Pasażerka

Główną bohaterką "Pasażerki" jest Etta Spencer, młoda i niezwykle utalentowana skrzypaczka, która spokojnie żyje w Nowym Jorku. Można powiedzieć, że nic jej nie zagraża, jej świat jest pełen kojącej muzyki, aż w jednym ułamku sekundy Etta trafia do 1776 roku, gdzie poznaje młodego i przystojnego Nicholasa Cartera. Zadanie Etty jest proste: odnaleźć przedmiot, który pozwoli powrócić jej do czasów, z których przybyła. Zadanie to nie jest jednak łatwe, gdyż musi ona zaufać piratowi, który przyzwyczajony jest do bardzo chaotycznego stylu życia. A na dodatek kobiecie grozi niebezpieczeństwo...

"Pasażerka” to fascynująca podróż przez epoki, miejsca, historię oraz wydarzenia . Pomysł na stworzenie tuneli czasowych, które przenoszą podróżnika do przeszłości, jest bardzo ciekawy. Akcja powieści już od pierwszych chwil jest w stanie pobudzić wyobraźnię czytelnika. Czasem wydaje się też być powolna i leniwa, a czasem zbyt szybka i urozmaicona. Cała powieść jest dynamiczna i czyta się ją prawie jednym tchem.

"Zastanawiała się, czy przez te wszystkie podróże w czasie nie zapomnieli o najważniejszym - że żyć należy nie w przeszłości ani w przyszłości, ale tu i teraz. A na przyszłość przyjdzie jeszcze czas."

Postaci są bardzo dobrze zbudowane, losy bohaterów poznajemy głównie z perspektywy Henrietty i Nicholasa. Ona - uparta i inteligentna dziewczyna, ON - lubiący rozboje. Miłość głównych bohaterów pokazuje, że może odebrać rozum.

Bardzo podobało mi się, że słownictwo nie było zbytnio wyszukane, czego się obawiałam. Książkę czytało się płynnie i nie musiałam co chwile zaglądać do słownika. Na plus również jest to, że autorka wplatała czasami fakty historyczne. Nie zabrakło również dbałości o szczegóły, jak np dokładny opis części statku i jego wyposażenia, co barwnie wpływało na wyobraźnię.

Wiele wątków nie zostało jednoznacznie wyjaśnionych co sprawia, że chce się czytać kolejny tom. Książka naprawdę bardzo mi się podobała i szczerze ją polecam."Pasażerka" to książka pełna przygód i miłości, więc każdy znajdzie coś dla siebie.

"Uważam, że należy obrać cel i do niego dążyć, nie zaś, że cel powołuje człowieka do czegokolwiek."

[Adres usunięty]

.

Alexandra Bracken "Pasażerka" książka przyciąga już samą okładką, jest bardzo tajemnicza a zarazem magiczna aż ma się ochotę zacząć czytać ją jak najszybciej.

Etta ma osiemnaście lat jest bardzo utalentowaną skrzypaczką która ma przed sobą szanse na ogromną karierę. "Zawsze na sekundę przed zetknięciem się smyczka ze strunami następował ten moment, gdy wszystko stawało się dla Etty krystalicznie jasne. Kiedyś żyła dla tej chwili, gdy bez reszty skupiała się na grze, a wszystko inne schodziło na dalszy plan." Wszystko zmienia się w jedną noc w pewnym momencie jest w Nowym Jorku a w drugim na otwartym morzu. Jest wiek XVIII, Etta jest na statku a wokół niej korsarze którzy mają doprowadzić ją do Ironwooda. "Etta zerwała się na nogi, ogarnięta nagłą trwogą. (...) Statek. Omiotła go wzrokiem już wcześniej, zanim spadły na nią te wszystkie żagle, a ona pod wpływem uderzenia niemal ujrzała poprzednie wcielenie." Jej niebezpieczna przygoda zaczyna się dziś, musi znaleźć rodzinną pamiątkę ponieważ życie jednej z jej bliskich osób wisi na włosku.

Kocham podróże i kocham o nich czytać, książka ma idealne tempo ciągle coś się dzieje i losy bohaterów śledzi się z zapartym tchem. Podoba mi się to że nie ma zamieszania w akcji która toczy się w różnych wiekach, gładkie, jasne przejścia nic nie dzieje się szybko ale też nie zanudza długimi opisami. Postacie są ciekawe niektóre trudno rozgryźć inne są owiane tajemnicą każdy znajdzie coś dla siebie.

Ciekawa podróżnicza powieść dla włóczykijów, dla osób lubiących fantastyczny świat ale też dla tych które siedzą w fotelu i pod ciepłym kocykiem lubią snuć marzenia o podróżach, nie mogę się doczekać aż przeczytać część drugą.

Młoda Etta w dniu swego wielkiego debiutu na skrzypcach zostaje pochłonięta do zupełnie niego i obcego świata pełnego podróżników w czasie. Zostaje wyrwana z tego co dla niej znane, od ludzi, których kocha i przniesiona prosto do nieznanej jej epoki (1776 rok) pełnej piratów, wypraw morskich i walk o statki. Jak się okazuje, życie młodej dziewczyny będzie zależało od Nicholasa – pochmurnego i władczego pirata, który jest niechcianym członkiem rodziny Ironwoodów. Głowa rodziny Iroonwoodów, która rządzi światem podróżników zleca Nicholasowi i Ettcie niebezpieczną misję odnalezienia zaginionego artefaktu. Jak zakończy się niebezpieczna misja dwójki nastolatków? Czy Nicholas otworzy się przed Ettą? Czy czyhające niebezpieczeństwo rozpali wzajemne uczucia pary podróżników?

„Pasażerka” to moje pierwsze spotkanie z prozą Bracken. Muszę niestety przyznać, że książka trochę mnie rozczarowała. Owszem fabuła ciekawa ii momentami porywająca, jednakże strasznie mi się czytając dłużyła. Początek był dla mnie bardzo ciężki i nudy. Czasami ma się wrażenie, że rzeczy nieistotne są rozwleczone (np. opis kolacji na statku), a rzeczy ważne są pomijane. W pewnych momentach brakowało mi również szczegółowego opisu odwiedzanych przez Nicholasa i Ettę miejsc. W książce brakowało mi „tego czegoś”, momentami miałam ochotę odłożyć książkę, jednakże sam historia mnie interesowała. Opisywanymi wydarzeniom brakowało dynamizmu i większego rozmachu. Szkoda, bo wątek podróży w czasie można by było ciekawie opisać, wykorzystując rożne wątki historyczne, których niestety mamy tutaj niewiele. Niewątpliwym minusem książki, jest to, że język osób z poszczególnych epok niczym się nie różni, więc autorka kiepsko przygotowała się pod względem zmian i ewolucji językowych.

Co do głównych postaci to naprawdę nie da się ich nie lubić. Etta to młoda, pomysłowa i rezolutna nastolatka, która pragnie zostać sławną skrzypaczką. Niewątpliwym plusem jest to, że Ette poznajemy jako „normalną dziewczynę” – nie jest ni rozpieczoną nastolatką, ani też urodzoną twardzielką – dzięki czemu wydaje się być bardziej realna. Nicholas zaś to młody człowiek, którego doświadczył w życiu zbyt wiele. Los nie był dla niego łaskawy. Jest „marnotrawnym” i niechcianym krewnym panującej rodziny Ironwoodów. Mimo wielu przeszkód i niedogodności losu, chłopak nie podaje się i nie traci woli walki. Jest odważny i opiekuńczy. Zawsze wypełnia zlecone mu zadania. I w tym miejscu dochodzimy do wątku miłosnego. No bo przecież od początku staje się dla nas jasne, że Nick i Etta zakochają się w sobie. Osobiście bardzo lubię wątki miłosne, jednakże w przypadku „Pasażerki” maiłam wrażenie, że przysłonił ON całą fabułę. Większa część książki jest poświęcona wewnętrznym monologom bohaterów, aniżeli samym wydarzeniom. Mimo wszystko relacja łącząca tę dwójkę jest dojrzała, rozwija się z każdą stroną i dojrzewa na oczach czytelników.

Niewątpliwym plusem książki jest to, że autorka w treści porusza i zwraca uwagę na bardzo ważne kwestie egzystencjonalne. Przekazuje życiową mądrość pokoleniom. Dodatkowo opisywany dar podróżowania w czasie jest pisany szczegółowo co zaciekawi niejednego czytelnika fantastyki. Na sam koniec warto wspomnieć o pięknej okładce, która woła z półek czytelników.

Moja ostateczna ocena to 6/10. Czy sięgnę po drugi tom? Możliwe, ale to przy okazji bo nie ukrywam, że zakończenie, które Bracken zaproponowała w „Pasażerce” było nie do zniesienia. Historia po prostu się urwała…

Kto lubi podróże w czasie i przygody, ten niech zdobędzie bilet na drogę, czyli książkę Alexandry Bracken Pasażerka. Ja swój bilet zdobyłam na portalu Czytam Pierwszy.

Nikt cię nigdzie nie przeniósł. Po prostu odbyłaś podróż. Sama.

Przenieśmy się do współczesnego Nowego Jorku i oczekujmy na koncert charytatywny, w którym wystąpi niespełna osiemnastolatka Etna Spencer, cudowne dziecko skrzypiec. Trema nastolatki jest niczym w porównaniu z natłokiem uczuć i emocji, które zaraz staną się jej udziałem na skutek zbiegu okoliczności. W jednej chwili Etta traci wszystko, co dla niej najważniejsze, co znała i kochała i… przenosi się w czasie. Trafia do 1776 roku. Znajduje się na statku gdzieś na Atlantyku, który właśnie jest atakowany przez piratów.

Wysłano nas na skraj świata po coś, co najprawdopodobniej nie istnieje

Jej los nie zależy już od matki i nauczycielki skrzypiec, lecz od XVIII-wiecznego pirata Nicholasa Cartera, którego wiąże kontrakt z potężną rodziną Ironwoodów. Etta zostaje pasażerką na statku kapitana Cartera. Wkrótce dziewczyna się dowiaduje, dlaczego przebyła podróż w tunelu czasu. Tylko ona jest w stanie odzyskać pewien wartościowy i tajemniczy przedmiot, mityczny artefakt o bezcennej wartości. Gdy jej się to uda, wróci do swoich czasów, lecz wpierw musi odbyć niebezpieczną podróż po epokach i egzotycznych miejscach, w poprzek czasu. Etta od tego momentu staje się podróżniczką w czasie, zaś jej partnerem jest pirat Nick.

Zawsze istnieje jakieś wyjście, trzeba go tylko poszukać.

Nastolatka ma do wykonania bardzo trudne zadanie, ale nie niemożliwe. Trudność jest o tyle większa, że Etta nie wie o swoim darze – zdolności do podróżowania w czasie. Nie została odpowiednio przeszkolona do podróżowania tunelami czasu oraz nie nabyła innych umiejętności. Jest niczym niezapisana tablica, co z drugiej strony jest plusem. Na swoje drodze po epokach i kontynentach pasażerkę i jej partnera spotyka wiele niebezpieczeństw z lądu i powietrza. W dodatku siepacze Cyrusa Ironwooda i Ciernie są na ich tropie. Jakby tego było mało, Etta przyciąga niebezpieczeństwa jak magnes, czasami coś odruchowo, bezmyślnie powie lub zrobi i problemy gotowe. Zwroty akcji zaskakują bohaterów i czytelnika, zagrożenie pojawia się z różnych stron, a najgorsze z nich to zamknięcie drogi powrotnej do XXI wieku, i to na zawsze. Jednak owe zagrożenia nie są przeszkodą, by narodziła się miłość…

Nieważne, kogo się kocha, ale jak się kocha.

Wątek miłosny między dwójką głównych bohaterów pojawia się naturalnie, rodzi się z fascynacji drugą osobą, w pierwszym kroku jej wyglądem, potem charakterem i osobowością. Zbliża ich do siebie wspólna podróż i niebezpieczeństwa czyhające na nich na każdym kroku. Młodzi ludzie nie mają czasu dla siebie, bowiem ważniejsze jest zadanie do wykonania w ściśle określonym czasie. Stawka jest zbyt wysoka, by dali się rozproszyć uczuciom, ale czasami nie trzeba wiele, by okazać komuś miłość.

Gramy role, jakich wymaga od nas dana epoka, i nie mieszamy się w sprawy społeczne, nie tykamy prawa i obyczajów.

