Wszyscy pragnęliśmy miłości. Miłość warta wszystkiego. Tom 3

Nie jest to łatwa książka, porusza ważny, acz bolesny temat II Wojny Światowej. Pokazuje wybory bohaterów, z czym musieli się mierzyć na co dzień i jakie mogli ponieść przez to koszta. Książka została napisana z dwóch punktów widzenia, podczas wojny i współcześnie. Są tu dwie perspektywy, pomieszanie czasów. Mnóstwo zbiegów okoliczności, które ciągną za sobą wiele konsekwencji. Książka zmusza do refleksji nad swoim życiem. Czasem warto się zatrzymać i pomyśleć nad swoim systemem wartości. Mimo wszystko bardzo polecam przeczytać tę pozycję, dzięki takim opowieścią wiedza o II WŚ dociera do wielu osób.

Akcja książki przedstawiona jest na dwóch płaszczyznach czasowych. Czas obecny, kiedy to główna bohaterka Irena, umiera w szpitalu, poznajemy jej najbliższych, którym przyjdzie ją pożegnać, a także czasy wojny, kiedy kobieta była młodziutką dziewczyną, i kiedy podjęła najtrudniejsze i najważniejsze decyzje w swoim życiu. Jesteśmy zatem obserwatorami jak "Irka od biednych", bo tak była nazywana przez bliskich, jest uważnym obserwatorem otoczenia, pomaga, komu się da, po raz pierwszy się zakochuje. To wtedy po raz pierwszy też spotyka Emila, żydowskiego dentystę, którego w późniejszym, trudniejszym czasie przyprowadzi do rodzinnego domu.

Czas teraźniejszy to także odkrywanie tajemnic z przeszłości, bo jak się okaże, Irena to nie tylko żona, matka, babcia. To też zwyczajna kobieta ze swoimi błędami, marzeniami. Ta młoda dziewczyna nie miała zbytniego oparcia w rodzinie w swych młodzieńczych działaniach. Z wieloma sprawami musiała borykać się zupełnie sama. Z rodziną ponoć dobrze wychodzi się tylko na zdjęciu, ale i na zdjęciach potrafią pojawić się rysy, które mogą podzielić rodzinę na lata.

Bardzo chciałam przeczytać tę książkę. Już sama okładka była impulsem, by ją dostać w swoje łapki. Pani Agnieszka Jeż ma szczęście do oprawy graficznej swoich powieści, szczególnie tych w odsłonie wojennej. Kiedy zaczęłam czytać i poznawać historię rodziny Sadowińskich, a później Srebrnych przepadłam, i nie mogłam się oderwać. Irkę, pokochałam od pierwszego "spotkania". Młoda, śliczna, pełna ideałów i gotowa ratować świat za wszelką cenę, nie miała łatwego życia. Rodzice bardziej hołubili jej młodszą, bardziej uporządkowaną siostrę, a jej działań zwyczajnie się bali. Nie napiszę, że byli złymi ludźmi, bo skłamałabym, jednak na pewno nie byli pełnym wsparciem dla tej dziewczyny.

Spotkanie Emila zmieni jej losy na zawsze. Od teraz poświęciła mu całe swoje życie, które nie ukrywajmy, nie będzie takie, jak sobie wymarzyła. Czy była jednak nieszczęśliwa? Ciekawa jestem, jak to ocenicie.

Autorka w bardzo obrazowy sposób przedstawia nam tę trudną w sumie relację. Przyznaję, że postać Emila nie jest mi specjalnie bliska, chociaż doskonale rozumiem, jak trudne było jego życie, jaki wpływ na niego miało pochodzenie, to co wyniósł z domu.

Bardzo ciekawie potoczyła się fabuła części teraźniejszej. Tutaj tajemnica goni tajemnicę, i ostrzegam, ciężko przewidzieć, co autorka dla nas przygotowała. Odkrywanie tajemnic będzie bardzo bolesne dla jednego z synów Ireny- Krzysztofa. I tę postać męską z przyjemnością poznawałam. Jego empatia, chęć poznawania, wybaczania, relacje z ludźmi, wzbudziły moją sympatię od początku. Natomiast sam finał sprawi, że długo będziecie rozmyślać nad tą książką, próbować ocenić zachowania bohaterów. W moim odczuciu ta powieść jest ciepła, mądra, pouczająca. Po prostu trzeba ją przeczytać.

