Lodowy smok

Córce bardzo spodobała się książka.Przeczytała ją na jednym oddechu, w ciągu 20 minut.

Zdecydowanie poleca.

Lodowy smok jest króciutką książką, liczącą niewiele ponad sto stron, wydaną w twardej oprawie z obwolutą na grubym papierze. W środku znajdziemy wiele przepięknych ilustracji hiszpańskiego artysty Luisa Royo. Wyglądają jakby były naszkicowane, czasami są lekko rozmyte, ale dzięki temu mają swój niebywały urok. Rysunki niesamowicie wzbogacają lekturę i wielokrotnie w trakcie czytania zatrzymywałem się na danej stronie i przez chwilę je podziwiałem. Historia opisana w Lodowym smoku jest stosunkowo prosta, a dla starszego czytelnika może być dość przewidywalna. A jednak losy Adary wzbudziły moje duże zainteresowanie i rozbudziły wyobraźnię. Przez chwilę miałem okazję znów poczuć się jak dziecko, które czyta niesamowitą historię i to na dodatek ze smokami. A wiadomo, że jak są smoki, to książka musi się ekstra!

Adara nie jest zwykłym dzieckiem i jak się łatwo domyślić, jej los jest powiązany z lodowym smokiem. W jaki sposób? To już autor pozostawia czytelnikowi do własnej interpretacji i snucia domysłów. Adara jest poważną dziewczynką i rzadko bawi się z innymi dziećmi. Uśmiecha się, ale nie robi tego zbyt często, nigdy też nie płakała, nawet gdy się mocno skaleczyła. Uwielbia za to zimę i każdego lata wyczekuje nadejścia chłodów. Trudno zatem nazwać ją normalnym dzieckiem, ale dzięki temu intryguje i wzbudza zainteresowanie u czytelnika. Oprócz Adary w książce poznajemy również jej ojca, brata, siostrę oraz stryja, ale odgrywają oni rolę drugoplanowych postaci i są dość słabo wykreowani. Jednak w niczym to nie przeszkadza, ponieważ to losy Adary są najważniejsze w tej książce.

Autor osadził swoją opowieść w bliżej nieokreślonym świecie, nie podaje żadnych nazw, lecz posługuje się ogólnikami, co nadaje powieści większy uniwersalizm i ponadczasowość. W tle opowieści przewija się wojna, która odegra kluczową rolę pod koniec opowieści. Nie brak zatem tutaj pewnej brutalności, szczególnie w finale, więc niekoniecznie będzie to książka dla najmłodszych. Finał zaś autor pozostawił do czytelnikowi do własnej interpretacji, dzięki czemu z pewnością powrócę jeszcze niejeden raz do tej historii, żeby zobaczyć jak ją odbiorę przy ponownej lekturze. Dla mnie była to piękna historia o tęsknocie, nieuchronnym przemijaniu i dorastaniu, ale również o odwadze małej dziewczynki, sile miłości i poświęceniu, aby ocalić najbliższych.

Lodowy smok G.R.R. Martina jest jedyną książką dla dzieci w dorobku autora, ale bardzo udaną. Czytając ją można poczuć się jak dziecko i przenieść się do baśniowego, choć niebezpiecznego świata pełnego smoków. Polecam!

Gdy świat ogrania chłód na niebie pojawia się lodowy smok. Adara nie pamięta kiedy zjawił się po raz pierwszy, ale wie, że wraca co roku, zawsze w jej urodziny. Dziewczynka urodziła się zimą w czasie mrozów tak strasznych, że pochłonęły całe ciepło jej matki, pozbawiając ją życia, a z Adary tworząc zimowe dziecko- chłodne, spokojne i niepotrafiące wyrażać uczuć. Tylko przy lodowym smoku dziewczynka uśmiecha się i jest naprawdę szczęśliwa. Jednak zima nie może trwać wiecznie, a wraz z latem do wioski zbliża się zagrożenie. Czy zimowy przyjaciel będzie w stanie ocalić Adarę i jej rodzinę?

George R. R Martin nie jest autorem, który kojarzy się z książkami dla dzieci. Jego historie są mroczne, dramatyczne i pełne szczegółów. W swojej jedynej powieści przeznaczonej dla młodego odbiorcy, Martin nie rezygnuje jednak z ulubionych motywów. Mamy tu wojnę, bitwy, śmierć i zniszczenie. Niektóre opisy są naprawdę mroczne i brutalne, a uczucie zagrożenia nie znika nawet na chwilę. Nie jest to książeczka, która spodoba się małym dziewczynkom, ale nastolatkom rozpoczynającym przygodę z fantastyką- jak najbardziej.

Na niewielkiej liczbie stron ciężko rozwinąć pełną szczegółów opowieść, jednak autorowi udało się zawrzeć w niej to, co najważniejsze. Mamy tu fascynującą bohaterkę, mistycznego smoka, wojenną zawieruchę i moralne dylematy. Siła tej opowieści tkwi w prostocie i plastycznym stylu autora, który czaruje słowem od pierwszej strony. Czaruje również oprawa graficzna, a w szczególności ilustracje stworzone przez Luisa Royo. Autor uchwycił na nich najbardziej dramatyczne momenty historii, co tylko podkreśla jej tajemniczy i nieco mroczny charakter.