Bohaterowie są jak aktorzy na scenie. Scenami są epoki, w których oni odgrywają nadane im role zgodnie z regułami gry danej epoki. Czerpią z ich ofert i cieszą się, a gdy przychodzi pora na kolejne przedstawienie, przenoszą się tunelami czasu na inną scenę, do innego egzotycznego teatru. Podróżując, biorą udział w szalonym wyścigu z czasem. Muszą dokonywać niemożliwych wyborów, pracując dla dobra świata, poświęcają własne. Muszą chronić oś czasu i powstrzymywać zapędy Ironwooda. Gra jest warta świeczki. Pytanie tylko, kto gra na dwa fronty? Kto jest po czyjej stronie?

Przejścia łączą lata, a nie dni.

W swej powieści autorka wykorzystała znany motyw podróży w czasie, poruszania się tunelami do innych wymiarów. Ów motyw autorka zmodyfikowała na swoje potrzeby.

Przedstawiła swoją wizję osi czasu z jej zagięciami i załomkami, starymi i nowymi liniami czasu. Wygląda to jak udrapowana tkanina… historii. Przedstawiła spójną koncepcję czasu, dodała kilka ciekawych elementów, w tym ów tajemniczy przedmiot poszukiwany przez wszystkich.

Meandrowali wśród ruin dającej się we znaki nie mniej od spiekoty.

Ładny „kwiatek”, prawda? Na szczęście to rzadkość, choć i znalazłam błąd ortograficzny. Autorka ma dobry styl, umie operować językiem i łączyć różne jego odmiany, choćby współczesny język młodzieżowy i stylizację językową charakterystyczną dla danego okresu i miejsca. Momentami taka mieszanka jest zabawna, a widać ją szczególnie w dialogach Etty z Nickiem. Z kolei barwne, literackie opisy miejsc, do których trafiają podróżnicy, oddają ich piękno, niezwykłość i realność. Aż chce się samemu wybrać tam w podróż na urlop. Akcja zwalnia również, gdy bohaterowie rozmyślają, zmagają się z rozterkami. Tempo akcji jest zmienne, daje czytelnikowi odpocząć od podróży i niebezpieczeństw, by po chwili podnieść mu poziom adrenaliny i kortyzolu. Koniec powieści to dramatyczne wydarzenia z promykiem nadziei w tle. Na szczęście to pierwszy tom serii Passenger. Nie pozostaje nic innego, jak czekać na drugi tom.

Ta bitwa należy do nas, piratko.

Wprawdzie Pasażerka Alexandry Bracken to powieść skierowana do młodych czytelników, ale i ci starsi polubią XXI-wieczną nastolatkę o pirackim sercu, jej partnera z XVIII wieku. Ta książka to bilet do emocjonującej, pełnej intryg przygody w czasie po lądach i oceanach, do różnych epok z miłością w tle. Wskakujcie na pokład i zostańcie pasażerem na gapę!

Etta Spencer to wielce uzdolniona skrzypaczka mieszkająca z matką w Nowym Yorku. Podczas jednego ze swoich występów zostaje przeniesiona w przeszłość do roku 1776. Tam poznaje Nicholasa Cartera, ciemnoskórego, młodego pirata związanego kontraktem z potężnym Cyrusem Ironwoodem, będącym także dziadkiem Sophii, której zadaniem było sprowadzenie Etty. Jedynie Etta może odnaleźć astrolabium mające niewyobrażalne znaczenie dla starca. Ona i Nicholas wyruszą w niebezpieczną podróż szlakiem Rose ( mamy Etty ) która zostawiła córce wskazówki. Jeśli im się uda, Etta wróci do domu. Jednak grozi to jej rozłąką z Nicholasem w którym...zakochała się. Jak to wszystko się skończy? Sprawdźcie sami, bo uważam, że warto. Bardzo podobała mi się ta książka, ale kiedy skończyłam byłam zszokowana, że to koniec. Później dopiero odkryłam, ze powstanie następna część. Polecam i zapraszam do śledzenia mojego bloga [Adres usunięty] oraz [Adres usunięty]

Odkąd po raz pierwszy zobaczyłam tę książkę, wiedziałam, że czeka mnie niesamowita przygoda, którą będę wspominać za każdym razem, gdy pomyślę o morzu, piratach, bądź też najzwyczajniej w świecie spojrzę na tę okładkę. To, co przeżyłam odkrywając tę opowieść, przekracza wszelkie granice i jestem pewna, że jeszcze niejednokrotnie zdecyduję się zapoznać z tą lekturą.

Nicholas Carter był przyrodnim bratem Juliana Ironwooda, a tym samym nieślubnym dzieckiem starego Ironwooda. Zwiedziony wizją bogactwa i sławy, podpisał kontrakt i zgodził się towarzyszyć mu w wyprawie przez czas, aby odnaleźć dawno zaginiony przedmiot, który miał ogromną wartość dla jego ojca, jednak po tym, jak jego brat został stracony przez czas i zamienił się w pył, zaczął wątpić, czy kiedykolwiek uda mu się odnaleźć to, czego tak bardzo szuka. Wkrótce okazuje się jednak, że może mu w tym pomóc Etta i tylko ona jest w stanie odnaleźć ową tajemniczą i niezwykle cenną rzecz.

Etta od dziecka starała się robić wszystko, byleby tylko zyskać uznanie swojej niezwykle utalentowanej matki, której obrazy niejednokrotnie wprawiały ją w zachwyt. W tym celu postanowiła stawić czoła swojej nieśmiałości i rozpoczęła swoją smyczkową karierę. Szybko się jednak okazało, że dziewczyna ma niemały talent i niejednokrotnie wygrywała najróżniejsze konkursy. Pewnej nocy Etta traci wszystko, co było jej znajome i musi zmierzyć się z wydarzeniami, o których nie wyobrażała sobie nawet w najbardziej zwariowanych snach.

Dziewczyna zostaje przeniesiona z bezpiecznego Nowego Jorku do 1776 roku i musi zmierzyć się z licznymi egzotycznymi i niebezpiecznymi miejscami. To właśnie tam spotyka pirata Nicholasa Cartera i dowiaduje się, że jeżeli chce wrócić do domu, musi mu pomóc odnaleźć przedmiot o niewysłowionej wartości.

Czy uda im się odnaleźć to, czego tak bardzo szukają? Co ma aż tak wielką wartość, żeby szukać go w najróżniejszych czasach i przedziwnych miejscach? Czy Nicholas w końcu uwolni się od wiążącego go kontraktu z rodziną Ironwoodów? Jak bardzo niebezpieczne jest czekające na nich zadanie? Czy Etta gotowa jest zaryzykować zamknięcie drogi powrotnej do domu... na zawsze? Tego i wielu innych rzeczy dowiecie się czytając tę książkę!

Przyznaję, że nawet się nie spodziewałam, że tak bardzo przekonam się do tej opowieści, a tym samym, że w bezdechu będę śledzić losy... pirata? Tak, jeszcze nigdy wcześniej nie spotkałam się z opowieścią o piratach, a tym bardziej takich, którzy potrafią przenosić się w czasie, jednak powiem szczerze, że po przeczytaniu "Pasażerki" cieszę się, że było mi dane zapoznać się z tą niesamowitą fabułą.

Styl autorki jest prosty i przyjemny w odbiorze, dzięki czemu możemy do woli cieszyć się jej opowieścią, bez żadnych obaw, że ni z tego ni z owego stracimy cały wątek i nie będziemy w stanie przypomnieć sobie, o czym tak naprawdę była ta opowieść. Jeszcze nigdy wcześniej nie spotkałam się z podobną koncepcją na fabułę, a co dopiero wspominać przeczudownej realizacji, dzięki której mamy ochotę czytać więcej i więcej.

Wykreowani przez nią bohaterzy nie ograniczają się tylko i wyłącznie do kart tej powieści, co to to nie, oni żyją prawdziwym życiem, a ich historia jest rzeczywista jak mało która. Jeżeli już poznacie cudowną Ettę i niesamowitego Nicholasa, gwarantuję wam, że już nigdy nie zdołacie o nich zapomnieć. Ich cudowna historia poruszyła mnie bez reszty i po prostu nie mogę uwierzyć, że gdyby Etta nie została przeniesiona do 1776 roku, ich spotkanie nigdy nie miałoby miejsca.

Z niecierpliwością czekam na kolejny tom, w którym mam nadzieję na nowo zakocham się w przygodach cudownej Etty i Nicholasa oraz mam nadzieję, że ON także nie pozwoli mi oderwać się od tekstu, dopóki nie przeczytam go do ostatniej strony.

Polecam tę książkę każdemu, kto choć przez chwilę pragnie przeżyć niezapomnianą i pełną wrażeń przygodę nie tylko przez egzotycznych miejscach, lecz także czas, a właściwie całe wieki. Oczarowała mnie bez reszty i sądzę, że z wami nie będzie inaczej.

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Książka wciągająca nas w podróż po przeszłości, zaczynając czytać tą powieść zgadzamy się wyruszyć w niezapomnianą podróż!!! Co się stanie, gdy zwykła choć niesamowicie uzdolniona dziewczyna odkryje, że jej talent jak i całe życie było tylko przykrywką ? Etta jest niesamowitą skrzypaczką, poświęciła nauce gry na skrzypcach całe swoje życie, przez co praktycznie nie miała życia towarzyskiego. Swoją przyszłość zawsze wiązała z muzyką. Jej starsza nauczycielka-Alice jest dla niej jak babcia, która kocha ją całym sercem i zawsze wspiera. Jest wychowywana tylko przez matkę, która ma ogromne zdolności malarskie i umie opowiadać wspaniałe historie, jednak z czasem oddalają się od siebie, co uwiera w serce młodą skrzypaczkę. Dziewczynę poznajemy tuż przed jej wielkim debiutem. Wszystko wydawało się takie piękne, a jednak zostało zniszczone… Wszystko zaczyna legnąć w gruzach, a rozpoczyna się to od nieprzyjemnych dźwięków, które rozrywają jej głowę,potem dochodzi śmierć kogoś ukochanego i w pewnym stopniu porwanie, a następnie tylko ciemność. Gdy zaczyna odzyskiwać przytomność, nie może dojść do siebie, nie chce uwierzyć w to co widzi. Z centrum XXI wiecznego Nowego Jorku trafia na statek, który znajduje się na środku oceanu. Wokół niej trwa walka , a na ziemi leżą prawdziwe ludzkie zwłoki. Jest zdezorientowana i zagubiona. Wyruszy w podróż po miejscach i czasie, zobaczy wydarzenia, które znamy z lekcji historii. Nie będzie sama, tylko czy to wystarczy? Wraz z Nicolasem, czyli piratem poznanym na okręcie, będzie po kolei odkrywała tajemnice swojej rodziny . Nicolas jest wyrzutkiem, który coś osiągnął. Odsunięty od rodziny z krwi i kości, odnalazł spokój u ludzi, którzy go ocalili. Stał się wyśmienitym piratem, którego statek i woda są prawdziwym domem. Jedyne o czym marzy to własny okręt. Zamierza go kupić z pieniędzy otrzymanych za dostarczenie dwóch dziewczyn, znajdujących się na podbitym przez niego i jego załogę statku. Jednak z początku łatwe zadanie, zdaje się bardzo komplikować. Nicolas jest rozdarty między tym czego pragnął a tym co mógł mieć, nie wiedział jak postąpić… Wie, że musi jej pomóc za wszelką cenę i choć z początku wydaje mu się, że robi to z powodu czystego zysku, szybko odkryję, że tak naprawdę nigdy nie chodziło o pieniądze, tylko o nią…tą niesamowitą istotę, która wkroczyła w jego życie z dnia na dzień i pokazała mu jaki może być świat. Damaszek, Paryż, dżungla czy Londyn- nie ważne gdzie i w jakim czasie się znaleźliśmy, to wraz z bohaterami mogliśmy odkrywać uroki i okrutne tajemnice tych miejsc.

