Nie gaś światła. Martin Servaz. Tom 3

Ależ to jest świetny kryminał, ależ to jest świetna seria. Kolejna część, którą czyta się bardzo dobrze, a każda część jeszcze lepsza od poprzedniej. Akcja tak wciągająca, że czyta się z zapartym tchem i nawet nie przeszkadza, że tym razem głównego bohatera w powieści jest jak na lekarstwo. Bardzo odpowiada mi sposób pisania francuskiego autora, czuć lekkie pióro i świetny styl.

,,Nie gaś światła" to już trzecia książka Bernarda Miniera, którą miałam przyjemność przeczytać. Przyjemność, no właśnie, czytanie książek tego pana to niezwykła frajda, jaką się doznaje po niejednym fragmencie tej książki. Czytając jego twórczość ani przez chwilę nie odczuwam, że jest to człowiek z tak niewielkim dorobkiem pisarskim. Jego publikacje są niezwykle dopracowane. Potrafią dotrzeć do różnych zakamarków ludzkich myśli.

Czytając ,,Nie gaś światła" nie można być pewnym czegokolwiek. Minier posiada niezwykłą moc wodzenia czytelnika za nos. Gdy byłam już czegoś pewna, wydawało się to dla mnie logicznym następstwem poprzedzających wydarzeń, nagle okazywało się, że prawda jest kompletnie inna. To cecha, która sprawia, że tak bardzo lubię czytać dobre thrillery.

Nowi bohaterowie, nowe problemy to najlepsza część każdej książki Miniera. Ten człowiek ma niezwykłą wyobraźnie. Na szczęście dla mnie, jak i zapewne wielu innych osób, ten człowiek zaczął dzielić się swoimi pomysłami. Dzięki temu mogę spędzić kilka niezwykłych godzin w innym świecie podążając prawdy nieraz okropnych, krwawych, wpływających na psychikę wydarzeń.

Dla mnie Bernard Minier i jego książki są genialne. Wraz z każdą kolejną historią, która przybywa do mnie z Francji, coraz bardziej lubię tego autora i jego pomysły. Nie mogę się doczekać, co wymyśli w kolejnej powieści. Mam przeczucie, że mnie nie zawiedzie.

Kolejna książka Bernarda Miniera, która pokazuje mi, że autor ma po prostu talent. Poza ciekawą fabułą, postaciami, akcją, napięciem, niewiadomą i spektakularnym zakończeniem powieść pokazuje jaką autor ma niesamowitą wiedzę. To jak nam ją przekazuje jest świetne. Każda jego książka skupia się na różnych aspektach. W jednej mamy laboratorium, w innej stacje kosmiczne, w jeszcze innej stadninę koni, uniwersytety. Każdej powieści poświęca wiele czasu i researchu. Ja jestem pod ogromnym wrażeniem. Bardzo mi się to podoba, gdyż dzięki takim wzmiankom dostaję nowe, ciekawe informacje. A co za tym idzie - moja wiedza się powiększa. I żeby nie było - nie są to suche fakty. Każda nowinka jest wpleciona w fabułę tak, że czyta się to z wielką przyjemnością i zainteresowaniem.

To moja 4 powieść Miniera i każda jedna jest coraz lepsza. Oj polubiliśmy się bardzo. :)

Dodam jeszcze, że autor świetnie buduje napięcie, ma niesamowity talent do opisywania krajobrazu, miejsc, postaci. Kiedy czyta się jego książki wszystko samo się wizualizuje.

Ogromnie polecam!

Bernard Minier już dawno trafił do grona moich ulubionych autorów. Byłam przeszczęśliwa mając okazję spotkać go na zeszłorocznych targach książki w Krakowie i poprosić o autograf. Jego powieści zajmują specjalne miejsce w mojej biblioteczce i sercu. Każda jego książka jest idealna, wprowadza mnie w jedyny i niepowtarzalny klimat, całkowicie zachwyca i zaskakuje. Podobnie było i tym razem, bowiem „Nie gaś światła” jest lekturą doskonałą!

