Wielki marsz

Cholernie ciężka powieść, ale też i cholernie ciężko jest się od niej oderwać.

Trzyma w napięciu do samego końca.

Mam po niej pewien niedosyt związany z brakiem rozwinięcia genezy świata otaczającego bohaterów książki, jednakże wiem, że zabieg był celowy, by nie odwracać zbytniej uwagi od dramatu chłopców.

Polecam.

Nie jestem pena czy w całym moim życiu jakakolwiek książka wpłynęła na mnie tak emocjonalnie jak ta ( a czytałam ich dość sporo ). Opowieść jest prowadzona z wielką prostotą i może to tak do mnie przemówiło. Bardzo skojarzyło mi się to czasem wojny i może to tak boleśnie się na mnie odcisnęło. Wielki marsz! Marsz o wszystko i o nic zarazem! Cierpienie, pomoc, wsparcie, trud... Wiadome z góry, że jest tylko jeden wygrany, pomagając innym wykluczamy siebie samego... Współczucie walczy z rywalizacja, człowieczeństwo ze skrajnym wyczerpaniem, ludzkie odruchy pomimo świadomości ciągnięcia siebie samego na dno... Bardzo mocno ta powieść we mnie wniknęła i poruszyła mną okropnie. Jak ciężko trzeba walczyć ze sobą by z miłości i braterstwa chcieć pomóc bliźniemu wiedząc, że takimi czynami oddalamy się od własnego zwycięstwa, od własnego życia i przetrwania. Zakończenie niebanalne, można samemu dokonać interpretacji. W przyszłości na pewno polecę przeczytać swoim synom. Lepszej nauki jeszcze nie widziałam w literaturze ...

"Wielki marsz" to nietypowa i dość oryginalna wizja przyszłości. Mamy do czynienia z liczną grupą - stu młodych chłopców wyrusza na tytułowy marsz. A zostanie tylko jeden. Zwycięzca marszu. Bezwzględne zasady i zero litości.

Książka jest napisana w lekkim stylu, zważywszy na to, jak drastyczny temat porusza. Ukazuje brutalną przyszłość Stanów Zjednoczonych. Jako czytelnicy poniekąd zżywamy się z chłopcami, kibicujemy im. Jednocześnie zauważamy jak klarują się relacje między nimi, szczególnie w momentach, w których na człowieczeństwo i empatię nie ma już miejsca. "Wielki marsz" to zawody, w których zapłacić można najwyższą cenę. I nic nie można na to poradzić. Pozycja oceniana jest jako jedna z tych słabszych książek Kinga. Ale dlaczego? Bo oni "ciągle idą"? No idą, w końcu to marsz 😀 Więc nie możemy oczekiwać Bóg wie czego, a raczej skupić się na okrutnej wizji świata, która mogła by mieć miejsce w przyszłości.

Alternatywny świat, gdzie co roku organizowany jest wielki marsz, w którym bierze udział 100 chłopców, którzy średnio mają mniej niż 18 lat. Marsz, który ma wyłonić zwycięzcę na podstawie tego kto jako pierwszy pojawi się na mecie. Tylko gdzie jest ta meta? Tam, gdzie padnie przedostatni z nich i śmierć poniesienie 99 uczestników.

Muszą cały czas utrzymywać tempo, bo inaczej czeka ich upomnienie ze strony żołnierzy, którzy sprawują pieczę nad marszem. Gdy ilość upomnień się wyczerpie rozlega się huk wystrzału z karabinu. Historię poznajemy z punktu widzenia Garraty'ego, który ma numer czterdzieści osiem.

Niezwykle sugestywna książka, która sprawiła, że czułam mrowienie stóp, gdy wyobrażałam sobie te dziesiątki, a potem setki kilometrów, które przechodzą bohaterowie. Nie trzeba długo szukać, by dostrzec w tej historii jej głębszą warstwę i upatrywać alegorii życia, gdy po trupach dąży się do swojego celu. Ile tak naprawdę jest warta nagroda na końcu? Czy jesteś tą samą osobę co przed startem? Na którym etapie wycieńczenia kończy się kumpelstwo? Kim są ludzie, którzy oglądają marsz z boku i się z niego cieszą?

Gdy myślę o tej historii dopadają mnie mieszane uczucia. Czułam się obciążona zawartością na tyle, że miesza się to w mojej głowie z jej wielką zaletą, ale i też wadą, bo w pewnym momencie chciałam, by wreszcie ten marsz dobiegł końca. Pojawiają się kwestie, które w odbiorze nie zawsze mi leżą, ale doskonale wiem, że jest to książka napisana w 1979 roku co też się rządzi takimi, a nie innymi prawami. Też liczyłam na więcej informacji związanych z pochodzeniem marszu. Z drugiej strony to było takie obdzierające i dające do myślenia na jakim etapie ja bym odpadła. Nie dałabym rady fizycznie czy psychicznie? Los, którego bohatera bym podzieliła?

Co do zakończenia jeżeli czytaliście i macie ochotę to napiszcie mi w wiadomości prywatnej jak je odbieracie, bo chcę zobaczyć czy widzimy to samo.

Książka jest wciagająca i interesujaca. Jak ją czytałem to mocne bicie serca. Do tego pot na całym ciele. Jak czytałem to myślałem co by było jakby tam był. Napewno bym się bał. Ale fascynuje ale tez przeraża mnie. Czytając ja człowiek nie może oderwac mysli oraz wzroku od kartek. Ląduje w tej książce i czuje jak uczestnik tego marszu. Marszu ktory prowadzi głównie do smierci ale też wariacji. Polecam Wielki Marsz. Te słowa, fabuła. Przenośnia ale też porównanie do życia.