O CZYM? „Lodowy smok”, to mroczna baśń dla dzieci. Nieco brutalna i ponura, ale w ostatecznym rozrachunku, zawierająca pozytywne i wzruszające przesłanie. To opowieść o przyjaźni, wyjątkowej więzi i poświęceniu. O chłodzie i emocjonalnym wyobcowaniu, ale też o dojrzewaniu i odkrywaniu w sobie nowych uczuć. Ale jest to również opowieść o rodzinie, którą trzeba nauczyć się kochać i szanować mimo, że bywa nieidealna. Mnie ta cieniutka i niepozorna książeczka oczarowała, choć żałuję, że nie była nieco dłuższa i bardziej drobiazgowa.

George R.R. Martin z całą pewnością jest autorem dobrze znanym nie tylko fanom i „wyjadaczom” książek fantastycznych. Dzięki serialowi „Gra o tron” jestem przekonana, że dał się poznać wielu przyszłym czytelnikom cyklu Pieśń Lodu i Ognia. Wraz z kolejnymi pojawiającymi się pozycjami na wydawniczym rynku, nie wyobrażam sobie obecnie, aby nie sięgnąć po coś innego, co wyszło spod jego pióra. Tak właśnie w moich rękach pojawiła się niezwykła książka „Lodowy smok”. Jest to jak dotąd jedyna powieść skierowana do młodszych czytelników i wiecie, co? Bardzo ją lubię! Jestem wielbicielką smoków, o czym zdążyliście się przekonać, a tworach autora są pięknie rozrysowane, dlatego mogę Wam powiedzieć, że nie ważny jest wiek, ważna jest miłość do książek.

„Lodowy smok” jest skierowany dla dzieci, jest także bardzo atrakcyjnie wydaną książką. Twarda okładka, ilustracje, które mają na celu przyciągnięcie uwagi i rozbudzenie wyobraźni młodszych czytelników. Uważam to za bardzo fajny zabieg. O czym opowiada autor?

Zabiera nas w podróż na daleką Północ, na której wcale nie jest bezpiecznie. Królestwo, w którym przebywają bohaterowie powieści jest w stanie wojny. Adara jest półsierotą, która nie ma łatwego życia. Chociaż żyje w domu z rodziną czuje się wyobcowana ze względu na swoją inność. Najbardziej związana jest z zimą, jest jej ulubioną porą roku i zawsze czeka na nią z utęsknieniem. Nie straszne jej są śniegi, mrozy i wszelkie zawieruchy, dotyk chłodu jest jej doskonale znany. Adara jest bardzo mądrą i wrażliwą dziewczynką, która jest po części odizolowana od rówieśników, nawet jej własna rodzina zdaje się jej w pełni nie rozumieć, a ojciec nie potrafi pokochać. Jednym z ulubionych zajęć dziewczynki jest samotna zabawa wśród śniegu, gdzie pewnego dnia poznaje niezwykle potężną istotę, która została zrodzona z lodu. Chociaż lodowy smok budzi w każdym przerażenie, bywa bohaterem wielu strasznych legend dla Adary jest kimś znacznie więcej. Lodowy smok szczególnie upodobał sobie małą dziewczynkę, a ich spotkania stały się tradycją, która zapoczątkowała niesamowitą przyjaźń.

Kiedy na spokojne domostwo Adary nadciągały z północy ogniste smoki i widmo wojny rujnując jej świat, lodowy smok nie pozostaje głuchy na jej prośby. Świat podupada, jedynie Adara i jej przyjaciel są w stanie ocalić wszystko, co im jeszcze pozostało. Czy Lodowy Smok zdoła z pomocą dziewczynki ocalić świat przed zniszczeniem?

„Lodowy smok” ukazuje jak pozory potrafią mylić, wyobcowana, poniekąd odrzucana przez rodzinę i inne dzieci Adara potrafiła zjednać sobie dziką bestię. Dziewczynka z dystansem podchodzi do innych, jakby poszukiwała w samotności i spokoju oparcia, jednak uczy się, że przyjaźń i pomoc może przyjść z zupełnie nieoczekiwanej strony. Chciałam dodać, że książkę ozdabiają ilustrację autorstwa Luisa Royo, nie można nie zauważyć, że udało mu się podkreślić wyjątkowość przedstawiającej opowieści.

„Lodowy smok” jest napisana bardzo przystępnym i prostym językiem, jednak nie można jej zarzucić braku dojrzałości. Czujemy na własnej skórze ten chłód, smutek i samotność. Emocje wylewają się ze stron za sprawą rozgrywających się wydarzeń. Wiele motywów, które zdecydował się przedstawić autor są trudne i obecne w dzisiejszym życiu każdego z nas. Mamy tutaj śmierć i godzenie się ze stratą bliskiego członka rodziny, bycie odrzuconym przez odmienność, zetknięcie z wojną, jej następstwami. Myślę, że książka nie powinna trafiać do zbyt młodych czytelników, ponieważ nie zostanie właściwie odebrany jej przekaz.

„Lodowy smok” jest wspaniale wydaną i opowiedzianą historią, która mimo chłodnych klimatów potrafi rozbudzić czytelnicze serce.

Ależ to była cudowna, aczkolwiek krótka przygoda! Lodowy smok to naprawdę przepięknie wydana książka fantastyczna, uzupełniona wspaniałymi ilustracjami, z iście baśniowym klimatem, który udziela się czytelnikowi od pierwszych stron. Chociaż wydawałoby się, że Martin pisze tylko książki dla dorosłych, to śmiało można by tę historię czytać dzieciakom na dobranoc, a ich oczy z pewnością zachwycałyby się znakomitymi rysunkami – i nawet jakby potem śniły im się w nocy smoki, to na pewno byłoby to niezapomniane i przyjemne marzenia senne!

Cała recenzja: [Adres usunięty]