Pestki

Po jej przeczytaniu w nocy nie mogłam spać, bo zastanawiałam się jak Wam przekazać moje zdanie o “Pestkach”. Bo zastanawiałam się jak zważyć słowa, którymi chcę opisać tę książkę? Jak oddać w tak niewielu, a tak dobitnych słowach, to co autorka przekazuje na każdej ze stron? Okazuje się, że niestety umiejętności Pani Anny nie mam. Nie umiem tak jak Ona ważyć słów i zbierać je ze sobą w takie grupy, które będą miały odpowiedni ciężar dla naszej głowy i serca.

*

“Pestki” są dla mnie pełne sprzeczności. Ponieważ czyta się szybko mając świadomość, że powinno się wolno. Jest lekka, a jednocześnie ciężka. Jest dla każdej kobiety, jednak nie w każdym czasie. Jest pełna wartościowych cytatów, a jednocześnie całość jest tym co ważne i warte zaznaczenia.

*

Chodzi mi o to, że ja przeczytałam je w dwa wieczory. Jednocześnie wiem, że po każdym rozdziale nachodziły mnie refleksje, którym powinno się dać więcej czasu na zakiełkowanie. Jednocześnie chce się czytać dalej i pochłaniać ją strona za stroną. Teraz wiem, że ja po prostu będę do niej wracać i czytać ponownie każdy rozdział dając mu tym razem czas. Czyta się ją szybko i lekko, jednak jest ciężka ponieważ treści w niej zawarte nie są łatwe i skłaniają do myślenia. I owszem zgadzam się, że każda kobieta powinna je przeczytać. Jednocześnie popieram Maję w zdaniu, że w zależności od momentu, w jakim jesteśmy w życiu, nasz odbiór tej książki się zmienia. Mi ta książka dała dużo do myślenia i pokazała inny sposób patrzenia. Myślę, że wracając do niej jeszcze nie jedno odkryje i niejedno zrozumiem.

*

A ile Ciebie w “Pestkach”?

*

Ja wiem, że ta recenzja jest inna. Ja wiem, że tak jeszcze o książce nie zdarzyło mi się napisać. Ale ta książka też jest inna. Tę książkę czyta się inaczej i inaczej się ją odbiera. Jednocześnie chce się o niej powiedzieć dużo wiedząc, że lepiej nie mówić nic, bo ciężko ją ubrać w słowa.

"Pestki", to bardzo intymny pamiętnik dziewczyny, która podatna na słowa otaczających ją osób zatraca się sama w sobie.

" - Co z ciebie wyrośnie? - martwiła się mama, a ja najpierw myślałam, że Ktoś, potem, że Ktokolwiek. A na końcu, że Nikt."

Ta książka mnie zdołowała. Opowiada o dziewczynie, która od najmłodszych lat słuchała rodziny, następnie koleżanek i kolegów, ale z czasem jej stan psychiczny odbierał jej chęć do życia. Autorka udowadnia jaki wpływ ma na nas otoczenie i czy tego chcemy czy nie nieświadomie się do niego dostosowujemy. Zwłaszcza podatne na sugestie są dzieci, które rozumieją wszystko dosłownie. Wmawianie im określonych cech czy zachowań wpływa na ich psychikę. To ważna książka, która pokazuje czym jest depresja, co może ją wywołać, jak długo trwa cały proces jej powstawania i do jakich tragicznych skutków może doprowadzić. Należy pamiętać, że każdy z nas ma inny stopień odporności na różne przykre sytuacje. Jedni w sytuacjach stresowych poradzą sobie świetnie, dla drugich może to być kolejny krok do depresji. Nie należy lekceważyć objawów i działać jak najszybciej. To pouczająca książka z którą każdy powinien się zapoznać.

Wieczór, spędzony z tą książką, zostanie ze mną na długo. Anna Ciarkowska w niesamowity sposób, potrafiła uświadomić i pokazać, jakie wymogi, ograniczenia stawia przed nami świat już od pierwszych chwil naszego życia.