"Pasażerka" to nowa książka Alexandry Bracken, autorki bestsellerowej serii "Mroczne umysły". Tym razem poznajemy historię nastoletniej skrzypaczki Etty i młodego korsarza Nicholasa. Ich losy splatają się, gdy dziewczyna odbywa swoją pierwszą podróż w czasie. Etta trafia na statek pełen piratów. Dowiaduje się, że należy do potężnej rodziny Ironwoodów. Stary Ironwood każe dziewczynie oddać skradziony przez jej matkę tajemniczy przedmiot, astrolabium, który pozwala tworzyć nowe tunele do podróżowania w czasie. Jeżeli tego nie zrobi, jej matka zginie, a Etta zostanie uwięziona w innej epoce na zawsze. Młoda skrzypaczka zostaje wciągnięta w niebezpieczną intrygę razem z Nicholasem. Nie wie, czy może mu zaufać, ale zaczyna coś do niego czuć. Tylko czy para z zupełnie innych epok może być razem? Etta wyrusza w podróż po egzotycznych miejscach i w poprzek czasu razem z młodym piratem. Mają tylko kilka dni, żeby odnaleźć i zwrócić astrolabium, inaczej dziewczyna pożegna się ze swoim dotychczasowym życiem.

"Pasażerka" to powieść lekka i przyjemna. Pomysł na fabułę jest intrygujący, bo mamy tutaj nie tylko podróżowanie w czasie, ale i wątek piratów. Co prawda, było tego wątku bardzo mało, więc jeżeli ktoś nastawia się na książkę w klimacie "Piratów z Karaibów" to będzie zawiedziony. Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani. Są tu zarówno postacie dobre, jak i te złe. Emma i Nicholas są postaciami pozytywnymi. Wnoszą do książki dużo humoru i zaskarbiają sobie sympatię czytelników. Jak można się domyślić, nawiązuje się między nimi uczucie. Wątek romantyczny w książce jest ciekawie przedstawiony. Nie jest sztuczny ani cukierkowy i nie jest to wątek pierwszoplanowy. Występuje tu również motyw dyskryminacji rasowej. Nicholas jest czarnoskóry i w niektórych epokach spotykamy się z rasizmem.

Dużym atutem książki jest pierwszoplanowy wątek, czyli podróżowanie w czasie. Jest ON bardzo ciekawie wytłumaczony, w sposób łatwy do odebrania. Bohaterowie przemieszczają się do innych epok za pomocą tuneli. Etta i Nicholas podróżują między innymi do Londynu, Kambodży i Damaszku. Każde miejsce jest inne, do tego w różnych epokach. Drugim plusem jest piękna okładka. Znajduje się na niej butelka, w której jest pokazany współczesny świat. Pod butelką jest jej cień, w którym umieszczony jest statek piracki. Wydawnictwo SQN stanęło na wysokości zadania, wydając tę książkę. Warto ją mieć na swojej półce ze względu na ciekawą historię i piękną okładkę.

Niestety, w książce są też minusy. Fabuła jest interesująca, ale dość schematyczna. Podróżowanie w czasie, rodzina Ironwoodów i starzec Cyrus. Te wszystkie elementy bardzo przypominają mi "Trylogię Czasu" Kerstin Gier. Po drugie, początek historii bardzo się dłuży i jest dość nudny. Dopiero w dalszej części akcja zaczyna się rozkręcać. Jeszcze jedną rzeczą, na którą muszę zwrócić uwagę, jest mało wyczerpujący motyw piractwa. Mógłby być odrobinę bardziej rozwinięty, a cała historia byłaby ciekawsza i mniej schematyczna.

Podsumowując, "Pasażerka" to lekka i zabawna lektura z ciekawymi bohaterami. Mimo kilku minusów uważam, że książkę warto przeczytać. Polecam wszystkim, których interesuje motyw podróżowania w czasie. Zaskakujące zakończenie pokazuje, że na pewno będzie dalsza część, na którą czekam z niecierpliwością, żeby poznać dalsze losy Etty i Nicholasa.

[Adres usunięty]

Akcja leci tak: Etta gra na skrzypcach, gdy nieświadomie odtwarza nutę, która powoduje przejście przez czas do otwarcia. Zostaje uprowadzona i trafia na statek w XVIII wieku, gdzie poznaje Nicholasa(drugi POV). Etta dowiaduje się, że musi spełnić misję, czy tego chce czy nie, dla potężnej rodziny, która wykorzystuje podróże w czasie, by zwiększyć swoją moc i bogactwo.

Etta trafia do miejsca w dawnych czasach, na długo zanim się urodziła, gdzie poznaje mężczyznę okrutnego i chciwego, który nakazuje jej odnaleźć ważne urządzenie, grożąc zabiciem jej matki.

Etta i Nicholas nagle znajdują się w Londynie, a potem w Kambodży, wszędzie gdzie dziwaczna i intrygująca matka Etty była i które to miejsca malowała i / lub opowiadała o nich tajemnicze historie Etcie. Teraz ona musi złożyć je do kupy, znaleźć urządzenie i przechytrzyć wroga.

Trzymam się mojej opinii, dopóki nie przeczytam Wayfarer, ale mam nadzieję, że niektóre punkty fabularne i lokalizacje będą częściej w drugiej części wykorzystywane. TAK wiele niesamowitych wydarzeń i postaci zostało wprowadzonych, a potem już nigdy do nich nie powrócono. Ale uwielbiam historie osadzone na statkach, więc byłem podekscytowana w pierwszej połowie! Nicholas był moją ulubioną postacią - zdobył mnie nieco bardziej niż Etta.

Najsilniejszą częścią tej książki było zahaczenie przez Alexandrę Bracken o dyskusję o rasizmie i seksizmie w dawnych czasach.

Było więc mnóstwo elementów historii, którą uwielbiam (głównie podróże w czasie i statki). I wciąż mam zamiar kolejne części, mimo, że książka nie była idealna ... fabuła ciągnęła się w tak wielu miejscach. Musiałam pracować, żeby czytać dalej i robię to głównie dzięki potencjałowi książki, zamiast tego, co pokazane jest tam naprawdę.

Jeśli ktoś nie lubi narracji trzecioosobowej, szerokich opisów miejsc i wydarzeń, historii i podróży w czasie, to raczej nie przebrnie przez "Pasażerkę". Polecam jednak reszcie!

Etta to zwykła nastolatka. Wyróżnia ją ogromny talent, jakim jest gra na skrzypcach oraz otwarte drzwi do ogromnej kariery. Tak właśnie było do czasu, aż pewnej nocy dziewczyna zostaje nagle magicznie przeniesiona z Nowego Jorku na pokład statku do oddalonej o setki lat rzeczywistości. W roku 1776 jej losy splatają się z Nicholasem, od którego ma zależeć jej przyszłość. Okazuje się, że jedynie Etta jest w stanie zdobyć pewien wartościowy przedmiot. I tu właśnie zaczyna się niebezpieczna i fascynująca przygoda u boku młodego korsarza, która zadecyduje o przyszłych losach dziewczyny i o jej powrocie do domu...

Zacznę może od tego, co pokochałam w "Pasażerce" najbardziej, czyli od bohaterów. Etta i Nicholas to zdecydowanie ten typ postaci, których po prostu nie da się nie lubić. Dziewczyna ta to niezwykle odważna i silna osoba, która nawet mimo sytuacji, w jakiej się znalazła, nigdy się nie poddawała. Ogromnym plusem jest dla mnie to, że jej zachowanie nie było ani irytujące ani przewidywalne. Jej wybory nie były schematyczne i oczywiste. Co do Nicholasa - jest po prostu idealny. Urzeczywistnienie wszystkich dziewczęcych fantazji dotyczących idealnego chłopaka. Jest ON idealną mieszanką różnych cech, która tworzy perfekcyjną całość.

Kolejnym plusem jest genialny pomysł na fabułę oraz żywe i wciągające rozwinięcie akcji. Autorka pisze lekko i przyjemnie, co tylko dodatkowo umilało mi lekturę. Właściwie nie potrafię znaleźć żadnej znaczącej wady, więc pozostaje mi tylko pogratulować pani Bracken bo wykonała kawał dobrej roboty. Zaskakujące zwroty akcji to kolejna zaleta powieści, której nie mogę zignorować bo dzięki temu książka stała się jeszcze lepsza.

Ogromną zaletą jest także moim zdaniem całe tło historii, zwłaszcza opisy fantastycznych miejsc i odległych czasów. Pozwoliło mi to na wczucie się w opowieść i porwało mnie w ekscytującą podróż wraz z Ettą i Nicholasem. Spodobało mi się też to, że autorka nie tylko stworzyła ciekawą powieść przygodową, ale również zdołała poruszyć w niej kilka ważnych tematów, więc jest to pozycja, która nie tylko bawi, ale także uczy.

W ramach podsumowania, chciałabym serdecznie polecić Wam "Pasażerkę". Nawet jeżeli tak jak ja nie gustujecie zbytnio w powieściach z tego gatunku, zapewniam Was, że ta książka na pewno się Wam spodoba, a przy okazji przeżyjecie fantastyczną przygodę z dwójką młodych i odważnych ludzi. Zachęcam do przeczytania :))

[Adres usunięty]

,,Pasażerka" to jedna z nowości wydawnictwa SQN. Autorka znana jest przede wszystkim z serii ,,Mroczne umysły", z którą jeszcze nie miałam okazji się zapoznać. ,,Pasażerka" jest pierwszym tomem drugiej serii autorki.

Etta Spencer nie ma pojęcia o tym, że na świecie istnieją ludzie zwani podróżnikami w czasie i strażnikami. Przez całe życie wydaje jej się, że mieszka w normalnej rodzinie. Jest zrozpaczona, gdy pewnego dnia ginie jej nauczycielka gry na instrumencie, a ona sama ląduje na nieznanym statku, gdzie poznaje tajemniczego Nicholasa. To jeszcze nie koniec nowych i przykrych zdarzeń, które mają spotkać główną bohaterkę.

Lubię książki z motywem podróży w czasie, dlatego byłam przekonana, że ,,Pasażerka" Alexandry Bracken przypadnie mi do gustu. Niestety, z przykrością muszę stwierdzić, że lektura tej książki była dla mnie średnią przyjemnością. Największą winę ponosi za to bardzo drobny druk, strony w całości są wypełnione tekstem, co zdecydowanie nie przyspiesza czytania. Rozumiem, że gdyby ją zwiększyć książka byłaby jeszcze obszerniejsza, ale może warto było to rozważyć.

Fabuła jest całkiem ciekawa i przemyślana, jednak powieść momentami mi się dłużyła. Co prawda, bohaterowie przemieszczają się dość szybko w kolejne miejsca, akcja jest dość wartka, naprawdę sporo się dzieje, jednak i tak za bardzo nie mogłam odnaleźć się w tej historii. Miałam wrażenie, że nieważne jak długo czytam w bardzo niewielkim stopniu posuwam się do przodu.

,,Pasażerka" to książka z zaskakującym zakończeniem, dość nietuzinkowymi bohaterami i zupełnie innym pomysłem na fabułę niż słynna ,,Trylogia czasu" Kerstin Gier. Nie jestem pewna, czy skuszę się na kontynuację tej serii, aczkolwiek druga połowa wydawała mi się już ciekawsza niż pierwsza.

Książka autorstwa Alexandry Bracken "Pasażerka ' opowiada historię nastoletniej Etty Spencer.

Etta to współczesna bardzo utalentowana młoda skrzypaczka, w wieczór swojego debiutu zostaje przeniesiona w przeszłość przez dziewczynę zwaną Sophie. Bohaterka trafia do roku 1776 na statek płynący do Nowego Jorku tam też poznaje pirata Nicolas'a Carter'a . Dziewczyna niezwłocznie postanawia odnaleźć sposób by wrócić do swoich czasów i domu. W trakcie podróży poznaje sekret skrywany dotąd przez swoją matkę. Gdy statek dobija do brzegów osiemnastowiecznego Nowego Jorku Etta eskortowana przez Nicolas'a i Sophie idzie na spotkanie z Cyrus'em Ironwoodem. Sposobem na powrót dziewczyny do swoich czasów okazuje się niebezpieczne zlecenie wydane przez Cyrus'a Ironwood'a. Etta wraz z towarzyszącym jej Nicolas'em wyruszają w pełną niebezpieczeństw podróż przez tunele czasu.

Ciekawym wątkiem w książce jest rodzące się pomiędzy Ettą, a Nicolas'em uczucie.

Mimo że pochodzą z dwóch różnych epok i starają się trzymać swoje uczucia w ryzach, zbliżają się do siebie.

Akcja powieści już od pierwszych chwil jest w stanie pobudzić wyobraźnię czytelnika. Czasem wydaje się też być powolna i leniwa, a czasem zbyt szybka, jakby wymagała większego urozmaicenia. Jednak mimo to całość tekstu zachowuje swój dynamiczny rozwój i czyta się ją prawie jednym tchem. Barwy i autentyczności postaciom oraz miejscom akcji dodaje fakt, iż autorka sprawnie używa zwrotów z epok oraz barwnie opisuje epoki, do których trafiają bohaterowie.

