Kucharka z Castamar

Od pierwszych stron lektury „Kucharki z Castamar” czułam, że ta książka bardzo mi się spodoba. Możecie to nazwać czytelniczą intuicją lub wyczulonym na takie "powieściowe smaczki" nosem. Tak czy inaczej - nie pomyliłam się. Czytając, miałam wrażenie, że przenoszę się na plan filmowy wprost do XVIII-wiecznej Kastylii. Oczami wyobraźni widziałam Castamar, korytarze i ogrody posiadłości i wreszcie ją – kuchnię, która odgrywa w tej powieści kluczową rolę. To właśnie do kuchni trafia Clara Belmonte, która po tragicznej śmierci śmierć ojca, zostaje pozbawiona protekcji i zostaje rzucona na pożarcie konwenansom i budzącej postrach służby doñi Ursuli. Tak rozpoczyna się ta pełna napięcia, emocji i namiętności opowieść, która jest wspaniałą czytelniczą przygodą. Fernando J. Múñez stworzył fascynujący świat intryg, pełny podłych ludzi, którzy wykorzystają każdą okazję, aby dokonać zemsty. Barwnie przedstawił tło społeczno-obyczajowe, wiernie oddając realia epoki. To wszystko okrasił niezwykle aromatycznymi przyprawami i zapachami, które unoszą się z kuchni Castamar.

„Kucharka z Castamar” to powieść o miłości, tej utraconej, tej, o którą trzeba walczyć, ale i o takiej, która nigdy nie ma szansy się ziścić, stającą w szranki z konwenansami, które bywają bezlitosne. To także opowieść o kobiecej sile, determinacji i niezwykłej, jak na tamte czasy, pasji, która stała się początkiem drogi, która prowadziła prosto do ludzkich serc i... żołądków. W książce Múñeza spotkamy całą plejadę ciekawych postaci, tych pierwszo i drugoplanowych, których perypetie jeszcze bardziej podsycają naszą ciekawość i głód, nie tyle ten wywołany przez opisywane w powieści potrawy, ile przede wszystkim łaknienie wiedzy na temat tego, co będzie dalej. Na szczególną uwagę zasługuje wątek rasizmu, który został tutaj ciekawie pokazany. W tej powieści autor zaprasza nas do wejścia do labiryntu pełnego fabularnych zakamarków i tak naprawdę nie możemy być do końca pewni, czy nie trafimy na ślepy zaułek, gdyż akcja momentami przynosi naprawdę zaskakujące rozwiązania. Przyznaję, że nie próbowałam rozwikłać wielu sekretów, które zostały w nią wplecione. Po prostu dałam się autorowi poprowadzić niczym po mitycznej nici Ariadny aż do finału, który całkowicie mnie usatysfakcjonował i uczynił zadość moim oczekiwaniom.

Podsumowując:

Czy jest mi żal, że lektura tej powieści już za mną? Trochę tak. A to tylko dlatego, że najchętniej sięgnęłabym po nią ponownie i zanurzyła się jeszcze raz w świecie wykreowanym przez Múñeza. To była bowiem niezwykle pasjonująca opowieść, pełna zwrotów akcji, intryg, czającego się wszędzie zła i ludzi pałających chęcią zemsty. Niemniej to miłość odgrywa w niej pierwszoplanową rolę. Świetnie nakreślone tło społeczno-obyczajowe stanowi dodatkowy atut, dzięki któremu wsiąkamy w tę opowieść bez reszty. Idealna pozycja dla miłośników powieści historycznych z wątkiem uczuciowym oraz smakoszy, zarówno tych kulinarnych, jak i wielbicieli wybornych uczt literackich. To powieść, że palce lizać. Polecam!

