nastoletnimi rozterkami, ale i znęcaniem psychicznym jak i fizycznym, chorobami, zachowaniami i postępowaniem mało akceptowalnym przez otoczenie, próbami sięgania po różne używki, urozmaicaniem sobie życia na różnorakie sposoby, ucieczką od problemów. Książka pełna sprzeczności, młodzieżowa, z wątkiem hatelove, wciągnęła mnie swoją fabułą. Zdecodowanie chcę więcej i więcej. Bardzo polecam i już czekam na kolejny tom.

Fajne zagranie, że całą historię opowiada… babcia.

Pomysł co prawda lekko przypomina mi film „Na pewno, być może” (polecam jeśli ktoś nie zna), ale mimo to fajne zagranie. Jeszcze takiej książki chyba nie czytałam.

Początkowe rozdziały poświęcone są dzieciństwu naszych głównych bohaterów, więc fajne wprowadzenie i możliwość zaprzyjaźnienia się czytelnika z bohaterami. Na pozór zwykła książka dla młodzieży, ale w środku znajdziemy chyba wszystkie możliwe emocje i motywy: przemoc fizyczna/psychiczna, przyjaźń, nienawiść, miłość, odrzucenie, uzależnienie, problemy rodzinne, nieodwzajemniona miłość, szkolne problemy i miłostki i wiele, wiele innych. Więc troszkę się tutaj dzieje.

Książkę oceniam jako dobrą. Czytało się szybko, ale pewne zachowania dla mnie były bardzo dziecinne choć to kwestia indywidualna. Dużo alkoholu, seksu czy imprez co momentami wydawało mi się lekko przesadzone, ale ok- to jest fikcja literacka. To jest chyba jedyne do czego mogę się tutaj przyczepić. Jednak zdaje sobie sprawę z tego, że może ona się podobać młodszej widowni.

Czy zostanie długo w moje pamięci? Raczej nie, książka na jeden raz. Jeśli wyjdzie tom drugi to zapewne po niego sięgnę, jestem ciekawa co tam autorka wymyśliła i jak potoczą się losy Rihana i Leili.

"Look at me Princess" autorstwa Aleksandry Nil to publikacja, którą chodziła już za mną od dłuższego czasu, ale jakoś nie mogłam się za nią zabrać. Co nóż przesuwałam palcem po jej grzbiecie, by w ostatniej chwili zdecydować się jednak na inną z licznych książek, które znajdują się na moim regale. Dlaczego? Muszę przyznać, że po przeczytaniu opisu książki, miałam bardzo duże oczekiwania wobec tej publikacji i chyba gdzieś z tyłu głowy nie chciałam, aby rozminęły się z rzeczywistością. Czy było to uzasadnione? Odpowiedź na to pytanie poznacie nieco później. Najpierw skupmy się na tym, o czym w ogóle ta historia jest.

Rodziny Rihana Taylora i Leili Harrison mieszkają w swoim bliskim sąsiedztwie, co miało znaczący wpływ na to, że już w dzieciństwie zostali najlepszymi przyjaciółmi. Niestety ich wyjątkowa zażyłość nie podobała się ich rodzicom, którzy nie pałają do siebie sympatią i starają się zrobić wszystko, aby ich rozdzielić. Jednak dzieciaki zupełnie się tym nie przejmują i mimo niezadowolenia swoich rodzin, kontynuują przyjaźń.

Do czasu.

Gdy nastoletni Rihan odkrył, że Leila jest dla niego zdecydowanie kimś więcej niż tylko przyjaciółką, postanowił postawić wszystko na jedną kartę i wyznać jej swoje uczucia. Niestety dziewczyna, która jest zakochana w szkolnym playboyu, łamie mu serce, dając jasno do zrozumienia, że ona nie odwzajemnia jego uczuć. Niezadowolony z obrotu sytuacji Rihan nie może poradzić sobie z odrzuceniem i postanawia zerwać przyjaźń, a niedługo potem wyjechać do Londynu na prawie dwa lata.

Kiedy wraca, relacja obojga jest jeszcze bardziej naładowana nienawiścią niż przed wyjazdem. Chłopak nie ukrywa, że nie znosi dawnej przyjaciółki. Jednak nie ma pojęcia, że życie Leili uległo zmianie, podobnie jak jej uczucia. Czy zraniony chłopak będzie umiał wybaczyć byłej koleżance? Czy jest jeszcze szansa, aby odbudować tę przyjaźń? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam do lektury debiutanckiej powieści Aleksandry Nil.

Muszę przyznać, że historia nie do końca pokryła się z moimi oczekiwaniami. Liczyłam na piękną, choć trudną opowieść o przyjaźni, która swoje początki miała we wczesnym okresie dzieciństwa. W rzeczywistości jest to historia o dwójce pogubionych nastolatków, którzy nie do końca wiedzą jak odnaleźć się w otaczających ich świecie.

W miarę dorastania ich przyjaźń ewoluowała, a kiedy okazało się, że jedno z nich oczekuje czegoś więcej, w zasadzie niemal od razu się rozsypała. Rozumiem, że świat nastolatków rządzi się swoimi prawami, przecież kiedyś też nią byłam, ale wydaje mi się, że tak głęboka przyjaźń nie powinna była rozsypać się w dosłownie jednej chwili niczym domek z kart. Trochę wydawało mi się to mało realne, że przeszli tak płynnie od mogłoby się wydawać głębokiej przyjaźni do nienawiści.

Po powrocie Rihana było wprawdzie już nieco lepiej, ale napięcie między nim a Leilą było mocno wyczuwalne. Gdyby ich negatywne emocje umieścić w jednym garnku z pewnością wszystko niemal od razu by wykipiało. Jednak wyczuwałam w tym wszystkim drugie dno i z niecierpliwością czekałam na rozwój sytuacji i zmianę frontu. Aż wreszcie się doczekałam!

Bardzo podobało mi się, że historia została przedstawiona, jako opowieść, którą babcia opowiadała wnuczce i jej przyjacielowi, co było dość ciekawym nawiązaniem do dziecięcej przyjaźni Leili i Rihana. Historia opisana w "Look at me Princess" była trudna i emocjonalna, a dodatkowo autorka nie odpuściła czytelnikom do samego końca i pozostawiła go z mnóstwem pytań bez odpowiedzi. Po przeczytaniu zakończenia pierwszej części mam prawdziwy mętlik w głowie i jestem bardzo ciekawa, jaki koniec będzie miała ta historia, dlatego z pewnością sięgnę po drugi tom.