Mroczna arena

Mario Puzo - amerykański pisarz urodzony 15 lipca 1920 r. Najsłynniejsza jego książka to „Ojciec Chrzestny”, która została zekranizowana w 1972 r. i otrzymała 3 Oskary. Pisarz zmarł 2 lipca 1999 r.

„Mroczna Arena” nie należy do mojego ulubionego gatunku książek, ale uważam, że trzeba ją przeczytać. Na początku czytania odczuwałam totalny chaos w tej historii, kilka razy musiałam cofać się do pierwszej strony, żeby od nowa zagłębić się w tę historię w stu procentowym zrozumieniem.

Akcja książki rozgrywa się w powojennych Niemczech na przełomie lat 1945 i 1946 r. Głównym bohaterem książki jest Wolter Mosca, młody Amerykanin, który po 3 latach przebywania na froncie wraca do swojego rodzinnego domu. Mężczyzna od samego początku wzbudzał we mnie niechęć, czułam, że jest taką osobą, która nie docenia tego, co ma. Wrócił do domu do matki, której tęsknota i miłość do syna zakryły normalne życie, do brata który z chłopca musiał stać się mężczyzną, żeby stać się głową rodziny, i do narzeczonej, która z nerwów o utratę miłości wsłuchiwała się w komunikaty radiowe o sytuacji na froncie. Wolter nie czuje miłości ani więzi z tymi ludźmi. Nie umie się cieszyć z tego co ma i z tego, jak wiele znaczy dla tych ludzi. Zrywa zaręczyny i po kłótni z najbliższymi wraca tam skąd przyjechał. Znajduje pracę w cywilnej administracji sił okupacyjnych w Bremie i odszukuje swoją kochankę Helle.

Czy ta kobieta jest w stanie go odmienić? Czy jest ona w stanie sprawić, że w tym człowieku obudzi się miłość?

Moi drodzy dla mnie ten człowiek z początku był zwykłym draniem i mężczyzną, którego nie obchodzi cały świat, tylko własne zachcianki i potrzeby. Później zdałam sobie sprawę, że Mosca nie miał wcale takiego łatwego życia. Zatracił poczucie rzeczywistości. Nie jest łatwo zachować człowieczeństwo wobec piekła powojennej codzienności: brak jedzenia, wykorzystywanie seksualne młodych kobiet, żebrzące dzieci, życie wśród ruin, gdzie kiedyś było miasto. Ja jestem w stanie go usprawiedliwić. Nikt z nas nie wie jak, by się zachował w takiej sytuacji.

Lektura warta przeczytania, nienależąca do najłatwiejszych.

Ducky, lat 17

źródło: [Adres usunięty]

O II wojnie światowej powstało wiele książek. Historii opowiadających o jej bezsensie, okrucieństwie, o bohaterach i zbrodniarzach wojennych. Niewiele jednak jest utworów traktujących o powojennej rzeczywistości. Co działo się z Niemcami po kapitulacji Wermachtu, mieszkańcami zniszczonych przez działania wojenne miast, aliantami, którzy odnieśli zwycięstwo nad faszystami, o tym w swojej debiutanckiej powieści "Mroczna arena" opowiada Mario Puzo.

Głównym bohaterem powieści jest Amerykanin, Walter Mosca, który wraca jako bohater, po zakończonej wojnie do swojego rodzinnego miasta. Tam czekają na niego rodzice i narzeczona, Gloria. Walter nie jest jednak już tym samem chłopakiem, którego pokochała i na którego czekała trzy lata. Mosca nie potrafi rozmawiać ze swoimi bliskimi w domu czuje się obco. Uświadamia sobie, że nie kocha już Glorii i postanawia wrócić do Niemiec. W Bremie pracuje w administracji cywilnej, która ma zapewnić porządek w zniszczonym przez naloty i bombardowania mieście.

Martwe ciała leżące na ulicach, żebrzące dzieci, młodociane prostytutki, bieda, zgliszcza i ruiny, to widok, który codziennie towarzyszy Mosce przechodzącemu ulicami Bremy. Równie mocno zniszczona i nieszczęśliwa jest dusza Waltera, jak i tych którzy doświadczyli wojny, na zawsze zostali naznaczeni przez jej koszmar. Wojna zmieniła ludzi, zniszczyła ich charaktery, wartości i ideały w które wierzyli, zabiła człowieczeństwo, a ujawniła okrucieństwo, barbarzyństwo oraz obojętność wobec ludzkiego cierpienia.

Wojna wryła się w Moscę, stał się skrajnym cynikiem, który wciąż czuje się samotny, "boi się własnego wnętrza", wśród ruin Bremy, zburzonych budynków szuka szczęścia, szuka miłości, ale nie potrafi otoczyć kogoś opieką, pragnie uciec od życia i świata.

W świecie, który opisuje Mario Puzo nie ma pokonanych, zwycięzców, nie ma ofiar i winnych. Pisarz nie dokonuje podziału na dobrych i złych , ponieważ każdy kto brał udział w wojnie został przez nią naznaczony, bez względu na to po której stronie znalazł się w czasie okupacji. Puzo pisze o tych którzy przetrwali piekło wojny, o ludziach z krwi i kości, o ich wadach, słabościach. Pisarz nie ocenia swoich bohaterów, nie osądza ich postępowania. Kreśli powojenną rzeczywistość Niemiec taką jak sam ją przeżył i zapamiętał, pracując tuż po wojnie w Niemczech jako cywilny publicysta prasowy.

"Mroczna arena" Mario Puzo to smutna opowieść o koszmarze powojennej rzeczywistości. Koniec wojny nie jest szczęśliwym zakończeniem, jest dopiero początkiem. Ludzie od nowa muszą nauczyć żyć na zgliszczach tego co zostało, od początku budować swoje życie, walcząc o każdy dzień. Nauczyć się kochać, współczuć, odnaleźć w sobie człowieczeństwo, które brutalnie odebrała im wojna. Ale czy po cierpieniu które zaznali jest to jeszcze możliwe?