Lwowska kołysanka. Dwa miasta. Tom 1

„Cóż to za życie im zgotowano, niepewne, ciężkie, skropione krwią i łzami...”

Jak ja kocham takie opowieści! Poznajemy Adę młodą dziewczynę, przed którą życie stoi otworem. Razem z nią przemierzamy jej życiowe ścieżki, poznajemy bliżej jej rodzinę, państwa Szubów i dwie młodsze siostry. A obok życie innych ludzi jej sąsiadów, znajomych, przyjaciół. Zatapiamy się w tym niepokojącym, pięknym i jednocześnie bardzo nieoczywisty mieście, jakim był przedwojenny Lwów. Razem z Adą kroczymy dziarskim krokiem przez jego ulice, zakamarki, odkrywamy piękno, różnorodność, niepospolitość i ciemne strony. Ada urodziła się w biednej rodzinie, jednak zarówno ona jak i jej siostry otoczone są miłością obojga rodziców, których stopniowo na kartach książki coraz lepiej poznajemy. Pierwsze miłosne uniesienie, porywy serca, niepokoje związane z wkraczaniem w dorosłe życie. Trudna codzienność, nauka, praca, walka o przetrwanie, ludzie, samo życie…

Pisarka przenosi nas w trudny, niepokojący czas. Porusza istotne problemy ludzkiej egzystencji, umiejętnie lawiruje między różnorodnymi postaciami, wnikliwie i bardzo realnie ukazując ich prawdziwe oblicze. Przyjaźń, miłość, szacunek, silne więzi rodzinne, siła i niezłomność odważnych kobiet. Dom, który jest azylem, daje poczucie bezpieczeństwa i ukojenie, zastaje brutalnie odebrany. Wojna i jej bezlitosne okrucieństwo, zmieniający się okupanci, niszczący wszystko, co napotkają na swej drodze. Skrajne ubóstwo, przejmujący głód, stopniowe unicestwienie Żydów. Walka o przetrwanie, ból, cierpienie, bezsilność. Wojna, która zmieniła wszystko i wszystkich, wyryła trwały ślad w duszach i sercach ludzi. Nic już nigdy nie będzie takie samo.

Przedwojenny Lwów w całej okazałości! Jest ON bardzo istotnym elementem całej historii. To miasto, w którym żyli ze sobą wzajemnie powiązani ludzie, zupełnie innych wyznań, kultur, narodowości. Polacy, Rosjanie, Ormianie, Żydzi, Białorusini. Bardziej lub mnie potrafili się dogadać. Nienawidzili się i kochali. Miasto tętniło życiem, śmiechem, śpiewem. Takiego Lwowa już nie ma…

Przepiękna, mądra, wartościowa opowieść. Głęboko porusza, trąci czułe struny, chwyta za serce i nie daje się odłożyć, choć na chwilę. Obyczajowość idealnie współgra z prawdą historyczną. Poplątane ludzkie losy w całej okazałości, wyraźnie czujemy klimat tamtych czasów. Zapada w pamięć, z niecierpliwością czekam na kontynuację. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

"Lwowska kołysanka" to debiutancka powieść Moniki Kowalskiej, która rozpoczyna serię "Dwa miasta".

Adela to sympatyczna, a zarazem żywiołowa i pyskata dziewczyna, najstarsza z trójki rodzeństwa, córka Pawła i Julii Szubów. Rodzina Ady od lat zmaga się z problemami finansowymi, ledwo wiążąc koniec z końcem. Jednak miłość daje im poczucie spełnienia i nadzieje na lepsze jutro. Wszystko się zmienia w momencie, gdy dziewczyna odkrywa pewną tajemnice, która pozostawia rysę na jej idealnej i kochającej rodzinie, a to dopiero początek problemów, z którymi przyjdzie jej się zmierzyć...