"Pasażerka" jest zarówno wciągającą i fascynującą powieścią przygodową, jak i porywającym czytelnika romansem. Książka wzbudziła we mnie wiele pozytywnych emocji i wrażeń, czytając, można wczuć się w emocje bohaterów oraz klimat panujący w fabule. Piękna oprawa dodaje charakteru, cieszy oko czytelnika i bardzo zachęca do sięgnięcia.

Nigdy jeszcze nie czytałam książek napisanych przez Alexandrę Bracken, dlatego byłam pozytywnie nastawiona do nowej autorki jaką będę miała okazję poznać. Uwielbiam zapoznawać się z literaturą historyczną jak i kryminalną z przeplatanymi wątkami romantycznymi co jeszcze bardziej zbliżyło mnie do powieści. Kiedy tylko trafiła w moje rączki, wzięłam się za nią. Chwyciła mnie za serce już od pierwszych stron. To lekka, przyjemna, idealna na jesienne wieczory i jednocześnie bardzo dynamiczna lektura pełna nierozwiązanych zagadek. Dostarcza nam wiele emocji - przede wszystkim uśmiechu. . Muszę przyznać, iż autorka odwaliła kawał dobrej roboty, a jej język jest bardzo przyjemny w odbiorze. Zdecydowanie polecam książkę wszystkim.

Statek, potajemnie rozmowy Nicka i Etty, król nie-wiem-co-tu-robię Chase i psychopatka mająca fioła na punkcie emancypacji kobiet – tak bym opisała bohaterów i po krótce fabułę książki, którą niedawno skończyłam czytać. Krótko, ale daje nam to jakiś obraz. Bo kto z nas nie chciałby podróżowac w czasie? Większość z nas. "Pasażerka" została wydana w przepiękny sposób niosący zarazem se sobą pewne, ukryte znaczenie. Chociażby zamknięta w butelce panorama Nowego roku mogąca symbolizowac niespełnione marzenia. A także chęć zapamiętania nas przez kogoś, gdy już nas nie będzie (listy w butelce). Książka należącą do Alexandry Bracken wprowadza nas wbrew pozorom w świat fantasy, mimo mylącej okładki. W końcu występowanie w powieści motywu podróżowania w czasie oraz podróżników nie spotyka się w romansach. Już od pierwszej strony książka wciąga nas życie Etty Spencer – nastoletniej skrzypaczki, która ma zadatki na to, aby zostać artystką światowej skali. Wychowuje ją matka, ale także po części Alice – jej nauczycielka, mentorka, osoba bliska, która przygotowuje ją do ważnego koncertu, próbą generalną przed jej debiutem. Jednak w dniu widowiska wszystko się komplikuje, a sama Etta musi zapomnieć o swojej karierze, ponieważ zostaje porwana przez tajemniczą dziewczynę. Okazuje się, że trafia do osiemnestego wieku – wieku ograniczeń, posiada umiejętność podróżowania w czasie, a jej bliskie osoby wiedziały o tym od początku i nie raczyły ją o tym poinformować.Zostaje wciągnięta w niebezpieczną intrygę, przez którą ważą się losy jej matki. Ale czy Etta wybierze dobrą drogę? Pierwszy raz czytałam książkę, w której głównym wątkiem byłoby podróżowanie w czasie. Jednak książka mimo tylu pochwał, dziesiątek gwiazdek na lubimy czytać i milionów pozytywnych, wręcz zachwycających się nią recenzji jest przez pierwsze sto pięćdziesiąt stron nudna i kompletnie niewciągająca. . Akcja ciągnie się zastraszająco powoli, wstyd mówić, ale z głęboką nadzieją czekałam na jakikolwiek dłuższy dialog. Przez jedną trzecią powieści nadal byliśmy na statku, a o prawdziwym zainicjowaniu akcji nie było nigdziej słychać. Jak już wcześniej wspomniałam jest to pozycja z wątkiem podróży w czasie. Nowe miejsca, inny wiek czy też odrębne prawa i obyczaje dla poszczególnych płci. Spodziewałam się fajnego sposobu na przeskoczenie do różnych epok. Zawiodłam się. Podczas czytania pierwszego tomu w ogóle nie utożsamiałam się z bohaterami. Nie przeżywałam razem z nimi ich przygód. Byli, w moim wrażeniu papierowi, nieprawdziwi i mimo dobrych dialogów, tacy sami. Nie chodzi mi o płeć czy inne aspekty fizyczne, a o zachowania charakterystyczne dla danego bohatera, które odróżniają go od innych. Jedyną odskocznią była dla mnie relacja Etty i Nicka, która jak dla mnie została przedstawiona w cudowny sposób. Nie była dołująca, ani też taka, że po pięciu stronach miało się jej dosyć. Ich uczucie rozwijało się powoli, bez pośpiechu, a nie tak jak w tanich romansidłach – miłość od pierwszego wejrzenia. Cała książka związana jest w jakiś sposób czasem, czytelnik czytając ją, zapoznaje się z nowymi zawiłościami, momentami były one totalnie abstrakcyjne i nie do zrozumienia, mimo długich, wyjaśniających przemów bohaterów. Jednak czasami w dużej mierze pomagały ogarnąć zamysł książki. Tak samo było z opisami, często przydługie deskrypcje akcji nudziły, za to charakterystykę uczuć bohaterów moglabym czytać na okrągło. Do tego zagadki pozostawione Ettcie przez matkę były czymś tak niesamowitym, że sama próbowałam zgadnąć, o co w nich chodzi. Sposób szyfrowania wiadomości był dla mnie czymś zupełnie nowym i zaskakującym. W piękny, ale też bardzo realistyczny sposób przedstawiona została żałoba Etty po stracie Alice. Podobnie było z końcową relacją Etty i Nicka. Był to jedyny moment, w którym naprawdę czułam to, co oni przeżywają. Byłam tym tak poruszona, że czytając ich rozmowę w domu Hasana o mało się nie popłakałam, uświadamiając sobie, że oni naprawdę już mogą się nigdy nie spotkać. Ich drogi się rozejdą, wrócą do swoich naturalnych czasów, a uczucie, które zaistniało w 1776 roku przepadnie na zawsze. Wielkie brawa za słownictwo, kóre nie było też jakoś bardzo wyszukane, że co chwila musiałabym sprawdzać w słowniku, ale było w każdym aspekcie przystosowane do nas, młodych czytelników. Gdzieniegdzie były wplatane pojedynce fakty historyczne, co naprawdę uważam za duży plus. Natomiast jeśli chodzi o zakończenie, to nadal w głowie ma jedno wielkie "co?!". Totalnie mnie zbiło z tropu i za żadne skarby bym się nie tego nie spodziewała. Podsumowując, "Pasażerka" jest to książka nie tylko o podróżowaniu w czasie, ale też o miłości, ktora nie miała prawa zaistnieć. O konieczności wyboru pomiędzy ratowaniem kogoś bliskiego, a uratowaniem ludzkośći czy też ułożeniem sobie spokojnego życia u boku Nicka, które nie do końca jest lepszą opcją. I mimo jej kilku wad, myślę, że ta książka niesie ze sobą pewne wartości, które zostaną na zawsze w moim życiu.

Alexandra Bracken skradła moje serce serią Mroczne umysły, która dostarczyła mi niezapomnianych wrażeń. Z nadzieją, że jej najnowszy cykl dorówna poprzedniemu i być może okaże się jeszcze lepszy zabrałam się do lektury, która okazała się jedną z lepszych przygód jakie ostatnio przeżyłam.

Skoki w czasie to tematyka przewodnia na którą tym razem postawiła autorka. Zerwała z utartymi ramami czasowymi i pokazała, że prawdziwe uczucie możliwe jest w każdym miejscu i czasie. Wiek osiemnasty przeplata się ze współczesnym - dwudziestym pierwszym, gdy Etta Spencer nastoletnia skrzypaczka niespodziewanie przenosi się w czasie do roku 1776 i odzyskuje świadomość na pokładzie statku. Pech chciał, że w tym samym czasie został ON przejmowany przez piratów, więc dziewczyna pakuje się w nie małe kłopoty. Poznaje jednak Nicholasa, jednego z piratów, który odegra ważną rolę w nadchodzącej historii. By wydostać się z przeszłości i uratować swoją matkę Etta będzie musiała stawić czoła wyzwaniom, o których nigdy nie pomyślała, że mogą być prawdziwe. Nie będzie w tym wszystkim sama. Jednak czy to pomoże, czy tylko pogorszy sprawę?

Autorka jak nikt inny potrafi kreować bohaterów pełnowymiarowych, prawdziwych, z krwi i kości, których po prostu nie sposób nie polubić. Etta to dziewczyna zaskakująca, w obliczu nieoczekiwanego potrafiła stanąć twarzą w twarz z niebezpieczeństwem i dumnie iść przed siebie. Nie cofnęła się przed lękiem, nie bała się zrobić krok ku ciemnej stronie mocy - z dumą śledziłam dalsze poczynania dziewczyny i nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że tak dojrzałej i walecznej bohaterki jeszcze nie spotkałam w powieściach młodzieżowych. To jakby połączenie wszystkich wymarzonych cech postaci idealnej, która chociaż ma swoje wady - jak każdy człowiek - to idealnie maskuje je determinacją i wolą walki. Po jej drugiej stronie stanął Nicholas, mocno kontrastujący z jej osobowością. Przytłoczony jarzmem swojego szefa, poddający się manipulacji pirat, który przecież powinien być skory do buntu. Ale to jedynie gra pozorów, która rozwiewa się wraz z biegiem fabuły - zimny egoista ujawnia swoje wnętrze i wyjawia zaskakującą tajemnicę, która w oka mgnieniu zmienia postrzeganie Nicholasa jako bohatera.

Trzeba mieć odwagę, by napisać książkę o skokach w czasie. To nie lada wyczyn fabularny, ponieważ dopracowanie każdego drobiazgu wymaga dużego warsztatu i skupienia. Alexandra Bracken udowodniła, że nie straszne jej podobne tematy i wypracowała świat przedstawiony od początku do końca. Podróże przez epoki, zmiany miejsc i skoki w czasie wydawały się naturalną rzeczą podczas lektury a Cyrus Ironwood doprowadzał niemal do szaleństwa swoją bezwzględnością jako kontrolujący całą linię czasową wraz z rodzinami podróżników.

Tajemnica, groza, niebezpieczeństwo na każdym kroku - przygoda Etty nie była łatwa. Dzięki temu "Pasażerka" okazała się lekturą jedyną w swoim rodzaju, wartą poświęconej jej każdej sekundy i zapadającą w pamięć. To wielka przygoda w najlepszym znaczeniu tego słowa, od której ciężko się oderwać. Subtelny wątek romantyczny, przewodni motyw skoków w czasie i akcja pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji - oto kolejny przepis na sukces w roli Alexandry Bracken.

Poznajemy uroczą młodą Ettę, której życie kręci się wokół grania na skrzypcach i na staraniu się o dumę w oczach matki. Potem nagle jest wielkie BUM i przenosimy się do innego miejsca, innego czasu, innych ludzi. Piracki statek który przed chwilą podbił amerykańską flotę nagle zdobywa dwie dodatkowe panny które Nicholas – młody pirat musi odstawić na ląd. Etta nie wiedząca co się dzieje, stara się dopasować to otoczenia, a potem sprawy nagle przybierają inny zwrot akcji. Żeby wrócić do swoich czasów musi odnaleźć przedmiot który zmieni przeszłość i przyszłość. Do tego dziewczyna będzie potrzebować Nicholasa. Czy Nicholas ją opuści? Czy zdradzi ją, aby otrzymać własną nagrodę? Pasażerka to książka pełna przygód, zwrotów akcji i emocji które przenoszą nas w różne światy.

Jestem zachwycona jest stylem. Jest to kwiecisty język, dopasowujący się do czasów w których obecnie się bohaterowie znajdują. Jest tam wiele obcych słów, inny akcent, inne obyczaje. Wspaniale kreuje otoczenie, ludzi i wydarzenia. Czasami jest odrobinie chaotycznie wszystko napisane, ale można bardzo łatwo zatracić się w historii.

