Vicious. Nikczemni. Złoczyńcy. Tom 1

"VICIOUS NIKCZEMNI" V.E Schwab

Wydawnictwo Weneedya 💮

To moje pierwsze spotkanie z twórczością V.E Schwab. I jestem pod wrażeniem. NIKCZEMNI to bardzo zaskakującą i rozwalająca umysł książka, która zyskała dosyć duża zwolenników. Czytając chłonęłam każdą stronę z przyjemnością. Nie mogłam się oderwać. Jest pełna nieprzewidywalnych scen i zachowań bohaterów, którzy mają w sobie pełno nieposkromionej ambicji. Mimo tego ich fascynacja legendami przeradza się w coś złego. Rozdziały są krótkie i szybko się czyta. Przeskakując po rozdziałach raz jesteśmy w czasie przeszłym ,a później w czasie teraźniejszym. Dzięki temu możemy bardziej wciągnąć się w historię Victora i Elia. Fabuła dosyć ciekawa i świat przedstawiony przez autorkę dobrze wykreowany. Bohaterowie książki są dosyć niezwykli. Odczujemy tam dużo niezwykłej mocy, żądzy, pożądania, chorej ambicji i zostajemy wciągnięci w pościg. Autorka dosyć ciekawie opisuje nam wydarzenia związane z bohaterami. Pojawiają się tam też siostry, każda po innej stronie i pies co jest ciekawe i zmienia nieco obrót sprawy. Czytając książkę do końca nie byłam pewna komu kibicować Victorowi czy też Eliowi.

💮

Victor i Eli chcą przeprowadzić eksperyment na sobie by sprawdzić czy też mogą być PonadPrzeciętnymi. Niestety coś wychodzi źle. Przyjaźń się rozpada i obaj wkraczają na wojenną ścieżkę.

Co się stanie z tą całą przyjaźnią? Czy to wszystko co przeszli zmieni ich? I co tak naprawdę tam się stało? Co się wydarzy kiedy obaj staną na przeciw siebie? 💮

Książka niezwykła i różniąca się od innych. Dosyć ekscentryczna. Na pewno sięgnę po kolejne książki tej autorki. Polecam każdemu fanowi literatury fantastycznej. To niezapomniana przygoda i niesamowita historia ,która na prawdę wciąga. Zachęcam do przeczytania. Polecam!

Pierwsze moje spotkanie z twórczością Victorii Schwab nie można uznać za w stu procentach udane. Wykreowany przez nią świat był co prawda oryginalny i ciekawy, ale bardzo długo zajęło mi wciągnięcie się w „Okrutną pieśń” i jeszcze dłużej w „Mroczny duet”. Zniechęciło mnie to na tyle, że po skończeniu „Świata Verity” myślałam, że daruje sobie czytanie innych jej książek. Kiedy jednak zaczęłam być z każdej strony bombardowana zapowiedziami jej najnowszej serii zaczęłam zastanawiać się czy nie dać Schwab jeszcze jednej szansy. W szczególności, że „Vicious: Nikczemni” na długo przed premierą zaczął zbierać same pozytywne opinie. W końcu zdecydowałam, że muszę przekonać się na własnej skórze o co chodzi z tymi nikczemnymi.

„Kiedy nikt, ale to nikt cię nie rozumie, to zwykle znak, że jesteś w błędzie.”

Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu sięgnięcie po pierwszy tom „Złoczyńców” w przeciwieństwie do „Świata Verity” okazało się być doskonałą decyzją. „Vicious: Nikczemni” zaskoczyła mnie pod każdym możliwym względem. Zaczynając czytać tą książkę nie spodziewałam się, że autorka poruszając temat tak mocno wyeksploatowanym przez twórców komiksów i producentów filmowych będzie jeszcze w stanie wymyślić coś nowego, co sprawi, że nie otrzymamy kolejnej schematycznej historii o idealnym wybawcy ludzkości. W swoich przypuszczeniach nie mogłam się jednak bardziej pomylić. Mimo z pozoru tak małego pola do manewru, Schwab udało się stworzyć coś zupełnie innego, oryginalnego, a wszystko, dlatego że postanowiła zatrzeć granicę między dobrem a złe i tym samym przełamała tak popularny mit superbohatera.

W „Vicious” na próżno przyjdzie Wam szukać typowego bohatera, który będzie świecił przykładem, a swoje supermoce będzie wykorzystywał tylko i wyłącznie w obronie słabszy. Ta powieść w przeciwieństwie do swoich fantastycznych sióstr i braci od samego początku jest utrzymana w mrocznym i brutalnym klimacie, a jej bohaterowie to postanie nieidealne, przepełnione gniewem, zazdrością, chciwością oraz chorymi ambicjami i niezłomnym przekonaniem o własnym geniuszu. Mimo tej niezbyt optymistycznej wizji żadnego innego bohatera nie polubiłam tak bardzo jak Victoria. W życiu chyba nie spotkałam drugiej tak mrocznej i aroganckiej, a zarazem charyzmatycznej postaci jak Vale. Jednak, żeby nie zepsuć nikomu przyjemności z czytania nie będę go tu bardziej opisywać ani też żadnych innych bohaterów. Ponieważ Victoria Vale sami musicie poznać i pokochać, a Eliego szczerze znienawidzić, bo mało jest tak złych i fanatycznych postaci jak on, ale o tym musicie przekonać się na własnej skórze.

„Chcę uwierzyć właśnie w to: że jest coś więcej. Że możemy być czymś więcej. Do diabła, moglibyśmy zostać bohaterami!”

Kiedyś usłyszałam gdzieś, że Victoria Schwab jest nazywana królową mrocznej fantastyki. Po przeczytaniu „Świata Verity” nie potrafiłam się z tym zgodzić i nie sądziłam, że kiedykolwiek to się zmieni, lecz po lekturze „Vicious: Nikczemni” nie mogę dłużej temu zaprzeczać. Schwab dzięki tej fascynującej historii oraz niesamowitej kreacji bohaterów dla mnie również stała się królową tego gatunku. W najśmielszych snach nie myślałam, że uda jej się stworzyć tak dobrą i oryginalną historię, która pochłonie czytelnika i nie wypuści aż do ostatniej strony. Mam nadzieję, że prędko sięgniecie po nikczemnych i przekonacie się na własnej skórze jak bardzo mogą być wspaniali. Już nie mogę doczekać się kolejnego tomu. Zdecydowanie gorąco polecam!

Aleksandra

Wszystkie cytaty pochodzą z książki „Vicious: Nikczemni” autorstwa Victoria Schwab.