"Lwowska kołysanka. Dwa miasta." to pierwszy tom wzruszającej powieść o miłości przeplatanej bólem i strachem w przedwojennym Lwowie. Przenosimy się do lat trzydziestych, gdzie rodzina Szubów boryka się z codziennymi problemami i biedą, która dosyć często zagląda im do kieszeni. Rodzina w żadnym przypadku nie użala się nad sobą, a wręcz przeciwnie docenia to co ma. Cieszy się każdą chwilą spędzoną w swoim towarzystwie, a miłość motywuje ich do działania. Jednak każdy z bohaterów mam swoje mniejsze lub większe tajemnice, które nie zawsze udaje się utrzymać w sekrecie, przez co dochodzi wielu nieporozumień i spięć. Na dodatek poznajemy losy i historie ludzi otaczających Szubów. Cała akcja dzieje się na tle rozpoczynającej się wojny, więc mamy dużo autentycznych wydarzeń, które w tamtym okresie miały miejsce, co tak naprawdę nadaje całej tej historii większą wiarygodność i wydźwięk. Osobiście mam słabość do książek opierających się na scenerii przedwojennej, gdzie niekiedy historie w nich zawarte inspirowane są prawdziwymi wydarzeniami i losami ludzi dotkniętymi wojną. Zawsze powtarzam, że jestem fanką kryminałów i dobrej książki. Dlaczego o tym wspominam? ...bo mam przed sobą naprawdę dobrą książkę, która zresztą skradła moje serce i zostanie na długo w mojej pamięci, więc tym bardziej nie mogę doczekać się kontynuacji... ale co zrobić? Pozostało nam tylko czekać na dalsze losy rodziny Szubów. Debiut Pani Moniki zdecydowanie możemy zaliczyć do udanych. Polecam❤

Nie uwierzycie, że to jest debiut. To po prostu Lwowska kołysanka pełna okrucieństwa, która przeraża, wywołuje łzy, błaga by skryć się pod kocem i nie wychodzić, póki wojna nie dobiegnie końca.

5 maj to ważna data, bo już jutro książka stanie się całkowicie dostępna, a wy będziecie mogli ją w końcu przeczytać. Biorąc ją do ręki, pomyślałam, że nie będę zbyt krytyczna, podejdę do niej pozytywnie, pominę nieścisłości. Na początku faktycznie musiałam poznać bohaterów, żeby całkowicie oddać się odczuciom, ale potem - po prostu czytałam i płakałam. Autorka tak niesamowicie przekazała emocje, że odczuwam je cały czas. Płaczę nawet pisząc tą recenzję. Okrucieństwo świata przedstawione przez Monikę Kowalską jest tak bolesne, że łamie mi serce. Pokochałam Adelę, Julię, Pawła i wielu innych bohaterów. Tak strasznie im współczułam tego, z czym się mierzą. Tak bardzo życzyłam im szczęścia.

😭 Co będzie się z nimi dalej dziać, czy choć na moment zapomną, poczują się szczęśliwi? Nie wiem, ale liczę na to, że autorka zaskoczy mnie szybką premierą drugiej części. Bardzo na to liczę.

Ta książka, mimo że jest debiutem, totalnie skradła moje serce. Już dawno nie czułam takich emocji podczas czytania książek osadzonych w czasach wojennych. Język klimatyczny, bohaterowie wykreowani w taki sposób, że utożsamiałam się z każdym z nich. Ich dramaty tak realne, że przeżywałam je razem z nimi. Bardzo polecam i dziękuję @publicat_sa za egzemplarz.

Przedstawiona historia jest niesamowicie dopracowana, pióro Moniki jest niesamowicie lekkie, pomimo poruszania ciężkich i nieprzyjemnych tematów. Opisy są bardzo malownicze i sprawiają, że czytelnik od razu ma przed oczami opisywane sceny. Słowa zmieniają się w wyraźne wyobrażenie, rozgrywające się tylko dla nas, niczym seans w prywatnym kinie.

