Las na granicy światów

Holly Black po raz kolejny mnie zaskakuje. Trochę rozczarowująco. Po przeczytaniu serii o Okrutnym Księciu, ,,Las na granicy światów' nie jest dla mnie czymś zaskakująco dobrym, ponieważ przeczytałam lepsze powieści od tej autorki.

Świat: Akcja rozgrywa się w świecie elfów znanym z innych książek Holly.

Bohaterowie: Główna bohaterka, Hazel nie bardzo przypadła mi do gustu. To po prostu zagubiona dziewczyna która ucieka od całowania się z chłopakami. Inni bohaterowie też tacy zagubieni.

Jednakże, na książkę można się skusić, polecam, może nie gorąco ale polecam :)

Książka jest bardzo ciekawa , nie można oderwać od niej wzroku , trzyma w napięciu bardzo i nie można się bardzo doczekać by przeczytać następny rozdział.

To moje pierwsze spotkanie z autorką i na pewno nie ostatnie. Choć początek książki trochę mnie nużył, to chyba wina narracji w której książka jest napisana, to potem było już znacznie lepiej. Podobał mi się świat przedstawiony przez autorkę; świat elfów, różnych stworów i potworów, świat który wydawać mógłby się piękny został pokazany jako mroczny, zły i niebezpieczny. Hazel i jej brat od urodzenia musieli radzić sobie sami, ich rodzice artyści byli skupienie na sobie i swoich potrzebach, a o swoich dzieciach zapominali. Rodzeństwo spędzało więc czas w magicznym lesie , tam Hazel nauczyła się walczyć, znajdować pożywienie oraz to tam poszła na układ z Królem elfów i oddała mu siedem lat swojego życia. Gdy w miasteczku zaczynają się dziać dziwne i złe rzeczy, gdy chłopiec zaklęty w trumnie głęboko w lesie zostaje zbudzony , gdy strzyga, rozpacz zbliża się do miasta, nasz bohaterka będzie musiała się zmierzyć z prawdą i poczuciem winy, w końcu wszystkie sekrety nie tylko jej będą musiały ujrzeć światło dzienne. Przyznam szczerze, że trochę irytowała mnie Hazel , z jednej strony wojowniczka , z poczuciem obowiązku i potrzebą ochrony innych, z drugiej czasem zachowywała się jak 10 latka , która przejmuje się błahostkami życia szkolnego. Nie mniej zamierzam sięgnąć po serię okrutny książę i jeszcze raz przenieść się w świat , który stworzyła autorka.

Trylogia Holly Black o Okrutnym księciu przypadła mi do gustu (no, te dwa pierwsze tomy najbardziej), więc byłam ciekawa, jaka autorka poradzi sobie w nowej historii. Dlatego też postanowiłam sięgnąć po Las na granicy światów, czyli kolejną iście magiczną powieść. Jak wyszło?

Hazel i jej brat Ben mieszkają w miasteczku Fairfold, który leży dosłownie przy granicy ze światem elfów. To jedno z takich miejsc, gdzie ludzie i elfy żyją tak blisko siebie, a rzeczywistość przeplata się z magią. Rodzeństwo od dzieciństwa opowiadało sobie historie o chłopcu zamkniętym w szklanej trumnie. Twierdzili, że jest śpiącym księciem, a oni jego rycerzami. Z czasem jednak oboje odrzucili tę zabawę i wiarę w to, że rogaty chłopiec kiedykolwiek się obudzi... ale ON pewnego dnia się budzi, a Hazel musi przypomnieć sobie, co robiła przez ostatnie lata, bo w przeciwnym razie... miastu grozi ogromne niebezpieczeństwo. Cała nadzieja w dziewczynie, jej bracie oraz pewnym przystojnym elfie.