Koniecznie muszę obejrzeć serial, książka porwała mnie i zachwyciła. Na początku wydała mi się troszkę za obszerna i nudna, ale autor dobrze wie jak zaciekawić czytelnika. Uwielbiam książki historyczne dlatego dałam jej szansę i się nie zawiodłam. Czytając powieść można czuć się cały czas głodnym od ilości przygotowywanego w niej jedzenia, co prawda niektórych potraw by mnie tknęła, ale inne zjadłoby się z przyjemnością. Bardzo ciekawie jest opisana historia, dawne potrawy, zwyczaje oraz dworskie zasady. Duży plus za ciekawą intrygę, bardzo ciekawą fabułę i superbohaterów, których polubiłam od samego początku szczególnie Clarę Belmonte. Śmierć ukochanego ojca zmusza Clarę do wielu wyrzeczeń. Jako córka lekarza zdobyła wszechstronne wykształcenie, lecz po jego śmierci zmuszona jest do podjęcia pracy poniżej swoich kwalifikacji. Zatrudnia się jako pomoc kuchenna w posiadłości Castamar, ale dzięki swojej charyzmie i talentowi zostaje główną kochanką. Gotowanie jest jej pasją i dzięki tej pasji odmienia swoje życie. Książę u którego Clara jest zatrudniona nie może otrząsnąć się po śmierci ukochanej żony, jednak gdy próbuję potraw Clary budzą się do życia nie tylko jego zmysły ale również serce. Czy uczucie, które zrodzi się między nimi ma szansę na przetrwanie? Aby być razem będą musieli pokonać wiele przeszkód, ale prawdziwej miłości nic nie przeszkodzi nawet kłamstwa, zdrada i intryga." Kucharka z Castamar " to opowieść nie tylko o miłości i gotowaniu ale również a mądrości, odwadze i dumie. Mamy nawet wątek rasizmu i homoseksualizmu. Autor bardzo dobrze oddaje w swojej powieści klimat panujący na książęcym dworze, przedstawia panujące wówczas konwenanse, zasady i wszelkie "tabu" tamtych czasów. Dzięki szczegółowym opisom można łatwo przenieść się w dawne czasy i wyobrazić sobie życie mieszkańców XVIII wiecznego dworu od strony arystokracji i służby. Powieść jest niezwykle zmysłowa, pięknie nakreślone tło historyczne, bohaterowie bardzo dobrze wykreowani, bardzo ciekawe i zaskakujące zwroty akcji. Smakowita, aromatyczna i wciągająca historia prosto z książęcego dworu idealnie sprawdzi się w jesienno-zimowe wieczory. Piękna okładka przykuwająca wzrok oddaje urok zawarty w powieści oraz jej charakter.

„Kucharka z Castamar” to pierwsza powieść hiszpańskiego autora Fernanda J. Múñez przeznaczona dla dorosłego czytelnika. Jest to powieść historyczna zawierająca wątki romansowe, której fabuła toczy się na początku XVIII wieku w dużej arystokratycznej posiadłości. Ja jednak sięgnęłam po nią głównie ze względu na historię i wątki kulinarne. Z początku byłam nią zachwycona – właśnie to, czego od niej oczekiwałam, dostałam! Świetne opisy przygotowania posiłków, ich podawania i jedzenia skradły moje serce! Do tego dobrze, rzetelnie opisane życie wielu kast społecznych, a także rola kobiet i mężczyzn o odmiennych skłonnościach czy kolorze skóry na pewno też są ogromnym plusem powieści. Jednak wydaje mi się, że książka jest trochę nierówna – w pewnym momencie całe skupienie przeszło na intrygi dworskie i romanse, co mnie nie całkiem usatysfakcjonowało, gdyż nie były to na tyle subtelne opisy, co w dawnych powieściach z podobnych czasów. Mimo wszystko jednak książka jest bogata w detale i dobrze przedstawia ówczesne czasy, więc i finalnie przyznaję, że była to całkiem dobra, w większości momentów bardzo przyjemna lektura. Myślę, że ten tytuł najmocniej zadowoli fanów romansów historycznych, choć tacy czytelnicy jak ja też na pewno będą nią całkiem usatysfakcjonowani.

Książka doczekała się też ekranizacji w formie serialu, który dostępny jest na platformie Netflix.

Fernando J. Múñez napisał książkę inną od standardowych tworzonych przez pisarzy, efektowną, w wielu momentach zachwycającą, a z pewnością taką, która na długo pozostanie w pamięci czytelnika. Z pewnością warto tej lekturze dać szansę. Nie będziecie rozczarowani.

Tym, co zachwyca od pierwszej strony jest rozmach. Autor z wielkim rozmachem i ogromnym talentem plastycznym kreśli przed czytelnikiem magiczne obrazy XVIII-wiecznej Kastyliii, życia ówczesnych ludzi wielu warstw społecznych oraz różnorodnych potraw z tego okresu i czasu. Całość sprawia wrażenie bajecznie kolorowych, drobiazgowo odmalowanych obrazów, które biją po oczach i zapadają w pamięć. Jednak nie wszystko złoto....

Drugą kwestią, która także wysuwa się na pierwszy plan są kobiety i ich losy w XVIII wieku w Kastylii. Kobiety były wtedy całkowicie podporządkowane kaprysom i woli mężczyzn. Były ich służącymi, zabawkami, nieomal niewolnicami. Múñez doskonale to ukazuje.

Z tym, że nie każda z kobiet chciała się temu podporządkować. Jedna z nich, główna i tytułowa bohaterka książki jest inna. Piękna, mądra i niezwykle zdolna Clara chce czegoś innego, innego życia, samodzielności, możności decydowania o sobie. Czy jej talent do gotowania i nie tylko pomoże jej w tym?