Lwów, koniec lat trzydziestych… Nikomu nie trzeba przedstawiać tła historycznego. Zostajemy początkowo oprowadzeni po przedwojennym Lwowie. Poznajmy historię rodziny Szubów. Okazuje się, że ich przeszłość nie jest tak oczywista, jak mogłoby się wydawać.

Początkowo nie miałam pojęcia, czego mogę się po tej książce spodziewać. Muszę powiedzieć, że akcja rozwija się bardzo dynamicznie, pojawiające się wątki tajemnic sprawiają, że powieść staje się jeszcze bardziej ciekawa. Wybuch II Wojny Światowej sprawia, że życie rodziny Szubów, jak i pozostałych mieszkańców Lwowa i nie tylko, zostaje zachwiane. Codzienność zostaje zaburzona, tak naprawdę nic nie jest do przewidzenia, a jedyne co pozostaje Szubą to nadzieja. Nadzieja na przeżycie, nadzieja na lepsze jutro, na nowe życie, na nową Polskę.

Jest to jedna z tych historii, które jak się zacznie, to naprawdę ciężko jest się oderwać. Potrzebowałam zaledwie dwóch wieczorów, aby poznać powieść od deski do deski i się nią zachwycać. Jest jak rodzinna opowieść, której słucha się z zafascynowaniem.

ig: aggieczyta

Byłam ciekawa tej książki. Mało wiem na temat Lwowa, jednak jestem świadoma, że dla wielu osób, szczególnie ze starszego pokolenia to miasto jest bardzo wyjątkowe. Nie do końca też wiedziałam czego się po tej książce spodziewać. Początkowo myślałam, że będzie to bardzo lekka opowieść, taka na jeden wieczór. W trakcie czytania byłam bardzo zaskoczona, bo czegoś takiego, co przeczytałam to się w ogóle nie spodziewałam.

Książka opowiada losy rodziny Szubów żyjących we Lwowie w latach trzydziestych ubiegłego wieku. Paweł i Julia to małżeństwo z trzema dorastającymi córkami: Adelą, Józią i Nelą. Wiążą koniec z końcem jak mogą czerpiąc z życia tyle przyjemności i radości ile się da. W trakcie czytania książki przeżywamy losy rodziny razem z nią, radości i smutki, a wszystko na tle Lwowa z tamtych lat. Autorka doskonale oddała klimat i atmosferę miasta z tamtego okresu. Czytając książkę dosłownie słychać ten gwar, te piosenki śpiewane przez ludzi. Widzi się to słońce, te wszystkie miejsca, w których są bohaterowie. Jest to bardzo dobrze opisane, bardzo szczegółowo. Widać, że autorka bardzo się starała, aby otaczający Lwów był jak najbardziej autentyczny. To się czuje czytając książkę. Losy rodziny też są bardzo ciekawe. Z zapartym tchem czytałam co będzie dalej, mimo tego że początkowo ciężko było mi się wbić w sam rytm książki.

Książka jest naładowała niesamowitą dawką przeróżnych emocji. Byłam rozradowana, zszokowania, zasmucona wiele razy. Po przeczytaniu jej długo myślałam o losach bohaterów, o tym co ich spotkało. Tak jak już pisałam to zupełnie inna książka niż można by się spodziewać. To nie jedna z książek, którą przeczyta się i odłoży. To bardziej saga rodzinna na tle ważnych, historycznych wydarzeń.

Byłam pod ogromnym wrażeniem gdy skończyłam ją czytać. Książka wywołuje tyle emocji, że tego się nie spodziewałam. Warto przeczytać i samemu wyrobić sobie o niej zdanie. Ja czekam na drugą część, jestem ciekawa co dalej przydarzy się Adeli, Józi i Neli oraz ich rodzicom.

Są takie książki, które po kilku wersach trafiają w sam środek czytelniczego serca.

Są takie książki, których lektura jest przyjemnością, zatraceniem, odkrywaniem nieznanych lądów.

Są takie debiuty, które nie noszą znamiona debiutu, książki, których nie powstydziłby się doświadczony pisarz.