Główna bohaterka, Hazel bardzo przypadła mi do gustu. Nawet nie wiem, dlaczego aż tak polubiłam tę postać. Bywały momenty, gdzie naprawdę łapałam się za głowę i mówiłam „Hazel, babo co Ty robisz”, ale mimo tego ta bohaterka została uznana przeze mnie za bardzo dobrze wykreowaną - nie jest ona płaska i nijaka, ale posiada jakiś tam swój charakter. Hazel może wzbudzać podziw czytelników również tym, że jako dziecko odważyła się nawiązać umowę z elfami, a jak większość wie, elfy to nie są takie milusie stworzonka. One są przebiegłe, wredne i nie pozwolą odejść, dopóki im się nie odwdzięczy.

Ben, czyli brat głównej bohaterki to chłopak równie sympatyczny, choć już trochę zepchnięty na boczny tor. Udało mi się jednak z nim trochę zżyć, za co naprawdę jestem wdzięczna. Dlaczego? Zazwyczaj bywa tak, że bohaterowie drugoplanowi potraktowani są po macoszemu i nijak nie idzie się z nimi jakoś polubić - na szczęście tutaj się to nie pojawiło. Jego determinacja, by pomóc siostrze, mnie urzekła, więc no cóż. Mogę chyba napisać z czystym sumieniem, że ten bohater zdecydowanie zasługuje na sympatię.

Kiedy zaczynałam tę książkę, bałam się trochę tego, że nie spodoba mi się tak bardzo, ja innym czytelnikom. Tutaj mogło wszystko pójść nie tak: mogłam nie polubić bohaterów, akcja mogła mnie znudzić śmiertelnie, a zwroty akcji nie zaskoczyć. Na szczęście jednak okazało się, że Las na granicy światów to totalny strzał w dziesiątkę i bawiłam się świetnie podczas lektury tej pozycji.

Oczywiście, przez pierwsze kilka stron nie mogłam się wbić w tę historię, ale z czasem coraz bardziej wciągałam się w akcję, a wszelkie zwroty akcji jeszcze bardziej wzmacniały moje zainteresowanie. Należy tutaj również wspomnieć o tym, że w tej książce autorka głównie skupia się na świecie ludzkim, a świat elfów nie jest już aż tak przedstawiany, jak w Okrutnym księciu, gdzie było to całkiem na odwrót. Być może dlatego tę powieść czytało mi się aż tak przyjemnie.

Jestem na nowo zafascynowana twórczością autorki i nie mogę doczekać się lektury kolejnych jej powieści. Magia, elfy, rogaty chłopiec ze szklanej trumny to wszystko, co całkowicie mnie kupuje, jeśli chodzi o fantastykę.

Jeżeli szukacie ciekawej i dobrze napisanej powieści, to zdecydowanie mogę Wam polecić tę pozycję. Tym, którzy nie byli zachwyceni Okrutnym księciem, również mogę polecić Las na granicy światów - być może spodoba Wam się bardziej.

Trylogia o ,,Okrutnym księciu” doczekała się zakończenia, jednak autorka nie porzuciła jeszcze wykreowanego przez siebie świata. Holly Black zaprasza byście wysłuchali opowieści o pewnym rodzeństwie zamieszkującym miasteczko na granicy dwóch światów – ludzkiego i elfiego, a także opowieści o śpiącym w szklanej trumnie rogatym chłopcu. Atrakcji miasteczka, która po wielu latach postanawia się przebudzić. Zapraszamy do lektury recenzji ,,Lasu na granicy światów”.

Miasteczko Fairfold to jedno z tych nielicznych miejsc, gdzie świat śmiertelnych styka się ze światem elfów, a część ich magii jest obecna w życiu jego mieszkańców. W tym mieście wraz z rodzicami mieszkają Hazel – z pozoru zwyczajna dziewczyna i jej mniej zwyczajny brat Ben – który jeszcze przed narodzinami został pobłogosławiony darem muzyki. Oboje od małego snuli historie i fantazje na temat głównej atrakcji tego miejsca – rogatego chłopca ze spiczastymi uszami, śpiącego w szklanej trumnie, której nikt nie jest w stanie otworzyć. Teraz, gdy dorośli, dziecięce zabawy w służbę u tajemniczego chłopca powinny odejście w niepamięć, jednak pewnego dnia szklana trumna zostaje strzaskana, a jej mieszkaniec znika. Jednocześnie pojawia się apokaliptyczna bestia imieniem Rozpacz, która zagraża wszystkim mieszkańcom miasteczka. Dla Hazel i Bena będzie to czas w którym dziecięce fantazje staną się nad wyraz rzeczywiste. Niestety jednak nie będzie to dla nich spełnienie marzeń, lecz powód do przerażenia.

