Wabi Sabi. W życiu codziennym

Obecny świat to pogoń za pieniędzmi, rzeczami, statusem i prestiżem. To ciągły stres. A portale społecznościowe czesto, gęsto kultywują doskonałość, która tak naprawdę nie istnieje.

Wabi sabi to filozofia oparta na trzech właściwościach przyrody:

"·Nic nie jest doskonałe (i takie jest lepsze)

·Nic nie jest skończone (ciągle się rozwijamy)

·Nic nie trwa wiecznie (to właśnie ulotna natura rzeczy i ludzi nadaje im wartość)."

Ta prostota i piękno niedoskonałości znacznie ułatwiają życie. Oddziałują uspokajająco, zwalniają dziki pęd społeczeństwa. Wystarczy się jej przyjrzeć i przewartościować swoje życie. Filozofia ta, jeśli zaczerpniemy z niej choć trochę może nasz uszczęśliwić, obudzić naszą kreatywność, uspokoić. Widać to na przykładzie autora, który opisuje swoje życie przed i po. Wabi sabi to mądrość w niedoskonałości. Człowiek jako istota niedoskonała, powiązana z naturą tylko żyjąc z nią w zgodzie może osiągnąć równowagę. Zupełne przeciwieństwo kultury zachodu.

Książka napisana jest w prosty i przystępny sposób. Autor jasno rozwija koncepcję minimalizmu, duchowości. Wywołuje refleksję nad życiem, codziennością. Ta książka urzeka językiem, pięknem, prostotą i okładką. Trudno ją sklasyfikować, gdyż nie jest to traktat filozoficzny czy tym bardziej poradnik. To raczej wykład! Opowieść, która pozwala spojrzeć na świat zupełnie inaczej niż dotychczas. To wartościowa pozycja dla każdego zabieganego człowieka. Zachwyciłam się! I Was do zachwytów zapraszam!

Współpraca reklamowa

Jaki książkowy prezent można komuś sprezentować  na nową drogę życia? Idealnym podarunkiem będzie coś o nie idealności na świecie, czyli sztuka „Wabi Sabi” Nobuo Suzukiego. Ten japoński pisarz i filozof, dość obrazowo tłumaczy, czym wabi sami jest, zarówno w sztuce, jak i filozofii czy stylu życia. Najprościej mówiąc, jest to odkrywanie i docenianie piękna, które tkwi w niedoskonałości,  gwarantując, że coś, lub ktoś jest wyjątkowy. Ta akceptacja w sposób naturalny uwalnia nas od chorobliwego wręcz wymagania od siebie i innych gonienia za ideałem, którego w naturze nie ma (no może poza boską proporcją ciągu Fibonacciego). Życie powinno być drogą rozwoju, akceptując niedoskonałość, w tym swoje porażki, uwrażliwiamy się na prawdę, na autentyczność, a to otwiera przed nami zupełnie nowe horyzonty. Wabi sabi zmienia też sposób patrzenia na nasze emocje i myśli, uświadamiamy sobie, że one także, na przestrzeni lat, ulegają zmianom, i jeśli ktoś z zewnątrz nie jest w stanie tego pojąć, nie mówiąc już o akceptacji, pozostaje uwolnienie... przestrzeni. Pustka w tej filozofii też jest ważna. Polecam!

IG @angelkubrick