Życie Christine Steinmayer niedawno zaczęło się doskonale układać. Zakończyła związek, który nie był dla niej odpowiedni, zaręczyła się z przystojnym i ułożonym Geraldem, doskonale radzi sobie w pracy i nie ma żadnych problemów psychicznych. Aż do dnia, gdy w skrzynce pocztowej znajduje tajemniczy list, w którym jego autor informuje ją, że zamierza popełnić samobójstwo. Christine początkowo uznaje to za zwykłe nieporozumienie i pomyłkę, ale wkrótce zaczynają się dziać wokół niej dziwne rzeczy, które całkowicie wyprowadzają kobietę z równowagi i sprawiają, że ludzie nie chcą mieć z nią nic wspólnego. W tym samym czasie Martin Servaz również otrzymuje dziwną przesyłkę i mimo że jest na urlopie chorobowym, podejmuje charakterystyczne dla niego działania, aby rozwiązać nowe, tajemnicze śledztwo.

Powieść porwała mnie już od pierwszych stron. Uwielbiam styl Bernarda Miniera, który jest dojrzały, pełen pasji i idealnie zastosowanych zabiegów stylistycznych. Choćby się chciało znaleźć jeden najmniejszy mankament w języku, jakim napisana jest ta książka, jest to po prostu niemożliwe. Czy można się dziwić, że powieści tego autora zawsze trafiają na listy bestsellerów? Nie! Ten człowiek to geniusz, który tak sprawnie knuje swoje intrygi, że czytelnik całkowicie zatraca się w lekturze. Na pozór dwie niepowiązane ze sobą historie spotykają się w oszałamiającym punkcie kulminacyjnym, a czytelnik aż do ostatniej chwili nie może być pewien tego, co jeszcze ma szansę się wydarzyć. To niesamowite, że Minier potrafił tak doskonale skonstruować dwa różne przypadki – Christine i Servaza – a potem połączyć je w tak umiejętny sposób w jedną logiczną całość.

„Nie gaś światła” jest książką, która zaskakuje na każdym kroku. Tempo akcji jest umiarkowane i przyspiesza w odpowiednich ku temu momentach, nie brakuje tutaj jej zaskakujących zwrotów czy rosnącego napięcia, które chwilami sprawia, że czytelnik aż cały drży, a serce podchodzi mu do gardła. Z łatwością można postawić się w sytuacji poszczególnych bohaterów, którzy są doskonale wykreowani. Nie tylko Martin Servaz, którego znamy już z poprzednich powieści autora, ale także nowe osobistości, które związane są z tą historią – również postacie drugoplanowe.

Jest to powieść od początku do końca nieprzewidywalna. Nawet mnie, zaprawionej w bojach czytelniczce thrillerów, kryminałów czy powieści detektywistycznych nie udało się prawidłowo rozwiązać całej zagadki. Jest to oczywiście ogromna zaleta tej powieści, która rozbudza czytelniczą ciekawość i sprawia, że jesteśmy w stanie całkowicie zatracić się w spisanej przez Miniera historii. Na uwagę zasługuje również atmosfera tej powieści. Mroczna, ciężka, chwilami brutalna i nie do zniesienia, dająca nam się we znaki na każdym kroku… Jest naprawdę niesamowita i nigdy nie wyjdę z podziwu dla tego autora, bowiem jest jednym z nielicznych pisarzy, którzy potrafią aż tak namacalnie wykreować niepowtarzalny klimat idealnie oddający powagę i emocje czytanej historii.

„Nie gaś światła” to powieść praktycznie idealna. Wciągająca fabuła, doskonali bohaterowie i nieprzewidywalny bieg wydarzeń. Pojawiają się tutaj chwile strachu i grozy, autor nie boi się operować mocnymi słowami, nie stroni również od brutalnych scen, w których jesteśmy świadkami przebudzania się najmroczniejszych zakątków ludzkiego umysłu. Ta książka pokazuje, jak łatwo jest manipulować czyimś otoczeniem i sprawić, że całkowicie postrada zmysły. To doskonale skonstruowana historia pełna zawiści i pragnienia zemsty. Po raz kolejny zostałam całkowicie oczarowana twórczością Bernarda Miniera i wiem, że nigdy nie poczuje się rozczarowana sięgając po każdą jego kolejną powieść.

[Adres usunięty]