Muszę przyznać, że autorka ponownie wykreowała przed czytelnikiem niezwykle klimatyczne miejsce, które porusza wyobraźnie czytelnika i sprawia, że ten wsiąka w nie bez reszty. Sama historia rozwija się dość wolno, jednak można by jej to wybaczyć, gdyby nie jeden szczegół. Niestety podobnie jak w przypadku poprzednich książek z tej serii odrzuciła mnie kreacja głównej bohaterki. Hazel, podobnie jak Jude, nie dała się polubić, co dość mocno uprzykrzało mi lekturę. Jej dziwne podejście do życia, mimo iż mające swoje wyjaśnienie, nie trafiło do mnie (tak samo jak i jego argumentacja). Reszta postaci wypada lepiej, choć nie będę ukrywać, że niestety z żadną z nich nie zżyłam się jakoś mocniej.

Warto dodać, że ,,Las na granicy światów” stanowi osobną, zamknięta historię, jednak Ci którzy czytali ,,Okrutnego księcia”, ,,Złego króla” i ,, Królową niczego” z pewnością znajdą tutaj nawiązania do trylogii. Napotkamy tu między innymi Króla Olszyn i Severina, a także poznamy dzieje miecza, który odegrał istotną rolę w rozwiązaniu problemów Jude. Książkę jednak można spokojnie czytać bez znajomości poprzedniczek.

Pod względem wydania książka prezentuje się naprawdę pięknie. Okładka współgra z główną serią i jest po prostu śliczna. Wewnątrz książki znajdziemy również urocze zdobienia i ilustracje otwierającą każdy rozdział, na której zobaczymy szklaną trumnę i śpiącego w niej chłopca.

,,Las na granicy światów” wywołał u mnie podobne uczucia co główna seria. Myślę więc, że Ci którym spodobała się trylogia ,,Okrutnego księcia” będą bardzo zadowoleni z możliwości powrotu do tego świata. Osobiście jednak ponownie poczułam się głównie zmęczona główną bohaterką, a szkoda, bo Holly Black wykreowała naprawdę interesujący świat, a miasteczko Fairfold okazało się naprawdę klimatycznym miejscem.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

W mrocznym lesie, gdzieś na granicy światów, śpi w szklanej trumnie rogaty elfi chłopiec. Jest tam od zawsze i nikt ani nic nie potrafi go zbudzić. Przez lata nastolatki tańczyły na jego trumnie, niezliczone pielgrzymki turystów chciały zrobić sobie z nim selfie, a niektórzy nawet wyznawali mu miłość i próbowali obudzić całując szklaną taflę za którą smacznie spał. Nic nie skutkowało. Aż do dnia, kiedy trumna została rozbita, a rogaty chłopiec zniknął. Tak zaczyna się opowieść rozgrywająca się na granicy świata ludzi i elfów, gdzie wszystko, co dziwne, szalone i nietypowe jest na porządku dziennym, nikogo nie dziwi, że małe dziewczynki zamiast bawić się lalkami zabijają potwory, a zjedzeni żywcem turyści, to coś całkiem normalnego. Bardzo podobał mi się folklorowy i nieco dziwaczny klimat tej historii, a połączenie nowoczesnego świata z krainą elfów dało niesamowity kontrast. Trochę mało mi było tego elfowego świata, ale to akurat autorka rekompensuje nam w trylogii "Okrutny książę", która rozgrywa się PO wydarzeniach z "Lasu na granicy światów". Nieznajomość trylogii nie jest więc żadną przeszkodą w poznaniu tej historii. Wręcz przeciwnie, stanowi ona bardzo ciekawy wstęp do świata elfów, który lepiej poznacie czytając kolejne książki autorki.