Bohaterowie są super. Lubię wszystkich oprócz tej suczy Sophi. Zarozumiała baba, ale musi być kilka czarnych charakterków, czyż nie? Oczywiście Dziadyka, Pan okrutny Cyrus Ironwood jest sukinkotem jakich mało. To taka Cruella de Mon. Ma potężny wpływ na całą książkę, niekoniecznie dobry wpływ.

Nicholas - uwielbiam go. Jest zatracony w swoim bólu, ma potężne zahamowania, podejmuje się ogromnego ryzyka i ceni honor nade wszystko. Bezpieczeństwo Etty jest dla niego najważniejsze, zaczyna mu na niej zależeć choć ma ogromne zahamowania.

No i Etta. Wesoła Etta która chociaż nic nie wiedziała o podróżowaniu, nagle radzi sobie z tym wszystkim bez problemu. Trochę mi to przeszkadza. Za mało to jest realne, żeby osoba która pierwszy raz bez żadnego uprzedzenia znajduje się w innych czasach tak super sobie radziła. Oczywiście ma powód dla którego musi się starać, jednak jak na to, że jest nastolatką, to na prawdę mi to trochę przeszkadza. Dziewczyna zaczyna mieć inne, bardziej realne w tej sytuacji marzenia, a także głębokie plany co do zamkniętego w sobie Nicholasa.

Ta ich relacja trochę mnie też irytowała. Po prostu raz szli do przodu, a chwile później cofali się o dwa kroki. Było to troszeczkę nie realne.

Bardzo mi się podoba to, że akcja nie jest do przewidzenia. Nie wiemy co się będzie dziać, popełniają błędy, poznają nowych ludzi, muszą zdecydować się komu zaufać, a kogo uznać za wroga. Muszą rozwiązywać zagadki, a końcówka totalnie mnie zaskakuje. Nie tego się spodziewałam i błagam w duchu, żeby druga część jak najszybciej wyszła, bo nie mogę się doczekać co będzie dalej! Chcę wiedzieć jak to się skończy, jeżeli w ogóle się skończy, chcę wiedzieć jak rozwiązana zostanie ta zagadka, a ja nie mam cierpliwości dlatego będę cierpieć katusze czekając na tą kolejną część!

Autorka idealnie tworzy opisy miejsc, wydarzeń. Kreuje coś co nie zostało wcześniej wymyślone. Historia jest bogata w akcje, niesamowicie oryginalna i naprawdę dobra. Nie da się oderwać, a myśli po przebytej przygodzie zostały na długo w mojej głowie. Aleksanda Bracken przygotowała wspaniałą przygodową historię nie tylko dla nastolatek, wciąga, uczy, karci, pokazuje błędy.

Dużym plusem były opisy, kwieciste słowa, język dopasowujący się do epoki. Nicholas do końca mówił typowym XVIII wiecznym akcentem, a nasza Etta próbuje się dopasować. Plusem były też wątki historyczne. Widać, że autorka poświęciła temu dużo czasu. Są uwzględnione porównania pomiędzy Nowym Yorkiem z czasów Etty, a także z czasów Nicholasa. Sprawia to, że człowiek zaczyna się zastanawiać jak bardzo zmieniło się jego miasto w którym się wychował i czy zachowałby taki spokój jak Etta. Autorka tak bawi się akcją, że książka kończy się w samym środku. Byłam zdruzgotana bo gdybym miała pod ręką drugą część to zaczęłabym ją czytać od razu, a teraz muszę czekać.

Minusami jest to, że bohaterka zachowuje taki spokój. Zamiast panikować, jest osobą wyglądającą jakby robiła to nie raz. Czasami brakuje takiego dramatyzmu w akcji który na pewno trzymałby w napięciu. Minusem jest też trochę źle zrobiony wątek miłosny. Wydaje mi się, że jest troszeczkę nie realny, albo idzie za szybko, albo się wszystko cofa. Mogło być trochę więcej takich wydarzeń, przygód, za szybko się to wszystko potoczyło.

Podsumowując, te minusy nie są tak duże jak plusy dlatego daje tej książce ocenę 8/10. Lubię Ettę, jestem niesamowicie ciekawa co będzie dalej i bardzo lubię sumiennego Cartera. Mam wiele pytań i mam nadzieję, że nie będę musiała długo czekać na kolejną część. Chcę podkreślić jeszcze raz, że świat, historia i otoczenie stworzone przez Autorkę nie tylko działają na naszą wyobraźnie. Działają na nasze sumienie, uczą, karzą, a także pokazują błędy. Pokazane jest jak bohaterka zmienia myślenie, jak zaczyna rozumieć, że chwila obecna jest najważniejsza. Trzeba się nią cieszyć i korzystać maksimum tego ile było nam dane.

Więc polecam bardzo serdecznie, książka jest niezwykła.

Statek, potajemnie rozmowy Nicka i Etty, król nie-wiem-co-tu-robię Chase i psychopatka mająca fioła na punkcie emancypacji kobiet – tak bym opisała bohaterów i po krótce fabułę książki, którą niedawno skończyłam czytać. Krótko. I moim zdaniem daje nam to jakiś obraz. Bo kto z nas nie chciałby podróżowac w czasie? Czy chociażby tak jak Etta – główna bohaterka, spędzić jeszcze jedną chwilę z bliską osobą, która niedawno odeszła? Większość z nas.

"Pasażerka" została wydana w przepiękny sposób niosący zarazem ze sobą pewne, ukryte znaczenie. Chociażby zamknięta w butelce panorama Nowego roku mogąca symbolizowac niespełnione marzenia. A także chęć zapamiętania nas przez kogoś, gdy już nas na tym świecie nie będzie (listy w butelce).

Książka należącą do Alexandry Bracken wprowadza nas wbrew pozorom w świat fantasy, mimo mylącej okładki. W końcu występowanie w powieści motywu podróżowania w czasie oraz podróżników nie spotyka się w romansach. Już od pierwszej strony książka wciąga nas życie Etty Spencer – nastoletniej skrzypaczki, która ma zadatki na to, aby zostać artystką światowej skali. Wychowuje ją matka, ale także po części Alice – jej nauczycielka, mentorka, osoba bliska, która przygotowuje ją do ważnego koncertu, próbą generalną przed jej debiutem. Jednak w dniu widowiska wszystko się komplikuje, a sama Etta musi zapomnieć o swojej karierze, ponieważ zostaje porwana przez tajemniczą dziewczynę. Okazuje się, że trafia do osiemnestego wieku – wieku ograniczeń, posiada umiejętność podróżowania w czasie, a jej bliskie osoby wiedziały o tym od początku i nie raczyły ją o tym poinformować.Zostaje wciągnięta w niebezpieczną intrygę, przez którą ważą się losy jej matki. Ale czy Etta wybierze dobrą drogę?

Pierwszy raz czytałam książkę, w której głównym wątkiem byłoby podróżowanie w czasie. Jednak książka mimo tylu pochwał, dziesiątek gwiazdek na lubimy czytać i milionów pozytywnych, wręcz zachwycających się nią recenzji jest przez pierwsze sto pięćdziesiąt stron nudna i kompletnie niewciągająca. Akcja ciągnie się zastraszająco powoli, wstyd mówić, ale z głęboką nadzieją czekałam na jakikolwiek dłuższy dialog. Przez jedną trzecią powieści nadal byliśmy na statku, a o prawdziwym zainicjowaniu akcji nie było nigdziej słychać. Jak już wcześniej wspomniałam jest to pozycja z wątkiem podróży w czasie. Nowe miejsca, inny wiek czy też odrębne prawa i obyczaje dla poszczególnych płci. Spodziewałam się fajnego sposobu na przeskoczenie do różnych epok, jakiegoś magicznego środka do celu, dzięki któremu odczułabym tę zmianę w otoczeniu czy inny charakter miejsca.

Podczas czytania pierwszego tomu w ogóle nie utożsamiałam się z bohaterami. Nie przeżywałam razem z nimi ich przygód. Byli, w moim wrażeniu papierowi, nieprawdziwi i mimo dobrych dialogów, tacy sami. Nie chodzi mi o płeć czy inne aspekty fizyczne, a o zachowania charakterystyczne dla danego bohatera, które odróżniają go od innych. Jedyną odskocznią była dla mnie relacja Etty i Nicka, która jak dla mnie została przedstawiona w cudowny sposób. Nie była dołująca, ani też taka, że po pięciu stronach miało się jej dosyć. Ich uczucie rozwijało się powoli, bez pośpiechu, a nie tak jak w tanich romansidłach – miłość od pierwszego wejrzenia.

Cała książka związana jest w jakiś sposób czasem, czytelnik czytając ją, zapoznaje się z nowymi zawiłościami, momentami były one totalnie abstrakcyjne i nie do zrozumienia, mimo długich, wyjaśniających przemów bohaterów. Jednak czasami w dużej mierze pomagały ogarnąć zamysł książki. Tak samo było z opisami, często przydługie deskrypcje akcji nudziły, za to charakterystykę uczuć bohaterów moglabym czytać na okrągło. Przepełnione uczuciami, emocjami sprawiały, że głęboko w sercu sama czułam to samo. Do tego zagadki pozostawione Ettcie przez matkę były czymś tak niesamowitym, że sama próbowałam zgadnąć, o co w nich chodzi. Sposób szyfrowania wiadomości był dla mnie czymś zupełnie nowym i zaskakującym. W piękny, ale też bardzo realistyczny sposób przedstawiona została żałoba Etty po stracie Alice. W żaden sposób nieprzerysowana, ukazywała prawdziwe emocje, które targają osobą po śmierci kogoś bliskiego. Podobnie było z końcową relacją Etty i Nicka. Był to jedyny moment, w którym naprawdę czułam to, co oni przeżywają. Byłam tym tak poruszona, że czytając ich rozmowę w domu Hasana o mało się nie popłakałam, uświadamiając sobie, że oni naprawdę już mogą się nigdy nie spotkać. Ich drogi się rozejdą, wrócą do swoich naturalnych czasów, a uczucie, które zaistniało w 1776 roku przepadnie na zawsze.

Wielkie brawa za słownictwo, kóre nie było też jakoś bardzo wyszukane, że co chwila musiałabym sprawdzać w słowniku, ale było w każdym aspekcie przystosowane do nas, młodych czytelników. Gdzieniegdzie były wplatane pojedynce fakty historyczne, co naprawdę uważam za duży plus. Do tego te wszystkie wyrazy określające części statku czy też jego wyposażenie, a nawet karę stosowaną w dawnych czasach na nieposłusznych żeglarzy – były miłym akcentem, które wzkazywało na dbanie nawet o takie szczegóły.

Natomiast jeśli chodzi o zakończenie, to nadal w głowie ma jedno wielkie "co?!". Totalnie mnie zbiło z tropu i za żadne skarby bym się nie tego nie spodziewała. Zakończenie zarazem mnie zszokowało, ale było też dziwne. Nie wiem jak to wyłumaczyć bez spoilerowania, ale w jednej chwili coś było, a w drugiej już nie. Zdezorientowało mnie to.

Podsumowując, "Pasażerka" jest to książka nie tylko o podróżowaniu w czasie, ale też o miłości, ktora nie miała prawa zaistnieć. O konieczności wyboru pomiędzy ratowaniem kogoś bliskiego, a uratowaniem ludzkośći czy też ułożeniem sobie spokojnego życia u boku Nicka, które nie do końca jest lepszą opcją, ale także o walce z żałobą. I mimo jej kilku wad, myślę, że ta książka niesie ze sobą pewne wartości, które zostaną na zawsze w moim życiu.

Etta Spencer od dziecka pilnie ćwiczyła, by pewnego dnia zostać sławną skrzypaczką. Kiedy ten moment w końcu nastaję, życie Etty przechodzi całkowitą rewolucje. W ciągu kilku sekund opuszcza Nowy Jork i ląduję w roku 1776. Dziewczyna może liczyć tylko na przystojnego korsarza, który musi wypełnić swoje zadanie i dostarczyć ją tajemniczemu mężczyźnie. Tylko Eta może odnaleźć dawno zaginiony przedmiot, by mieć szanse na ocalenie siebie i matki, jednak w tej pogoni za dawnym życiem, pojawiają się uczucia, które mogą odmieć całkowicie bieg tej historii.

„Pasażerka” to kolejna książka o podróżach w czasie. Dałam się skusić autorce, pięknej okładce oraz opisowi, który wiele jest obiecujący. Moje oczekiwania były wysokie, jednak mam mieszane uczucia względem tej powieści.