Więcej na : [Adres usunięty]

W "Vicious" najlepsze są ta nieoczywistość i fakt, że w tej powieści nie ma czerni ani bieli- są tylko odcienie szarości. Wszystko miesza się ze sobą i tworzy złożony, skomplikowany obraz rzeczywistości, w której żyją bohaterowie. Dlatego Victorii Schwab należą się brawa za stawianie wysokiej poprzeczki literaturze skierowanej do młodszego odbiorcy. Jak widać, takie lektury nie muszą być infantylne i schematyczne tylko dlatego, że to "młodzieżówki", więc nie trzeba od nich wiele wymagać. Cieszy mnie, że zmieniają się standardy i poziom literatury młodzieżowej się podnosi. Jednak "Nikczemni" nie samymi bohaterami stoją. Jak to zwykle u Schwab bywa, mamy ciekawą fabułę, której tempo jest dosyć zrównoważone- nie za wolne, nie za szybkie, czyli dla mnie- idealne. Autorka świetnie rozłożyła ciężar, jeśli chodzi o akcję i postaci. To się po postu świetnie czyta, mimo że moim zdaniem powieść "Vicious" wcale nie należy do najlżejszych. Jest jednak w tej książce coś takiego, co nie puszcza czytelnika, dopóki ten nie skończy lektury. Kiedy musiałam odłożyć powieść na bok, ciągle myślałam o bohaterach. Po zakończeniu czuję się tak, jakbym rozstała się z przyjaciółmi.

Moje pierwsze spotkanie z autorką i jej twórczością, chociaż słyszałam pewne pogłoski o jednej serii jej autorstwa, która podobno jest całkiem dobra. Nie pozostanie mi nic innego jak samej to sprawdzić.

Kilka miesięcy temu ta książka była na każdym instagramie i każdym fan page'u na Facebook'u.

Sama z siebie chyba bym po nią nie sięgnęła. Okładka jest bardzo zniechęcająca. Nic szczególnego i specjalnego. Dodatkowo jest cała czerwona, a dla mnie osobiście ten kolor jest ostry i oddychający. Działa pobudzająco, ale w złym sensie. To mnie nie zachęca.

Zastanawiacie się pewnie jak do mnie trafiła. Postanowiłam spróbować nowego wyzwania. Wzięłam udział w book tour. Stwierdziłam, że będzie to fajna zabawa. Jak dobrze, że się nie pomyliłam. Zdecydowanie jestem za takimi akcjami i mimo, że nienawidzę niszczenia książek w żadnej postaci, to tutaj w tym wypadku mogę przymknąć na to oko.

Więcej na: [Adres usunięty]

„Vicious”, to opowieść o wielkich ambicjach, pragnieniu wielkości i konsekwencjach igrania z losem, ale także o zdradzie, nikczemności i żądzy zemsty. Niesamowicie barwa, emocjonująca i niebezpieczna historia, w której świetny pomysł perfekcyjnie współgra z mistrzowskim wykonaniem. Każdy fan DC i Marvela, będzie się czuł w tej historii bardzo u siebie, ale poza oczywistą inspiracją światem komiksu, znajdziecie tu też nawiązania do „Linii życia” czy nawet odrobinę „Leona zawodowca”. Ja bawiłam się znakomicie w trakcie lektury i bardzo zżyłam się z nikczemnymi PonadPrzeciętnymi bohaterami. Aktualnie to chyba moja ulubiona książka Victorii i nie mogę się doczekać, by poznać jej dalszy ciąg. Jeśli szukacie książki w której to źli bohaterowie dostają głos, gdzie trup ściele się gęsto a zemsta i zazdrość są na porządku dziennym- dobrze trafiliście. Zapraszam do prawdziwie nikczemnego świata. Bawcie się dobrze i nie dajcie się zabić.

[RECENZJA PRZEDPREMIEROWA]

Jutro swoją huczną premiere ma książka V.E.Schwab "Vicious. Nikczemni" z tej okazji postanowiłam sprawdzić co w trawie piszczy i dlaczego ta książka jest tak zachwalana na instagramie przez tyle ludzi! No i oczywiście, też dlatego bo sam opis książki baardzo mnie zaintrygował.

.

Kiedy brałam się za "Nikczemnych" to raczej spodziewałam się pełnej akcji młodzieżówki i troche mnie zdziwiło to, że książka była tak brutalna w pewnych momentach. Od razu pierwszym moim skojarzeniem jeśli chodzi o fabułę były książki Briana Lumleya - Nekroskop. Bardzo podobny temat, ale troche inaczej rozegrany. Mimo wszystko i tak książka mnie kupiła! V.E.Schwab stworzyła kawał dobrej i chwytliwej historii którą z radością przywitałabym na kinowym ekranie. Książka jest pełna zwrotów akcji i przez to jak jest prowadzona zostawia nas za każdym mijanym rozdziałem z wielkim niedosytem! Troche na początku nie umialam się wbić co prawda w ten styl prowadzenia fabuły bo skakaliśmy po linii czasowej jak kangury, ale jednak po przeczytaniu książki uważam, że to było bardzo dobre dla tej historii a sama Autorka świetnie sie tym wybroniła! .

Co do bohaterów. To o kurcze. Polubiłam ich i to bardzo. Postać Victora mimo tego, że jest mroczna to miała w sobie tyle odcieni i ciekawą psychologię, że z wielką przyjemnością czytałam kolejne jego rozdziały. Bardzo podoba mi się, że Autorka zawarła też spojrzenie Eliego bo jednak bez tego ta książka byłaby nie kompletna. Nie mogę też tutaj nie wyszczególnić postaci Sydney czy Mitcha, którzy jeszcze bardziej dodali kolorytu tej książce.

.

Ja jestem jak najbardziej na tak! Ta książka ma wszystko czego oczekiwałam wraz z nadatkiem. Ciekawa i pełna napięcia historia zemsty jednocześnie bardzo mroczna i wpasowująca się w trend nadnaturalnych umiejętności! .

Schwab przychodzi do nas z kolejną historią pokazując jak cudowne rzeczy potrafi tworzyć. „Vicious” to opowieść o niezwykłości, niesamowitych mocach i zabójczych ambicjach. Victor i Eli przenoszą nas w swój nikczemny świat pełen tajemnic i grozy. Autorka serwuje nam przyprawiającą o dreszcze historie ze świetną fabułą, która porywa od pierwszych stron. Lekkie pióro autorki sprawia, że książkę pochłania się praktycznie za jednym razem. Jak dla mnie jedna z lepszych powieści tego roku. Dlatego bądźcie nikczemni i też dajcie się porwać tej historii.