JAK DOBRZE WRÓCIĆ DO KRAINY ELFÓW!

Trylogia Okrutnego księcia jest jedną z moich ulubionych, więc gdy tylko nadarzyła się okazja do powrotu do klimatu świata elfow, nie wahałam się. Tym razem Holly Black zaserwowała nam opowieść poprzedzającą wydarzenia ze wspomnianej trylogii. Poznajemy losy miecza, którego używała Jude oraz Króla Olszyn i Severina - tajemniczego rogatego chłopca leżącego w przezroczystej trumnie. A wszystko to w magicznym połączeniu świata śmiertelników i elfów. Akcja dzieje się w Fairfold - miasteczku, w którym mieszkańcy nauczyli się żyć tuż obok leśnych istot. Jednak gdy pewnej nocy trumna zostaje zniszczona, a chłopiec znika, w miasteczku zaczyna dziać się coś niepokojącego. Całą zagadkę próbuje rozwikłać Hazel i jej brat Ben. I tu muszę przyznać, że polubiłam to rodzeństwo, a także to, jak autorka przedstawiła ich relacje. Nie były idealne, ani przesłodzone, wręcz przeciwnie - były realne. Tak samo jak kreacja bohaterów. I to zdecydowanie mocne strony tej książki.

Holly Black ma w sobie również coś, co sprawia, że książki jakie pisze są niezwykle wciągające i klimatyczne. Tak samo jest z Lasem na granicy światów - nie sposób się oderwać od lektury. Podobało mi się również to, jak rozplanowana została fabuła i poszczególne zwroty akcji. Już nie mogę się doczekać, aż sięgnę po kolejną książkę autorki!

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane rozdziały, w których mamy trzecioosobowego wszechwiedzącego narratora, który naprzemiennie towarzyszy Hazel i Benowi. Każdy rozdział rozpoczyna się również ciekawym rysunkiem rogatego chłopca w szklanej trumnie, a przerywniki między wątkami oddzielone są rysunkami miecza. Wszystko nadaje to niezwykle estetycznego wyglądu całej książce. Styl pisania autorki jest przyjemny w odbiorze i pomaga czytelnikowi zaangażować się w fabułę. Od strony technicznej nie mam żadnych zarzutów.

PODSUMOWUJĄC

Las na granicy światów to książka pełna magii wymieszanej z realnym życiem nastolatków z problemami. Czyhające zło w lesie, czy w nas samych? Zazdrość rodzeństwa czy ich miłość do siebie i poświęcenie? Uwielbiam powieści Holly Black i autorka po raz kolejny mnie nie zawiodła - otrzymałam niezwykłą lekturę, do której na pewno jeszcze wrócę. A Wam z całego serca polecam Las na granicy światów - jeśli lubicie, gdy świat realny miesza się z fantastyką, będzie to dla Was coś idealnego!

Amanda Says

Muszę powiedzieć, że Las na granicy światów mnie zaskoczył. Zdecydowanie pozytywnie zaskoczył😏 Historia opowiada o rodzeństwie, którzy mieszkają małym miasteczku, gdzie elfy i ludzie żyją obok siebie✨Największą atrakcją tego spokojnego na pozór miasteczka jest chłopiec zamknięty w szklanej trumnie. Chłopiec, który od wieków się nie przebudził. Dlatego kiedy pewnego dnia ten chłopiec się budzi, Hazel i Ben muszą się dowiedzieć, dlaczego akurat teraz ktoś złamał klątwę ciążącą na chłopcy, oraz muszą powstrzymać nadciągająca zagładę miasteczka😏✨

Pierwsze rozdziały nie zapowiadały, że książka tak mi się spodoba😮Uważam, że bohaterowie są naprawdę fajnie wykreowani, fabuła jest interesująca i sprawia że czytelnik angażuje się w historię. Ciekawym zabiegiem przez autorkę było stworzenie świata-świat ludzi i elfów, w której nie brakuje tajemniczości i magii😏Zagadki oraz liczne tajemnice sprawiły, że nie mogłem się oderwać, i przeczytałem tę powieść błyskawicznie. Zwroty akcji były naprawdę dobrze poprowadzone i nie raz was zaskoczą! 😮 Główni bohaterowie, czyli Hazel i Ben, byli naprawdę interesującymi bohaterami, byli dobrze skonstruowani i różnorodni, dzięki czemu bardzo ich polubiłem. Może początek książki was nie porwie, ale jak akcja zaczyna nabierać tempa, uwierzcie mi, nie będziecie mogli się od niej oderwać😈