Sama bohaterka jest świetnie wykreowana. Podoba mi się jej początkowy szok, dezorientacja i ostatecznie determinacja. Możliwość podróżowania w czasie potrafi przerazić, dlatego uczucia bohaterki są w pełni zrozumiałe. Początkowo może wydawać się słaba, lecz tak naprawdę ma silny charakter i łatwo ją polubić. Ważną rolę odgrywa Nicholas, który ma swoje priorytety i marzenia, lecz presja rodziny i chęć usamodzielnienia się, oraz poznania własnej matki, są silnym i nie do końca dobrym motywatorem. Uroczy, odważny i przystojny. To taki bohater, do którego można bezkarnie wzdychać.

Dobrze wykreowani bohaterowie to podstawia i autorce udało się to w stu procentach. Pewnie zastanawiacie się co też nie spodobała mi się w tej książce. Cóż mogę powiedzieć, liczyłam na coś więcej. Wątek podróży w czasie był już wykorzystywany tak często, że chyba nic nie jest w stanie mnie zaskoczyć. Mamy bohaterkę z talentem, nieokrzesanego młodzieńca, wpływową rodzinę, miłość, urok minionych epok, oraz walkę o władzę! Czyli wszystko to, o czym już wielokrotnie czytałam. Książka nie jest wielce oryginalna, ale zła z całą pewnością też nie jest.

Autorka ma doskonały styl. Czytając dostrzegałam dojrzałość jej szlifu literackiego. Opisy są niezwykle plastyczne i łatwo sobie wyobrazić poczynania bohaterów oraz ich otoczenie. Początek jest toporny, bardzo duża ilość opisów potrafi przytłoczyć. Akcja nie jest najszybsza, lecz owe opisy wypełniają chwilowy przestój. Autorka ujawnia przeszłość bohaterów, a ich opowieści o morskich wyprawach są naprawdę ciekawe. Druga część książki jest znacznie lepsza. Mniej zasad, więcej akcji i szalonych emocji. Rozwój wątku miłosnego bardzo mnie zadowolił, a sami bohaterowie zachowują się bardziej swobodnie.

„Pasażerka” nie jest zaskakującą powieścią, jednak bohaterowie są przesympatyczni i to oni czynią tę powieść wyjątkową. Sam finał jest tak zaskakujący, że pragnę dorwać w swoje ręce kontynuację! Książka bardzo przyjemna, idealna na jesienne wieczory, a urok dawno minionych epok potrafi wprawić czytelnika w rozleniwiony i przyjemny nastrój. Polecam 6/10!

Etta Spencer jest utalentowaną skrzypaczką i... podróżniczką. Ale nie wiedziała o tym, aż do dnia, gdy została wepchnięta w tunel czasoprzestrzenny i obudziła się w 1776 roku na pokładzie statku. Jego nowym kapitanem zostaje Nicholas Carter, związany kontraktem z potężną rodziną Ironwoodów, który wkrótce zostaje jej nieodłącznym towarzyszem podróży w czasie. Aby wrócić do domu Etta musi podjąć się niebezpiecznej misji, od której zależy życie jej oraz jej bliskich. Dziewczyna jest jedyną osobą, która może odnaleźć ukryte przez jej matkę astrolabium. Etta musi znaleźć sposób na uratowanie bliskich, jednocześnie nie pozwalając by cenny artefakt wpadł w ręce Ironwoodów.

Pytanie tylko, jaką rolę w tej grze odgrywa Etta? Po czyjej stronie w tym starciu stanie Nicholas?

Jednego dnia całe jej życie zostaje obrócone do góry nogami, a ona rozpoczyna wędrówkę po egzotycznych miejscach, które zna z opowieści jej matki.

"Pasażerka" odkrywa przed nami świat podróży w czasie, które nie są tak proste, jak to pokazują w innych książkach. Stykamy się z prawdziwymi piratami, zaskakującymi i groźnymi intrygami oraz realiami historyczno-społecznymi. Nie potrafię sobie nawet wyobrazić, ile wysiłku włożyła autorka w wykreowanie takiego świata, w którym wszystko jest niesamowicie autentyczne. Osiemnastowieczny klimat, kultury różnych krajów, każdy w innych czasach, postacie i zdarzenia skrajnie odmienne. Każda z epok została opisana szczegółowo, aż można poczuć atmosferę danego miejsca. Sama powieść jest bardzo dynamiczna, choć więcej zaczyna dziać się dopiero w drugiej połowie. Pierwsza jest raczej na rozeznanie, w jaki sposób działa cały mechanizm. Bohaterowie przeżywają ogromną przygodę, jednocześnie odnajdując siebie i swoje pragnienia. Zmieniają się ich wartości i poglądy. Jeśli maci ochotę na książkę z rodzaju przygodowych, utrzymaną w średniowiecznym klimacie, z wątkiem miłosnym na drugim planie, to jest pozycja dla was.

Seria: Pasażerka #1

Wydawnictwo: Sine Qua Non

Narracja: trzecioosobowa

Główny bohater: Henrietta ‘Etta’ Spencer — 17 lat; Nicholas Carter — ok. 20 lat

Romans: Etta + Nick

Najlepsze zastosowanie: Etta od zawsze próbowała pokazać swojej matce, że jest uzdolniona. Że potrafi coś zrobić sama i że jej matka powinna być z niej dumna. Dlatego sztukę gry na skrzypcach starała się opanować do perfekcji. Jednak nie mogła doczekać się swojego debiutu. Większość muzyków przeżywa swoje debiuty w okolicach dwunastego czy trzynastego roku życia. Etta jest nieco zawiedziona, że do tej pory nie udało się jej wystąpić na wielkiej scenie, jednak jest pewna, zrobi to niebawem. Tym bardziej, że zbliża się jej występ na nieco mniejszej scenie. Ma nadzieję, że jej matka nareszcie będzie z niej dumna. Zrozumie, że Etta jest naprawdę wiele warta. Jednak sprawy się nieco komplikują. Podczas występu dziewczyna zaczyna słyszeć przeraźliwy dźwięk, którego zdaje się nikt inny nie słyszeć. Kiedy Etta schodzi ze sceny pokonana, wszystko zaczyna dziać się w zawrotnym tempie — mężczyźni, którzy pojawiają się znikąd, nauczycielka Etty, która pada prawdopodobnie martwa; dziewczyna, próbująca pomóc Etcie, a w efekcie ciągnąca ją niewiadomo gdzie. Wtedy skrzypaczka traci przytomność, a gdy ją odzyskuje znajduje się na statku. W XVIII wieku.

Bohaterowie: Czasami żałuję, że najpierw opisuję bohaterów, a później odnoszę się do całości, bo są momenty, kiedy najpierw wolałabym opowiedzieć o całości, a dopiero potem nieco o postaciach, które pojawiają się w książce. Ale jakoś trzeba żyć z tym, co sobie ustaliłam. W każdym razie, jeśli chodzi o Ettę, nie przepadam za nią. Dla mnie jest ona zbyt pełna sprzeczności i nigdy nie wiadomo, co zrobi, ponieważ raz przeszkadza jej coś, co ma zrobić, a raz jest zupełnie okej. A niby chodzi o to samo. Nie przekonała mnie do siebie niczym; ponadto nie była zbyt wyrazista. Dla mnie była zbyt papierowa i nie do końca realistyczna. Zresztą jak cała reszta bohaterów. U żadnego nie poczułam realizmu. Wszyscy zdawali się być niedopracowani i potraktowani po macoszemu, nawet jeśli byli postaciami pierwszoplanowymi.

Całość: [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Książka ukazuje historie 17-letniej skrzypaczki – Etty Spencer. Gdy dziewczyna wreszcie dostaje szanse na wymarzony debiut, dla którego poświeciła całe swoje życie, jej światopogląd zmienia się diametralnie, gdyż zostaje porwana przez Ironwoodów do roku 1776 i zmuszona do odnalezienia artefaktu, który rzekomo został skradziony przez jej matkę wiele lat temu. Na miejscu poznaje przystojnego i tajemniczego Nicholasa Cartera, który zawładnął umysłem dziewczyny od pierwszego wejrzenia. Im bliżej końca tym partnerzy coraz bardziej zbliżają się do siebie i do gorzkiej prawdy, która była skrywana przez wieki. Życie wszystkich ludzi zależy od powodzenia niebezpiecznej misji. Czas połączył młodych kochanków, lecz to właśnie ON może rozdzielić ich na zawsze. Czy uda im się odnaleźć mistyczny przedmiot zanim zrobią to wrogowie? Czy Etta ocali tych, na których najbardziej jej zależy?

Serdecznie polecam tę książkę, niezależnie od wieku. Historia jest bardzo oryginalna i wciągająca. Ukazane jest wiele ważnych problemów, z których nie zdajemy sobie do końca sprawy (np. dzieci, które ponoszą odpowiedzialność za błędy rodziców). Występuje dużo zwrotów akcji, które zapierają dech w piersi. Gdy zaczniecie czytać „Pasażerkę” gwarantuję, że nie będziecie mogli się od niej oderwać!

Nowa powieść autorki „Mrocznych umysłów” skupia się na Etcie, młodej dziewczynie mieszkającej we współczesnym Nowym Jorku, która jest początkującą skrzypaczką z ogromnym talentem. W wieczór, gdy ma zagrać dla śmietanki towarzyskiej staje się jednak coś, co wywraca jej życie do góry nogami. Przenosi się w przeszłość do drugiej połowy XVIII wieku, na piracki (choć legalny) statek Nicholasa Cartera. Tam też dowiaduje się, że należy do rodziny podróżników, którzy dzięki swoim zdolnościom są w stanie podróżować w czasie, a Etta znalazła się na okręcie Nicholasa, bo musi znaleźć tajemniczy przedmiot dla głowy rodziny Ironwoodów. Czy jej się to uda?

Wątek podróży w czasie jest znany nie od dziś i tak naprawdę każdy autor ma inny pomysł jak poprowadzić fabułę, by była ona jak najbardziej wiarygodna, ale też by wyróżniała się na tle innych. Dawno temu czytałam Trylogię Czasu Kertin Gier, gdzie w czasie można podróżować dzięki swej krwi, a w książce „Tysiąc odłamków ciebie” za pomocą specjalnego urządzenia. Pomysłów jest cała masa. Alexandra Bracken poszła w prostotę i podróżnicy mogą się przenosić w czasie już przez sam fakt, że są podróżnikami.

Jeśli chodzi o fabułę to przez większość książki podobała mi się. Była to prawdziwa przygodówka, naszpikowana zwrotami akcji, zmieniającymi się miejscami i przede wszystkim czasem. Jak w każdej powieści dla młodzieży nie mogło zabraknąć wątku miłosnego, ale ON akurat był świetnie wyważony, a nawet do pewnego momentu w mniejszej ilości niż aspekt przygodowy. Spodobało mi się to! Główny cel książki, szukanie tajemniczego przedmiotu nie było przysłonięte aż tak bardzo przez wątek romantyczny między dwójką bohaterów. Patrzę na tę książkę i w głowie mam myśl „akcja, przygoda”, co obecnie jest mało spotykane, nie oszukujmy się. Więcej wszędzie jest miłości niż porządnej dawki adrenaliny, pościgów czy nieprzewidzianych okoliczności.

Co do samej Etty… jej siła woli, chęć przetrwania i dążenie do celu jest bardzo na plus, jednak wydaje mi się ona małą, zagubioną dziewczynką, która jakimś cudem okazuje się lepszą, kobiecą wersją Indiany Jonesa niż skrzypaczką. Jednak wciąż pozostaje nieco zagubiona. Jest w moim odczuciu płaską postacią, bo poza chęcią utarcia nosa wrogowi, to nie pokazała mi prawdziwego charakteru. Nie wspominając już o drugoplanowych postaciach, które są jedynie tłem, ale jakby ich nie było, to też by się nic nie stało.

„Pasażerkę” porównałabym do bogatej kolacji rodem z wyższych sfer. Przystawka świetna, dobra promocja, budująca napięcie i chęć posiadania. Potem dania główne, czyli rozbudowanie akcji, rozwijanie się jej, a kiedy przychodzi do deseru, który powinien być ukoronowaniem całej kolacji, to okazuje się, że jest tak w połowie skali. Nie ukrywam, że czegoś mi w niej zabrakło. Może lepszego wykreowania bohaterów? Co do fabuły, to nie mogę się przyczepić, bo była ciekawie zarysowana, a wątek romantyczny nachalny może trochę bardziej pod koniec, ale ogólnie wychodząc zgrabnie w stosunku do całości. Nie wiem… liczę na to, że druga część, którą przeczytam ze względu na przygodę, będzie lepsza, choć pewnie klątwa drugiego tomu da o sobie znać.