Taka właśnie jest książka Moniki Kowalskiej - „Lwowska kołysanka". Zaparz filiżankę ulubionej herbaty i posłuchaj opowieści babci, którą snuje jej wnuczka, wydobywając z pamięci zatarte obrazy ludzi i zdarzeń...

Autorka kupiła mnie od samego początku. Już czytając wstęp, wiedziałam, że oto mam przed sobą wrażliwą na piękno i wspomnienia pisarkę, która razem ze swoim literackim dzieckiem oddaje nam — czytelnikom kawałek swojego serca. Tak to czułam i tak też było. Miłość do miasta Lwa przekazany z pokolenia na pokolenie — tym razem przez babcię czuć bowiem z każdej karty powieści. Monika Kowalska zabiera nas do przedwojennego Lwowa, gdzie poznajemy rodzinę Szubów. Pozornie zwyczajną, nieróżniącą się od innych im podobnych, a jednak szczególną. Rodzinę, która mimo przeszkód, kapryśnego losu i trudnej przeszłości wciąż trwa, walcząc o każdy dzień, o bezpieczną przyszłość, która stanęła pod znakiem zapytania po wybuchu II wojny światowej.

„Lwowska kołysanka” to nie tylko malownicza podróż szlakiem lwowskich uliczek, ale także opowieść o domu. Azylu, który daje poczucie bezpieczeństwa. W którym zawsze można się schronić, bez względu na to, co w danym momencie staje nam na drodze. Przed ludzką nienawiścią, strachem, a nawet miłością, która nie zawsze ma słodki smak. Domu, który zostaje nagle brutalnie odebrany, a jego mieszkańcy zostają skazani na życiową poniewierkę. Mieście, które już nie wygląda jak kiedyś, ulicach, które nie tętnią życiem, a jedynie straszą powojennymi zgliszczami tego, co kiedyś wywoływało uśmiech, na których już nikt nie śpiewa... Ulicach, które „nie prowadziły już do domu, żadna z nich".

Podsumowując:

Monika Kowalska utkała kalejdoskop ludzkich losów z niezwykłą wrażliwością i dbałością o najmniejszy szczegół. Dzięki niej czytelnik nie tylko ma okazję przenieść się do Lwowa końca lat 30 - tych XX wieku, ale pokochać go od pierwszego wejrzenia. Autorka opisuje życie bohaterów w wojennej rzeczywistości bez zbędnego upiększania, nie szczędzi widoku, który wywołuje łzy i sprzeciw wobec bestialstwa i piekła wojny. „Lwowska kołysanka” to debiut przez wielkie D i takie powieści chcę czytać. Opowieść o rodzinie, sile kobiet, miłości, która po pierwszych uniesieniach potrafi brutalnie sprowadzić na ziemię. O domu, który nosi się w sercu i mieście, które zdaje się zasypiać, wsłuchane w kołysankę minionych dni. To powieść z duszą i to duszą niezwykle piękną. To stanowczo moja wrażliwość i wszystko, co najlepsze, wszystko, za co tak cenię książki obyczajowe. (NIEnaczytana)

Saga rodzinna „Lwowska Kołysanka” otwiera nowy cykl serii Dwa miasta. Ta książka jest debiutem autorki, który już od pierwszych stron niesamowicie mnie zaciekawił. To opowieść snuta lekkim, pięknym językiem, pełna emocji i wzruszeń, ale też tajemnic które przychodzi nam odkrywać na kartach książki.

"Lwowska kołysanka" osadzona w czasach historycznych prezentuje nam obraz przedwojennego Lwowa. Miejsca gdzie na świat przychodzi Ada – najstarsza córka Julii i Piotra Szubów. Jej dorastaniu towarzyszą opisy lwowskiego przedmieścia, w którym zmierzy się z ciężka pracą, głodem i ciągłym brakiem pieniędzy. Próżno doszukiwać się tutaj zwrotów akcji, ale zapewniam, że w życiu bohaterów dzieje się dużo. Nie omijają ich ani negatywne ani pozytywne aspekty życia, jednak te drugie często schodzą na dalszy plan. Autorka przedstawia nam codzienność, z pozoru zwykłych ludzi, których wraz z wybuchem II wojny światowej los pozbawia wszystkiego. Przychodzi im zmierzyć się z trudnymi warunkami życia, ze śmiercią, strachem ale też z przemianą bliskich, gdzie przyjaciele nagle okazują się być kimś zupełnie innym niż byli w czasach pokoju.

