Przeznaczenie dusz. W poszukiwaniu życia po życiu

To jest pozycja dla, która uświadamia, że jest coś więcej. Nadaje życiu wiekszy sens. Bardzo polecam!

Jest to kontynuacja wędrówki dusz.Lubię taka tematykę zawsze chętnie zabieram się po kolejna książkę tego typu. Bardzo polecam👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻

"Przeznaczenie dusz" to zbiór relacji z pozaziemskich wędrówek dusz. Jeśli interesuje was duchowy rozwój, jeśli macie otwarte umysły i szukacie pewnych wyjaśnień, gotowi, by zbadać kolejną teorię i dać panu Newtonowi kredyt zaufania, ten, dzięki niezliczonym relacjom pacjentów, odkryje przed wami bardzo interesującą perspektywę na to co czeka nas po śmierci.

Poznawanie tej pozycji było fascynującym doświadczeniem, głównie dlatego, że już w początkowych rozdziałach autor poruszył sporo kwestii, które zgadzały się z czymś o czym od dawna myślałam. Być może ta pozycja trafiła do mnie w odpowiednim momencie, bowiem poświęciłam jej całą swoją uwagę i mimo że zachowałam zdrową ilość cynizmu, faktycznie otwarłam się na teorię Michaela Newtona, reflektując i badając nowy grunt.

Jedną z rzeczy, które bardzo doceniam, jest fakt, że Newton dotknął w książce wielu elementów dotyczących astralnego świata, które mogłyby zainteresować kogoś poszukującego pewnych odpowiedzi. Przedstawił hierarchię duchową, profesje, przewodników, poruszył temat cyklu karmicznego, bratnich dusz, a także dusz towarzyszących, skupił się na wyjaśnieniu tego, jak ważne jest życie pod względem dojrzewania wewnętrznego i emocjonalnego, a także zdradził jak przebiega proces dobierania odpowiedniego ciała do inkarnacji, czy też rozliczania się z decyzji podjętych w trakcie kolejnych żywotów.

Ta pozycja jest dość prowokacyjna, pod względem tego jak zaciera pewne prawdy, które wielu z nas wpajano od najmłodszych lat. Zwraca uwagę czytelnika na mnóstwo kwestii odnośnie życia, egzystencji, dojrzewania i uczenia się, pozwalających wierzyć, że faktycznie po śmierci czeka nas COŚ, a tym samym daje nadzieję. Mnie osobiście, dzieło Newtona przyniosło sporo pociechy, ale też pozwoliło uporządkować pewne myśli, które dojrzewały w mojej głowie od pewnego czasu. Nieważne czy uwierzycie w teorię amerykańskiego doktora, czy też potraktujecie to jako niedorzeczność, wydaje mi się, że tak czy inaczej jego książka pozwoli wam spojrzeć na ludzką egzystencję z innej perspektywy.

Lektura "Przeznaczenia dusz" zrobiła na mnie olbrzymie wrażenie. Nie chodzi nawet o to w co wierzę, a w co nie wierzę, ale raczej w ilość elementów poruszonych przez Michaela Newtona, które brzmiały sensownie, a także kilka wspomnień jego pacjentów, pozwalających mi uporządkować chaos w głowie. To nie jest tak, że teraz, po poznaniu tej pozycji zamknę umysł na inne teorie: wręcz przeciwnie, uważam bowiem, że niepotrzebnie zahamowałoby to mój duchowy rozwój, ale wciąż - myślę, że ta książka może być jednym z ważniejszych, poznanych przeze mnie tytułów.

Temat śmierci jest trudny dla wielu. Zazwyczaj budzi strach i niepewność. Jest kojarzona z czymś złym, rozłąką, nieuchronnym końcem, niewiadomą. Niektórzy boją się śmierci do tego stopnia, że nie chcą o niej rozmawiać, ani nawet o niej myśleć. Wypierają jej istnienie, poddając się ułudzie, że jeśli będą udawać, iż czegoś nie ma, to w magiczny sposób zniknie. Szanuję to, ale ja nigdy nie należałam do tej grupy. Może to zabrzmi dziwnie, ale od najmłodszych lat podchodziłam do tego tematu spokojnie, z rozwagą, otwartością, a nawet ciekawością. Zapewne dlatego nie potrafiłam przejść obojętnie obok Przeznaczenia dusz Dr Michaela Newtona.