Uważam również, że ta książka jest świetnym wprowadzeniem do Trylogii "Okrutny książę" ponieważ ta historia i świat sprawi, że zostaniecie lepiej wprowadzeni w dalsze uniwersum tych książek✨ Także,jeśli jeszcze się wahacie, czy sięgnąć po tą książkę, to z całą pewnością wam mogę powiedzieć, że warto❤️ Książkę oceniam na solidne 4.5 gwiazdki⭐️

Dziękuję wydawnictwu Jaguar za egzemplarz książki.

„Las na granicy światów” to niesamowita książka fantasy, o przerażających elfach, przeklętym rogatym księciu i niezwykle odważnym rodzeństwie.

W nietypowym miasteczku Fairfold, gdzie ludzie i efly żyją obok siebie, mieszka sobie dziewczyna o imieniu Hazel, wraz z muzykalnym bratem Benem. Pozornie nieszkodliwa dla ludzi magia, przyciąga swoją uwagę , jednak Hazel wie, do czego tak naprawdę są zdolne elfy. Jakby tego było mało, pośrodku tego wszystkiego, stoi sobie szklana trumna, w której śpi tajemniczy, młody książę. Chłopiec spał tam od pokoleń, nigdy się nie budząc, aż do pewnego dnia…

Kiedy to świat przewraca się do góry nogami, Hazel wraz z bratem musi stanąć na wysokości zadania, gdyż w nich jedyna nadzieja. „Las na granicy światów” to niezwykle ciekawa i przepełniona w każdym calu magią, książka. Przyznaje, początek mnie nie zachwycił i trochę ciężko mi było się wbić w historie, jednak im dalej w las tym było coraz lepiej. Jak dla mnie, ta książka jest o wiele lepsza, aniżeli finał cyklu o Okrutnym księciu. Przede wszystkim polubiłam tę książkę, za bohaterów. Są bardzo dobrze skonstruowani i różnorodni, dlatego każdy z pewnością znajdzie sobie tutaj swojego ulubieńca. Ja zdecydowanie polubiłam Hazel i Bena. To jest tak świetne rodzeństwo i tak dobrze poprowadzone, że nie da się ich po prostu nie lubić. Choć różnią się od siebie charakterem, to i tak wpierają się w 100% , a ich lojalność wobec siebie jest godna podziwu! Kolejnym elementem, który mi się spodobał to sam pomysł na fabułę. Uważam, że jest bardzo interesujący i dość oryginalny, dzięki czemu nie byłam w stanie się od tej książki oderwać. Co do stylu Pani Black, to nic tu się nie zmieniło- nadal go uwielbiam. Jest ON bardzo urzekający i nieco marzycielski, dlatego też cały czas czułam tą magię w książce. A co mi się nie podobało? Niektóre historie w fabule nie były dość rozwinięte. Miałam wrażenie, że autorka za mało czasu na nie poświęciła. Kończąc już, ja ze swojej strony, książkę bardzo polecam. Jeśli polubiliście świat Jude i Cardana, i wam go brakuje, to koniecznie sięgnijcie po „Las na granicy światów”.

[Adres usunięty]

"Las na granicy światów" jest pierwszą książką tej Autorki, którą przeczytałam i jedno jest pewne, była to niezapomniana przygoda.

