Sekretne dziecko

Nie spodziewałam się, że tę ponad 400 stronicową książkę uda mi się przeczytać w półtorej dnia, czego się nie spodziewałam. Kerry Fisher od pierwszych stron swojej powieści mną zawładnęła, uderzając w najczulszą stronę – miłość matki do dziecka.

Susie Durate miała dziewiętnaście lat gdy wyszła za mąż za podoficera marynarki, Danny’ego. Kobieta, mimo młodego wieku, czuła się dorosła i kochała swoją rodzinę. Jules, jej pierwsza córka, stała się jej oczkiem w głowie. Podczas nieobecności męża, Susie dowiaduje się, że spodziewa się dziecka. Niestety, Danny nie jest jego ojcem. Z pomocą matki kobieta wyjeżdża z rodzinnej miejscowości i udaje się do Domu Matki i Dziecka w Londynie, gdzie po urodzeniu Edwarda, musi go oddać do adopcji. Te wydarzenia na zawsze pozostawią w jej sercu trwały ślad. Tajemnica, skrywana przez lata będzie ją powoli zabijać i niszczyć to, co Susie kocha i ceni najbardziej – jej rodzinę, a także ją samą zaprowadzi na skraj przepaści.

Już wcześniej oczarowała mnie poprzednia książek Karry Fisher – „Posłuszna żona”, w której poruszyła temat przemocy domowej. W przypadku „Sekretnego dziecka” rodzina również gra ważną rolę, ale inną. Danny i Susie się kochali i byli szczęśliwi. Jednak kobieta nie powiedziała mężowi o dziecku – trzeba pamiętać, że jej niespodziewane macierzyństwo przypada na rok 1968, a wtedy panowały inne zasady moralne. Za nieślubne dziecko mąż mógł porzucić rodzinę, a społeczeństwo by go za to nie zlinczowało, raczej pokiwało głowami ze zrozumieniem, a kobieta zostałaby obrzucona obelgami i zostawiona sama sobie. Decyzja o oddaniu chłopca nie była dla Susie łatwa – kochała swoje dziecko, nawet jeżeli nie było jej męża. To, że siostry zakonne zabrały go spowodowało, że w jej sercu powstała rana. Kerry Fisher w doskonały i niezwykle emocjonujący sposób pokazała, jak jedna decyzja wpłynęła na całe życie Susie.

Autorka zdecydowała się prowadzić akcję za pomocą narracji pierwszoosobowej, oddając głos swojej bohaterce. Czytając o jej uczuciach, myślach i przerażającej tęsknocie, płakałam. Jak wspomniałam wyżej, autorka poruszyła moją najczulszą strunę, moją największą słabość i miłość. Czytając, czułam się jak Susie. Nie wyobrażam sobie, że mój syn mógłby wychować się daleko ode mnie. Bohaterkę trudno ocenić zero-jedynkowo. Oddanie syna spowodowało, że nie potrafiła żyć normalnie, a głęboko skrywany sekret, zabijał jej rodzinę. Na pewno bardzo współczułam Susie tego wszystkiego – wielkiego cierpienia, nadmiernej kontroli nad córkami – ale także czasami miałam ochotę zdrowo nią potrząsnąć. Skupiła całe swoje cierpienie na utraconym synu, ale zapomniała, że ma jeszcze dzieci, które potrzebują jej uwagi i miłości. Chociaż autorka dopiero z czasem przedstawia całą historię niespodziewanej ciąży, to Susie nie da się ocenić źle, zwłaszcza, że już na pierwszych stronach widać i czuć jej miłość do dziecka.

W „Sekretne dziecko” się wpada, jak ta przysłowiowa śliwa w kompot. Na pewno inaczej odbiorą tę historię Ci czytelniczy, którzy nie mają dziecka. Mnie ta książka znokautowała; śledziłam całe życie Susie z zaangażowaniem, w każdej wolnej chwili, aby tylko dowiedzieć się, jak się kończy. Czy można wyobrazić sobie w tym przypadku szczęśliwe zakończenie?

Karry Fisher nie boi się poruszać tematów trudnych. Jej książki wzbudzają u czytelnika ogrom empatii (zarówno w „Sekretnym dziecku” i „Posłusznej żonie”). Autorka, skupiając się na jednostkach, chce przekazać swoim czytelnikom, że osób z danym problemem jest więcej. Każdy z nas może skrywać sekret, którego wyjawienie mogłoby zniszczyć świat w którym żyjemy. Susie przyszło żyć w czasach, gdzie nie miała zbyt dużego pola wyboru. Samotne matki były na marginesie społeczeństwa, a żona powinna robić wszystko aby mąż był zadowolony. To kobieta powinna martwić się tym, co wyprawia jej ślubny, a nigdy na odwrót.