,,Vicious: Nikczemni'' to zdecydowanie nie była książka dla mnie. Powieść jest czymś w rodzaju mrocznej fantastyki, ponieważ granica dobra i zła jest kompletnie zatarta. Mi się nie podobało w niej praktycznie nic, jej lektura była dla mnie wykańczająca i rozczarowująca. Bohaterów nie polubiłam, a sam sposób przedstawienia akcji mnie irytował, bo panował w niej wielki chaos. Jedynym plusem jaki dostrzegam w całości to okładka oraz fakt, że nie znajdziecie tutaj ani grama wątku miłosnego. Dosłownie, nie ma nic, a takie książki naprawdę rzadko się zdarzają (ja przynajmniej nie miałam okazji takich za wielu przeczytać). Mnie osobiście ta lektura zawiodła i jest mi z tego powodu przykro, ponieważ inni się nią ekscytują i bardzo im się podoba, a ja nie widzę w niej nic godnego chociaż połowy tego zachwytu. Nie polecam :(.

Fragment tekstu pochodzi z mojego bloga, po ciąg dalszy zapraszam tutaj:

[Adres usunięty]

Victor Vale oraz Eli Cardale- najbliżsi przyjaciele, obaj aroganccy, niezdrowo ambitni, nieprzeciętnie inteligentni i ciągle głodni wiedzy. Szczególnie interesuje ich miejska legenda o ludziach PonadPrzeciętnych. Podejmują badania w tym temacie, próbując odkryć sekret o zdobycie nadprzyrodzonych umiejętności. Od teorii szybko przychodzą do praktyki, która kończy się sukcesem, opłaconym tragicznym wypadkiem. Winą za tę sytuację zostaje obarczony Victor i trafia do więzienia. Dziesięć lat później, Victor w którym przez ten cały okres rosła żądza zemsty na byłym przyjacielu, wraz z nowym kompanem ucieka z więzienia. Wtedy zupełnym przypadkiem trafia na trzynastoletnią Sidney, która okazuje się być całkiem użytecznym pionkiem w jego prywatnej vendecie. Vale rzuca rękawice Eliemu i tak zaczyna się wyścig z czasem, kto kogo pierwszy dopadnie.

Odkąd kilka lat temu obejrzałam serial "Herosi" z wielkim zainteresowaniem sięgam po wszystko co dotyczy się motywu ludzi z nadprzyrodzonymi mocami. Jest to już dość mocno wyeksploatowany motyw w dzisiejszej popkulturze, a mimo to Victorii Schwab udało się tchnąć coś świeżego. Bo jeśli spodziewacie się, że Vicious jest kolejną historią o superbohaterach, którzy używają swych mocy, by ratować ludzkość przed złoczyńcami czy wykonywać inne chwalebne czyny, to jesteście w błędzie. Tu nie ma superbohaterów. Nie ma nieskazitelnie czystych bohaterów, którzy zaczynają każdy dzień od dobrego uczynku. Victor, Eli czy inne postacie pojawiające się na kartach tej książki po prostu wykorzystują swoje umiejętności dla własnych korzyści. Schwab nie stworzyła klasycznego podziału świata, gdzie dobrzy ścigają złych, a wszystko jest czarno-białe. Ani Victor ani Eli nie jest postacią pozytywną. Obydwoje mają swój cel i nie boją się do niego dążyć po trupach ( dosłownie) ani używać swoich zdolności w złym celu. Tylko czytelnikowi pozostaje oceniać ich moralność, bo autorka tego nie robi, nie wskazuje bezpośrednio kto po jakiej jest stronie, tylko pozwala nam zdecydować komu chcemy kibicować( ja zdecydowanie jestem team Victor). Uwielbiam w książkach takie niejednoznaczne postacie, a Victorii Schwab zdecydowanie takie udało się właśnie stworzyć. I jeszcze ta relacja love/hate pomiędzy Victorem a Elim; mamy okazję poznać nie tylko bieżące wydarzenia, ale i to co działo się dziesięć lat temu, perspektywy czasowe przeplatają się, a my stopniowo odkrywamy co takiego się wydarzyło, że przyjaźń zamieniła się w nienawiść.

Vicious to książka, którą się nie czyta a pochłania. Przewracałam stronę za stroną, dosłownie nie mogąc się oderwać. To niezwykle pasjonująca historia o żądzach i niezdrowej ambicji, która wyzwala w człowieku to co najgorsze. Ja zostałam przez panią Schwab kupiona w całości i już nie mogę się doczekać, kiedy będę miała możliwość przeczytania kontynuacji.

[Adres usunięty]

Historia ukazująca jak zazdrość i ambicja, w połączeniu staje się mieszanką wybuchową. Victori i Eli są przyjaciółmi na studiach. Gdy jednak zaczynają prace nad staniem się PonadPrzeciętnymi (ludźmi z magicznymi zdolnościami), ich relacja nabiera niekorzystny obrót. Jak to się stało, że po dziesięciu latach, Victor ucieka z więzienia by odnaleźć przyjaciela, a Eli, wierząc że spełnia wolę Boga, decyduje się realizację swoich planów co do innych PonadPrzeciętnych?

„Życie – takie, jakim jest naprawdę – to walka nie między złym a dobrym, lecz między złym, a jeszcze gorszym.”

To jest jedna z tych książek, które niełatwo opisać. Nie potrafię oddać słowami jej fenomenu. Już dawno zachwyciło mnie pióro Schwab i tym razem rownież mnie nie zawiodło. Co więcej... pokochałam autorkę jeszcze bardziej! Już nie mogę się doczekać kiedy sięgnę po „Miasto Duchów”, które niedawno miało swoją premierę w Polsce.

Bohaterowie? C u d o w n i. Różni, intrygujący i świetnie skonstruowani. Każdy z nich opisanY jest w taki sposób, że czytelnik dostaje jego pełny obraz. Nie ma ani wątpliwości ani niedomówień. Każda decyzja, jest poprzedzona „sensownym” argumentem. Do tego każdy jest przekonany o swojej racji i poglądach. Nie są niczym chorągiewki - w dziesiątym rozdziale mówię to, ale już w trzydziestym sądzę zupełnie co innego.

Bardzo podobał mi się zabieg retrospekcji i momentami łapałam się na tym, że nie interesuje mnie to, co się dzieje tu i teraz lecz mam ochotę przewinąć kartki, aby dowiedzieć się co pokierowało bohaterami i co tak naprawdę stało się w przeszłości.

Książka prowadzona jest z dwóch perspektyw - Victora i Elia. Dwie na pozór zupełnie różne postacie, a jednak pod pewnymi względami niemal identyczne. Ta pozycja pokazuje przyjaźń z zupełnie innej strony niż znana nam jej definicja. Przepełniona gniewem, zazdrością i chęcią zemsty relacja dwóch głównych bohaterów doprowadza do wielu wręcz drastycznych zdarzeń w ich życiach oraz zdecydowanie wielu radykalnych zmian.