Zaprezentowane tutaj przedwojenne i wojenne losy rodziny Szubów i związanych z nimi ludzi wciągają jak wir. Razem z nimi przeżywamy radości i smutki, towarzysząc im w codzienności. Ale tej niejednokrotnie smutnej i szarej codzienności towarzyszy też nadzieja. Nadzieja, której po wojnie szukają udając się na Zachód –do nowej Polski…

Zapewniam, że jeśli zaczniecie czytać to łatwo się od tej książki nie oderwiecie. Ja gratuluje autorce tak wciągającej opowieści i niewątpliwie czekam na kolejny tom.

Jeśli kochacie czytać powieści obyczajowo-historyczne to nie możecie przeoczyć debiutu Moniki Kowalskiej. Nakładem Wydawnictwa Książnica ukazał się pierwszy tom z cyklu „Dwa miasta”. „Lwowska kołysanka” to doskonała propozycja dla czytelników spragnionych porywów emocji.

Historia stworzona przez Panią Monikę zapewni nam emocjonalną podróż, w której odkrywać będziemy losy Ady Szuby, najstarszej z trzech córek zubożałej arystokratki i kolejarza. Małżeństwo Pawła i Julii w duchu miłości wychowało Adę, Józię i Nelę. Życiowe tory nie były dla bohaterki usłane różami, lecz prowadziły ją trudnymi drogami. Ada wychowała się w domku przy nasypie kolejowym w dzielnicy za Wysokim Zamkiem.

Autorka zaprasza nad do Lwowa końca lat trzydziestych. Rodzina Ady żyła w ubóstwie, lecz nie brakowało w niej miłości. Dziewczyna pragnęła wyrwać się z do lepszego świata. Jej historię poznajemy w przededniu II wojny światowej. Pani Monika zadbała o każdy szczegół ukazując nam klimat Lwowa, jego uliczki oraz społeczność. Dzięki temu możemy w pełni odkryć piękno tego miasta. Autorka ukazuje nam również ciemną stronę człowieka, który w obliczu strachu związanego z atakiem Niemiec na Polskę zmienia swoje oblicze. Wówczas to, co w nas piękne, zatraca się.

Ta powieść skłania nas do refleksji o nas samych. Jak postąpilibyśmy w podobnej sytuacji? Ta książka również pozwala nam poczuć wdzięczność, że los nie stawia nas w obliczu wojny. „Lwowska kołysanka” to rodzinna saga, która pozostaje z czytelnikiem już na zawsze. Historia, którą poznajemy jest niczym obraz, w którym autorka rysuje losy z pełną wrażliwością, która udziela się również nam.

Tą książką Pani Monika zapisuje się w polskiej literaturze obyczajowo-historycznej. Jestem przekonany, że nie jest to jedyny akcent. Poruszająca historia utkana lekkim piórem, która ukołysze nasze emocje to mocne punkty „Lwowskiej kołysanki”.

Sabina Waszut napisała, że z niecierpliwością czeka na kolejny tom. Myślę, że takiego zdania są wszyscy, którzy sięgnęli po pierwszą cześć cyklu „Dwa miasta”. Na taką książkę warto czekać. Taką powieści warto zaprosić do swojej domowej biblioteczki i umieścić ją na honorowym miejscu Najlepszych Interesujących Książek. Dlatego też z ogromną przyjemnością Czyt-NIK poleca! Czyt-NIK patronuje!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Książnica [Adres usunięty]

[Adres usunięty]