Morderczyni

Leah rozpoczyna pracę jako pielęgniarka psychiatryczna na oddziale o zaostrzonym rygorze. Pod jej opiekę trafia między innymi Isabel oskarżona o to, że jako nastolatka zabiła sześcioletnią Maisy. Kiedy Leah nawiązuje bliższą relację z Isabel, dochodzi do wniosku, że ta miła i utalentowana dziewczyna nie może być morderczynią, a udowodnienie niewinności dziewczyny staje się wręcz obsesją pielęgniarki. Kiedy Isabel postanawia nagle wyznać prawdę, wszystko okazuje się nie być tym, czym nam się wydawało, a kolejne fakty szokują i przerażają. Jak daleko sięgną mroczne rodzinne intrygi?

Zakończenie daje nadzieję, że kolejny tom będzie równie ciekawy👌😊

Od początku byłam przekonana, że Isabel jest niewinna, bo czy nastolatka może mieć aż tak mroczną duszę?Czy miałam rację Kochani? Przeczytajcie i oceńcie sami 😉😉

Dałam szansę i tym razem się nie zawiodłam.

"Morderczyni" to naprawdę świetny thriller, który zaskakiwał, mimo że sama koniec już nie był dużą niespodzianką. Czytało się świetnie, a fabuła trzymała się kupy.

Oj miałam wielkie obawy, gdyż w swoim debiucie autorka nie podpisała się , a szkoda bo “Milczące dziecko“ miało ogromny potencjał, coś tam bardzo poszło nie tak 😅

Na szczęście Denzil odrobiła zadanie domowe i tym razem powstał porządny thriller. Jeżeli z każdym następnym wydanym dziełem będzie tak lub jeszcze lepiej, będę czekać z niecierpliwością 😍

Książka zdecydowanie przypadła mi do gustu. Była dobrze napisana, bohaterowie byli wyraziści, fabuła na miejscu. Dużo osób zachwycało się tą książką, większość osób polecała mi ten tytuł, mówili, że to jeden z lepszych thrillerów. Okey, książka była ciekawa, szokująca, ale jakoś nie zaskoczyła mnie aż do tego stopnia. To bardzo dobra książka, w dalszej części recenzji będę o tym mówiła, tylko jak dla mnie czegoś w niej zabrakło.

Sam początek książki jest raczej nieco monotonny, mało się dzieje, akcja dopiero zaczyna nabierać tempa w momencie, kiedy Leah - bohaterka poznaje dziewczynę, której będzie pilnować. Bardzo podobała mi się swoją drogą kreacja głównej bohaterki. Jej mroczna przeszłość, te wydarzenia, które wpływają na obecną sytuację. W tej książce bardziej zainteresował mnie wątek psychologiczny, to co dzieje się z głównymi bohaterami, ich przemyślenia, zachowanie, to było naprawdę przedstawione na bardzo wysokim poziomie.

A Isabel - to była jedna wielka czysta zagadka. To było niesamowite! Ta dziewczyna zaskoczyła mnie chyba w tej książce najbardziej. Właśnie nie ta fabuła, lecz ta postać. Byłam pod ogromnym wrażeniem tego jak ta dziewczyna potrafiła udawać, siać wokół siebie zamieszanie, ukrywać prawdę.

Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że pierwsza część książki średnio przypadła mi do gustu, była miejscami nudna. Akcja ciągnęła się, po woli. Z drugiej strony według mnie była ona konieczna, ponieważ dzięki temu mogliśmy wniknąć w głąb tego szpitala psychiatrycznego, dobrze poznać Isabel, jej naturę, to jak się zachowywała, jaka była... I muszę przyznać, że jej kreacja była na tyle mylna, iż w II części książki byłam w ogromnym szoku, w momencie kiedy Isabel pokazała swoją prawdziwą naturę.

Zaś w ogóle ta druga część to jest tak jakby zupełnie inna książka. Tutaj zaczyna się tyle dziać, że w to aż ciężko uwierzyć. Na jednej stronie dzieje się tyle, że ciężko jest nadążyć za fabułą.

