Szpital Przemienienia

Podobają mi się okoliczności, w jakich odgrywa się akcja książki. Mianowicie, szpital psychiatryczny, wojna. W książce jest pełno filozofii. Dużo rozmyślań nad relacją między umysłem, a ciałem. Na pewno lekturę lepiej czyta się osobą, które znają język niemiecki. Żeby cokolwiek zrozumieć, trzeba zaglądać to tłumacza. Książka skłania do refleksji. Momentami akcja się dłuży i ciężko jest przez nią przebrnąć, jednak podoba mi się ogólny zamysł autora. Nie jest to moje ulubione dzieło Lema, ale z chęcią będę je polecał.

Jest to pozycja nieco inna od tego z czym kojarzy się Stanisław Lem. Duża brutalność osadzona w wojennej rzeczywistości sprawia, że klimat jest naprawdę ciężki. Trzeba jednak przyznać, że jest to bardzo oryginalna historia, która potrafi wciągnąć na długi czas. Po przeczytaniu tej książki naszło mnie wiele refleksji i przemyśleń, co jest chyba bardzo dobrą oznaką, która świadczy, że książka ta jest naprawdę jakościowa. Polecam ją każdemu, kto chce spróbować poznać lepiej twórczość nieco innego Stanisława Lema. 

Stanisław Lem dla większości z nas to twórca jakiejś tam, czasami trudnej, często nudnej, fantastyki naukowej. "Szpital przemienienia" jest wyjątkiem, gdyż rozgrywa się w Polsce podczas okupacji nazistowskiej, w szpitalu psychiatrycznym i próżno w nim szukać jakiejkolwiek science-fiction. Książka opowiada o tragicznych czasach i jeszcze tragiczniejszych wyborach, ale stanowi też przypomnienie, że szacunek i zrozumienie należy się każdemu, nawet osobom odbiegającym od normy, bo, granica normalności jest płynna i nigdy nie wiadomo, po której jej stronie w przyszłości wylądujemy. 

Szpital Przemienienia to przykład innego rodzaju twórczości Lema, do którego z zasady czytelnik nie jest przyzwyczajony. Wstyd się przyznać jednak na tę książkę trafiłam całkowitym przypadkiem, jednak absolutnie odcięłam się od świata za jej sprawą. Wycisza, budzi nostalgię. Jest to traktat filozoficzny, który przenosi nas do czasów i okoliczności, o których kiedyś świat milczał i odwracał wzrok. Temat tabu jest doskonale przedstawiony przez Lema. Bez wątpienia ta pozycja jest obowiązkowa dla każdego miłośnika nie tylko twórczości Lema. 

To była lektura z gatunku "jak pisał wielki pisarz, zanim stał się sławny". "Szpital przemienienia" to nie fantastyka naukowa, akcja dzieje się nie w przyszłości, tylko na początku Drugiej Wojny Światowej, a bohaterem jest nie kosmiczny podróżnik, tylko młody lekarz, zaczynający praktykę w szpitalu psychiatrycznym. Zaczyna poznawać kolegów z pracy i pacjentów, a dookoła toczy się wojna, która wydaje się nie mieć wpływu na wydarzenia wewnątrz szpitala - oczywiście do czasu. Książka jest napisana bardzo gładkim językiem, i wciąga, ale nie w taki sposób, jak późniejsze utwory Lema. Nie ma w niej wartkiej akcji, czy, powiedzmy, wątku kryminalnego. Cuje się, że to jeszcze nie całkiem "ten" Lem - no, ale to była jego pierwsza książka. Już jest w niej wyjątkowy nastrój. Jeśli komuś podobał się serial "Szpital Królestwo", to pewnie uzna "Szpital przemienienia" za wart poświęcenia mu uwagi.

Książka nieco inna niż większość propozycji Lema. Nie znajdzie się tutaj elementów fantastycznych. Fabuła ukazująca rzeczywistość na kształt snu, osadzona w murach szpitala psychiatrycznego w realiach wojennych. Lektura oparta na sporej ilości rozważań filozoficznych, akcja nie toczy się w jakimś bardzo szybkim tempie, niemniej jednak czyta się dosyć przyjemnie. Historia przedstawiona w książce potrafi zaciekawić i nie pozostawia wrażenia archaiczności. Pokazuje też, że Lema nie trzeba szufladkować pod względem gatunku literackiego.