Akcja rozwija się stopniowo, a autorka krok po kroku odkrywa przed nami kolejne elementy i tajemnice tej historii. Robi to rewelacyjnie i przyznam, że od pierwszych po ostatnie strony książki czułam się niezmiennie przez nią pochłonięta. Nie mogłam doczekać się finału i tego co się w nim wydarzy.

Podsumowując. Lecę czytać kolejną część!!!

Badania naukowe często zmuszają naukowców do robienia rzeczy, które zwyczajnemu człowiekowi nie przyszłyby na myśl. Niektóre z badań mają na celu udoskonalenie świata nas otaczającego, inne - udoskonalenie samego człowieka. Czasami jednak ambicje badaczy przerastają ich samych, zaś odkrycia potrafią doprowadzić do nieoczekiwanych, nierzadko katastrofalnych skutków.

Victor i Eli to dwóch ambitnych, żądnych wiedzy studentów, którzy pragną osiągnąć w życiu wielki sukces. Gdy Eli wpada na pomysł badań nad uważanym przez wiele osób za bajkę zjawiskiem PonadPrzeciętności, początkowo sceptyczny Victor decyduje się wziąć udział w eksperymencie. Szybko jednak sytuacja wymyka się spod kontroli przyjaciół.

Pierwszym, co rzuca się w oczy tuż po rozpoczęciu powieści jest rozbicie chronologii wydarzeń. Akcja książki rozpoczyna się po dziesięciu latach od zrodzenia się pomysłu poprowadzenia badań o PonadPrzeciętności. Wraz z przewróceniem każdej kolejnej karty, czytelnik poznaje coraz to nowsze szczegóły z historii Victora - niebezpiecznego mężczyzny, którzy właśnie wyszedł z więzienia - i jego towarzyszy, Sydney i Mitcha. Autorka skacze pomiędzy liniami czasowymi, w zależności od tego, jakie informacje pragnie ujawnić przed czytelnikami. Niejednokrotnie wodzi czytelników za nos, unika szczegółów, by nagle przerwać dany wątek i kontynuować inną linię czasową. Co ważne jednak, zabieg ten nie jest w żaden sposób dekoncentrujący. Czytelnik z łatwością odnajduje się w tej, z pozoru dość skomplikowanej, chronologii wydarzeń. Co więcej, odkrywanie kolejnych elementów układanki skonstruowanej przez V. E. Schwab jest zadaniem niezwykle ciekawym i przynoszącym czytelnikom ogromną przyjemność.

Vicious. Nikczemni wymyka się wszelkim schematom. Już po przeczytaniu kilkunastu pierwszych stron czytelnik uświadamia sobie, że po tej powieści można spodziewać się wszystkiego. Książka jest połączeniem fantasy z science fiction. Zaskakujące jest zestawienie konkretnych wątków, w tym wprowadzenie motywu krucjaty. Początkowo prosta historia o dwóch studentach, pragnących uznania wśród naukowców szybko przekształca się w mroczną opowieść o zemście i walce z własnymi słabościami.

Istotny jest także wątek PonadPrzeciętności - mocy nabywanych przez ludzi po doświadczeniu czegoś nazywanego często "traumą". Moc ta zależna jest od wielu czynników, zaś samych posiadaczy jej czyni wyjątkowymi. Wątek ten odrobinę upodabnia powieść do X-mena, za to PonadPrzeciętnych pozwala porównać z mutantami. Nie jest to jednak kolejne powielenie dobrze wszystkim znanych schematów. Autorka wprowadza własne wariacje dotyczące tego motywu, proponuje nowe rozwiązania, które czytelnik śledzi z nieskrywaną przyjemnością. Dzięki temu Vicious. Nikczemni staje się jeszcze ciekawszą książką, od której nie sposób oderwać się bez poznania jej zakończenia.

Sami bohaterowie to postaci skomplikowane. V. E. Schwab proponuje gamę wielobarwnych charakterów, którzy zachwycają złożonością. Ciężko określić, który z nich jest tak naprawdę głównym bohaterem, bowiem historia składa się z opowieści o życiu Victora, Elia oraz Sydney. Bez któregokolwiek z nich przedstawienie tej opowieści byłoby niemożliwe. Autorka stara się jak najlepiej pokazać ich charaktery, nie próbuje na siłę wzbudzić w odbiorcach sympatii do wykreowanych postaci. W tym utworze o wiele istotniejsze okazują się być wady niż zalety. Książka pokazuje, że nawet osoba o wielu wadach i skomplikowanej przeszłości może okazać się osobą wartościową. I, jeśli mowa o kreacji bohaterów, ten fakt jest najciekawszy.

Vicious. Nikczemni to opowieść, która podbije serce każdego miłośnika niebanalnych historii o specyficznym, mrocznym klimacie. To wciągająca układanka, do rozwiązania której czytelnik uparcie, ale i z przyjemnością, dąży. Świat mutantów odchodzi w zapomnienie, nadchodzi czas PonadPrzecietnych.

Jedna z tych popularniejszych książek z zeszłego roku, duże nazwisko, przyciągająca okładka i ciekawy tytuł. A historia banalna, nudna i przewidywalna. Powieść o ludziach PonadPrzeciętnych, którzy ocierając się o śmierć dostają jakąś moc, a to wskrzeszanie zmarłych, a to kontrolę nad bólem. Eksperyment dwóch studentów, który mimo pozytywnego wyniku sprawia, że pałają do siebie nienawiścią. Po latach jeden drugiego odnajdzie i stoczą pojedynek. I tak w dwóch zdaniach przedstawia się cała fabuła. Nie ma tu nic okrywczego, nic co potrafiło by mnie wciągnąć. Męczyłam się i odliczałam strony do końca. Nie rozumiem fenomenu tej powieści. Jedyny plus to przyjemny styl autorki. Po drugą część niestety nie sięgnę.

Książka jako całość opowiada o dążeniu do zemsty. Poznajemy historię dwóch chłopaków – teraz już mężczyzn – Victora i Eliego, którzy poznali się na studiach, funkcjonowali jako przyjaciele. Oboje bardzo inteligentni i z ogromnymi ambicjami. Oboje chcą zaistnieć na świecie, chcą by ludzie o nich usłyszeli i zapamiętali ich nazwiska. Aby to osiągnąć zgłębiają tajemnicę osób ponadprzeciętnych i igrają ze śmiercią. Udaje im się pokonać śmierć i stać się kimś więcej, niż tylko zwykłym człowiekiem. Splot niefortunnych wydarzeń sprawia, że ich drogi rozchodzą się i niestety nie jest to rozstanie w zgodzie. Po latach spędzonych w więzieni Victorowi w końcu udaje się wpaść na trop Eliego i przy pomocy kompana z celi oraz przypadkowo spotkanej dziewczynki o nadzwyczajnej mocy chce doprowadzić do konfrontacji z byłym przyjacielem.