[Adres usunięty]

„Sekretne dziecko” Kerry Fisher to opowieść, która dzieje się w latach 60tych.

Były to lata, w których zdrada małżeńska i niechciana ciąża były wielkim grzechem, hańbą i wstydem.

Książka przedstawia poruszającą historie Susie młodej mężatki i matki.

Urodziła ona dziecko w wielkiej tajemnicy. Chłopca oddała do adopcji.

Ten sekret prześladował ją i dręczył przez całe życie.

Po latach w trakcie choroby, tajemnica wyszła na jaw.

Czy jej córki odkryją cały ten ponury dramat?

Co na to mąż Danny, czy skrywany sekret rozbije jej rodzinę czy ją scali?

*

*

Książka wzruszyła mnie do łez. Przeczytałam ją w jeden wieczór.

Historia mnie wciągnęła. Płakałam wraz z przewracanymi stronicami.

Powieść pełna wrażeń i ludzkich słabości. Nigdy nie wiemy co nas może spotkać w życiu. Nie oceniajmy Susie źle, bo kto wie,jak postąpilibyśmy na jej miejscu.

Książka o rodzinnych tajemnicach, kłamstwach i rozterkach. Historia pełna miłości i siły ducha. Czytanie jej pochłonęło mnie bez reszty.

Byłam zachwycona lekturą. Lubię takie książki życiowe, kiedy coś się dzieje.

Autorka wspaniale napisała tę książkę. Temat ujęła doskonale i w odpowiedniej perspektywie.

Polecam z całego serca. Ta historia mnie urzekła.

Nie da się uciec przed przeszłością. Ona zawsze nas dogoni i to w najmniej oczekiwanym momencie.

W przyszłości Susie zdarzyła się rzecz o której chciałaby zapomnieć. Zagrzebał w najdalszej szufladzie pamięci, ale tak się nie da. Miłość i tęskonta pojawiają się z nienacka, atakując z całą siłą, nienpozwlajac złapać tchu, wybijając szpile prosto w serce. Serce, które dawno temu pękło na pół z rozpaczy. Przeszłość ciągle kładzie swój cień na teraźniejszości, życiu rodzinnym i, mam wrażenie, na każdej decyzji jaką podejmuje kobieta. Powoli wszyscy stają się naznaczeni tym piętnęm.

Bardzi rzadko zdarza się, że zwykła powieść jest tak poruszająca i pełna emocji. Zachaczająca o tak ważne i istotne tematy. Emocje jeszcze we mnie buzują po tej lekturze. A ich skala i barwa jest zaskakująca nawet dla mnie. Od podziwu dla Susie, po rozgoryczenie, smutek, żal, finalnie radość. Każdej części tej historii towarzyszy inna gama emocji. Ale wiecie co mnie najbardziej udarzylo? Cała rzecz zaczyna się w latach 60-tych i wtedy (tak jak i chyba teraz, może na mniejszą skalę, ale dalej można zauważyć), że gwałt nie jest nazywany po imieniu. Kobiety tak jak bały się przyznać w przeszłości tak i boją się teraz. Bo może prowokawałam? Bo może to moja wina? Bo nie powinnam wychodzić po zmroku, a już na pewno nie w spódniczce... gwałt był skazą na honorze kobiety a nie mężczyzny, który się tego dopuścił. Mogłabym się rozpisysywać na ten temat, ale to nic nie zmieni... Natomiast, w powieści jak na dłoni, widać jak bardzo ta przeszłość wpływa na zachowanie Susi i jej sposób bycia, sposób wychowywania dzieci, relacje z mężem, matką i córkami. I te wyrzuty sumienia, utracone nadzieje i w pewien sposób zmarnowany czas. Bardzo to wszystko smutne.

A już nie wiem czy nie najgorsze jest to, że historia jest tak bardzo prawdopodobna.

Poruszająca opowieść o trudnych wyborach, rodzinnych tajemnicach i kłamstwach. Ale też o sile miłości, przebaczenia i zrozumienia.

Opowieść o tym, jak jedno zdarzenie lub decyzja wpływa na całe nasze życie, na naszą psychikę i dalsze postępowanie w stosunku do naszych bliskich. Powieść podejmuje temat życia z poczuciem winy i wstydu, które blokują główną bohaterkę przed opowiedzeniem o tym co ją spotkało.

Susie jest młodą mężatką i mamą kilkuletniej dziewczynki Louise. Jej mąż jest marynarzem. Susie podczas nieobecności swojego męża poza opieką nad córką, oddaje się swojej pasji i śpiewa w zespole.