Mamy różne wyobrażenia o tym, co czeka nas po śmierci. Wpływają na to czynniki osobowościowe, społeczne oraz kulturowe. Jedni twierdzą, że śmierć jest ostatecznym końcem, mówią o nicości, inni spodziewają się sądu ostatecznego, który wyśle nas do czyśćca, nieba lub piekła. A co jeśli religie wschodu mają więcej racji? Jeśli reinkarnacja naprawdę istnieje, a życie na ziemi jest tylko jednym z niewielu przystanków dla naszej nieśmiertelnej duszy? To już kwestia wiary, ale jeżeli ktoś chciałby dłużej się nad tym zastanowić, polecam mu właśnie Przeznaczenie dusz, W poszukiwaniu życia po życiu.

Autorem jest uznany doktor w zakresie psychoterapii regresyjnej, dyplomowany hipnoterapeuta i członek Amerykańskiego Stowarzyszenia Doradców Psychologicznych, który zmarł w 2016 roku. Przeznaczenie dusz jest jedną z jego czterech książek i stanowi niezwykle obszerne podsumowanie wielu lat jego pracy.

Książka stanowi rzetelny opis życia duchowego po śmierci oraz idei inkarnacji, a wszystko poparte jest badaniami bazującymi na przeprowadzonych hipnozach. Brzmi bardzo akademicko, ale cały tekst napisany jest w sposób przystępny i zrozumiały dla każdego.

600 stron może niektórych przerażać, ale proszę się nie bać, czyta się przyjemnie, a treść jest niezwykle ciekawa. Nie ma pustej gadaniny i wielokrotnych powtórzeń tych samych kwestii. Każda teoria poparta jest licznymi przykładami, dzięki czemu książka staje się jeszcze bardziej intrygująca.

Przeznaczenie dusz wielu osobom może przynieść ukojenie i spokój. Wszystko dzięki przekonaniu, że każdy z nas jest na tym świecie w konkretnym celu, by się rozwinąć i czegoś nauczyć. Nasze życia to nauka dla nas samych, a czasami również dla innych. A po śmierci nie czeka na nas typowy sąd, lecz szczere podsumowanie naszych postępowań, przepełnione zrozumieniem. Nikt nie będzie nas gromił za popełnione błędy, nikt nas nie ukarze, nikt nie będzie nam rozkazywał, bo wolna wola to świętość. Po śmierci dusze pozbawione są wszelkich negatywnych emocji, które posiadały na Ziemi. Nie ma w nich zazdrości i złości. Jest empatia, miłość i… no dobrze, poczucie winy, jeśli zrobiły coś złego.

W Przeznaczeniu dusz mowa jest między innymi o bratnich duszach, przewodnikach duchowych, systemie świata duchowego, jego wyglądzie, innych wymiarach oraz połączenia duszy z mózgiem. Dla mnie najbardziej pocieszająca okazała się teoria wyboru ciała, w którym przychodzi nam inkarnować. Każda dusza może zobaczyć kilka najbardziej prawdopodobnych scenariuszy życia i sama decyduje, czy jest na to gotowa. Jedni wybierają trudne wcielenia, inni łatwiejsze, ale z każdego mamy coś wyciągnąć, każde jest próbą, którą musimy przejść, a dzięki wolnej woli możemy to zrobić lepiej lub gorzej.

I choć dla wielu osób sama wizja reinkarnacji to prawdziwa herezja, tych bardziej otwartych szczerze zachęcam do lektury. Myślę, że Przeznaczenie dusz jest w stanie wnieść do życia odrobinę światła, pokory i miłości. Może dodać otuchy świadomością, że nigdy nie jesteśmy sami i zachęcić do zajrzenia w głąb siebie, poszukania własnej duchowości na swój indywidualny sposób i być może choć odrobinę zmniejszy strach przed nieznanym.

Lubię taką tematykę książkę i zawsze z wielką przyjemnością zabieram się za czytanie. Jest to moje kolejne spotkanie z tym autorem i stwierdzam, że dr Michael Newton jak zwykle stanął na wysokości zadania, czytelnie i klarownie przedstawiając swoje teorie. Czasem tylko miałem wrażenie, że o pewnych rzeczach czytałem już w innych jego książkach, ale jak dla mnie nie jest to żaden minus. Jeżeli ktoś tak jak ja interesuje się życiem po życiu, to ta książka na pewno się mu spodoba. Od dawna uważam, że autor posiada niezbędną wiedzę do tego, aby mówić o takich sprawach. Jak dla mnie książce należą się brawa.