Na codzień nie jestem raczej fanką fantastyki, ale do zakupu zachęciły mnie dobre opinie, jakie widziałam wśród recenzentów. Okazało się, że książka naprawdę warta jest przeczytania. Pomysł na stworzone przez autorkę główne postaci jest niezmiernie ciekawy. Ich ponadprzeciętność, osiągnięta w przerażający sposób, charaktery - mroczne, pełne złości i chęci zemsty. Poboczne postacie również nie są nudne, co często się, niestety, zdarza. Nastoletnia dziewczynka i jej starsza siostra, przeciwne sobie, czarnoskóry osiłek o wielkim sercu... Wszystko stworzone w sposób spójny i interesujący dla czytelnika. Pomimo skoków w czasie praktycznie co rozdział, nie miałam problemu ze zorientowaniem się w fabule i czytanie nie było dla mnie męczące. Uważam, że był to naprawdę miło spędzony czas i na pewno sięgnę po kolejny tom, jak i po inne książki Victorii Schwab.

Książkę kupiłam za punkty w portalu CzytamPierwszy

Książka opowiada historię dwójki młodych mężczyzn, Victora i Elia, którym ambicje nie pozwalają odpuścić, porzucić obranego celu. Oprócz tego są niezwykle ambitnymi i inteligentnymi studentami. Gdy przychodzi czas napisania pracy magisterskiej, jeden z nich podejmuje bardzo kontrowersyjny temat. Wierzy w PonadPrzeciętność i istnienie osób PonadPrzeciętnych. W wyniku chorobliwej zazdrości "maszyna" się napędza. Bohaterowie przechodzą od wnikliwej analizy organizmu człowieka do eksperymentów. Gdy wszystko zaczyna iść po ich myśli dochodzi do komplikacji i... cierpią osoby postronne.

Powieść pokazuje chorą wręcz ambicję i wytrwałość w dążeniu do celu. Główni bohaterowie są bezwzględni i po trupach dążą do celu. Pokazują oni, że niejednokrotnie to do czego dążymy może okazać się w zupełności inne niż nam się wydawało. Często tkamy iluzje, tworzymy wyobrażenia na dane tematy a tak naprawdę okazuje się, że prawda jest zupełnie inna. Biegniemy do przodu, porzucając wszelkie uczucia, po czym uświadamiamy sobie, że bez nich jesteśmy puści w środku, jesteśmy samotni, jesteśmy tylko machinami a nic nie ma znaczenia. Victor Vale to chłopak pochodzący z zamożnej rodziny, można powiedzieć, że ma wszystko. Jego zapracowani rodzice nie byli jednak w stanie poświęcić mu wystarczająco dużo czasu. Zaczął "umierać od środka".

Opis książki mówi o nadprzyrodzonych mocach, a ja jeszcze nie zagłębiłem się w tym temacie. To one są fundamentem książki, na nich opiera się fabuła. Autorka pokusiła się o coś znacznie oryginalniejszego niż samo posiadanie nadprzyrodzonych mocy. Wykonała dogłębną analizę postaci oraz procesu nabycia przez nich PonadPrzeciętnych umiejętności. Niejednokrotnie autorzy książek tworząc daną postać, przypisują jej daną moc. Co najdziwniejsze bardzo często postacie te potrafią od razu się nią posługiwać. Victoria Schwab poszła w zupełnie innym kierunku. Bohaterowie otrzymali moce, nie pojawiły się one jednak samoczynnie. Ogromnym plusem książki są silne charaktery, które uwielbiam. Główni bohaterowie nie są szarymi myszkami, które otrzymują moce i stają się zupełnie innymi osobami - co jest kolejnym plusem tej książki.

Cechą charakterystyczną tej powieści jest przeplatanie się wydarzeń z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Victoria Schwab poradziła sobie z tym zadaniem rewelacyjnie, czytając nie pogubiłem się, nie straciłem "ciągu wydarzeń". Przeszłość pomogła nam zrozumień zachowania głównych bohaterów w teraźniejszości, sprawiła że historia stała się pełniejsza.

Podsumowując, pomimo że mam ogromny sentyment do tej książki to uważam ją za bardzo dobrą i niebanalną. Czytając ją świetnie się bawiłem. Fabuła cały czas gnała do przodu. Komu przypadnie do gustu? Osobą które tak jak ja uwielbiają gatunek fantasy i powieści o czarnych charakterach.

To nie jest kolejna historia o X-Menach. Mimo że kocham X-Menów, to Vicious jest o niebo lepszą historią o PonadPrzeciętnych ludziach. Bohaterowie władają nadnaturalnymi mocami, mimo to nie czułam, że czytam fantastykę. Autorka tak świetnie operuje piórem, że jestem w stanie uwierzyć w tę historię, a zdarzenia wydają się tak prawdziwe, jakby mogły mieć miejsce obok mnie.

Eli i Victor poszukują sposobu na to, by umrzeć... ale nie tak do końca, nie "na śmierć", podejrzewają że dzięki wskrzeszeniu nabędą ponadprzeciętne zdolności. Ciekawy, ale niesamowicie niebezpieczny eksperyment przeradza się w obsesję i jak to bywa z eksperymentami, zawsze musi coś pójść nie tak. Od tej pory przyjaciele już nigdy nie popatrzą na siebie tak jak wcześniej. Zawiść i nienawiść będą towarzyszyć im już do końca życia.

Książka nie jest wypełniona po brzegi akcją, nie jest też przegadana... Jest trochę tego i tamtego, ale w głównej mierze jest wypełniona uczuciami, przemyśleniami bohaterów. Po przeczytaniu nasuwa mi się pytanie: Gdzie leży granica między złym, a dobrym człowiekiem. Zło i dobro całe życie stoją naprzeciw siebie, ale co jeśli nie potrafimy go odróżnić? Dla mnie żaden z bohaterów tej książki nie jest ani do cna zły, ani dobry. Każdy ma jakieś pobudki do tego, by zniszczyć drugiego. Relacja Eliego i Viktora jest właściwie bardzo poruszająca i od początku chcemy wiedzieć jak się skończy, ale nie jest to najważniejsze. Uczucia są tutaj istotniejsze i bardzo mi się to podoba.