Podsumowując, jest to dobra książka. Nie jest może wybitna, bo nie czekam z niecierpliwością na kontynuację jak to jest w przypadku drugiego tomu „Buntowniczki z pustyni”, ale jest fajną przygodówką, z dynamicznymi zwrotami akcji. Jednakże myślę, że nie są one w stanie się obronić w moich oczach, nad czym szczerze ubolewam, bo miałam ogromną ochotę przeczytać „Pasażerkę”. A jednak czegoś mi w niej zabrakło. To tak jakby pójść do restauracji, zamówić najdroższe danie a dostać to średnie.

[Adres usunięty]

Przed Ettą Spencer kariera skrzypaczki stoi otworem. Jej życie to skrzypce, skrzypce i jeszcze raz skrzypce. Nie ma czasu na nic innego, całkowicie oddaje się swojej pasji i próbuje sprostać ambicjom swoim i swoich rodziców. Jednak jej życie zmienia się o 180 stopni, gdy

z nowoczesnego, bogatego technologicznie Nowego Jorku zostaje przeniesiona do całkowicie innego miejsca. Nie byłoby w tym oczywiście nic dziwnego, gdyby nie fakt, że miejsce, w którym teraz się znajduje oddalone jest od jej dotychczasowego domu o wiele mil, a o jeszcze wiele więcej lat! Dziewczyna trafia na statek, który płynie przez morze w roku 1776. Na statku ma wyjątkowo przystojnego towarzysza - Nicholasa Cartera, Wraz nim musi udać się w niebezpieczną podróż, pełną wspaniałych przygód, ale i ogromnych wyzwań. Okaże się, że odzyskanie tajemniczego przedmiotu nie należy do najłatwiejszych zadań, a im bliżej prawdy, tym gorzej...

Czy Ettę i Nicholasa połączy uczucie? Czy dziewczyna wróci do własnego domu? A może zostanie w 1776 roku na wieki?

Gdy już myślałam, że na rynku wydawniczym nie znajdę książki, którą mogłabym porównać do filmów z serii "Piraci z Karaibów", w moje ręce wpadła "Pasażerka". Książka, która zabiera czytelnika w morską podróż, wciąga w wir akcji, nieustannych zwrotów i wielkich, głęboko skrywanych tajemnic. Skierowana głównie do młodzieży, więc napisana w typowym młodzieżowym języku, lekkim stylem, który sprawia, że od książki na dobrą sprawę bardzo trudno jest się oderwać. Nie oznacza to jednak, że książka jest uboga w opisy, a wręcz przeciwnie. Autorka doskonale zadbała o to, by zabrać swoich czytelników tam, gdzie nie będą potrafiły zabrać ich nogi, a jedynie wyobraźnia. Świetnie wykreowany świat, cudownie wykreowani bohaterowie, których nie da się nie lubić. No i główne motywy, które rozkochają w sobie każdego książkomaniaka - podróż w czasie, przygoda, subtelnie rodzące się uczucie między dwójką nastolatków. To taka naciągana lekcja historii - rzecz jasna w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Książka przypominająca mi "Piratów z karaibów" i gry" Assassin's Creed". Zakochałam się w niej, nie mogłam się od niej oderwać i po prostu chcę jeszcze więcej i więcej! Nie spodziewałam się, że ta książka tak mnie pochłonie, a przede wszystkim zauroczy. Mimo że początkowo ciężko było mi się w nią gryźć to to, co stało się później... jest niewytłumaczalne. Bawiłam się rewelacyjnie, a tego naprawdę się nie spodziewałam.

"Pasażerka" to książka, którą musi przeczytać każdy miłośnik podróży w czasie i każda osoba żądna przygód wszelakiej maści. Ta książka dostarcza wiele uśmiechu, radości i emocji. Jest również powieścią, w której nie zabraknie wątku miłosnego, przyjaźni i poświęcenia, a również trudów. Nie zawiedziecie się jednak tą lekturą. Alexandra Bracken wpadła na świetny pomysł

i zrealizowała go naprawdę dobrze! Nie zwlekajcie - czytajcie!

Izabela Nestioruk

Książka ta przedstawia losy młodej Etty Spencer, która ma wielki talent muzyczny i gra na skrzypcach, niestety pewnej nocy traci wszytko,co znała i kochała. Z współczesnego Nowego Jorku dziewczyna zostaje przeniesiona do 1776 roku na statek piratów. Etta jest przerażona, nie wie co ma robić, nie wie gdzie jest i dlaczego przeniosła się w czasie. Poznaje tam Nicholasa, który od razu polubił dziewczynę i obiecuje jej pomóc wszystko zrozumieć. Etta musi odzyskać tajemniczy przedmiot o wielkiej wartości, ale niestety jeśli jej się nie uda dziewczyna już nigdy nie będzie mogła wrócić do swojego domu i czasów które zna najlepiej. Dlatego ona i Nicholas wyruszają w podróż po różnych epokach i miejscach starając się odnaleźć ten tajemniczy przedmiot oraz uratować mamę Etty. Czy to się im uda? Dowiecie się, gdy przeczytacie tą książkę. Po pierwsze muszę pochwalić piękną okładkę, która bardzo mi się spodobała i oczywiście zachęciła do czytania. Niestety z treścią było trochę gorzej, tej książki nie czyta się szybko, bo trzeba bardzo się na niej skupić. Styl aktorki jest zrozumiały, ale przeszkadzały mi miejscami te rozbudowane opisy pomieszczeń itd. Czasami książka, zanudzała mnie, bo akcja toczyła się bardzo wolno i musiałam ją odkładać na półkę. Czy jest to książka godna polecania? Owszem, wszystkim, którzy lubią powieści przygodowe z małym wątkiem miłosnym można polecić i zachęcić do czytania. Czy żałuję, że przeczytałam tą książkę? Nie, ale czytałam o wiele lepsze i ciekawsze książki. Z pewnością sięgnę po kolejną część, bo nie lubię zaczytać serii i jej nie kończyć. Pomysł autorki jest naprawdę bardzo oryginalny, bo jeszcze takiej książki nie było, ale ja spodziewałam się czegoś więcej, czegoś mi w niej zabrakło, a może po prostu już wyrosłam z takich książek? Podsumowując na pewno mogę stwierdzić, że jest to dobra książka i godna polecenia wszystkim, którzy chcą oderwać się na chwilkę od rzeczywistości i przeczytać ciekawą i interesującą książkę. Moja ocena to 6/10.

Lubię powieści o podróżowaniu w czasie, ponieważ odzwierciedlają one odwieczne marzenie wielu ludzi. Pozwalają choć na chwilę przenieść się tam, gdzie nie możemy być i przeżyć naprawdę wyjątkową przygodę. Niestety, nie zawsze takie książki okazują się faktycznie godne uwagi, bowiem potencjał podróży w czasie bywa niekiedy marnowany. Kiedy zauważyłam informację o nadchodzącej premierze "Pasażerki" autorstwa znanej już polskim czytelnikom Alexandry Bracken, wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Czy powieść sprostała moim wysokim wymaganiom?

Siedemnastoletnia Etta jest utalentowaną skrzypaczką. Kiedy nadchodzi kolejny koncert, tragicznie ginie ważna dla niej osoba, a ona sama zostaje przeniesiona do 1776 roku, na statek. Okazuje się, że jej los w dużej mierze jest zależny od młodego korsarza, Nicholasa Cartera. Wkrótce okazuje się, iż faktycznymi panami sytuacji są Ironwoodowie, którzy oczekują czegoś zarówno od Etty, jak i Nicholasa. Etta otrzymuje szansę powrócenia do XXI, ale najpierw musi wypełnić misję, podczas której towarzyszyć jej ma Nicholas. Dla obojga będzie to sprawdzian lojalności, trudnych decyzji, odwagi. Czy będą potrafili przeciwstawić się Ironwoodom? Czy uda im się powstrzymać uczucie, które nie powinno się im przytrafić?

Na początku było mi dość ciężko wciągnąć się w tę historię, ale z biegiem stron zaczęła mnie ona interesować coraz bardziej. Co prawda oczekiwałam czegoś zupełnie innego, lecz nie mogę powiedzieć, że się rozczarowałam. "Pasażerka" to przede wszystkim powieść przygodowa z nutką fantastyki oraz romansu. Niestety powiela pewne schematy, ale dużo się w niej dzieje, więc zostaje to w pewien sposób zrekompensowane. Poza tym to dopiero pierwsza część serii i myślę, że całość może rozkręcić się jeszcze bardziej.

Jeśli chodzi o styl autorki to brakowało mi w nim lekkości. Zostało to jednak wynagrodzone naprawdę świetnymi dialogami, które czytało się z ogromną przyjemnością. Poza tym nie znajdziecie tu zbyt długich opisów, więc myślę, że mimo wszystko książkę pochłoniecie szybko. Dostarcza ona także sporej dawki emocji oraz wyraźnie wyczuwalnej chemii, która rodzi się między bohaterami, a którą nie każdy potrafi oddać na kartkach powieści. Oprócz tego w "Pasażerce" nie brakuje też odrobiny ironii oraz czegoś zupełnie innego, czyli wzruszeń.

Bohaterowie powieści zdobyli moją sympatię. Istotne jest przede wszystkim to, że nie są wyidealizowani. Zarówno Nicholas, jak i Etta popełniają błędy, gubią się, błądzą między zobowiązaniami, interesem własnym, a uczuciami. Nicholas jest intrygującą postacią, bo skrywa wiele tajemnic, które w tym tomie jeszcze nie zostały rozwikłane. Oprócz tego pojawia się okrutny Cyrus, pełna ciepła Alice, tajemnicza Rose i niepokojąca Sophia.

"Pasażerka" to opowieść między innymi o tym, że biegu wydarzeń z przeszłości nie jesteśmy w stanie zmienić. Jednocześnie jest to także historia o wielkiej determinacji, trudnych wyborach, intrygach, kłamstwach. Znajdziecie tu również tworzące się uczucie, które właściwie wydaje się być z góry skazane na klęskę oraz próbę ocalenia kogoś, kto jest dla danego bohatera bardzo ważny. Myślę, że wielbiciele tego typu opowieści, a także książek pełnych przygód, emocji, odkrywania różnych miejsc, oszukiwania czasu będą zachwyceni.

"Pasażerka" zaczyna się w Bhutanie, w roku 1910. Poznajemy tutaj jednego z głównych bohaterów tej niecodziennej historii - Nicholasa Cartera. Na kartach powieści wędrujemy również przez dzisiejszy Nowy Jork, Atlantyk w roku 1776, Angkor w roku 1685, Paryż w roku 1880 czy Damaszek w 1599. Główną bohaterką tej książki jest nastoletnia Etta, której pasją są skrzypce. Jednak na swoim koncercie wszystko w jej życiu wywraca się do góry nogami. Dowiaduje się o tajemnicy swojej matki i rusza w podróż, która zmieni ją na zawsze.Pierwszy raz miałam styczność z twórczością Alexandry Bracken. Pierwsze co rzuciło mi się w oczy jest styl autorki. Wprowadza do swojego dzieła wiele niesamowitych refleksji i rozważań o przemijaniu, kruchości życia i szybko mijającym czasie. Barwnie opisuje świat w różnych okresach czasu - dowiadujemy się o życiu tamtejszych ludzi, ich stylu ubierania się, sposobie mówienia. Porusza tematy niewolnictwa czy wiary oraz roli kobiety w poszczególnych wiekach. Bardzo spodobał mi się ten aspekt powieści. Jeżeli zaś chodzi o bohaterów - trochę się zawiodłam. Postać Etty mnie wręcz irytowała, podejmowała ona często nierozważne decyzje aż chciało się krzyczeć ze złości. Nie dbała zbytnio o konsekwencje swoich czynów a to naprawdę mogło się źle skończyć. Nicholasa polubiłam choć często też mnie irytował i trudniej było mi przebrnąć przez ich wspólną historię. Reszta postaci pojawiająca się w "Pasażerce" była dobrze opisana, chociaż miałam wrażenie, że autorka skupia się tylko na głównych charakterach. Kolejny minus to wątek miłosny między Ettą a Nicholasem. Od samego początku wiadomo, że coś między nimi powstanie ale autorce niestety nie udało się tego dobrze oddać. Jest to miłość nierealna, można wręcz powiedzieć, że cielesna. Mimo tego dobrze bawiłam się przy tej historii a koniec wywołał u mnie chęć natychmiastowego sięgnięcia po kolejny tom! Książka sama w sobie jest dobrą lekturą na ponure jesienne wieczory. Uczy, bawi, wzrusza, pobudza wyobraźnię. Jeżeli podobała ci się "Trylogia czasu" Kerstin Gier, śmiało możesz poszukać podobnej tematyki w "Pasażerce". Tajemniczość, podróże w czasie, piraci, namiętność... Jesteś gotowy? Wskakuj na pokład Challengera i wyruszaj w podróż pełną pustynnego żaru, zimnego oceanu i wytwornej Francji!