Okładka książki jest piękna, doskonale oddaje jej tematykę. Detale na niej, jak i grafiki znajdujące się wewnątrz, są bajeczne. O twórczości tej Autorki słyszałam dużo dobrego i nie zawiodłam się. Świat wykreowany w tej książce jest niesamowity. Widać w każdym słowie ogromną pasję Autorki, do świata, który tworzy. Dwa zupełnie różne społeczeństwa, żyjące blisko siebie, jednak bardzo odległe od siebie pod każdym względem, pasują do siebie znakomicie. Ich życia i historie wzajemnie się przeplatają i uzupełniają. Różnorodność postaci występujących w tej książce jest ogromna. Każda baśń znajdzie tutaj swojego przedstawiciela. Cudowne opisy przeplatają się z głównymi wątkami akcji oraz odczuciami bohaterów. Znajdziemy tutaj również element grozy i tajemnicy. Książkę czyta się świetnie, bardzo płynnie. Wydarzenia są wciągające, czasami zaskakujące. Zdrada jest tam, gdzie zdawał się być przyjaciel. Książka bardzo mi się podobała. Styl Autorki i jej warsztat jest tym co lubię w książkach, więc wiem, że sięgnę po jej twórczość jeszcze wiele razy. Serdecznie polecam Wam tę książkę, jeśli lubicie elementy baśniowego świata osadzone na bardzo mocnych fundamentach. Postacie są ciekawe i niezwykle intrygujące. W tej opowieści znajdziemy cały wachlarz charakterów, wyglądów, zachowań.

Za każdym razem, kiedy musiałam wypuścić książkę z ręki, nie mogłam doczekać się momentu, kiedy znowu po nią sięgnę. Serdecznie polecam!

Zapewne popatrzycie na moją ocenę i zastanowicie się, co poszło w tej książce nie tak, jak powinno. Pierwsze 150 tak strasznie mnie znudziło, że moja obawa o ponowny spadek poziomu trwała aż do samego końca. Początek jest aż za bardzo przeciągnięty i mało rzeczy wnosi do dalszej historii. Jedynie podobały mi się w nim retrospekcje bohaterów.

Muszę was zmartwić, gdyż ostatnie 50 stron jest jeszcze gorsze od początkowych. Przy kończeniu tej historii najchętniej omijałabym większość fragmentów.

Wychodzi na to, że tylko przez 120 bawiłam się dobrze. Jest to jak dla mnie zdecydowanie za mało. W całej książce zainteresowała mnie w samym środku fabuła, której nie można odmówić oryginalności i ten fragment 120 stron przeczytałam na raz nie potrafiąc się oderwać. Bardzo polubiłam główną bohaterkę i chętnie czytałabym o niej trochę więcej. Tak samo było z Jackiem, który skradł moje serce. O wiele gorzej było z bratem głównej bohaterki oraz rogatym chłopcem. Miałam ich zdecydowanie dość i wręcz ich nienawidziłam.

Na pewno myślicie sobie teraz, dlaczego w takim razie dałam 3 gwiazdki. Zdecydowanie powinnam dać mniej, ale te 120 było tak dobre, że mogłabym je przeczytać drugi, a nawet trzeci raz. Strasznie żałuję, że potencjał historii został tak zaprzepaszczony wstępem i zakończeniem.

Fairfold jest miasteczkiem nietypowym. Tutaj świat ludzi i świat elfów bezustannie się przenikają. Czasem znikają różne przedmioty, czasem turyści, pojawiają są podmieńcy. Do dziwnych zdarzeń mieszkańcy się już jednak przyzwyczaili. Podobnie jak do szklanej trumny w lesie, w której śpi zaklęty rogaty chłopiec.

Hazel od dziecka chciała być rycerzem. Wciąż pamięta, jak razem z bratem spędzali czas, polując na niebezpieczne stwory. Obiecała sobie, że pewnego dnia pokona także najgroźniejszego z nich, potwora z samego serca lasu, i tym sposobem wszystkich ocali. Gdy jednak dar elfowej muzyki zawodzi Bena, rodzeństwo musi zaniechać swoich planów. Od tej pory toczą życie tak zbliżone do normalnego, jak to możliwe. Do czasu. Pewnej nocy szklana trumna zostaje rozbita, a rogaty chłopiec znika bez śladu. Hazel budzi się rano z ubłoconymi stopami i szklanymi drzazgami wbitymi w dłonie. Nie pamięta, gdzie była, ani co robiła. Wkrótce zaczyna dostawać niepokojące wiadomości przypominające o zawartej przed laty umowie.

