Zapisywane z doskoku, wspomnienia prof. Hanny Popowskiej-Taborskiej, to literackie połączenie autobiografii, portretu pokolenia i refleksji historycznej. Autorka zapoznaje nas z historią własnej rodziny, sięgając wydarzeń z XIX wieku. Doskonała pamięć autorki pozwala pokazać życie domu i szkoły w ostatnich latach przed wybuchem II wojny światowej, dramatyczny czas wojny, trudne lata powojenny i zmienne koleje losu w różnych okresach PRL-u. Wątki rodzinne i zawodowe w środowisku akademickim Hanna Popowska-Taborska stała się znana i ceniona jako autorka i współautorka wielu dzieł poświęconych leksyce kaszubskiej, m.in. wielotomowego Atlasu językowego kaszubszczyzny i Słownika etymologicznego kaszubszczyzny przeplatają się z kulturalnymi i społecznymi wydarzeniami, które naznaczyły XX-wieczną i XXI-wieczną historię Polski. Ostatnie odnotowane w pamiętniku wydarzenia to przyznanie literackiej Nagrody Nobla Oldze Tokarczuk w 2019 roku. Autorka jest bardzo świadoma splatania własnego życia z Historią. Jej troski obywatelskie oraz refleksje dotyczące zaangażowania inteligencji w działania na rzecz dobra wspólnego w nurcie wolnościowym, liberalno-lewicowym czynią tę książką szczególnie ważną lekturą obecnie, gdy stajemy przed wyborem na rzecz społeczeństwa otwartego i jego wartości, czy zamknięcia się w fobiach i kompleksach, izolujących nas od podstawowych wartości kultury europejskiej. Ponadto język piękny, a zarazem prosty i komunikatywny porwie każdego, także najbardziej wymagającego czytelnika. Warstwę tekstową pamiętnika uzupełnia 50 fotografii z archiwum autorki.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii listy, wspomnienia
Jaki charakter mają wspomnienia zawarte w książce "Zapisywane z doskoku"?
Książka stanowi zbiór osobistych notatek, refleksji oraz wspomnień autorki spisywanych na przestrzeni wielu lat. Hanna Popowska-Taborska dzieli się w nich swoimi doświadczeniami zawodowymi jako językoznawca oraz obserwacjami codzienności. Publikacja ma formę nieliniową, co pozwala czytelnikowi na swobodne przeskakiwanie między poszczególnymi zapiskami. To doskonała lektura dla osób ceniących literaturę faktu o wysokich walorach intelektualnych.
Dla kogo ta publikacja może okazać się zbyt wymagająca w odbiorze?
Pozycja ta nie jest polecana czytelnikom szukającym wartkiej akcji lub spójnej, chronologicznej fabuły typowej dla powieści. Ze względu na swój eseistyczny i często naukowy kontekst, lektura wymaga od odbiorcy dużego skupienia oraz zainteresowania tematyką humanistyczną. Osoby preferujące lekką literaturę rozrywkową mogą poczuć się znużone dygresyjnym stylem autorki. Treść skupia się na detalach pracy badawczej i intelektualnych rozważaniach, co stanowi barierę dla osób spoza kręgu zainteresowań kulturoznawczych.
Czy autorka porusza w zapiskach tematy związane ze swoją pracą naukową?
Tak, Hanna Popowska-Taborska jako wybitna slawistka często nawiązuje do swoich badań lingwistycznych i środowiska akademickiego. Czytelnik odnajdzie tu kulisy pracy w Polskiej Akademii Nauk oraz relacje z podróży badawczych. Autorka łączy wątki prywatne z zawodowymi, ukazując, jak pasja do języka przenikała jej życie codzienne. Jest to cenny wgląd w historię polskiej nauki widzianą z perspektywy wybitnej badaczki.
Jakim stylem językowym posługuje się autorka w swoich wspomnieniach?
Tekst jest napisany polszczyzną o wysokiej kulturze literackiej, cechującą się precyzją słowa i elegancją formy. Mimo że notatki powstawały spontanicznie, każda z nich nosi znamiona starannego warsztatu pisarskiego i dbałości o szczegóły. Autorka unika potoczności, stawiając na bogate słownictwo i erudycyjne nawiązania do literatury oraz historii. Taki dobór środków wyrazu sprawia, że lektura jest ucztą dla miłośników pięknej polszczyzny.
Czy zapiski w tej książce są ułożone według konkretnego klucza chronologicznego?
Struktura publikacji opiera się na luźnych fragmentach, które nie zawsze zachowują ścisły porządek czasowy. Tytułowy doskok sugeruje spontaniczność powstawania tekstów, co przekłada się na mozaikowy charakter całej książki. Czytelnik może śledzić rozwój myśli autorki, obserwując zmiany w jej postrzeganiu świata na przestrzeni dekad. Ta fragmentaryczność pozwala na dawkowanie lektury i powracanie do wybranych fragmentów w dowolnym momencie.