Historia kobiety, została przedstawiona w formie pamiętnika, przez co jest niezwykle realistyczna, a emocje w niej ukazane są nie mal namacalne. To w jaki sposób otoczenie, wywiera wpływ na nasz rozwój, oraz światopogląd, już w początkowych etapach rozwoju ma wpływ na nasz sposób, próby zrozumienia reguł w nim panujących. Czytając ją, przypomniałam sobie, moje pierwsze kroki zdarzenia z rzeczywistością, kiedy między innymi uświadomiłam sobie, na jednej z pierwszych szkolnych przerw, że nikt nie jest wieczny a śmierć, to coś naturalnego, co mnie i moich bliskich nie ominie. Świadomość, wywołała u mnie fale leku, strachu i bólu z którym nie umiałam sobie poradzić, a jednocześnie, ogromnie wstydziłam się poruszyć z kimś tego tematu. Postanowiłam schować ten rozdział, do wielu innych o którym człowiek wielokrotnie boi się rozmawiać, nie czując zrozumienia w odbiorcy a jedynie zmuszenie do jej akceptacji. Przykładów jest wiele, autorka przedstawia nakładane nam ramy, przez każde etapy naszego rozwoju.

Nie byłam gotowa, na to co niesie ze sobą lektura tej książki. Zrobił na mnie ogromne wrażenie, a dodatkowo jej oprawa zmusza nas do jej zakupu. Jeśli macie ochotę, na lekturę która potrafi wbijać w ziemie, to na pewną są nią „Pestki”.

"Samotność nie jest wtedy, kiedy nie masz się do kogo odezwać. Tylko kiedy wiesz, że nikt nie zrozumie tego, co mówisz."

Pestki to (w pewnym sensie) pamiętnik składający się z czterech części. Jest historią kobiety, która na przestrzeni lat dostawała wiele rad od mamy, babci, koleżanek, chłopaków itd. Jednak ona wolałabym żyć po swojemu.

Żyje pod ciągłą presją próbując sprostać oczekiwaniom najbliższym. Cały czas zastanawia się, jak zachowaliby się najbliżsi gdyby ona odeszła.

Każdy rozdział zaczyna się od cytatu – "złotej myśli". Rozdziały są bardzo krótkie; zazwyczaj mają stronę, czasami dwie strony. Te historie są bardzo prawdziwe. Na pewno nie raz spotkaliście się z podobnymi radami.

Główna bohaterka od dziecka jest pouczana przez wszystkich. Nie ma możliwości posiadania własnego zdania. To ją powoli niszczy przez co kobieta często myśli o śmierci.

Pestki to niezwykle prawdziwa historia. Czyta się błyskawiczne (przeczytałam ją w jeden dzień). Książka wywołuje wiele wspomnień i daje do myślenia. Zaczynasz zastanawiać się nad swoim życiem. Zmusza do refleksji.

Problemy przywołane przez autorkę są jak najbardziej realne i nie raz sami się z nimi mierzyliśmy. Warto zapoznać się z tą historią.

Wydawało mi się, że staję się drzewem, konary plączą się w moim ciele,

szukając wyjścia, skóra staje się szorstką korą

W książce przedstawiona jest historia dziewczynki, od narodzin, aż do momentu w którym staje się dorosłą kobietą. Opowiada ona o swoich troskach i problemach. Na co dzień boryka się z ciągłymi uwagami, nakazami i zakazami babci, mamy, nauczycieli, kolegów i przyjaciółki. Chce żyć jak normalna dziewczynka. Te ciągłe upominania i "nagonki" przez najbliższych powodują to, iż dziewczynka ciągle rozmyśla o śmierci. Cały czas zastanawia się, jak zachowaliby się najbliżsi gdyby ona odeszła.

Mama babci umarła, umrze mama mojej mamy, wreszcie umrze mama.

Rozpoczęłam moją małą, trwającą już zawsze żałobę. Żałobę wstecz i na zaś.

Anna Ciarkowska przedstawiła historię dziewczynki w formie pamiętnika. Są to krótkie przemyślenia ale zmuszające czytelnika do refleksji. Osoba, czytając tę książkę zaczyna się zastanawiać czy to nie jest prawda i czy w jej młodości też tak nie było. Człowiek młody na okrągło otrzymuje od dorosłych "dobre rady". Cały czas jest kierowany jak ma postępować, ganiany za to co robi źle, ale też rzadko chwalony co robi dobrze.

Odrzucenie jest jak rysa na lustrze,

ale zaczyna bolećdopiero wtedy,

kiedy uświadamiasz sobie,

że tafla zwierciadła jest nietknięta, idealnie gładka

"Pestki" napisana jest prostym językiem. Czyta się ją szybko bo bardzo krótkie są części.

Polecam

Moja ocena książki: 7/10

więcej na [Adres usunięty]