Łańcuch z żelaza. Ostatnie godziny. Tom 2

"Musisz dać ludziom trochę czasu. Nikt z nas nie jest idealny i od nikogo nie oczekujemy idealności, ale kikedy ranisz ludzi, musisz pozwolić im na gniew. Inaczej to będzie kolejna rzecz, którą spróbujesz im odebrać."

Cordelia Daisy Castairs ma wszystko, o czym mogła zamarzyć - piękny dom, najcudowniejszą przyjaciółkę Lucie i ukochanego Jamesa Herondale'a za męża. Do tego jest wojowniczką, która dzierży legendarny miecz, Cortanę. Jednak to wszystko to tylko pozory. Serce Jamesa bije dla kogoś innego, Cortana parzy Cordelię, a jej przyjaciółka ma sekrety, które mogą wiele zmienić. Na dodatek na ulicach Londynu grasuje seryjny morderca zabijający Nocnych Łowców...

Tak jak pisałam w recenzji pierwszego tomu, jestem oczarowana światem Nocnych Łowców od lat i ta seria również znalazła miejsce w moim sercu. Pani Clare, mimo powtarzalności w fabułach swoich historii, potrafi pisać tak dobrze, by utrzymać moje zainteresowanie od początku do końca książki, niezależnie od tego jaką cegiełką by ona była.

Wiodący bohaterowie u Clare są zawsze dobrze zarysowani, więc tak też było im tym razem. Daisy to prawdziwa wojowniczka ze złotym sercem, która za swoje poświęcenie dla innych zasłużyła na samo dobro. O Jamesie zdanie zmieniałam kilkukrotnie, jednak nie mogę go uznać za złą postać. Mimo dokonywania kilku niemądrych wyborów, zawrócił mi w głowie (tendencje do tego ma chyba cały ród Herondale).

"Niech zamilkną rozmowy. Niech ucichnie śmiech.

Oto jest miejsce, gdzie umarli z radością uczą żywych."

"Łańcuch z żelaza" to połączenie wartkiej akcji, świetnie wykreowanych postaci i plastycznego języka, wraz ze ślicznym tłem w postaci przełomu XIX i XX wieku w Londynie. Mimo pokaźnej ilości stron nie nudziłam się ani przez moment, ponieważ pani Clare zaplanowała dla odbiorców masę zwrotów akcji i wątków pobocznych, rozwijających akcję główną.

Za sprawą seryjnego mordercy i w tym tomie przewija się wątek śmierci i utraty. Bohaterowie radzą sobie ze stratą na różny sposób, co po raz kolejny uświadamia, że pani Clare nie rozrysowuje ich "na jedno kopyto" - widać między nimi znaczące różnice w charakterach, przez co łatwiej jest się z nimi utożsamić.

Powtarzając swoje zaproszenie z recenzji "Łańcucha ze złota" - jeśli nie mieliście jeszcze okazji poznać tej serii od Cassandry Clare, to proszę nie zwlekajcie! Jest to świetny przykład wciągających książek dla młodzieży i młodych dorosłych.