Warto też zwrócić uwagę na koniec książki, jest mocny, to na pewno, ale z pewnością można wywnioskować, że będzie zapowiadał ON drugą część (choć nie jestem tego pewna, może po prostu tak ta książka miała się zakończyć).

Pomimo tego, że początek książki był trochę nudny to i tak chciałam więcej i czytałam tę książkę z zapartym tchem. Po prostu była bardzo dobrze napisana, na bardzo wysokim poziomie.

Należy też zwrócić uwagę na to w jaki sposób Autorka z nami pogrywa! To jest jazda bez trzymanki. Ciągle mamy wrażenie, że Isbael jest jednak niewinna, że jest tutaj zamknięta, ponieważ ktoś się pomylił, że to nie mogło być tak, że coś tu do siebie nie pasuje. Dopiero w drugiej części jednak wszystko się układa, a my dowiadujemy się prawdy.

Opis fabuły

Leah jest po przejściach, jej życie było bardzo traumatyczne, dlatego postanawia zabrać swojego brata i wraz z nim wyjechać, zmienić otoczenie i zacząć wszystko od nowa. Nie jest to proste, kiedy trzeba radzić sobie samemu, bez grosza.

Leah zaczyna jednak prace w szpitalu psychiatrycznym, ma już jakieś doświadczenie, ponieważ kiedyś też pracowała przy chorych umysłowo ludziach.

Na początku poznajemy historie Leah i jej brata, wiemy, że ojciec zabił matkę a potem sam popełnił samobójstwo, a siostra adoptowała brata, chciała się nim zająć i mieć go przy sobie. Nowy szpital psychiatryczny zdecydowanie źle wpływa na Leah. Ta średnio sobie radzi z nową sytuacją, zaczyna pić coraz więcej wina, mieć złe sny, które potem zaburzają jej sen, kobieta jest stale przemęczona i niewyspana. Przez co coraz gorzej idzie jej w pracy. A w ośrodku opiekuje się dziewczyną, która kiedyś dopuściła się zabójstwa małej dziewczynki, koleżanki z osiedla.

Nikt jednak nie wierzy w to, że mała Isabel mogla kiedyś zabić swoją rówieśniczkę. To by było wręcz niemożliwe. Każdy uważa, że to z pewnością jej ojciec, albo brat dopuścił się zabójstwa. W szpitalu Isabel zachowuje się całkiem normalnie, jest bardzo spokojna i opanowana, nic nie wskazywałoby na to, że to osoba chora psychicznie i na dodatek morderczyni.

Leah coraz bardziej zaczyna wierzyć Isabel, nawet wybiera się w podróż do jej domu rodzinnego, aby poznać jej bliskich i może dowiedzieć się czegoś więcej... Tutaj każdy wierzy w to, że Isabel jednak nie jest winna... lecz, czy aby na pewno?

„Morderczyni” Sarah A. Denzil otwiera cykl o Isabel Fielding i jest to bardzo mroczny początek. O co chodzi? Zapraszam?

7 lat wcześniej — czternastoletnia Isabel nie pamięta, co się stało i dlaczego mała Maisie zginęła, jednak nastolatka ma na rękach i ustach krew zamordowanego dziecka. Na podstawie znalezionych śladów oraz zeznań młodszego brata Isabel, Owena, sąd skazuje ją na pobyt w szpitalu psychiatrycznym o zaostrzonym rygorze. 7 lat po zatrzymaniu dziewczyny pracę w szpitalu zaczyna pielęgniarka Leah. Między dorosłą już Isabel, a Leah nawiązuje się nić przyjaźni, kobieta jest poruszona historią swojej podopiecznej i zaczyna wątpić w jej winę. Czy siedem lat temu sąd się pomylił i skazał niewinną osobę?

