Leśna sprawa, debiut książkowy Tomasza Kędry i Gabrieli Gorączko, to zaproszenie do spotkania z mieszkańcami Szpiczastego Lasu. Bajkowy świat żyjących nieopodal Komańczy zwierząt ma własny rytm, czas wyznaczają dawne tradycje, a codzienność, choć nieoczywista, od lat biegnie utartymi ścieżkami.
W harmonii lasu jest też miejsce na odwieczne spory, te jednak przypominają już tylko rytualne potyczki – prawdziwe niebezpieczeństwo nadchodzi nagle i z daleka…
W niechlubnej roli burzyciela spokoju Tomasz Kędra obsadza człowieka, który bez skrupułów wkracza w świat przyrody. Strach wśród mieszkańców rośnie, gdy okazuje się, że czarny charakter leśnej legendy nie przybywa sam.
Tomasz Kędra opowiada o książce: Leśna sprawa to historia o tym, że nie warto chować urazy zbyt długo. Ani się obejrzeć, a może ona przetrwać całe pokolenia i zamienić się w dziwaczne tradycje i przyzwyczajenia.
Z tekstem współgrają oryginalne ilustracje Gabrieli Gorączko – dowcipne i pełne emocji. Nawiązując w świeży sposób do ludowej ikonografii, autorka nadaje leśnej historii nie tylko wigoru, ale też aury tajemnicy.
Gabriela Gorączko tak komentuje pracę nad książką: Leśna Sprawa dla mnie jako ilustratorki jest projektem wyjątkowym. Chciałam zaznaczyć szczególną aurę bieszczadzkich okolic Komańczy. Książka jest w klimacie folkowym, uzmysłowia, że niektóre tradycje w tych rejonach wciąż są żywe.
Leśna sprawa to książka nie tylko dla najmłodszych, choć jest bajką. Napisana jest z lekkością i poczuciem humoru, pokazuje wartość troski o wspólne dobro i siłę pojednania. A Szpiczasty Las – osobny bohater książki – i jego mieszkańcy, w odróżnieniu od gromady krzykliwych ludzi, budzą zaufanie i sympatię.
I jak to bywa przy intrygujących opowieściach, także i Leśną sprawę można czytać na różne sposoby. Czytelnicy odnajdą tu ekologiczne zaangażowanie w obronę przyrody, ale też i wiele innych współczesnych nam problemów.
Jaką estetykę wizualną prezentują ilustracje w książce "Leśna sprawa"?
Ilustracje w tej publikacji nawiązują do tradycyjnej ikonografii ludowej i folkowego klimatu okolic bieszczadzkiej Komańczy. Gabriela Gorączko nadała opowieści aurę tajemnicy, łącząc specyficzny dowcip z silnym ładunkiem emocjonalnym widocznym w ekspresji postaci. Grafiki pełnią rolę równorzędną z tekstem, budując unikalny wigor i nastrój Szpiczastego Lasu. Jest to idealna propozycja dla osób ceniących świeże podejście do motywów etnicznych w nowoczesnej literaturze dziecięcej.
Czy ta opowieść jest przeznaczona wyłącznie dla najmłodszych czytelników?
Mimo formy bajki, treść została przygotowana w sposób, który angażuje zarówno dzieci, jak i dorosłych odbiorców. Autorzy poruszają w niej współczesne problemy społeczne oraz ekologiczne, oferując wielowarstwową narrację o dbałości o wspólne dobro. Lekki język i poczucie humoru sprawiają, że lektura jest przystępna dla maluchów, podczas gdy starsi docenią głębsze przesłanie o pojednaniu. Publikacja ta doskonale sprawdza się jako punkt wyjścia do ważnych, rodzinnych rozmów o ochronie dzikiej przyrody.
Jakie główne wątki tematyczne porusza historia mieszkańców Szpiczastego Lasu?
Książka koncentruje się na tematyce aktywnej ochrony przyrody przed ingerencją człowieka oraz na wartości przebaczania dawnych urazów. Fabuła pokazuje, jak wieloletnie spory mogą zamienić się w szkodliwe przyzwyczajenia, które utrudniają współpracę w obliczu realnego zagrożenia. Mieszkańcy lasu stają się symbolem jedności, kontrastując z hałaśliwym i niszczycielskim światem zewnętrznym reprezentowanym przez ludzi. To mądra opowieść o tym, że wspólny cel pozwala przełamać nawet najbardziej zakorzenione uprzedzenia.
W jakim klimacie utrzymana jest akcja tej literackiej przygody?
Akcja osadzona jest w mistycznej, bieszczadzkiej scenerii, gdzie rytm życia wyznaczają dawne tradycje i cykle natury. Szpiczasty Las funkcjonuje jako osobny bohater, oferując czytelnikowi poczucie bezpieczeństwa i harmonii, dopóki nie zostanie ona zakłócona przez przybysza z zewnątrz. Atmosfera oscyluje między codziennym spokojem zwierzęcych bohaterów a narastającym napięciem wywołanym przez nieznane niebezpieczeństwo. Dzięki takiemu zabiegowi lektura budzi autentyczną ciekawość oraz buduje sympatię do leśnego ekosystemu.
Dla jakiego typu odbiorcy "Leśna sprawa" może nie być odpowiednim wyborem?
Książka ta może nie przypaść do gustu osobom poszukującym wyłącznie dynamicznej akcji bez głębszego, metaforycznego przesłania. Ze względu na silne osadzenie w folkowym klimacie i nacisk na artystyczną warstwę wizualną, nie będzie to trafiony zakup dla zwolenników minimalistycznych wydań pozbawionych elementów etnicznych. Czytelnicy oczekujący czysto edukacyjnego atlasu o zwierzętach mogą poczuć niedosyt, gdyż jest to przede wszystkim bajka z morałem. Publikacja wymaga od odbiorcy skupienia na detalach ilustracyjnych oraz gotowości na interpretację symbolicznych zdarzeń.