Pisarz doskonale ukazuje los przeciętnych kobiet, ale i na tym tle walkę Clary o jej los. Z początku zwyczajna walka kobiety o siebie szybko przeradza się w coś innego, w coś zdecydowanie bardziej niebezpiecznego. Jak to się skończy? Tego dowiecie się z lektury tej niezwykłej książki.

Kucharka z Castamar to książka o żądzy, tej fizycznej, namiętności, ale i tej zwyczajnej żądzy do samostanowienia, życia, wolności. Książka wspaniała, plastyczna, pełna kolorów, różnych odcieni życia, euforii, smutku, radości. Książka po prostu będąca życiem.

Wspaniała, pełna ekspresji, kolorów, a w zasadzie całej ich palety i wszystkich odcieni historia. Czyta się zachłannie, niecierpliwie odwracając kolejne strony.

Gdy tylko rozsmakujemy się w lekturze, a następuje to już po kilkunastu stronach, przestaje przerażać nawet ilość 672 stron. Lektura mija błyskawicznie i nie wiadomo kiedy. Polecam. Pełna barw, życia, wszelakich uczuć i namiętności opowieść. Idealna na jesienną i zimowa porę.

Kochacie czytać? Kochacie gotować? To dobrze! „Kucharka z Castamar” to apetyczna historia, którą będziecie delektować się niczym wytrwaną kuchnią. Fernando J. Munez stworzył powieść, w której warto się rozsmakować. Jej klimat porywa.

Ta historia porusza nasze czytelnicze zmysły. Pełna intryg, namiętności zaserwuje nam prawdziwą czytelniczą ucztę. Na każdej stronie towarzyszy nam aura dworskiego klimatu, w którym namiętność gra pierwsze skrzypce. A wszystko przyprawione szczyptą kuchennych aromatów, które rozgrzewają nas podczas czytania.

Bohaterką tej historii jest Clara Belmonte, silna i niezależna kobieta, która w obliczu śmierci swojego ojca musi sprostać realiom XVIII-wiecznej Kastylii, gdzie kobiety były pod ogromnym wpływem mężczyzn. Pasją młodej kobiety jest kuchnia. To właśnie dzięki temu zamiłowaniu uwiedzie serce księcia de Castamar. Clara otrzymuje pracę jako pomoc kuchenna w posiadłości Castamar. Kulinarny talent kobiety nie ujdzie uwadze Diego. Wręcz oczarowany jest kuchnią Clary Belmonte. Mężczyzna, który jest w żałobie po utracie żony coraz częściej „zerka” w kierunku swej kucharki. Również Clara nie jest obojętna na uroki Diego. Serwowane przez nią barwne i aromatyczne dania pobudzają zmysły. Nie tylko nasze kubki zmysłowe wariują, lecz również subtelna gra Clary i Diego rozpala nasze emocje. Nie da się ukryć, że obecność kobiety namiesza na dworze Castamar.

Trzeba przyznać, że Fernando J. Munez zarysował intrygującą historię, przyprawiając ją pikanteria przepełnioną sekretami i intrygami, w które wpadniemy również my. Lecz to nic złego, ponieważ dzięki temu przeniesiemy się do jakże innego, odległego świata, z którego nie będziemy chcieli wyjść. „Kucharka z Castamar” to ucieczka od codziennych trosk.

Na słowa uznania zasługuje styl autora w kreacji bohaterów oraz pomysłowość w stworzeniu tak aromatycznej i zmysłowej historii. Ubierając ją w realia XVII-wiecznej Kastylli sprawił, że mogliśmy poczuć namiastkę tamtych czasów. Fernando J. Munez urzekł mnie również opisem potraw serwowanych na stole w posiadłości Castamar. Nie ukrywam, że czytając tę powieść nie posiadałem się z radości, że mogłem poznać historię Clary Belmonte, która również ujęła mnie swą nieustępliwością i wolą walki w świecie zdominowanym przez mężczyzn.

Jeśli jesteście ciekawi czy Clara dzięki swej kuchni zwiąże się na stałe z księciem de Castamar, to koniecznie sięgnijcie po powieść hiszpańskiego pisarza. Ona Was uwiedzie i powiedzie do kuchni pełnej smaków, i historii przepełnionej smaczkami, w której warto się rozsmakować. Smacznego czytania!

A ja umieszczam tę powieść na półce Najlepszych Interesujących Książek, jednocześnie rezerwując sobie czas na obejrzenie filmowej adaptacji powieści Fernanda J. Muneza.