„Morderczyni” jest powieścią, której akcja nie pędzi na łeb na szyję, raczej toczy się leniwie, aż do kluczowego momentu. Nagły zwrot akcji uświadamia nam, że to niespieszne tempo po prostu miało uśpić naszą czujność! Skupiamy się na detalach i zaczynamy wchodzić w historię Isabel, coraz głębiej, zaczynają rodzić się pytania i pierwsze wątpliwości. To, co zrobiła, tworzy swoisty kontrast z jej osobą, którą poznajemy na oddziale — zamkniętą w sobie artystkę, kobietę o wrażliwej duszy, ale i niezwykle przenikliwym umyśle, świetnej obserwatorki. Czy ktoś, kto jest tak wyczulony na otaczający świat, może z zimną krwią zamordować?

Konstrukcja psychologiczna obu kobiet, bo w głównej mierze fabuła skupia się wokół Isabel oraz Leah, jest bardzo dobrze dopracowana. Od początku czułam, że jest coś nie tak, zarówno z Isabel jak i Leah, ale nie potrafiłam dojść do tego, co to jest. W pewnym momencie pomyślałam, że one mogą sobie pomóc wzajemnie, ale czy tak się stanie? Zostawię Was z tym pytaniem! Sprawdźcie, co z tego wyniknie, a gwarantuję, że emocji Wam nie zabraknie!

Lepszego miejsca niż szpital psychiatryczny na tego typu powieść nie mogłabym sobie wymarzyć. Rozległy teren otoczony murami, kilka bram wjazdowych pilnowanych 24h na dobę, do tego strażnicy wewnątrz — miejsce z którego nie da się uciec. Sarah A. Denzil nie poskąpiła nami informacji o kobietach, które w tej placówce przebywają — dzieciobójczynie, niedoszłe samobójczynie, to wszystko plus świadomość odizolowania sprawia, że odczuwamy ten specyficzny klimat na własnej skórze. Co w takim miejscu jest prawdą, a co tylko wytworem chorego umysłu?

Finał „Morderczyni” jest świetnym wprowadzeniem do kolejnego tomu, na który z niecierpliwością czekam. Polecam!

"Zdradzić Ci sekret? Nie zabiłam tamtej dziewczynki. Ale o tym cicho sza".

"Morderczyni" Sarah A. Denzil to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Po niezbyt dobrych opiniach na temat jej poprzedniej powieści miałam dużo wątpliwości co do tej lektury. Niepotrzebnie! Książka wciągnęła mnie od pierwszych stron i naprawdę bardzo dobrze mi się ją czytało.

Słoneczny, letni dzień. Zamordowana zostaje sześcioletnia Maisie. Za jej śmierć skazano czternastoletnią Isabel Fielding.

Po siedmiu latach Leah Smith zaczyna pracę jako pielęgniarka w szpitalu psychiatrycznym o zaostrzonym rygorze, Crownmont Hospital.

Pod jej opiekę trafiają trzy pacjentki. Jedną z nich jest właśnie Isabel.

Kobiety zaczynają spędzać ze sobą coraz więcej czasu i Leah nabiera przekonania o niewinności dziewczyny.

Czy to możliwe, że Isabel nie zamordowała Maisie? Czy faktycznie jest niewinna? Jak Leah może to udowodnić?

"Właśnie to mi zrobiła. Wykończyła mnie do tego stopnia, że przeszłam załamanie".

Pierwsza część książki toczy się właśnie w szpitalu psychiatrycznym, co dla mnie było dodatkowym smaczkiem. Akcja mimo, że powolna wciąga czytelnika. Nic nie wskazuje również na to co będzie się działo później. A działo się bardzo dużo!

Niewinny początek znajomości z Isabel dla Leah zmienia się w prawdziwy koszmar!

Zdecydowanie nie spodziewałam się tego co zaserwowała autorka w drugiej części powieści. Dzieje się tu tyle, że ja nie mogłam przestać czytać. Pochłonęłam książkę w kilka godzin.

Historia jest pełna zwrotów akcji, zagadek i masakrycznych zdarzeń.

A zakończenie? Mimo iż miałam pewne podejrzenia byłam zaskoczona i bardzo zadowolona.

"Morderczyni" to bardzo dobrze napisany thriller psychologiczny i polecam go wszystkim fanom gatunku! Mnie pozostaje czekać na kontynuację i kolejne powieści autorki.