Z przyjemnością powróciłam do wykreowanego przez Holly Black świata okrutnych i śmiertelnie niebezpiecznych elfów. Chociaż trylogia Okrutny książę dobiegła już końca, byłam ogromnie ciekawa, jak autorka przedstawi historię poprzedzającą tamte wydarzenia. Opowieść o Królu Olszyn i magicznym mieczu, Heartswornie, który odegrał tak istotną rolę w Królowej niczego, zdecydowanie trzyma poziom.

Bohaterowie jak zwykle intrygują. Choć Hazel i Ben to śmiertelnicy i na pierwszy rzut oka mogliby się wydawać zwyczajnymi nastolatkami, zdecydowanie nimi nie są. On jako niemowlę otrzymał dar elfowej muzyki. Gdy gra, żadne stworzenie nie potrafi oprzeć się cudownym dźwiękom wydawanym przez jego instrument. Jej z pozoru nic nie wyróżnia, nie ma żadnej magicznej mocy ani specjalnego talentu. Mimo to jest najbardziej wyjątkową postacią w tej opowieści. Niezłomna, niesamowicie odważna, gotowa bronić rodziny, przyjaciół i całego Fairfold z narażeniem własnego życia. A przy tym starająca się ze wszystkich sił utrzymać bolesne wspomnienia z dzieciństwa w najdalszych zakamarkach pamięci. No i jest też Jack. Podmieniec wychowywany w ludzkiej rodzinie, najlepszy przyjaciel Bena.

Holly Black zaczyna dość zwyczajnie. Mamy małe miasteczko i imprezę znudzonych nastolatków, którzy piją w lesie alkohol. Stopniowo zaczyna nas jednak wprowadzać głębiej w ten wymykający się wszelkim schematom świat, a magia z każdym krokiem daje o sobie znać coraz wyraźniej. Autorka sprawnie buduje napięcie i zgrabnie prowadzi akcję, wplatając w nią liczne, nieoczekiwane zwroty. Podczas gdy Hazel stara się odkryć, co tak naprawdę się z nią dzieje i od kogo pochodzą tajemnicze wiadomości, do Fairfold nadciąga straszliwe niebezpieczeństwo. Tylko ona jest w stanie zapobiec katastrofie.

Las na granicy światów stanowi świetne uzupełnienie trylogii Okrutnego księcia. Odnajdziecie tutaj ten sam niesamowity klimat i bohaterów, którzy równie mocno zapadają w pamięć. Holly Black znów zaprasza nas do świata, gdzie magia, tajemnice i poczucie zagrożenia otaczają czytelnika z każdej strony, z biegiem czasu coraz bardziej zacieśniając krąg. Wielbicielom Cardana i Jude polecam z całego serca, a jeśli jeszcze nie mieliście okazji ich poznać, równie dobrze możecie zacząć właśnie od Lasu.... Ja przeczytałam tę powieść jednym tchem (mimo że ostatnio czytanie w ogóle mi nie szło).

Jakiś czas temu udało mi się przeczytać trzeci tom trylogii ,,Okrutny książę" tej autorki. Teraz przyszedł czas na nową powieść o elfach.

Miasteczko Fairfold było szczególne z tego względu, że na jego terytorium była trumna, której nie szło rozbić, a w niej znajdował się pewien chłopak. Oprócz tego, główna bohaterka i jej brat przyjaźnili się z pewnym elfem, który wychowywał się w ludzkiej rodzinie. Pewnego razu okazało się, że trumna została rozbita. Kto tego dokonał?

Nie jest to publikacja, w którą wciągnęłam się od samego początku, ale muszę przyznać, że nastąpiło to dość szybko. Cieszę się, że zapoznałam się z tym początkiem nowej serii Holly Black. Sporo tutaj elfów, jest także nawiązanie do Króla Olchów.

,,Las na granicy światów" Holly Black to początek nowej serii, w której sporo się dzieje, całość jest dość wciągająca i czyta się szybko.