68/100/2021

Twórczości Pani Agnieszki Jeż pokochałam odkąd sięgnęłam po "Miłość warta wszystkiego". Jak widzicie na swoim czytelniczym koncie mam już trzy jej książki i o tej ostatniej- "Wszyscy pragnęliśmy miłości" chciałabym dzisiaj z Wami porozmawiać.

Nie jest to łatwa lektura. Obrazuje trudny i codzienne zmagania ludzi żyjących w czasie II Wojny Światowej. Jakie wybory musieli podejmować, ile musieli nieść na swoich barkach i jak wysoką cenę mogli za to przypłacić.

Irena Sadowińska odkąd ujrzała Emila Silversteina nie może o nim zapomnieć. Boi się o niego, bowiem przyszło im żyć w tak okropnych czasach, szczególnie dla Żydów. Stworzone nieopodal getto Żydowskie mieści co raz więcej ludzi. Są oni wyprowadzani z domów i zmuszani do egzystowania w opłakanych warunkach.

Irena drży na myśl o nieszczęściu, jakie spotkało niewinnych ludzi, a szczególnie bliskiemu jej sercu dentyście. Idąc ulicą spotyka go, lecz ON nie wygląda jak przedtem. Teraz stoi przed nią wrak człowieka. Pod wpływem emocji, nagiego impulsu postanawia dać mu schronienie w domu, na przekór swojej rodzinie. Chroniąc Emila, ryzykuje życie czwórki domowników. Dla niej najważniejsza jest miłość, która właśnie rozkwita w sercach tej dwójki.

Życie niestety lubi płatać figle. Przed "Irenką od biednych" trudny wybór między ukochanym a rodziną. Czy pójdzie za głosem serca? Jak ta decyzja wpłynie na losy przyszłych pokoleń?

Książka została napisana z dwóch perspektyw: w czasie wojny i współcześnie. Razem z Krzysztofem, żyjącym w czasie teraźniejszym, poznamy tajemnice sprzed lat, rozwikłamy niejedną zagadkę. Natomiast z Ireną przeżywamy trudny wojny, jej wybory, przemyślenia i strach o najbliższych.

Właśnie to podoba mi się w niej najbardziej. Dwie perspektywy. Pomieszanie czasów.

Dzięki powieściom historycznym pamięć o czasach II wojny światowej i jej bohaterach będzie wciąż żywa. Czytając je ma się wrażenie być ma miejscu tych okrutnych zdarzeń, co bardzo chwyta za serce. Niektóre zdarzenia bywają mocno podkoloryzowane, dzięki czemu lektura staje się przyjemniejsza, niż przy czytaniu wspomnień powstańców, czy reportaży.

Polecam Wam wszystkie książki autorki, tę w szczególności!!

Najnowsza powieść Agnieszki Jeż  „Wszyscy pragnęliśmy miłości” to niezwykle poruszająca opowieść o uczuciu w trudnym wojennym czasie. I choć o samej wojnie przeczytamy tutaj niewiele, bowiem stanowi ona jedynie tło tej rodzinnej historii, to tak właściwie od niej wszystko się zaczęło.

Irena Sadowińska, niezwykle wrażliwa na ludzką krzywdę kobieta zupełnym przypadkiem spotyka Emila Silversteina – Żyda, który szuka schronienia po drugiej stronie getta. Oczywiście wbrew sprzeciwom najbliższych pragnie mu pomóc. Tylko wówczas nikt nie potrafił przewidzieć tego, że ta pomoc niesie konsekwencje dla całej rodziny Irki i odmieni ich losy na zawsze…

Historię tej rodziny poznajemy z dwóch perspektyw czasowych, które wzajemnie się przenikają. Mamy tutaj z jednej strony wspomnienia Ireny z czasów wojny, z drugiej czas obecny kiedy to jej syn Krzysztof po śmierci matki próbuje „rozwikłać” wszystkie supły poplątanej rodzinnej przeszłości…

Choć było to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, książka doskonale wpisała się w mój gust czytelniczy. Historia utkana ze wspomnień, których lektura zmusza do przemyśleń, do zastanowienia się nad dokonywanymi przez nas, naszych rodziców czy dziadków wyborami.  Ale też do refleksji nad siłą miłości czy poświęceń dokonywanych w jej imieniu…

Bardzo serdecznie polecam fanom literatury obyczajowej.

Piękna i poruszająca historia o miłości w trudnych czasach oraz rodzinnych sekretach odkrywanych po latach. Zdecydowanie jest to książka godna uwagi.