Pewnej nocy w jej życiu wszystko się zmienia za sprawą jednego człowieka "Łowcy Talentów". Od tej pory nic już nie będzie takie samo. Susie rodzi dziecko (chłopca Edwarda) w Domu Matki i Dziecka. O jej tajemnicy wie tylko jej matka i ciotka. Ten sekret będzie ją prześladował przez resztę jej życia, będzie miał wpływ na jej zachowanie, samopoczucie oraz relacje z rodziną i dziećmi.

Po wielu latach w trakcie choroby Susie zdradza sekret młodszej córce Grace.

Grace i Louise odszukują na strychu skrzynię, w której ukryte są listy i zabawki dla Edwarda.

Jak poradzą sobie córki Susie z jej sekretem? Co na to jej mąż Danny? Czy skrywana tajemnica rozbije jej rodzinę, czy ją scali? Czy Susie po tylu latach spotka się z Edwardem?

Każdy z nas staje przed życiowymi wyborami i trudnymi decyzjami. Czasem chcąc chronić i ratować jakąś część naszego życia musimy podjąć decyzję, która odciska piętno na innych obszarach naszego życia.

Możemy tylko przypuszczać, ale nikt z nas nie wie jak zachowałby się w podobnej sytuacji, dopóki nie zostanie w niej postawiony. Duży wpływ na podejmowane decyzje mają też towarzyszące temu okoliczności i otaczający nas ludzie. Dlatego nie oceniajmy Susie zbyt surowo. Bohaterka żyła w czasach, gdy nie miała zbyt dużego wyboru i wsparcia. Ratować rodzinę? Czy narazić się na porzucenie i nieprzyjazne opinie ze strony otoczenia?

Niesamowicie wciągająca, wzruszająca i skłaniająca do refleksji książka. Porusza temat trudnych uczuć, straty, bólu i tęsknoty, ale także pięknych uczuć miłości, oddania i troski.

Tajemnica Susie i jej wpływ na dalsze losy bohaterki pochłonęła mnie bez reszty.

Czytałam z przejęciem i zaciekawieniem.

Dla mnie to książka z rodzaju tych, które na długo pozostają w pamięci, które uczą spojrzenia na trudne tematy i dylematy moralne z różnych perspektyw.

Warto przeczytać! Życzę przyjemnej lektury wszystko zainteresowanym tą książka.

,,Teraz już nie mogłam być idealną mamą z książeczek Louise, tą cierpliwą mityczną istotą z łagodnym uśmiechem i delikatnymi dłońmi, bo czułam się pusta w środku i do głębi przerażona".

Naprawdę niewiele jest książek przy których bardzo się wzruszam, a tu po dwóch stronach płakałam jak głupia. Pierwszy rozdział tak mną wstrząsnął, aż bałam się czytać dalej, by nie zmoczyć stron łzami smutku i żalu nad losem Susie. Ja nigdy nie mogłabym oddać swojego dziecka, bo od pierwszej chwili, kiedy instynkt podpowiadał mi, że zostanę mamą, już kochałam je nad życie. Jednak tutaj nasza bohaterka nie widzi innego rozwiązania, a rodzina nie potrafiąc jej wesprzeć, coraz bardziej miesza jej w głowie. Ma tylko sześć tygodni na bycie mamą i okazanie mu miłości, która potem przepełniona żalem i smutkiem, będzie nawiedzać ją każdego innego dnia. Powrót męża ma zmienić wszystko, tylko co z tego, skoro słowem ,,wszystko" nazwała tego, którego już z nią nie ma? Czy decyzja o kolejnym dziecku zapełni tą lukę, która otumania ją każdego dnia? Czy jej sekret wyjdzie na jaw? Co tak naprawdę oznacza prawdziwa miłość pośród steku kłamstw, bólu i nostalgii?

Niesamowicie wciągająca powieść, która otoczy was swoją historią i nie pozwoli o sobie zapomnieć. Tutaj emocje spływają na nas niemiłosiernie mocno i wyciskają łzy obarczone bólem i smutkiem. Czyta się delikatnie i płynnie, choć słowa ciążą bardziej niż kłamstwo. Niesamowicie wrażliwa i brutalna jednocześnie, ukazująca bezsilność i niemoc na którą może być narażony każdy z nas. Pikanterii dokładały surowe sceny z życia w klasztorze i obojętność, jaką odczuwały siostry zakonne. Dla niektórych dziecko jest całym światem, a inni uważają je za błąd, który najlepiej wykreślić z własnego życia.

W książce poznacie przeskoki czasowe z lat, kiedy Susie musiała oddać swoje dziecko i czasów późniejszych. Lata tutaj mijają i widzimy co się u naszych bohaterów zmienia. Nie sądziłam, że skończy się w taki sposób, ale to tylko plus dla pisarki. Jedna z najpiękniejszych jakie czytałam...