Recenzja pochodzi z mojego osobistego bloga książkowego [Adres usunięty]

Podróże w czasie. Wydawać by się mogło, że to jedynie mrzonki, coś nieosiągalnego, nierealnego. Jednak czy aby na pewno? 17-letnia Etta jest (nie)zwykłą nastolatką, niesamowicie utalentowaną skrzypaczką, nieustannie szukającą aprobaty jej matki. Wkrótce ma mieć miejsce jej wielki debiut, na który czeka już od tylu lat, poprzedzić go ma natomiast koncert w Mecie, mający być jej ostateczną, najważniejszą próbą. Jednak podczas występu dzieje się coś dziwnego, dziewczyna zaczyna słyszeć przeraźliwy hałas, którego zdawać by się mogło nie słyszy nikt poza nią samą. Podążając za dźwiękiem, w pewnym momencie zostaje popchnięta przez kogoś w przód wprost w drgającą przed nią przestrzeń, po czym jej świat rozpada się niczym upuszczone lustro. Gdy odzyskuje przytomność orientuje się, że znajduje się na XVIII-wiecznym statku, gdzieś pośrodku Atlantyku. Na okręcie kończy się właśnie abordaż, a jego nowym kapitanem ma zostać nie kto inny jak Nicholas. To właśnie na jego towarzystwo zostanie skazana nastolatka podczas podróży w czasie i przestrzeni. Kim tak naprawdę jest Etta i w jakim celu została przeniesiona właśnie w to miejsce? Czy uda jej się wrócić do swojego domu, do swoich czasów?

"... odnaleźli miejsce, którego nie imają się zasady oraz reguły - gdzieś w połowie drogi między przeszłością a przyszłością, poza czasem i przestrzenią, wypełnione ogromem możliwości."

"Pasażerka" jest to pierwsza część serii stworzonej przez Alexsandrę Bracken, której drugi tom miał światową premierę w styczniu tego roku. W pozycji tej prowadzona jest narracja trzecioosobowa. Akcja powieści rozgrywa się w różnych czasach i miejscach, takich jak ówczesny i XVIII-wieczny Nowy York, Londyn za czasów drugiej wojny światowej czy też dawny Paryż. Jeżeli natomiast chodzi o głównych bohaterów, moją ogromną sympatię wzbudził Nicholas. Na pozór zimny i dbający jedynie o własne dobro pirat, idący po trupach do celu, który w głębi duszy jest całkowicie inną osobą. Odrzucony jedynie ze względu na kolor skóry, nie mógł wieść życia takiego, na jakie zasługiwał. Z kolei Etta zyskała z moich oczach swoją zawziętością, odwagą, którą w pewnych momentach można by uznać wręcz za lekkomyślność oraz ciętym językiem, którym nie jeden powodowała uśmiech na mojej twarzy. Niestety niewiele mogę powiedzieć na temat bohaterów drugoplanowych, gdyż tak naprawdę w książce przedstawione są jedynie szczątkowe informacje ich dotyczące.

Jeżeli natomiast chodzi o sam styl pisania Bracken, nie przypadł ON mi zbytnio do gustu. Tak jak jeszcze szczegółowe opisy poszczególnych miejsc kompletnie mi nie przeszkadzały, a w sumie były wręcz zaletą, tak przydługie rozmyślania i rozterki głównych bohaterów okropnie mnie nużyły. Sam początek historii był dosyć mozolny, całe szczęście akcja zaczęła nabierać tempa mniej więcej w połowie pozycji i utrzymała je do samego końca. W książce tej, szczególnie w pierwszej części, gdy wydarzenia mają miejsce na statku, występuje masa słownictwa okrętowego. Dla mnie, jako studentki kierunku związanego z budową okrętów i jachtów jest to spora zaleta, jednak dla osób niezbyt orientujących się w tym temacie może być to uciążliwe, i zdecydowanie przydałyby się przypisy na dole strony.

Pomysł na fabułę jest naprawdę niesamowity i zawiły, podróże w czasie i przestrzeni, wojny klanów oraz tajemnicze astrolabium, którego zdobycie będzie celem wędrówki Nicholasa i Etty. Zakończenie w pozycji tej jest oczywiście otwarte, tom ten zapewne miał za zadanie jedynie wprowadzić czytelnika w ten niezwykły, pełen tunelów świat. W książce w dosyć ciekawy sposób poruszony został również wątek miłosny, który momentami rozładowywał napięcie i nadawał lekkości.

Podsumowując jest to interesującą pozycja przygodowa z delikatnym romansem w tle. Pełna niesamowitych miejsc, częstych zwrotów akcji i dobrego humoru. Jeżeli lubicie takie klimaty, nie zawiedziecie się, ja z pewnością sięgnę po kolejny tom.

Dowiadując się o nowej książce autorki "Mrocznych umysłów", wiedziałam, że muszę ją kupić. Okładka jak i opis z tyłu książki zainteresowały mnie a ja podekscytowana czekałam na dzień premiery oraz na paczkę, ze znajdującą się w środku książką. Gdy ta doszła rozpoczęłam od razu lekturę "Pasażerki". Czy nowa powieść Alexandry Bracken przypadła mi do gustu? Czy "Mroczne umysły" są wybitnym dziełem autorki w porównaniu do tego? Przekonasz się tego czytając dalej moją recenzję.

Etta Spencer to obiecująca uzdolniona młoda skrzypaczka, ze spokojnym życiem. Niestety wszystko się zmienia, gdy dziewczyna w brutalny i okropny sposób zostaje powiadomiona o swoim niezwykłym darze przez mafię podróżującą w czasie, którzy porywają jej matkę i zabijają wielbioną przez nią mentorkę. Dziewczyna wyrusza na poszukiwania, w towarzystwie XIX-wiecznego pirata, Nicholasa Cartera.

Książka bardzo podobała mi się, lecz lekturę tej książki mogę uznać za jedynie namiastkę poprzedniej trylogii autorki. Akcja w książce jest wartka i dynamiczna. Momentami nie wiedziałam co się właśnie stało w książce, co po zrozumieniu spotykało się zazwyczaj z moim entuzjazmem. Opisy epok przypadły mi do gustu, zapewne przez nadawany przez nie klimat, przez co czułam się jakbym wędrowała z bohaterami po różnych czasach. Bohaterów polubiłam od pierwszych stron (oprócz drobnych wyjątków) i kibicowałam im w każdej napotkanej przez nich przygodzie.

Niestety momentami nie odczuwałam uczuć ani myśli bohaterów, przez skomplikowane i chaotyczne opisy autorki. Kolejnym minusem był u mnie brak strachu o bohaterów w kulminacyjnych momentach książki, co mogę wytłumaczyć niezrozumiałymi opisami ich historii. Myślę jednak, iż te opisy spowodowane były uczuciami odczuwanymi przez autorkę w momencie pisania powieści, dlatego wzmogło to jedynie moje odczucia dotyczące "Pasażerki".

Polecam tę książkę fanom twórczości Alexandry Bracken oraz osobom, których interesuję motyw przenoszenia się w czasie.

Zapraszam do odwiedzenia portalu [Adres usunięty]!

Podróże w czasie i uczucie, które nie ma prawa istnieć, z góry skazane na porażkę - czy to brzmi jak recepta na sukces? Ona - nastolatka z dwudziestego pierwszego wieku, obiecująca skrzypaczka. On - ciemnoskóry osiemnastowieczny pirat na usługach znienawidzonego manipulatora. Nigdy nie powinni byli się spotkać, a gdy ich misja dobiegnie końca, każde wróci do swojego czasu naturalnego i więcej się nie zobaczą. Czy ta świadomość cokolwiek zmieni, gdy przewrotny los mimo wszystko skrzyżuje ich drogi?

Etta Spencer dla gry na skrzypcach poświęciła wszystko. Nie ma przyjaciół, rozstała się też z chłopakiem, by mieć więcej czasu na ćwiczenia. Wielkimi krokami zbliża się jej debiut - wydarzenie, któremu podporządkowała całe dotychczasowe życie. Przedtem ma jeszcze wystąpić na prywatnym koncercie w Metropolitan Museum of Art. Zdarzenia przybierają jednak niespodziewany obrót i... dziewczyna jakimś cudem przenosi się w czasie, do roku 1776. Odzyskuje świadomość na pokładzie statku przejmowanego właśnie przez piratów. Ale to dopiero początek. Aby móc wrócić do domu, Etta musi wypełnić pewną misję. Czy uda jej się na czas odnaleźć zagadkowy artefakt i uratować swoją matkę?

Możliwość podróżowania przez epoki i kontynenty to interesujący motyw sam w sobie. Gdy bohaterowie muszą się przy tym sporo natrudzić, szukając właściwych przejść, a na każdym kroku czyha na nich niebezpieczeństwo, robi się jeszcze ciekawiej. Oś czasu kontroluje bezwzględny Cyrus Ironwood, trzymając żelazną ręką wszystkie rodziny podróżników (a raczej to, co z nich zostało). Ettę czeka naprawdę trudne zadanie, lecz jest gotowa zaryzykować własne życie w obronie tych, których kocha. Dysponuje tak wielką odwagą i wolą walki, że praktycznie nie ma dla niej rzeczy niemożliwych. Dobra, troskliwa, pełna wiary w ludzi, ale przy tym zadziorna i nieustraszona - z miejsca zdobyła moją sympatię. Polubiłam również Nicholasa, choć nie od razu przypadł mi do gustu. Ale kto oprze się urokowi takiego czarującego i przystojnego pirata? Z pozoru obojętny, skupiony na swoim kontrakcie i obiecanej zapłacie, nosi w sobie ogromne pokłady bólu. Nie chce pozwolić sobie uwierzyć, że to czego pragnie, może być na wyciągnięcie ręki. Najbardziej nieprzewidywalną postacią jest jednak Sophia. W tej ambitnej i gotowej na wszystko dziewczynie tkwi duży potencjał i mam wielką nadzieję, że w kolejnych tomach serii zostanie w pełni rozwinięty.

"Pasażerkę" przeczytałam niemal jednym tchem. Nie mogłam się od niej oderwać i to pomimo bardzo niewygodnego i irytującego formatu - 3/4 książki przebrnęłam w wersji elektronicznej, po czym przerzuciłam się na papierową i mogłam wreszcie odetchnąć z ulgą. Co dziwne w moim przypadku, w lekturze nie przeszkadzały mi zbytnio nawet literówki, a było ich niestety całkiem sporo. Historia opowiedziana przez Alexandrę Bracken przywodzi mi na myśl "Poszukiwaczkę" Arwen Elys Dayton, lecz choć łączy je parę podobieństw, "Pasażerka" zdecydowanie mocniej mnie wciągnęła. Poza tym wątek miłosny wydał mi się bardziej przekonujący, naturalny i przyprawiał o szybsze bicie serca. Wyjątkowe, zapadające w pamięć postaci oraz porywająca i pełna niespodziewanych zwrotów akcji fabuła sprawiły, że czas spędzony z powieścią Bracken minął mi naprawdę szybko. Zafascynowana śledziłam losy bohaterów, a zakończenie mną wstrząsnęło i pozostawiło z silną potrzebą poznania dalszego ciągu historii. Nie zamierzam jeszcze żegnać się z Ettą i Nicholasem, przeciwnie - bardzo się cieszę, że to dopiero początek. Czekam na kolejne tomy, a jeśli lubicie dobre fantasy z ciekawym wątkiem miłosnym (i nie będziecie walić głową w ścianę przy każdej napotkanej literówce), polecam "Pasażerkę" i Wam :)

[Adres usunięty]