"Vicious. Nikczemni" V. E. Schwab niesamowita pozycja, którą warto przeczytać. Autorka pokazała świat, takim jakim jest - w pełnym spektrum szarej i czarnej farby, bez bieli i upiększeń. Natomiast wydarzenia i postacie przez nią przedstawione, są niezwykłe. Każdy z bohaterów (nie tylko Eli i Victor) ma własną historię i motywy do działania. Zostali wykreowani tak, że każdy ma swoje indywidualne cechy oraz dziwactwa. Czytając widać, że nie ma podziału na dobrych i złych... Są tylko nikczemni złoczyńcy, którzy dzielą się na dwie grupy: popleczników Victora albo Elia. Osobiście z dwójki złego to 'team Victor' zawładną moim spaczonym serduchem. Na chwilę uwagi zasługuje też linia czasowa, która pokazuje czytelnikowi spektrum wydarzeń z przeszłości i teraźniejszości bohaterów. Natomiast samo zawarte w książce odliczanie do finału tylko podsyca ciekawość. Budzi napięcie i chęć poznania dalszej części historii.

Gorąco polecam!

Vicious to pierwsza część serii o złoczyńcach. Przedstawiony jest tutaj proces powstawania osób PP (ponad przeciętnych- czytaj z super mocami), który stał się podłożem konfliktu dwóch studentów.

Pierwszym z nich jest Eli, który jako pierwszy przeszedł pomyślnie eksperyment mający na celu pozyskanie super mocy. Zyskuje ON szybką regenerację, którą uznaje za dar od Boga.

Drugą stroną konfliktu jest Victor Vale, który pozyskuje moc panowania nad bólem swoim i nie tylko.

Podłożem konfliktu były uzyskane moce i sposób ich wykorzystania/potencjalnego wykorzystania. Eli doszedł do wniosku, że posiadanie ponad przeciętnych umiejętności nie jest zgodne z prawami natury, dlatego należy wyeliminować jednostki PP. Victor z kolei ma żal do Elia za to, że "wepchnął go" do więzienia za (jak ja podejrzewam) niecelowe zabójstwo dziewczyny Eliego. Z racji tego, jak i licznych morderstw postanawia wyeliminować swojego dawnego kolegę. Po ucieczce z więzienia spotyka kolejną PP, którą wciąga w plan swojego działania.

Rodzą się pytania: Kto jest zły, a kto gorszy? Kto wygra ten konflikt?

Książka wciąga i mrozi krew w żyłach.

Książkę otrzymałam za punkty w CzytamPierwszy :)

Vicious. Nikczemni - to jak przelać komiksy Marvela na papier w postaci tekstu i wymazać z nich ratowanie świata. Nigdy nie przepadałam za superbohaterami ale książka V.E. Schwab zdecydowanie odmieniła moje zdanie. Po prostu przepadłam! To nie są zwykli bohaterowie, którzy za pomocą nieziemskich mocy chcą ocalić świat przed zagładą. O niee, zdecydowanie to nie to. W Vicious mamy do czynienia z dwoma studentami, którzy podczas pisania prac dyplomowych zagłębiają się w temat PonadPrzeciętnych i nagle pragną zdobyć super moc. W sumie kto by nie chciał? Ale czy podejmując przy tym ryzyko śmierci nie wychodzą na jakiś psychopatów? Może trochę ale czy nie w każdym z nas znajduje się ciemna strona, która czasem wychodzi na światło dzienne jak w przypadku naszych studenciaków? Są inteligentni, bystrzy a do tego po prostu ciekawi. Mamy tu dwie strony - Victora, uważanego za zło wcielone oraz Elia - bohatera ludzkości. Zdecydowanie należę do team'u Victora i nie dlatego, że jest uważany za tego złego, wręcz przeciwnie. Nie używa swojej mocy by niszczyć i mordować. Po prostu pewne wydarzenia sprawiają, że trafia do więzienia a po 10 latach szuka zemsty tylko i wyłącznie na Elim. Natomiast to co robi Eli i czym się przy tym kieruje jest zdecydowanie złe. Nikt nie ma prawa stawiać się ponad prawem i decydować o życiu innych osób. Poza świetnie wykreowanymi postaciami mamy również wartką akcję, która wciąga od pierwszych stron. Autorka wprowadza przeskoki w czasie przez co dawkuje nam informacje o przeszłości bohaterów. Ujawnia tyle ile potrzeba wiedzieć by odnieść się do danego momentu w teraźniejszości a to powoduje, że czytelnik coraz bardziej jest ciekawy co stało się te 10 lat temu. Sam zamysł o powstaniu PonadPrzeciętnych jest bardzo interesujący. Szczególnie dlatego, że ich moce nie są banalne i przewidywalne. Nie potrafią latać, czytać w myślach czy też biegać z super prędkością. Moce PonadPrzeciętnych zdecydowanie odbiegają od znanego nam kanonu super mocy. Książka napisana jest prostym językiem. Nawet jeśli przytacza pojęcia psychologiczne i medyczne są zrozumiałe dla zwykłego szarego czytelnika. Powieść V.E.Schwab jest zdecydowanie kierowana do starszych czytelników. Bywa tam brutalnie, zdarzają się wulgaryzmy a rzeczy, które robią bohaterowie nie są godne naśladowania. Pamiętajcie, nie róbcie tego w domu! To moje kolejne spotkanie z twórczością tej autorki i należy ona do moich ulubionych. Przyjemny styl pisania, nietuzinkowa fabuła, złożeni i ciekawi bohaterowie oraz akcja od której czytelnik nie jest w stanie się oderwać. Zdecydowanie polecam sięgnąć po ten tytuł. Masz dość powtarzających się schematów? Dziewczynek ratujących świat,? Czarownic, wampirów i innych człekokształtnych? To sięgnij po "Vicoius. Nikczemni" a wcale się nie zawiedziesz!

Jest to ciekawa i wciągająca historia o PonadPrzeciętnych, czyli ludziach, którzy mają szczególne zdolności wykraczające poza normalność. Poznajemy tutaj Victora i Eliego próbujących w ramach pracy dyplomowej odkryć, czy takie osoby istnieją naprawdę. Dopóki pozostawało to teorią, wszystko było dobrze, ale gdy przeszli do praktyki... to nie skończyło się to tak, jak początkowo zamierzali.

Fabuła jest świetnie skonstruowana. Od pierwszego rozdziału przenosimy się w czasie po różnych wydarzeniach z przeszłości. Był to ciekawy zabieg, a autorka zadbała o to, by jej czytelnicy nie pogubili się w wydarzeniach. Każdy element układanki w odpowiednim momencie wchodzi na swoje miejsce i tworzy logiczną całość.

Sam pomysł na stworzenie PonadPrzeciętnych (jak Spider-Man czy Iron Man) był intrygujący. Schwab próbowała w naukowy sposób to wyjaśnić, co nawet dobrze jej wyszło. Jednak przez to zastanawiam się, czy będzie to odpowiednia książka dla młodzieży. Mam nadzieję, że nikomu nie przyjdzie do głowy przetestowanie tego na własnej skórze.

Bohaterowie byli świetnie skonstruowani. Mają swoje cele, ambicje. Zabrakło mi jednak tutaj dbania o zwykłych, postronnych ludzi, jak to jest w Uniwersum Marvela, do którego ta książka bywa porównywana. Te postacie skupiają się jedynie na swoim PonadPrzeciętnym świecie.

Jest to ciekawa i dziwna jednocześnie książka o ludziach z niezwykłymi zdolnościami. Styl Schwab sprawia, że trudno oderwać się od tej lektury. Ta historia zachęca też do chwili refleksji i pokazuje, że do pewnych spraw człowiek nie powinien się mieszać.

Ostatnio skończyłam czytać "Vicius. Nikczemni" Victorii Schwab. Książka pochodzi z mojego ulubionego wydawnictwa więc z wielkim zapałem zabrałam się do czytania. Historia Victora i Eliego była co najmniej dziwna. Odkryli na studiach, że jeśli ktoś umrze i w skutek reanimacji powróci, staje się Ponadprzeciętny. Dostaje do dyspozycji moce, które związane są z tym o czym myślał krótko przed śmiercią. Oczywiście "przyjaciele" (nie wiem czy mogę ich tak nazwać, bo jak można być w stosunku do przyjaciela tak bardzo zawistnym i zazdrosnym) postanowili sprawdzić to na własnej skórze. W końcu udaje im się, ale poprzez splot nieszczęśliwych wypadków stają się zagorzałymi wrogami. Dalsze wydarzenia dążą do ich konfrontacji. Który z nich zwycięży? Oczywiście to jest pierwszy tom, będą następne. Jednak nie jestem przekonana do tej książki. Nie kupuje pomysłu na nią. Dla mnie chwilami autorka przeginała w jedną lub drugą stronę. Pewnie tak miało być, ale nie spodobał mi się "nastrój" panujący w książce. Był taki grobowy, zimny. Non stop było czuć śmierć w powietrzu. Nie wiem czy skuszę się na dalsze części

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy

O V. E. Schwab słyszałam sporo dobrych opinii, dlatego z chęcią sięgnęłam po „Vicious” i była to bardzo dobra decyzja.

„Vicious” jest książką, w której nie ma wyraźnej granicy pomiędzy dobrem a złem. Nie można od razy stwierdzić który bohater jest dobry, a który zły. Mamy tutaj raczej do czynienia z walką zła ze złem. Pomimo tego, że Victor nie należał do sympatycznych postaci, bardzo go polubiłam. Ma w sobie taki mroczny urok. To, co przeszkadzało mi w książce, to ciągle przeskoki w czasie. Z początku aż tak to mi nie męczyło, jednak później trochę gubiłam się w fabule. Co nie sprzyjało czytaniu. Całą historię poznajemy oczami różnych bohaterów. Nie tylko Victora. Zabieg ten bardzo mi się podobał. Fani wątków romantycznych nie znajdą tutaj nic dla siebie. O romantyzmie w tej książce nie ma mowy. Sporym zaskoczeniem jest fakt, że to dwaj mężczyźni są głównymi bohaterami, zazwyczaj jest to kobieta i mężczyzna.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy

Lubię sięgać po fantastykę, każdą. Nie jest to jedyny gatunek, który czytam chętnie, ale z pewnością jest to jeden z faworytów. Czy nowa powieść, którą przeczytałam okazała się godna uwagi?

'Zdawało się, że zetknął ich kapryśny los. W gruncie rzeczy Victor zaczął wierzyć w przeznaczenie tylko z powodu spotkania Sydney.'

Victor i Eli to przyjaciele ze studenckich lat. Byli nierozłączni do tego stopnia, że wspólnie zaangażowali się w pracę dyplomową Eliego na temat PonadPrzeciętnych. W gruncie rzeczy weszli w temat za głęboko, bo postanowili sami siebie przekształcić w PP. Ich badania zachodzą jednak za daleko i wynikają z nich ogromne komplikacje... Po dziesięciu latach Victor ucieka z więzienia i postanawia stawić czoło Eliemu. Towarzyszy mu nowy przyjaciel z celi oraz dziewczynka, którą znajdują przy drodze. Czy mężczyźni o ponad przeciętnych umiejętnościach stawią czoło zdarzeniom z przeszłości? Czy konfrontacja byłych przyjaciół doprowadzi do tragicznego końca czy wręcz przeciwnie?

Sięgając po opowieść o ludziach PonadPrzeciętnych liczyłam na dawkę ciekawej historii i właśnie to otrzymałam. Nie jest to typowa książka młodzieżowa, ponieważ główni bohaterowie to trzydziestolatkowie, więc na dobrą sprawę stosunkowo blisko mi do nich wiekowo. Dzięki temu miałam wrażenie, że sam język również nie był tak prosty i momentami płytki jak w niektórych książkach, gdzie bohaterami są nastolatkowie.

Temat PonadPrzeciętnych był dla mnie nowy. Historia stworzona przez autorkę była kompletna i przemyślana od początku do końca. Czytając, zastanawiałam się, czy takie rzeczy dzieją się naprawdę? Czy można ze zwykłego człowieka stworzyć w naturalnych warunkach kogoś, kto posiada nienaturalne zdolności?

'PonadPrzeciętny. Słowo, od którego wszystko się zaczęło. Słowo, które zmieniło i zniszczyło cały jego świat.'

Książka zdecydowanie przypadła mi do gustu. Sama tematyka również na tak. Wciągnęła mnie od pierwszych stron i trzymała do samego końca. Zakończenie nieprzewidywalne, a całość warta uwagi. Polecam!

'Nazywał PonadPrzeciętnych 'cieniami', ponieważ wyglądali według niego tak jak ludzie, z których powstali, lecz w środku byli całkiem szarzy.'

Eliot i Victor to dwójka niezwykle inteligentnych młodych przyjaciół. Choć mam wrażenie, że ja nieco inaczej rozumiem słowo przyjaciel 😉Tę dwójkę łączy dziwna mieszanina adoracji, fascynacji i zazdrości, która jest przyczyną ciągłej rywalizacji. Kiedy więc podczas badań nad instnieniem i pochodzeniem ludzi PonadPrzeciętnych Eli odkrywa potencjalną przyczynę skąd biorą się wyjątkowe umiejętności, Victor nie waha się przed niczym byle zaszczyt za to odkrycie nie przypadł w całości przyjacielowi. Doprowadza to do tragedii, Victor trafia do więzienia i od teraz jego jedynym celem jest zemsta na byłym przyjacielu.Przyznam, że spodziewałam się bardziej młodzieżowej książki, tymczasem było to miłe zaskoczenie bo, powieść Schwab ani nie była o młodzieży, ani nie powielała schematów powieści YA. To przepyszna mieszanka pełna postaci o wątpliwych zasadach moralnych, które ciężko polubić co jednak nie przeszkadza pochłaniać ich nikczemnych przygód w zawrotnym tempie. .To co ogromnie mi się podobało to niezwykły język Schwab, ta kobieta potrafi napisać całą stronę o bohaterze wchodzącym na uczelnie tak, że autentycznie czułam, iż jestem tuż obok. A jest coś zdecydowanie niepokojącego i ekscytującego w obserwacji kolejnych poczynań mało bohaterskich superbohaterów 😉Akcja powieści nie gna jak szalona, za to rozwój postaci ich motywacje, zmiany i zachowanie to coś co sprawiło mi ogromną przyjemność podczas czytania ❤️Czy polecam ? Tak! Myślę, że spodoba się fanom komiksów, w których super moce otrzymują nikczemne postacie.

Gdybyście chcieli mieć jakąś supermoc, co by to było? Umiejętność znikania? Gojenie ran? A może zatrzymywanie czasu? Ale pamiętajcie, żeby stać się PonadPrzeciętnymi musicie dać coś w zamian... V. E. Schwab stworzyła powieść, w której granica między dobrem a złem jest bardzo cienka. Nikczemni i brutalni, pozbawieni strachu i ludzkich uczuć bohaterowie sprawiają, że momentami czytelnik zastanawia się po której stronie stanąć. Wartka akcja nie pozwala oderwać się od lektury, a sama fabuła jest fantastyczną rozrywką dla fanów czarnych charakterów.

Bardzo podobało mi się, że autorka opisała cały proces powstawania osób PP, dzięki czemu można lepiej wejść w wykreowany przez nią świat. Podczas czytania „Nikczemnych” towarzyszył mi ciągły strach o ulubione postacie, a nagłe zwroty akcji przyprawiały o szybsze bicie serca.

Gorąco polecam wam „Vicious”, historie o zazdrości, zdradzie i zemście, które sprawiają, że przyjaciele stają się wrogami, a supermoce nie służą tylko ratowaniu świata.

Victor i Eli poznali się na studiach. Byli kompletnymi przeciwieństwami, a mimo wszystko dobrze się dogadywali. Wszystko zaczęło się zmieniać, gdy Eli na temat swojej pracy wybrał temat o osobach Ponad Przeciętnych. Od tamtego momentu życie chłopaków drastycznie się zmieniło. Po dziesięciu latach ta dwójka to śmiertelni wrogowie, którzy chcą się nawzajem pozbyć. Poznajcie świat, w którym nie ma dobrych postaci i poznajcie Ponad Przeciętnych!

Ile to ja się o tej książce nie nasłuchałam! Ta okładka wyskakiwała naprawdę wszędzie i każdy ją zachwalał, wreszcie i ja musiałam sprawdzić o co chodzi z jej fenomenem. Powiem Wam, że nie jestem tak wielką fanką tej historii jak inni, jednak na swój sposób mnie urzekła. Ja do książek V. E. Schwab miałam trzy podejścia. Zaczęłam czytać Mroczniejszy odcień magii i porzuciłam po 50 stronie, ponieważ w ogóle mi nie podpasowała. Potem sięgnęłam po Okrutną pieśń i ta była o wiele lepsza, jednak nadal bez zachwytów. I dopiero Vicious sprawiło, że chyba będę robić więcej podjeść do twórczości tej Pani.

Ogólnie powieść jest pełna akcji. Poznajemy wydarzenia z teraźniejszości, kilku dni wcześniej oraz 10 lat wstecz. Na początku przez to można się pogubić w tych przeskokach, ale później wszystko pięknie się łączy. Wręcz dodaje to dynamiki. Od razu mogę Was uprzedzić, że książka jest bardzo brutalna i nie ma w niej miejsca na miłosne uniesienia. Tutaj ciągle są pościgi, planowanie i bójki.

Bardzo spodobał mi się również pomysł na powieść. Ponad Przeciętni to ciekawy temat, który autorka w niezły sposób wykorzystała. Umiejętności takich osób też nie są banalne i po najmniejszej linii oporu wymyślone, także dla mnie to też było na plus.

Bohaterowie zostali bardzo ciekawie przedstawieni. Eli to chłopak skryty w sobie. to samotnik, który wierzy w wyższe cele. Za wszelką cenę chce zrealizować swoje plany i robi to bardzo skrupulatnie. Victor zaś to osoba, która nie boi się ryzyka, wszystko bierze z przymrużeniem oka i jest jest bardzo przebiegły. Ma wszystko zaplanowane nawet kilka kroków do przodu. Oprócz głównych bohaterów jest jeszcze kilka pobocznych postaci, które uwielbiałam, ale chciałabym żebyście sami ich poznali.

Podsumowując Vicious. Nikczemni to naprawde dobra książka, przy której nie będziecie się nudzić. To powieść pełna brutalnych scen i akcji, z zakończeniem które wbije Was w fotel i będziecie z niecierpliwością czekać na kontynuację. Ja sama byłam w szoku, że tak to się wszystko potoczyło i jestem ogromnie ciekawa co w kolejnej części spotka bohaterów. Dlatego Wam również serdecznie polecam byście dali tej książce szansę!

Na początku czytania tej książki w ogóle nie rozumiałam, o co jest cały ten szum wywołany jej premierą. Bardzo irytowały mnie te chaotyczne przeskoki pomiędzy wydarzeniami teraźniejszymi, a tymi, które miały miejsce 10 lat temu. Gdyby autorka ułożyła je chronologicznie, byłoby o wiele lepiej ;).

Przekraczając próg 100 stron, nagle coś się stało. Fabuła zaczęła wciągać i szybko się rozwijać. Z nudnych przeskoków czasowych, autorka poszła w kierunku mrocznej oraz tajemniczej historii. Były poszukiwania Eliego, morderstwa, wskrzeszanie, odnajdywanie PonadPrzeciętnych i wiele, wiele innych rzeczy, o których można by mówić tygodniami. Autorka świetnie zaplanowała sobie całą fabułę, aby nie było czasu na nudę (oprócz początku, jednak wybaczmy jej to, wiele wstępów w książkach jest słabych ;D). Przez całą historię po prostu się płynęło, co ułatwiał duży druk.

Przechodząc do bohaterów muszę przyznać, że od razu polubiłam Victora. Chociaż może nie był ON przez całą książkę idealną i dobrą postacią, to zdobył sobie moje zaufanie. Z Elim było już trochę gorzej. No ale cóż, zawsze jest ktoś kogoś lubimy oraz ktoś, kogo nienawidzimy. Nie chodzi o to, że był źle wykreowany, po prostu nie polubiliśmy się.

Książkę na pewno mogę wam polecić i zostaje nam tylko czekać na drugi tom ;)